Дадому

0219. Ліс:"Спантанае АзУ".

 

Узнікала зноў і зноў усплёскамі жаданне адчуць АзУ, і вырашыў (менавіта вырашыў, а не захацеў) пайсці ў лес, "каб засяродзіцца і не адцягвацца". Каля паўгадзіны спрабаваў успомніць АзУ - нічога не атрымлівалася. Была шэрасць, штодзённасць і моцнае непрыманне гэтага стану, сталае пытанне: "што мне зрабіць, каб паўстала беспадстаўная радасць? Як магчыма без яе жыць?" Ніякія метады не дзейнічалі - устараняў унутраны дыялог, спрабаваў спарадзіць рашучасць (таксама не атрымлівалася), спрабаваў успомніць пачуццё таямніцы, успамінаў любімую фотку - усе ўспрыманні і ўспаміны як быццам схаваныя ў шчыльным тумане. На пару секунд паўстала вельмі слабое пачуццё таямніцы, калі ўспомніў аб тым, што калі ёсць намаганні, то абавязкова будзе і рэзультат. Гэтая фраза ўсё роўна была амаль бездапаможнай - што мне ад таго, што калісьці там будзе рэзультат, калі я прама цяпер не магу жыць у гэтай шэрасці? Але яна ўзмацняла жаданне не здавацца. Здавалася, зноў бадаю сцяну і не хапае яснасці яе разглядзець. Потым адцягнуўся на чырвоны грыб, ледзь бачны ў траве, успомніў аб тым, што хтосьці пісаў, што труфелі маскіруюцца лепш за іншыя грыбы - і тут паўстаў усплёск беспадстаўнай радасці. Я падумаў аб тым, што такое ўжо было - варта адцягнуцца на што-небудзь ад бясплённых намаганняў, і ўзнікае "спантанае" АзУ. Секунд праз 15 паўстаў яшчэ ўсплёск. І тут я зноў успомніў фразу аб тым, што намаганні заўсёды прыводзяць да рэзультату. У гэты момант яна ўспрымалася зусім па-іншаму: паўстаў усплёск яснасці, што ТАК, менавіта так і бывае - вось так, як цяпер, і гэта заўсёды будзе так, гэта так відавочна, непазбежна і проста - намаганні абавязкова прыводзяць да АзУ.

Разам з гэтай яснасцю паўстала яркае прадчуванне, да слёз - прадчуванне таго, што так і будзе здарацца, думка, што якім глупствам было б здацца, калі ёсць такое чараўніцтва, шлях да АзУ, вось да гэтых выбухаў, і як дзіўна тое, што яшчэ хвіліну назад думка аб непазбежнасці рэзультату не выклікала амаль нічога, хаця б у параўнанні з тым прадчуваннем і яснасцю, якімі яна суправаджаецца цяпер.