0244. Арчы:"Лёгкае намаганне і НС да НЭ".

Я зразумела, што калі прыкладваю менавіта такое намаганне, якое здаецца цяжкім і гізунты выцягвае, я на самой справе займаюся самападманам. Як быццам "адной рукой" я з усіх сіл трымаю НЭ, а "другой рукой" яе ўстараняю. Мне хочацца рабіць выгляд для самой сябе, што я хачу яе ўстараніць, і адначасова ёсць жаданне працягваць яе адчуваць. Я пачала заўважаць такія моманты, калі я ўся напружвалася і пыхкала, спрабуючы беспаспяхова "устараніць" НЭ, спыняла гэтыя "намаганні" і замест іх уяўляла сабе, што вось было б выдатна, калі б гэтая НЭ раз - і знікла б! Ад гэтага ўзнікала радасць і радаснае жаданне каб так і было, і НЭ вельмі лёгка ўстаранялася, замест яе ўзнікалі радасць і лёгкасць - нават не хочацца зваць гэта намаганнем, таму што зусім гэта не цяжка і вельмі радасна.

У мяне ёсць вопыт адчування НС да НЭ, і я лічыла гэта вельмі вялікай праблемай, спрабавала ўстараняць НС менавіта да НЭ, але гэта не заўсёды атрымлівалася. Тады я падумала, што калі ёсць НС да НЭ, ці яшчэ і НЭ да сябе за гэтыя НЭ. У такім стане, калі адчуваеш пачуццё віны за НЭ, устараніць НЭ у мяне не атрымліваецца. Таму я некаторы час рабіла наступнае: я спараджала сімпатыю да сябе. Калі зусім знікала пачуццё віны за гэтыя НЭ, я пападала амаль адразу ў такі светлы стан, які ў мяне быў пасля двух тыдняў вельмі інтэнсіўнай для мяне практыкі, калі я адчувала некалькі дзён запар АФ са ўсплёскамі больш інтэнсіўных АзУ. Іншымі словамі аказалася, што негатыўнае стаўленне да сябе за свае НЭ стварае вельмі моцны негатыўны фон, калі, убіраючы яго, я пападаю адразу ў вельмі прывабны стан. Хаця, хутчэй за ўсё, гэта адносіцца наогул да ўсіх НС і НЭ.