0258. Яркая:"Назіранні за старэннем".

Надыходу старасці папярэднічаюць некаторыя змены, але сама старасць надыходзіць раптам і вельмі хутка - на працягу 3-5 дзён.

Першы этап старэння (больш-менш доўгія змены, здараюцца прыблізна ад 1-2-х месяцаў да некалькіх гадоў). Назапашваюцца жэсты, словы, рухі, перанятыя ў старых людзей. Чалавек пачынае лічыць, што ў яго ўжо многае ў мінулым, што ён ужо пазнаў амаль усё, што можна было пазнаць і рэалізаваў усё, што можна было рэалізаваць.

Чалавек пачынае лічыць, што ўжо не зможа стаць спецыялістам у якой-небудзь справе, стаць прафесіяналам хоць у чымсьці.

Ён зміраецца спачатку з тым, што вось гэтую вось пэўную прывычку ён ужо не зменіць, ён думае прыкладна так: "Бо я столькі раз спрабаваў, але так яе і не змяніў." Пасля таго, як такая пакора становіцца фонавай, неадметнай, старасць надыходзіць вельмі хутка.

Здача пазіцый здараецца адна за адной: спачатку дзяўчынка зміраецца з нейкай адной прывычкай, потым яна раптам зміраецца з тым, што дзяўчынкі ёй не даюць, і яна спачатку перастае іх чапляць, потым перастае фліртаваць з імі, у вандраваннях перастае даведвацца аб коштах у самадаячак, а потым і думаць аб іх чапанні перастае.

Другі этап старэння (вельмі хуткія змены).

Працягласць этапу 3-5 дзён.

На працягу двух-трох дзён на твары чалавека раптам з'яўляюцца маршчыны, а твар ператвараецца ў маску, якую ён не можа змяніць. Нават калі чалавек прыкладае намаганні, каб змяніць выраз твару, напрыклад, рассласлабіць яго, маска застаецца. Калі чалавек смяецца або цешыцца, у яго ўсё роўна застаецца гэтая маска.

І без таго слаба звязаная гутарка становіцца абсалютна няскладнай. Чалавек пачынае размаўляць выклічнікамі і гукамі накшталт "а", "мм", "э". Чалавеку не хочацца прыкладаць нават мінімальныя намаганні, каб сфармуляваць фразу.

За два-тры дні ў гутарцы з'яўляюцца старэчыя словы і выразы ў канцэнтрацыі ў дзясяткі разоў большай, чым раней. Замест "чхаю і соплі" - чалавек кажа "застудзілася", замест "з'ездзіць" - "наведаць", замест "пасяліцца ў атэлі" - "спыніцца ў атэлі", замест "мядзведзь" - "мішка" і г.д.

Устаючы са стула ці садзячыся на яго, чалавек пачынае ледзь чутна крактаць. Рухі становяцца няспраўнымі - яму, як здаецца, патрабуецца ў два-тры разы больш часу, каб здзейсніць самае простае дзеянне.

Здараюцца змены ў адзежы - з'яўляюцца шалікі, лапатачкі для абутку, кашалькі - тыповыя атрыбуты старых.

За два-тры дні дэградуе мысленне, чалавек становіцца няздольным памножыць 4000 на 100, ён блытаецца ў нулях, забывае на 100 ці на 10 ён памнажае.

У адну раніцу знікаюць усе радасныя жаданні, наогул усе. Чалавек устае, чысціць зубы, робіць фізічныя практыкаванні, адчуваючы пры гэтым татальную шэрасць і нуду.

Старэнне можа наступіць у ЛЮБЫМ узросце. Часцей за ўсё яно ўражвае людзей ва ўзросце ад 25 да 30 гадоў, але я бачыла старых і ў 18, і нават у 5 гадоў. Наогул, старэнне дзяцей ва ўзросце 5-6 гадоў - не такая ўжо рэдкая падзея. Калі бацькі аддаюць свайго дзіцяці бабулі і дзядулі - у такога дзіцяці шанцы хутка пераняць успрыманні старых павялічваюцца ў дзесяць разоў, і не рэдка можна бачыць ідучых разам унучку і бабулю з аднолькава старэчымі звычкамі і выразамі твараў.

Пасля 30 гадоў ідзе нарастальнае старэнне, якое суправаджаецца ростам захворванняў, негатыўных эмоцый, умацаваннем канцэпцый. Да 40 гадоў амаль усе 100% людзей прыходзяць да крайняй ступені старэння - "памірання". Іх целы могуць яшчэ жыць гадоў 30-40, але іх псіхічнае жыццё ўжо ніколі не выходзіць за рамкі аўтаматычнага, нязменнага гніення цалкам вызначаных НЭ, канцэпцый, механічных дзеянняў.

Калі чалавек займаўся адрозніваннем успрыманняў, то такія змены ён можа заўважыць, асабліва калі ёсць тыя, хто можа яму паказваць на такія праявы. Заўважыўшы іх, але можа пачаць прыкладаць намаганні для ўстаранення гэтых праяў - адной за адной. Для звычайнага ж чалавека гэтая трансфармацыя здараецца і нячутна, і незваротна.