De directe weg naar het helder bewustzijn

 

Onderdeel 1- "Emoties"

 

Hoofdstuk 01: Bevrijding van negatieve emoties

 

01-01) Algemene informatie over negatieve emoties (NE) en de bevrijding van hen

 

01-01) Dag na dag, minuut na minuut, beleven mensen negatieve emoties (“NE): jaloezie, spijt, angst, woede, irritatie, ontevredenheid, teleurstelling, boosheid, verslagenheid, rancune, gemeenheid, verbijstering, afgunst, bezorgdheid, ongerustheid, minachting, verachting, walging, schaamte, wraakzucht, apathie, onverschilligheid, verdriet, droefgeestigheid, hebzucht, enz.

De essentie van de Directe Weg Praktijk (DWP) welke behandeld wordt in dit boek is een opeenvolgende vervanging van waarnemingen die je nìet wilt, met waarnemingen die je wèl wilt. Het is een vereiste om een vreugdevolle wens (vergezeld van een vreugdevolle verwachting) te hebben bij deze vervanging, en deze standvastig te cultiveren totdat de nieuwe gewoonte die je zelf hebt gemaakt zwaarder weegt dan de oude gewoonte die ooit mechanisch gemaakt was. Ik noem deze weg ‘direct’ omdat je slechts één essentieel ding nodig hebt om hem de volgen – een vreugdevolle wens om de waarnemingen te veranderen die zich openbaren in jouw plaats.

Zodra een persoon die bezig is met de DWP een Volmaakte Verwijdering (VV) van de voor hem waarneembare NE bereikt, ontdekt hij dat naast de krachtige en waarneembare NE, hij nu constant een enorm aantal zwakke NE ervaart. Het kan zonder te overdrijven worden gesteld dat letterlijk èlke waarneming vergezeld gaat met een kleine uitbarsting van NE (vaak is dit ontevredenheid, negatieve houding, bezorgdheid) waarna er een nauwelijks waarneembare ‘staart’ overblijft welke zich voedt met reeds super dichte Negatieve Achtergrond (NA). Dit samen creëert een gigantisch vergiftigde atmosfeer. De consequenties hiervan zijn verschrikkelijke en catastrofaal.

Ten eerste resulteert dat in wat men ‘veroudering’ noemt, het begint zo rond het 22- 25ste jaar in plaats van het 40ste jaar en vordert erg snel. De huid wordt niet alleen minder soepel, maar ook onplezierig om naar te kijken en om aan te raken. Het gezicht en het lichaam worden uitgezakt, lelijk, verwrongen, ongezond droog of bedekt met vet. De geur wordt onplezierig en sterk. De gezondheid van een persoon wordt stapsgewijs zwakker, maar als het tamelijk langzaam gaat raakt een persoon eraan gewend en realiseert hij zich nooit dat er erg onplezierige veranderingen plaatsvinden – hij wordt d’s morgens doodvermoeid wakker, valt ’s avonds als een blok in slaap, begint te steunen en traag te worden, heeft meer stimulatoren zoals koffie nodig, heeft mechanische seks en ouderwetse ideeën. Heb je ooit goed gekeken naar oude mannen en vrouwen? Zet je beleefdheid aan de kant; kijk naar hen zo openlijk en onverbloemd als je kunt. Ze zien er daadwerkelijk verschrikkelijk uit. Hun lichamen en gezichten zijn de belichaming van de NE die zij hun hele leven hebben ervaren. We zijn er zo gewoon mee dat we geloven dat het vanzelfsprekend is dat ouder worden noodzakelijkerwijs resulteert in kindsheid, lelijkheid, lijden, verveling en agressie en dat er geen andere mogelijkheid bestaat. Echter, in India, Nepal, Tibet en de Tibetaanse kloosters op Sri Lanka wonen heel oude mensen die opmerkelijk anders zijn. Hun gezichten, intonaties en gewoontes zijn zeer aantrekkelijk, hun verouderde lichamen zien er niet walgelijk uit en hun ogen zijn fascinerend.

Ten tweede ben ik er in alle opzichten zeker van dat er bijna geen ziektes zijn die niet veroorzaakt zijn door NE. Volgens de moderne overtuigingen worden mensen ziek ten gevolge van besmetting met virussen en bacteriën, echter, ik ben er zeker van dat deze virussen hun destructieve werk alleen maar beginnen in de lichamen van diegenen die reeds ‘geïnfecteerd’ zijn door NE. Het is makkelijk om de interactie te zien tussen bepaalde typen ziekten en de bepaalde NE die bij een persoon domineert. Degenen die met de DWP werken en een steeds hogere mate van bevrijding van NE bereiken, merken dat soms impulsen van hun oude gewoonte om NE te ervaren weer opkomen en worden dan tot hun verrassing gewaar dat er iets onvoorstelbaars gebeurt met hun lichaam. Het begint een beetje pijnlijk aan te voelen, terwijl sommige delen echt pijn gaan doen. Ongezonde zwaarlijvigheid, inertie, een soort psychische lusteloosheid komt opzetten, dit allemaal vanwege zo weinig als 30 minuten of een uur van het ervaren van NA, of na slechts een paar uitbarstingen van NE die niet verwijderd waren! Op zulke momenten wordt het overduidelijk dat wanneer je nooit NE zal verwijderen deze “zieke staten” zullen blijven bestaan, dat mensen constant NE in de een of andere vorm ervaren zoals in krachtige explosies of als een ‘zwakke’ emotioneel negatieve achtergrond (“ENA”) van bezorgdheid, ongerustheid, ontevredenheid, zelfmedelijden, verdriet, en noem maar op, terwijl hun lichamen onder zware druk staan van deze vergiftigende emoties.

Ten derde, behalve aantasting van het lichaam, ontneemt NE de mogelijkheid om heldere waarnemingen (“HW”) te ervaren – tederheid, schoonheidsgevoel, verlangen, sereniteit, plezier van creatief werk, gemeende genegenheid, genot, vreugdevolle wensen, vreugdevolle verwachting, voorpret, etc. Zij veranderen mensen in wandelende doden; waarvan de lichamen, die reeds lang geleden gestorven zijn en slechts levend lijken, voor vele jaren over de aarde blijven ronddolen, geleidelijk aan vergaand. Dit betekent ook dat de deur naar een reis door het bewustzijn naar nieuwe ontdekkingen en nieuwe HW’en, onvermijdelijk gesloten wordt voor zo’n persoon. Ik wil benadrukken dat geen enkele spirituele oefening, noch yoga en meditaties, gebeden en buigingen, je ergens naartoe zullen leiden als je niet streeft naar de verwijdering van NE’s en het onafgebroken ervaren van HW’en. Zolang er NE’s zijn is niets mogelijk. De verwijdering van NE’s en de ontdekking van een wereld van HW’en in jezelf is dé manier om te reizen in het bewustzijn, ongeacht welke spirituele praktijk je kiest om na te volgen.

Ik veronderstel dat elk oprecht streven naar HW’en je min of meer snel tot een in meerdere of mindere mate kenmerkend resultaat zal leiden, of je nu een Boeddhist, een volgeling van Krishna, een Orthodox Christen, of iets anders bent. Het maakt niet uit of en welke god je aanbidt, of je gelooft in een god zonder vorm, dat je atheïst bent, een Darwinist, een esoterist, een tantra beoefenaar, of dat je een ingewijde bent in een oeroude sekte of een recentelijk opgerichte. Als je een oprecht streven naar HW’en, een compromisloze houding tegen dogmatisch denken en het ervaren van NE’s hebt, als je om het even welke praktijk gericht op het ervaren van HW’en en het stopzetten van NE’s volgt, dan zullen er resultaten komen en wordt je leven meer interessant en volledig. Maar tevreden zijn met NE’s, rechtvaardigen van NE’s of zelfbedrog door te denken dat je geen NE’s voelt, is een doodlopende straat naar zelfvernietiging, intens lijden en kindsheid.

Een maatschappij die geen compromisloze houding tegenover dogmatiseren en negatieve emoties heeft, zal nooit in vrede leven ongeacht hoe complex de wetten, hoe streng de straffen en hoe geavanceerd de technologie en de apparaten ook zullen zijn. De gemeenschap van DWP beoefenaars (‘Mordahs’) is een uniek voorbeeld van een nieuw soort gemeenschap – het heeft een perfecte stabiliteit want het heeft simpelweg geen interne destructieve krachten omdat elke impuls van agressie, haatdragendheid, zelfmedelijden, hebzucht, arrogantie, onzekerheid, en dergelijke een onmiddellijke verwijdering ondergaat of tenminste een inspanning daartoe. Als resultaat ontstaan er vrijelijk HW’en zoals, gemeende affectie, de wens voor HW’en voor zichzelf en anderen, toewijding, tederheid, een wens om te helpen etc. Zelfs een gemeenschap die niet vastbesloten is om NE’s en dogmatisch denken te verwijderen, maar wel sympathiseren met DWP en datgene waarnaar de Mordahs streven goedkeuren, wordt gekenmerkt door een uitzonderlijk hoge mate van vreedzaamheid (niet te verwarren met infantiliteit en weerloosheid) en stabiliteit.

Ik kan zonder overdrijven stellen dat de wereld waarin jij leeft een wereld is van NE’s. Zij bestaan in zoveel ontelbare vormen, innig verweven met het leven dat het bij tijden lijkt dat er niets anders is dan NE’s. Dan lijkt het enige wat je kunt doen, ze te verfijnen, ingewikkelder te maken, te variëren, te verdraaien en met elkaar combineren, er meerdere lagen van te maken en te intensiveren. NE’s vind je overal om je heen; ze zijn gecultiveerd en aan iedereen op-gedrongen. Laat staan zo’n duidelijk ding als de ‘cultuur van geweld’ in films en nieuwe uitzendingen, maar sla eens een boek open wat als ‘goed’, ‘diepgaand’ en vooraanstaand wordt beschouwd, daar zul je geraffineerde NE’s , intensieve NE’s en ingewikkelde NE’s vinden. Wanneer een lezer een aaneenschakeling van NE’s voelt afgewisseld met positieve emoties (“PE’s”) dan is dat een reden om dat boek als ‘goed’ te bestempelen. En hoe denk je zouden boeken over leven in Heldere Waarnemingen overkomen? Om zo’n boek te kunnen schrijven is het noodzakelijk dat je zelf ervaring hebt met een leven in HW’en en het verstevigen van de gerichtheid met alle beschikbare middelen. Deze ervaring is onmogelijk zomaar in elkaar te fabriceren, dat is de reden waarom er zo weinig van dit soort boeken bestaan, hierna volgen er een aantal bij name: alle boeken van Carlos Castaneda, Taisha Abelar, Florinda Donner, ‘Ramakrishna and his disciples’ (Christopher Isherwood), “Gesprekken opgetekend door M.; Ramakrishna”, “Sri Aurobindo” of “ Het avontuur van het bewustzijn” (Satprem), “Mahamudra” (Takpo Tashi Namgual en Dalai Lama), “Lam Rim” (Je Tsong-kapa), “Krishanmurti’over Krishnamurti” (J. Krishnamurti ), “Yoga sutras” (Patanjali), “Rainbow Painting” (Tulku Urgyen Rinpoche), “Het wonder van onze oorspronkelijke geest : dzokchen in de böntraditie van Tibet” (Tenzin Wangyal) en “Milarepa; De grote Tibetaanse yogi -” (Evans – Wentz).

Eén van de diepste/ grootste desillusies is het geloof dat een persoon niet zelf kiest om NE’s te voelen, maar dat iets anders hem daartoe aanzet, dat kunnen de omstandigheden of een persoon (of meerdere personen) zijn. Dit concept is voor de volle 100% onwaar en door te geloven dat het een ‘waar’ concept is wordt degene die erin gelooft hulpeloos, zelfs als hij wil stoppen met het voelen van bepaalde NE’s. Vanuit mijn eigen ervaring en van degenen die DWP uitoefenen, blijf ik erbij dat het feit dat je juist wel of juist geen NE’s voelt, geheel afhankelijk is van jouw eigen inspanningen om deze vreselijke gewoonte te overwinnen.

Als een vreugdevolle wens samengaat met voorpret, dan gaat de wens om de omstandigheden te willen veranderen perfect samen met een oefening om de, tijdens deze omstandigheden opkomende NE’s, te verwijderen; dit gaat dan vergezeld met de helderheid dat de NE’s door niets anders veroorzaakt zijn dan de gewoonte om ze onder deze omstandigheden te voelen. Zodoende is het mogelijk om op hetzelfde moment, de in een gegeven situatie volmaakte verwijdering (“VV”) van de opkomende NE’s en HW’en te voelen, en een vreugdevolle wens te hebben om de situatie te wijzigen.

Geen enkele omstandigheid kan in weg staan om de praktijk uit te kunnen voeren. Des te meer onwensbaar de situatie is, des te aannemelijker het is dat NE’s zullen opkomen en hierdoor ben je dus in staat om extra intensief te oefenen met een inspanning om deze te verwijderen en is het resultaat ook meer in het oog springend. Dit heeft als gevolg dat een praktijkbeoefenaar zelfs de meest onwensbare situaties met verrukking, vastberadenheid en voorpret tegemoet ziet (zie hoofdstuk ‘Sluipen’.) In een agressieve omgeving heeft men de kans om volmaakte verwijdering van NE’s te trainen en in een comfortabele omgeving de verwijdering van tevredenheid en verveling. Zolang je leeft ben je in perfecte omstandigheden om de praktijk te oefenen. Daarbij je de omstandigheden vanuit een ongewone houding benadert, worden ze niet als een chaotische verzameling van gebeurtenissen waargenomen, maar meer als iets wat leeft en de mogelijkheid heeft om te reageren.

Is bevrijding van Negatieve Emoties mogelijk? Mensen zitten er zo hopeloos aan vast dat zelfs het idee om bevrijd te zijn van NE hen irriteert. Wanneer ze zichzelf zonder NE’s voorstellen, zijn ze te ontsteld om te denken dat het überhaupt mogelijk is om zonder ze te leven. Ze geloven dat ze zonder NE’s zouden veranderen in een dood, gevoelloos ding. Ze zijn zo verslaafd aan NE’s, dat ze het zichzelf niet eens anders voor kunnen stellen ondanks het feit dat veel mensen, vooral in de vroege kinderjaren, korte uitbarstingen van HW’en hebben gehad.

Als je aan iemand vraagt of hij of zij NE’s voelt, dan zal zijn of haar antwoord zijn: ‘Natuurlijk, voel ik soms negatieve emoties’. Het gebruik van het woord ‘natuurlijk’ weerspiegelt het onbuigzame vertrouwen dat het onmogelijk is om op een andere manier te leven. En ‘soms’ weerspiegelt een zelfbedrog, want mensen voelen constant NE’s of NA en niet ‘soms’. Des te krachtiger de gewoonte om NE’s te voelen is, des te minder is een persoon bewust van hun aanwezigheid. En alleen een woeste uitbarsting van agressie gevolgd door een hartaanval zal erkend worden als een NE, terwijl deze persoon gelooft dat hij de rest van de tijd geen NE’s heeft. De mate waarin mensen begraven zijn in NE’s is monstrueus, onuitsprekelijk. Mensen voelen 99,99% van de tijd in meerdere of mindere mate intensief NE’s of een NA, die slechts af en toe onderbroken worden door PE’s. Geen enkel levend wezen kan overleven onder zulke giftige omstandigheden. Zelfs het voelen van PE is een schrale troost, want zij zijn het tegenovergestelde van NE’s en hebben bijna hetzelfde vergiftigende effect. Onder die PE’s vallen ook tevredenheid over bezittingen (o.a. eigendom, macht of aandacht), leedvermaak, zelfbedrog, tevredenheid, zelfbewondering, eigendunk (‘ED’), minachting, arrogantie, etc. Behalve dat die PE’s niet samen kunnen gaan HW’en, wekken zij ook nog eens meer intensievere NE’s op. Een voorbeeld: de meer belangrijk een persoon zichzelf voelt des te makkelijker het is om hem pijn te doen, en des te meer bedreigingen voor zijn eigendunk hij om zich heen ziet, des te vaker voelt hij zich ontevreden, kwaad, beledigd en agressief. Het gebeurt dat de PE’s die een persoon voelt gemengd zijn met HW’en, want soms houden de PE’s de met hen corresponderende NE’s in balans en zodoende compenseren de PE’s de corresponderende NE’s (bijv. tevredenheid- ontevredenheid), en dan in dat korte moment van relatieve bevrijding van NE’s en PE’s, kunnen er in de verte echo’s van HW’en verschijnen, maar deze zijn altijd te zwak en zullen in de loop van de tijd compleet verdwijnen.

NE’s zijn een vergif, een verdovende waas. Je gaat er dood van en toch zijn ze ietwat “plezierig”. Maar wanneer je probeert om de gewoonte weg te gooien, begin je te lijden onder hun afwezigheid en komt de angst voor bevrijding opzetten. Mensen voeden zichzelf met indrukken vanuit NE’s, blijven zichzelf galvaniseren en geloven dat dit de manier van leven is. “Indrukken” zijn in wezen PE’s. Voorbeeld: woede voelen tegen een vijand komt samen met leedvermaak en wraakgedachtes. Medelijden voelen om het verlies van iets komt samen met de voldaanheid van gerustgesteld te worden, van aandacht te trekken. Dit is waarom mensen NE’s waarderen als instrumenten om PE’s te voelen en het idee om deze te verwijderen wekt o.a. een angst om ze te verliezen, twijfel en zelfs agressie op. Hoe dood moet je zijn om jezelf vast te klampen aan NE’s teneinde jezelf ‘levend’ te voelen! Het ‘plezier’ wat je beleeft aan het voelen van NE is vergelijkbaar met plezier beleven aan het drinken van vergif- in het begin voelt een persoon zich erg ziek, maar dan komt er opluchting, en hoe sterker het vergif is, de meer het contrasteert met opluchting. Dat is de reden dat mensen opzettelijk NE’s cultiveren, zij kunnen helemaal geen PE’s ervaren en dromen niet eens van ze, want ze zijn eraan gewend geraakt dat het leven maar een saai en monotoon ding is. Zo gauw mensen op de leeftijd van 25 – 30 beginnen te wachten op de dood om zo saaiheid, NE’s en ziektes kwijt te raken, versnellen en programmeren ze op deze manier hun eigen veroudering en ontaarding.

Desondanks is bevrijding mogelijk en ik reik een praktijk aan die daar naartoe leidt. Negatieve emoties overwinnen is de eerste stap waarna eindeloze werelden van staten open gaan. Er zijn mensen die het wel mogelijk achten om de sterkte van NE’s te reduceren, maar die niet geloven dat het mogelijk is om dat te doen door eigen inzet. In plaats daarvan zoeken zij naar een ‘Grote-Rode-Knop’ (“GRK”), die als je hem indrukt, ervoor zorgt dat alle zorgen verdwijnen. En terwijl ze zoeken naar deze knop doen ze aan yoga, oefenen ze de juiste ademhaling, oefenen ze om in een rij te lopen, zingen ze hymnes, en doen van alles en nog wat, behalve directe inspanningen om de NE’s stop te zetten en te ‘springen naar’ HW’en. Het is inderdaad zo dat als resultaat hiervan sommige NE’s in intensiteit afnemen, doch het effect is slechts tijdelijk en erg zwak; de aandacht glijdt toch weer af naar de voorheen bestaande NE’s. Daarbij is het onmogelijk om de hele dag stil te zitten en mantras te zingen, want je zult toch op moeten staan, moeten eten, naar het werk gaan, met mensen communiceren, naar bed gaan en dan zullen de NE’s je opnieuw aanvallen. Tibetaanse monniken geloven dat ze in de verre toekomst, na honderden reïncarnaties, op zullen houden met het voelen van NE’s. Maar ze zullen nooit geloven dat zij dat nu al (binnen slechts een aantal jaren van standvastige inspanningen) kunnen bereiken, in plaats van pas na het zingen van mantras, 500 jaar lang.

Om mogelijk foutieve interpretaties te voorkomen zal ik het woord ‘inspanning’ definiëren: het is een gefocuste, erg intense, vreugdevolle wens. “Gefocust” houdt in dat de aandacht niet afdwaalt naar chaotische afleidingen. ‘Vreugdevol’ betekent dat de wens vergezeld gaat met verwachting, frisheid en voorpret. ‘Inspanningen doen om NE’s te verwijderen’ betekent niet spieren spannen, tanden op elkaar klemmen, of ademen op een bepaalde manier. Wat het wel betekend is het hebben van een erg sterke wens om te stoppen met het voelen van NE’s en in plaats daarvan te beginnen met het voelen van HW’en. Als je een gefocust, intense vreugdevolle wens hebt, resulteert dat erin dat waarnemingen door deze wens verschuiven. De meer standvastig en vastberaden je bent in het trainen van deze wens, des te groter wordt de vaardigheid die je verkrijgt, en des te meer effectief je inspanningen worden. Hoe het komt dat een inspanning resulteert in veranderingen is (nog) een mysterie, maar omdat het werkt gebruik ik ze en bereik ik wat ik wil bereiken. Mensen zijn zich niet bewust van deze eigenschap van inspanningen, want hun wensen zijn of erg zwak, uiteen gedreven en gemotiveerd door iets anders dan gerichtheid op HW’en, of juist vreugdeloos en gemotiveerd door angsten en andere NE’s: door een wens om aan te vallen bijvoorbeeld.

Er zijn nog twee woorden die ‘inspanning’ accuraat omschrijven en dat zijn ‘herinneren’ en ‘ergens inspringen’. “Een inspanning doen om een NE te verwijderen” is exact hetzelfde als “jezelf herinneren in een toestand zonder NE’s” of ‘springen in een toestand. zonder NE’s”. “Een inspanning doen om HW’en op te wekken is gelijk aan “jezelf herinneren in een toestand zonder HW’en”, “in HW’en springen”. Ik benadruk dat hetgeen wat nodig is niet slechts het denken: ‘dat je op een bepaald moment HW’en hebt ervaren’ is, maar dat het die ene toestand is die herinnerd dient te worden. Doordat elke waarneming slechts in het hier en nu bestaat, betekent “jezelf herinneren in HW’en” ook daadwerkelijk “op dat moment HW’en ervaren”. Een “Superinspanning” is gedaan wanneer je iets doet waarvan jij dacht dat het onmogelijk was, wanneer je jouw inspanningen intensiveert ongeacht sceptische gedachten of wat dan ook.

 

Het is onmogelijk de moderne wereld van vandaag zonder wetenschap voor te stellen. Wetenschappers voeren studies over de eigenschappen van materialen uit en zoeken uit welke regelmatigheden en methodes verworven dienen te worden om de gewenste eigenschappen van materialen te verkrijgen. Daarna passen ze de verkregen gegevens toe om hun waarnemingen te vervangen. De sensatie van koude vervangt de sensatie van warmte als een persoon een moderne jas van polartec aantrekt in plaats van een natte dierenhuid met gaten erin, en een bergschoen in plaats van een wollen schoen. De sensatie van tandpijn houdt op wanneer moderne technologieën toegepast worden. Toch is er niet altijd wetenschap geweest. Degenen die toentertijd de eigenschappen van materialen en de samenstelling van lichamen van wezens bestudeerden, werden beschuldigd van oneerbiedigheid aan de goden en dergelijke. Je moet duidelijk zien te krijgen dat de mensheid bezig is met hun volgende keerpunt in de ontwikkeling van beschaving. De tegenwoordige mens denkt dat het onmogelijk is om irritatie of depressie te vervangen met genegenheid, toewijding, schoonheidsgevoel, etc. Niemand wordt geleid door vreugdevolle wensen, door voorpret en men vraagt zich af wat voor soort mensen de eigenschappen van waarnemingen bestuderen en zichzelf trainen in het veranderen van deze waarnemingen. Bij degenen die dat wel doen wordt bovendien gedreigd met verschrikkelijke goddelijke straffen; er wordt gedacht dat zij “de balans van de menselijke natuur verstoren” want “er zijn nu eenmaal negatieve emoties en die zullen dan wel ergens nodig/goed voor zijn”. Als ze dit zo zien, dan is het onduidelijk waarom deze critici doorgaan met het bezoeken van de tandarts, het dragen van warme kleding, en het gebruiken van condooms, want er is nu eenmaal tandpijn, koude en AIDS, en die zouden dan, volgens hun eigen dogma’s, “ergens goed/ nodig voor zijn”. Sommige mensen geloven dat daar een mens NE’s voelt deze nodig zijn voor iets, en dat het verwijderen van NE’s betekent dat je je bemoeit met de “natuurlijke balans van dingen” en dat dat resulteert in “onbalans”. Ik wil de mensen die in de greep van deze gedachte zijn eraan herinneren dat zelfs als een mens “geschapen” is met een set van waarnemingen, hij ook een vreugdevolle wens om zichzelf te veranderen en inspanningen te doen om te stoppen met lijden en te beginnen met het ervaren van HW’en bezit.

Er is nog één ding waar ik een nadruk op wil leggen. Een persoon kan een verandering in zijn leven teweeg brengen vanuit een vals concept bijv. uit angst om gestraft te worden, uit respect voor gezagshebbers, etc. Het kan dan zo zijn dat hij daar later spijt van krijgt en terug zou willen keren naar de toestand van voor de verandering, of misschien wil hij iets anders vinden omdat de situatie die hijzelf gecreëerd heeft hem niet bevalt; hij had optimistische verwachtingen, maar de realiteit wees anders uit. Een persoon die één succesvolle inspanning om een negatieve emotie te verwijderen gedaan heeft en een uitbarsting van HW’en ervaren heeft, rilt op dit moment bij de gedachte om terug te keren naar de vroegere toestand met NE’s en zonder HW’en; zo’n terugkeer voelt aan als de dood en zelfs als iets verschrikkelijker dan de dood. Des te vaker een praktijkbeoefenaar HW’en ervaart, des te vastberadener hij wordt om deze staat te versterken, om de oude gewoonte om NE’s te voelen, koste wat het kost te doorbreken. De nieuwe realiteit blijkt oneindig meer aantrekkelijk dan de oude.

De mensheid staat aan de dageraad van een nieuw tijdperk – de mens begint de waarnemingen die hem vorm geven te onderzoeken, analyseert hun eigenschappen en wetmatigheden, ontdekt vreugdevolle wensen gericht op de modificatie van waarnemingen, en ontwerpt nieuwe technologieën om de modificaties te optimaliseren. Vroeger maakten wetenschappers analyses van de substanties die bij hen bekend waren en als resultaat daarvan ontdekten zij nieuwe substanties met unieke eigenschappen. Voor waarnemingen geldt hetzelfde. Als de praktijk van vervanging van NE’s door HW’en vordert, verschijnen er nieuwe HW’en die zo wonderbaarlijk zijn dat zelfs het meest levendige voorstellingsvermogen zoiets niet kan verzinnen. Er is een nieuw tijdperk op komst, het tijdperk van het ‘manipuleren’ van een verzameling van waarnemingen, ‘de mens’ genaamd. De nieuwe en geheel unieke reis van de mens gaat beginnen, en dit is niet de beruchte ‘reis van het bewustzijn’ welke vaak wordt geïnterpreteerd als een metaal of emotioneel proces ongerelateerd aan de wereld van dingen, sensaties (m.a.w. het lichaam), en wereldse zaken – een persoon begint in zijn geheel aan deze reis. Hij wordt geen dromer die goochelt met filosofische termen, ontelbare NE’s ervarend, zonder vreugdevolle wensen en met een zwakke gezondheid, die zich met elk jaar slechter begint te voelen. Het fysieke lichaam is tevens een set van waarnemingen die we “lichamelijke gewaarwordingen” (“LG”) noemen, het is mogelijk om deze LG’en te wijzigen met een directe inspanning (m.a.w. een apathische staat te vervangen met een energieke, te veranderen van jezelf slecht voelen naar jezelf goed voelen). Daarbij begint het lichaam zichzelf te hervormen zodra de NE’s verwijderd zijn en de HW’en hun plaats innemen.

Op dit moment (anno 2005) zijn er erg weinig van dit soort reizigers, slecht 20 personen (en dan bedoel ik de ‘Mordah’s). Maar, toen ik anno 2000 net was begonnen waren er helemaal geen Mordah’s. Hierdoor ben ik er zeker van dat er meer zullen komen, veel meer, want om zo’n reis te ondernemen heb je geen geld, auto’s, onderwijs, connecties, goede afkomst etc. nodig. Je hebt er genoeg aan om erachter te komen dat het mogelijk is om deze reis te maken (dat is waar het boek over gaat), om levend te zijn, een verlangen te hebben om gelukkig te zijn, HW’en te ervaren, en verschaduwingen te overwinnen. Wederom een reden waarom ik zeker weet dat hun aantal ieder jaar zal groeien en al snel zullen er honderden en dan duizenden van hen zijn. Daarom voel ik een ongelofelijk intense voorpret wanneer ik mijn vreugdevolle wensen t.a.v. de voltooiing van de “Mordah-projecten” uitvoer: het creëren van een infrastructuur binnen de Mordah-cultuur, het vertalen van boeken in verschillende talen, en het helpen begeleiden van Mordah’s in hun praktijk zodat zij mettertijd experts worden en dragers HW’en, zodat zij ook beginnende praktijkbeoefenaars kunnen begeleiden. Ik besteed al mijn tijd en middelen hieraan en beleef er erg veel plezier aan.

De minimale opgave van een “Mordah” is de kunst van het dromen leren en genoeg buitenlichamelijke ervaringen te verkrijgen om het mogelijk te maken om volledig bewust te zijn, tijdens het sterven van het lichaam (wanneer en áls het sterft), tussen de sterfte van het lichaam en de geboorte van een nieuwe, en na de geboorte; zodat hij/ zij in een “nieuw leven” zich zijn/ haar praktijk kan herinneren en hiermee verder kan gaan vanaf het moment dat het in het “vorige leven” was onderbroken. Ik wil bekrachtigen dat om dit te kunnen volbrengen, het absoluut noodzakelijk is om verschaduwingen te verwijderen en permanente HW’en (extatische HW’en zijn welkom) te bereiken. De mensheid is al bekend met deze ervaring, zij het beperkt (Dalai Lama de 14de, Karmapa de 17de, honderden van minder bekende Tibetaanse monniken die “tulku” zijn geworden - zij zijn degenen die hun bewustzijn meegenomen hebben naar hun nieuwe lichaam, met in meerdere of mindere mate gaten in hun zelfbewustzijn en hun vermogen om hun vorige leven en ervaringen te herinneren.

 

NE’s hebben een aantal uitgesproken kenmerken:

1)      zij worden opgevolgd door stompzinnigheid; (dramatische verzwakking van de wens en mogelijkheid om waarnemingen te onderscheiden.)

2)      men voelt zich naderhand ziek en ‘niet lekker’;

3)      interesse, enthousiasme en vreugdevolle wensen raken kwijt;

4)      helder denken is onmogelijk wanneer je door hen beïnvloed bent;

5)      wanneer je onder hun invloed bent is het onmogelijk om HW’en te ervaren;

6)      wanneer je door NE’s beïnvloed bent reageer je als een robot, je reacties zijn makkelijk te voorspellen en je acties zijn ineffectief;

7)      het is bijna onmogelijk om, als je onder hun invloed bent, van ze los te breken als je niet vastbesloten bent en hardnekkig genoeg in je training; en zelfs als je niet wilt dat ze je beïnvloeden in een bepaalde situatie, houden ze er niet mee op – de gewoonte die je duizenden keren gevoed hebt is zó sterk

 

Uitgesproken kenmerken van PE’s

1)      zij zijn het tegenovergestelde van NE’s: afgunst – leedvermaak, ontevredenheid- tevredenheid, onzekerheid- eigendunk, bezorgdheid – zwakke zelfingenomenheid en stompzinnigheid, bitterheid na verlies – vreugde van overwinning, bedroefdheid om eenzaamheid – ziekelijke vriendelijkheid, kruiperigheid, enzovoorts;

2)      zij worden opgevolgd door vermoeidheid, uitputting en onverschilligheid;

3)      je voelt jezelf naderhand ziek en “niet lekker”, al is dit niet zo makkelijk te merken als na NE’s;

4)      wanneer je onder hun invloed bent, ben je bang dat zij vroeg of laat zullen verdwijnen en dat de NE’s weer zullen verschijnen;

5)      zij zijn voor bijna 100% onverenigbaar met HW’en behalve in die situaties waarin de PE’s de met hen corresponderende NE’s compenseren; in die momenten van balans kan er een glimp van een HW voorbij flitsen;

6)      helder denken is ook onmogelijk onder de invloed van PE’s, alhoewel wederom niet zo duidelijk te merken als bij NE’s;

7)      dezelfde ineffectiviteit en “robot”-gedrag, hetzelfde gemak om reacties en het doen en laten te voorspellen als bij NE’s;

8)      een wens om PE’s te voelen komt overeen met een gewoonte om drugs te nemen – het lijden na het verdwijnen van PE’s kan extreem erg zijn, m.a.w. men kan beïnvloed worden door extreem intense NE’s.

 

Dit komt doordat een gemiddeld persoon beïnvloed door NE’s zelden HW’en ervaart, hij of zij kan amper het verschil tussen PE’s en HW’en onderscheiden. Dit is waarom DWP voornamelijk de nadruk legt op de verwijdering van de NE’s die duidelijk vergiftigend, pijnlijk en onwensbaar zijn. Samen met meer bevrijding krijgen van NE’s, start er een onderverdeling van de PE’s. Sommige worden duidelijk onwelkome “metgezel-dubbelgangers” van NE’s, terwijl anderen juist wel welkom zijn; je zult deze vaker willen ervaren, hun giftige lagen eraf willen wassen zodat er hierna een glimmende kern van HW’en verschijnt. Sommige PE’s zullen zonder inspanning vanzelf verdwijnen als hun tegenovergestelde NE’s verwijderd zijn, m.a.w. de verwijdering van afgunst resulteert in verwijdering van leedvermaak.

HW’en verdwijnen nooit tijdens verwijdering van NE’s; integendeel, zij versterken hun eigenschappen. Dit zijn de volgende: a) frequentie, b) intensiteit, c) diepgang (m.a.w. het aantal nuances), d) doordringendheid (m.a.w. de mate van isolatie van aangrenzende waarnemingen, ‘helderheid’), e) resonantie (m.a.w. het vermogen om een heleboel andere HW’en te ontwikkelen.)

Nog een onderscheid tussen HW’ en en PE’s is dat PE’s, van welke intensiteit dan ook, ‘object georiënteerd’ blijven. Zelfs het meest intense leedvermaak het betrekking op een bepaalde motief en persoon. Intens medelijden, is medelijden voor een bepaald persoon in een bepaalde situatie. HW’en hebben een unieke eigenschap – zij worden ‘ object-vrij’ des te meer ze intensiveren en vooral als ze extatisch worden.

 

Er bestaat een term “psychische ziekte”. Het wordt vaak gebruikt voor elk ongebruikelijk gedrag. Als je naakt over straat loopt ben je een idioot. Als je een winter-zwemmer bent, ben je ook gek. Als je negatieve emoties verwijdert, word je alweer als een idioot gezien. Als je niet wilt trouwen, ben je gek. En als je niet van je ouders houdt, ben je al helemaal gestoord. Ik stel een andere definitie voor; een persoon is psychisch ziek als hij of zij bepaalde gedachten, emoties, wensen niet wilt hebben, maar ze desondanks toch heeft. Als je geen NE’s wilt voelen, maar ze blijven je toch beïnvloeden ben je psychisch ziek. Des te helderder dit wordt, des te sterker wordt de wens om een manier te vinden om te herstellen, m.a.w. NE’s te verwijderen.

Eén van de hoofdbelemmeringen van directe verwijdering van NE’s is de foutieve interpretatie ze te zien als een “inherent deel van jezelf”, als jouw bezit. De meer bezitterig een persoon is, des te moeilijker is het voor hem om een dergelijk bezit zoals zijn angst weg te doen, al helemaal wanneer hij erop rekent om wat PE’s te voelen wanneer de aanval van NE’s over is. Als je echter begint met het verwijderen van NE’s zullen je angst en spijt de neiging hebben om geleidelijk aan te verdwijnen; hun absurditeit wordt duidelijk want als resultaat van het verwijderen van NE’s worden de glimpen van HW’en sterker en elke glimp werpt licht op één of ander dilemma. Aan de ene kant zijn er NE’s en aan de andere kant- de wonderbaarlijke aanraking van HW’en.

NE’s zijn geen essentieel deel van een persoon – zij zijn slechts een tumor. Mensen verwijzen vaak naar ‘persoonlijke trekken’, hiermee bedoelend dat ‘trekken’ iets zijn wat eigen is aan een persoon, iets wat meegekregen is bij de geboorte, of iets wat ingeprent is tijdens de opvoeding, iets wat niet gemakkelijk aanzienlijk aangepast kan worden. Als iemand zegt dat hij ‘ korte tenen heeft’ wordt dit gezien als een ‘persoonlijke trek’, of ‘zijn natuur’ genoemd. Dit impliceert dat hij onder bepaalde omstandigheden geïrriteerd wordt, m.a.w. de implicatie is dat er een zekere sterke en blijvende relatie is tussen de NE en de omstandigheden. En bovendien wordt er gelooft in één of andere speciale ‘geaardheid’ van deze trek, een geaardheid die anders is dan die van een simpele tumor die iemand òf kan cultiveren òf kan verwijderen. Elke dergelijke "trek" is een diepgewortelde gewoonte om NE’s te voelen. Er zijn geen "relaties", er is slechts een gewoonte waarmee men kan ophouden.

Als je vaststelt dat je elke NE hebt verwijdert, of dat er op dit ogenblik geen NE’s zijn, en tezelfdertijd zijn er geen intense HW’en, betekent het dat je een negatieve emotionele achtergrond (NEA) hebt. NEA bestaat hoofdzakelijk uit een aantal zeer zwakke NE’s, als een laag NE’s "op de bodem". Deze zwakke NEs hebben kleine kenmerkende uitbarstingen en wanneer een dergelijke uitbarsting verschijnt is het slechts een gewone negatieve emotie. Het lijkt vaak dat NE’s uit het niets verschijnen en het is moeilijk om te raden dat zij uit een voedende laag van NEA opkwamen. De negatieve achtergrond kan uren, dagen, maanden of het gehele leven voortduren. Het is niet gemakkelijk om een NEA te ontdekken die zo’n sterke gewoonte werd. Om dit te ontdekken is het aan te raden een “praktijkpartner” om raad te vragen omdat een persoon ervaren in de verwijdering van NE’s, NEA en NLS, de tekens van jouw NEA, waarmee je jezelf zo strikt identificeert, eerder zal opmerken. Als er geen mogelijkheid bestaat om dit te doen, is het noodzakelijk om aandachtiger te zijn en de diverse praktijken voor opsporing van NEA toe te passen. Één van de efficiënte praktijken is het “emotionele oppoetsen” (zie verder.) Een andere manier is om dìe gedachten eruit te plukken, die het meest met je NEA resoneren, wat het tenslotte mogelijk maakt om NEA te ontdekken. Je zou bijv. bezorgd kunnen zijn over een onzekere toekomst, bang zijn voor je kind, bang voor de mening van ouders of anderen, verlegen of gewend aan stompzinnigheid - dat hangt af van wat voor soort persoon je bent.

De Heldere Achtergond (“HA”) wordt op dezelfde manier als de NEA bepaald.

Laten wij een nieuwe term introduceren - "negatieve dominant". Mensen zeggen vaak dat zij vrij genoeg van NE’s zijn, en sommigen beweren dat zij, voor uren en zelfs dagen, geen NE’s en NEA voelen. Tezelfdertijd is het duidelijk te zien dat NE’s en NEA hen in extreme mate beïnvloeden – aan hun vervormde gezichten en gespannen lichamen; het is verbazingwekkend dat zij dat niet zelf opmerken. Negatieve dominant is een NE of NEA waar je zo aan gewend bent, dat het al de tijd niet mogelijk voor je is om zijn invloed te ontdekken, onnodig om te vermelden dat je een leven zonder het niet voor kunt stellen. Ik herhaal, als je nu bevrijd was van om het even welke NE, je meteen intense en blijvende HW’en zou ervaren, maar aangezien je dit niet doet, is er op dit moment een NE, NEA, of NLS namelijk, de negatieve dominant.

Ga verder dan de vruchteloze gesprekken over de praktijk.. Begin op dit moment voor je bevrijding te vechten. Strijd! Hoeveel langer wil zoals dit leven? Zeker, de verwijdering van NE’s is moeilijk, maar is het dan beter om met hen te leven? Met de verwijdering van NE’s beginnen is de allereerste stap. Als je die nog niet hebt gemaakt, heb je nog helemaal niets gedaan; dan is er nog niets mogelijk voor je. Hoelang de eerste stap gaat duren? Er staat een enorme uitgestrektheid van HW’en op je te wachten, terwijl je nog steeds met dit vergif loopt te knoeien… Stel jezelf voor als een bergbeklimmer, vastbesloten om de top te overwinnen. Die top is niet gemakkelijk te veroveren. Er zijn vele mensen die zichzelf verlicht noemen, maar heb je iemand vrij van NE’s gezien? Die top onderwerpt zich slechts aan weinigen, en niet omdat het zo moeilijk is om hem te beklimmen, maar juist omdat niemand het probeert. Niemand verwijdert NE’s met directe inspanningen; iedereen zoekt omwegen, de GRK – doet aan yoga en zingt mantras.

Haal al je vastberadenheid, volharding en liefde voor het leven tevoorschijn. Als je niet slaagt om deze taak te verwezenlijken, wacht het lot van al diegenen rond je op je. Kijk naar de oude vrouwen die belichamingen van NE’s werden - wil je dit voor jezelf? Kijk naar de jongeren met hun lege blikken, krampachtig proberend om aan NE’s en stompzinnigheid te ontsnappen naar zelfs meer intensere NE’s en een nog grotere stompzinnigheid.

Kijk naar de mensen die op middelbare leeftijd een blijvend masker van NE’s op hun gezicht hebben, die al lang geleden alle hoop vaarwel zeiden. Wil je zoals hen worden? Zo niet - vecht. Stel jezelf voor als een Amazone, Terminator, een bergbeklimmer, een heks – je zult elke zenuw moeten spannen. Het is niet voor een of andere denkbeeldige zegen in de toekomst, dat je alles wat in je macht ligt zult moeten doen, maar om op dit ogenblik HW’en te ervaren, na het verwijderen van weer een andere NE. Elke stap openbaart een nieuwe mate van bevrijding; elke nieuwe dag brengt nieuwe HW’en en ontdekkingen; het leven verandert in een eeuwigdurende creatieve en vreugdevolle activiteit.

Er staan verschillende bankjes in een park. Er zitten oude mannen en vrouwen op deze bankjes en om hen heen bevinden zich kinderen en tieners. Deze jongeren zullen ONVERMIJDELIJK deze DINGEN worden, ik kan geen beter woord voor hen vinden. Kijk in de ogen van die oude mannen en vrouwen. Wil je DIT worden?

Zodra je een NE verwijdert, verschijnen op hetzelfde moment uitbarstingen van HW’en. Zelfs als je slechts een klein deel van de NE’s verwijderd wordt het duidelijk dat de manier van bevrijding zo vreselijk eenvoudig is – je verwijdert een paar soorten verschaduwingen en dat is alles! En daarna begint de verbazingwekkende reis in doordringende en diepe ervaringen, die een nieuwe wereld in jezelf openen. Je kijkt niet vanaf een afstand naar iets verbazingwekkends. In plaats daarvan word je zelf dit plezier, deze ontdekking en deze reis.

Vanachter een sluier van NE’s, is het onmogelijk om HW’en te ervaren, zij kunnen noch gecreëerd, noch uitgevonden worden - zij verschijnen of wel, of niet. Nochtans, kan ik een wens hebben ze te ervaren. De wens om HW’en te ervaren wordt intenser des te vrijer je bent van "verschaduwing" (zie verder). Deze wens brengt manifestaties van HW’en op één of andere mysterieuze manier dichterbij. Als de wens zeer intens is, verandert zijn kwaliteit, ik noem het "inspanning". In dat geval verschijnen HW’en spontaan. Zij verschijnen aanvankelijk in korte uitbarstingen die geen betrekking tot de praktijk schijnen te hebben. Later zal het duidelijk worden dat de diepgang en intensiteit van HW’ en afhangen van de intensiteit en de welgemeendheid van je inspanningen. Zoals enkel wanneer de rook wordt verjaagt, men de zon ziet glanzen. HW’en zijn geen onveranderlijke staten. Wanneer je ze ervaart wordt je zelf een weg naar prachtige werelden.

Er is slechts één serieuze hindernis voor verwijdering van NE’s en standvastige training hierin. Dat is reactie van de maatschappij. Die is negatief. En agressief. Het is zeer waarschijnlijk dat mensen om je heen - je verwanten, vrienden, "esoteristen" op Internet forums - allemaal eenstemmig agressief zullen reageren op het idee van verwijdering van NE’s, erover zullen zeggen dat het onmogelijk is, "onnatuurlijk", dat het in vreselijke geestelijke verwarring zal resulteren enz. Er zijn uitzonderingen in Rusland, maar ze zijn zeldzaam. Je vrienden en verwanten kunnen er in eerste instantie mee akkoord gaan omdat zij vriendelijk willen zijn, of bang kunnen zijn om je aandacht te verliezen. Maar, te meer consistent je praktijk van verwijdering van NE’s en dogmatische concepten zal worden, des te duidelijker zal hun daadwerkelijke houding ten opzichte van dit alles zijn. Een dergelijke unanieme agressieve negatieve houding ten opzichte van de verwijdering van NE’s, samen met bedreigingen en geweld, kunnen je standvastigheid ernstig verminderen. Na een dergelijke oppositie ontmoet te hebben, geven veel beginnende praktijkbeoefenaars het op en worden lid van het leger van hen die geheel hun leven op NE’s vegeteren. Jij bent het die beslist, dus de keuze is aan jou.

Wanneer er waarnemingen zijn waar je aan gewend bent geraakt, dan krijg je, zelfs als er een hoge hoeveelheid NE’s opgewekt worden en als je een wens hebt om ze niet te voelen, niettemin toch een "gevoel van comfort". Wanneer je met de DWP praktijk om ongewenste waarnemingen met wensbare te vervangen begint, dan doet er zich een "gevoel van ongemak" voor, ondanks dat je meer HW’en ervaart. Vanaf een bepaalde mate van verzadiging met HW’en wordt dat ongemak vervangen met voorpret, genot, verrukking, en andere HW’en. Een uur zonder iets aan de praktijk te doen voelt aan als een enigszins regelmatige opeenvolging van indrukken. Een uur van inspanningen lijkt op het binnendringen van een wildernis van hindernissen, het overwinnen van hen en ontdekkingen doen. Daarom kan een praktijkbeoefenaar in een vroeg stadium van de praktijk wanneer HW’en zelden verschijnen, het gevoel van comfort als argument gebruiken om te veronderstellen dat hij "in slaap is gevallen" in zijn gebruikelijke verschaduwing. Een leven zoals dit kan voor iemand vreselijk lijken – net zoals het leven van een reiziger zuivere stompzinnigheid en masochisme voor je bejaarde buren kan lijken.

 

01-02) Om jezelf het verwijderen van emoties als taak te zetten is makkelijker dan deze taak ook daadwerkelijk uitvoeren. Het is noodzakelijk om enorme inspanningen te doen, om de praktijk te integreren in je leven, anders zullen je dromen nooit werkelijkheid worden. Je moet geen tijd kiezen wanneer je aan de praktijk wilt werken, je doet het tijdens je dagelijkse bezigheden. Het is moeilijk om mensen te vinden die woorden ook echt omzetten in daden en doorgaan met het navolgen van hun doel met voorpret en een wanhopig verlangen, ongeacht tegenslag en succes.

Negatieve emoties verwijder je door middel van inspanning, het lijkt alsof je jezelf ‘eruit trekt’ als uit een modderput, ‘herinner’ jezelf in een staat zonder NE’s, ‘spring in’ HW’en. Je traint deze inspanning door ontelbare oefeningen. Verderop staat een beschrijving van verschillende varianten van afbeeldingen en gedachten die met inspanning resoneren. De verwijdering van een NE wordt omschreven als: een inspanning die erin resulteert dat a) er geen spoor van NE achterblijft, en b) dat er een onmiskenbare HW verschijnt, waarschijnlijk zwak. In het begin zul je nog niet in staat zijn om zo schoon uit een NE te ‘springen’ dat je elke keer een HW zal ervaren, je zult dan eerder springen in een ‘er-gebeurt-niets’-staat, doch het minste wat je kunt doen na elke inspanning om een NE te verwijderen is om jezelf het verlangen naar HW te herinneren.

Volmaakte verwijdering” is de verwijdering van een NE in niet meer dan een halve seconde. In die 0,5 seconde kan een NE je niet vergiftigen, geen aanhangende NE’s uitzaaien, of een NEA voeden.

Mensen onderdrukken NE’s meestal om sociaal gepast te blijven, dit resulteert echter niet in bevrijding van hen maar juist in het tegenovergestelde; deze NE’s veranderen in een sterke NEA die elke andere waarneming verpakt met een dikke en vergiftigende mantel. Hoe zie je het verschil tussen verwijdering en onderdrukking van een NE? Het criterium is de beleving van HW’en, zelfs voor een ogenblik, als de NE niet geheel uit gewoonte, opnieuw is verschenen. Tevens dien je aandacht te besteden aan de kwaliteit van de wens om geen NE te willen ervaren. Als deze vergezeld gaat met voorpret is het waarschijnlijk dat je de NE zult verwijderen in plaats van deze te onderdrukken. Als de wens gemotiveerd is door angst, schaamte, eigendunk of andere NE’s , zul je de NE niet verwijderen.

Als er na een inspanning om NE te verwijderen, beklemdheid, moeheid, ontevredenheid en geen HW’en verschijnen, betekend dit dat je de NE onderdrukt hebt in plaats van verwijderd. Als je een NE onderdrukt, dan is het niet zo dat je weigert deze emotie te voelen, maar verberg je slechts zijn zichtbare manifestaties. De motivatie hiervoor is angst voor de consequenties, schaamte en/ of andere NE’s; wanneer je dit doet ben je slechts bezig om rustig te lijken, terwijl je van binnen kookt. De NE’s worden hierdoor niet zwakker, ze worden zelfs sterker; hun meerdere brandpunten blijven tevoorschijn komen, waardoor je uiteindelijk zal “overkoken”. Een NE kan een andere verplaatsen (bijv. irritatie wordt verplaatst door schaamte, angst of zelfmedelijden), maar de vergiftiging stopt niet.

 

Hieronder staat beschreven wat geen verwijdering van NE is en wat je dus niet uit hun eindeloze cirkel haalt:

1) Verplaatsing van NE’s door PE’s. Een voorbeeld: je ergert je aan je man en besluit een vriendin op te bellen om je op te laten vrolijken.

2) Vervanging van een NE door een andere NE. Voorbeeld: je begint je agressief te voelen in plaats van beschaamd.

3) Zelfbedrog. Je blijft een NE voelen, denkt dat niemand anders dat ziet en overtuigd jezelf ervan dat er helemaal geen NE aanwezig is. Op deze manier vernietig je jouw eerlijkheid en verlies je tevens je laatste kans op verandering.

4) Ontsnapping naar stompzinnigheid. De NE blijft je beïnvloeden maar je verbied jezelf om er ook maar aan te denken door simpelweg je gedachten te verplaatsen.

5) ‘Blijven hangen’. Er is een gedachte; ‘Ik voel nu een NE’ en er is een stompzinnige wens om hiermee te stoppen, maar deze wens is te zwak en weegt niet op tegen de gewoonte om de NE te voelen of de mechanische wens om deze te blijven voelen.

6) Onderdrukking: de transformatie van een NE in een NEA.

Deze lijst is verreweg van compleet en je mag er natuurlijk altijd zelf anderen toevoegen als je dat wilt.

 

Een van de “hoofdbelemmeringen” voor verwijdering van NE’s is zelfbedrog; iemand kan slechts denken dat hij NE’s wil verwijderen, maar kan een dergelijke wens uiteindelijk helemaal niet hebben. Het is jouw eigen wens om een NE te voelen waar jij je waarschijnlijk niet bewust van bent, wat het zo moeilijk maakt om NE’s te verwijderen. Als er een NE is, dan is de wens om deze NE te voelen ook altijd aanwezig. Des te intenser de NE, des te sterker is de wens. Wanneer helderheid ontstaat over het feit dat een NE zo sterk is omdat je deze NE zelf wílt voelen, en niet omdat het zo moeilijk is om deze te verwijderen, dan pas zullen vastberadenheid, voorpret en verrukking ontstaan. Deze helderheid kan er ook toe leiden dat er een nieuwe set van wensen ontstaat: een wens om de intensiteit van HW’en te intensiveren en een wens om de wens om NE’s te voelen te verzwakken. Een wens om een NE te voelen gaat altijd gepaard met gedachten die deze goedpraten zoals, “Hij lokte het uit”, “Deze NE is terecht” enz.

De verwijdering van NE’s is het resultaat van het toepassen van inspanningen die bestaan uit a) een wens om te stoppen met het ervaren van NE; b) de realisatie dat het ondraaglijk is om in die vergiftigende rotzooi te leven; c) verlangen naar helderheid en HW’en welke onverenigbaar zijn met NE. Als er een verwijdering plaats heeft gevonden, is er geen sprake van verplaatsing van een NE met een andere, want jij zelf zult niet tevreden zijn met deze “her-decoratie”; je doel is niet om iemand anders ervan te proberen te overtuigen dat je geen NE voelt, maar het niet voelen van de NE en het ervaren van HW’en. De verwijdering van een NE resulteert altijd in het ervaren van een miniem, maar onmiskenbaar gevoel van opluchting, stille vreugde, vredigheid, intense kalmte, voorpret en een interesse in het leven. Onderdrukking resulteert nooit in iets gelijks.

 

Laat ons nu in detail kijken naar het proces van de verwijdering van een NE:

1)      Korte mentale notitie “Er is een NE”.

2)      Een wens om te stoppen met het ervaren van de NE.

3)      Inspanning. ( m.a.w. een scherpe, geconcentreerde uitbarsting van de wens) om de NE te verwijderen.

4)      Een wens om een HW te ervaren.

5)      Een inspanning om een HW te genereren.

6)      De HW verschijnt.

Alleen wanneer het laatste punt gedaan is, kun je de verwijdering als compleet beschouwen. Een succesvolle verwijdering leidt er niet toe dat dezelfde NE niet weer binnen een paar seconden zal verschijnen, omdat de gewoonte om NE’s te voelen erg sterk is. Doch, als je volhardt in de verwijdering van deze NE elke keer dat deze weer verschijnt, zal de gewoonte in sterkte afnemen totdat deze uiteindelijk gebroken zal zijn.

 

Naarmate je vaardigheden groeien wordt je het steeds meer en meer gewoon om delen van deze serie uit te voeren; het lijkt zelfs of ze uit zichzelf uitgevoerd worden, het gaat net zo automatisch als de verschijning van NE’s van tevoren. Zodoende verplaatst de gewoonte om gewenste waarnemingen te ontvangen de gewoonte om ongewenste waarnemingen te ontvangen, en wordt het mogelijk om de NE’s volmaakt te verwijderen. Als je een bepaalde NE voor een redelijk lange tijd volmaakt verwijderd hebt, zal deze helemaal ophouden met verschijnen. Op deze manier bereik je onherroepelijke verwijdering van deze NE. Als je begint met leren fietsen dan is het in eerste instantie erg moeilijk om je evenwicht te houden. Maar als je het eenmaal geleerd hebt denk je niet eens meer aan het houden van je balans; je stapt op je fiets en rijd weg. Hetzelfde geldt voor de NE’s.

In de beginstage van je training in de verwijdering van NE is het raadzaam om jezelf te ondersteunen door het gebruik van mentale beelden en gedachten die resoneren met het proces. Elke praktijkbeoefenaar heeft zijn eigen voorkeuren wat betreft de beelden. Het kan lijken op een felle lichtbundel die elke NE op zijn weg verbrand, of een explosie die elke NE is stukken uit elkaar laat spatten, of …wat je maar kunt bedenken. Hieronder staan voorbeelden van een aantal die resoneren met de inspanning om een NE te verwijderen, verzameld door Skvo:

1.      Intensiveren van inspanningen – het is net alsof je een grote, zware rots uit een diep meer trekt. Ik maak het eerst schoon van slijk en trek het daarna onophoudelijk omhoog.

2.      Elke intense NE is als een tornado. Om te overleven is het noodzakelijk om met een enorme kracht een sterke onbuigzame stok in de grond te steken.

3.      Het versterken van macht in een opstandig land. Het versterken van macht in een opstandig land. Razende kluwen van aanmatigers zijn gretig om de regering in dit land omver te werpen. Als ik me ook maar een paar seconden relax, dan ben ik de macht kwijt. Wanneer de macht veilig gesteld is, stel ik nieuwe wetten op- de wet van sereniteit, de wet van gerichtheid en de wet van plezier.

4.      Zachte en onbuigzame terugkeer van aandacht van de NE naar de HW’en. Het leek alsof het eerst onmogelijk voor me was om te staren naar een object vanwege een chaotisch en steeds afdwalend zicht; het was nodig om mezelf door elkaar te schudden, in mijn gezicht te slaan, de positie van mijn hoofd te veranderen of andere objecten met een doek te bedekken. Nu heb ik geleerd om gericht te kijken, om mijn afdwalend zicht zachtjes te verplaatsen.

5.      Laser. Een dunne, maar krachtige straal licht die de ruimte snel en onvermijdelijk schoonmaakt van NE’s.

6.      Sprint van een cheeta. Bij elke uitademing vergaar ik mijn kracht en sprint ik in HW’en en spring ik in ze. Als ik na 1 a 2 seconden van het ervaren van HW’en mezelf teruggetrokken voel worden, blijf ik er steeds inspringen en op een zeker moment verandert mijn staat en slaag ik erin om voor 3 – 5 seconden in HW’en te blijven.

 

01-03) Een van de methodes om de standvastigheid van de gewoonte om NE’s te voelen te verzwakken is de praktijk van een cyclische verplaatsing van waarnemingen. Als je je nu eenzaam voelt, kun je proberen om jezelf te concentreren op gedachten als: “Wat fijn, ben ik eindelijk eens alleen, is het niet nodig om ‘net te doen alsof’, hoef ik niemand iets te bewijzen, aan niemands verwachtingen te voldoen, me aan geen enkele regel te houden, niet op mijn gedrag te letten; ik kan me ontspannen, mediteren, mezelf overgeven aan mijn gevoelens en mijn dromen. Er zijn altijd zoveel mensen om me heen, en nu kan ik gebruik maken van het moment en genieten van deze afzondering”. Je zult merken dat als resultaat van deze gedachte je jezelf minder eenzaam voelt. Verander nu deze interpretatie en denk: “Als hier nu een aantrekkelijke man zou zijn, zou ik zijn aandacht kunnen krijgen, zou het interessanter zijn samen, zou ik hem aan kunnen raken en een verrukking van erotische gevoelens ervaren. Er zijn mensen die op dit moment zo gelukkig samen zijn, maar ik ben hier maar alleen en er is niemand om verliefd op te worden”. Deze gedachten resulteren erin dat je je alleen maar eenzamer voelt en je last gaat krijgen van slechts meer NE’s. Nu je ‘geswitcht’ hebt tussen twee verschillende typen interpretaties heb je de interessante ervaring gekregen dat het feit of je NE’s voelt, afhankelijk is van de interpretatie in plaats van de situatie. Het verplaatsen van interpretaties is niet de manier om bevrijding te krijgen van NE’s, maar het is wel een eerste stap. Dit ten eerste omdat de gewoonte om NE’s te voelen, die je honderd duizenden keren gevoed hebt, veel sterker is dan welke interpretatie dan ook. En ten tweede, terwijl je interpretaties verandert, blijft de NE nog steeds bestaan, het ontwikkeld zich, vergiftigd en trekt andere NE’s aan. Cyclische verplaatsing van interpretaties geeft slechts de meest minimale ervaring in het verzwakken van NE’s. Toch word je er sterker van bewust dat je NE’s in elke situatie kunt beïnvloeden. Het valse concept dat NE’s geheel afhankelijk zijn van de situatie maakt je impotent en omdat er zich slechts zelden een kans voordoet om de omstandigheden te veranderen wordt je hierdoor wanhopig. In het ene geval word je een pessimist die tot over zijn oren in de NE’s zit, terwijl je in het andere geval een rebel word die de omstandigheden op zo’n manier probeert te veranderen dat NE’s niet meer verschijnen, wat natuurlijk onmogelijk is doordat het ene type NE’s het andere zal gaan vervangen.

Als de interpretaties beiden mogelijk zijn, waarom selecteer en cultiveer je dan niet gewoon degene die NE’s verzwakt en je de mogelijkheid geeft om in een meer gewenste staat te komen? Omdat de vervanging van ongewenste interpretaties door gewenste interpretaties maar een minimale taak is, welke het slechts mogelijk maakt om de gewoonte om onmiddellijk in intensieve NE’s te geraken te verzwakken.

Het is essentieel dat wanneer jouw praktijk vooruitgang boekt, de accumulatie (opeenstapeling) van ervaring van leven in HW’en plaats vindt. De momenten waarin je HW’en ervaart stapelen zichzelf niet figuurlijk maar letterlijk op en vroeg (of laat) volgt er een doorbraak- het wordt zowaar makkelijker voor je om NE’s te verwijderen. De voor jouw bekende HW’en worden, wanneer ze verschijnen, stabieler en intenser en ook verschijnen er nu voorheen onbekende HW’en.

Als er NE’s zijn die je niet kwijt wilt raken (vaak zijn dat verdriet, zelfmedelijden, medelijden voor anderen, jaloezie; en minder vaak: agressie en negatieve houding), dan kun je jezelf wèl bevrijden van die NE’s die je als duidelijk pijnlijk en ongewenst beschouwd. De gewoonte om NE’s te voelen is versterkt door honderdduizend keren van oefening, dat is ook de reden waarom ze wederom binnen enkele seconden na verwijdering opnieuw verschijnen. Versterk je onbuigzame vastberadenheid en gerichtheid op het bereiken van je doel- om met de dodende gewoonte te breken. Onherroepelijke verwijdering van NE’s heeft vele inspanningen nodig, maar je krijgt als resultaat meteen na elke succesvolle inspanning, glimpen van HW’en. De ervaringen van HW’en stapelen zich op en maken je praktijk effectiever, en je leven-meer vol.

Het aanvallen van een bepaalde NE is een effectieve oefening. Je selecteert een NE die vaak verschijnt, bijvoorbeeld ontevredenheid, en besluit om in de komende drie dagen, drie uur, of een uur, deze niet langer dan een paar seconden toe te staan. Ontevredenheid verschijnt overal samen met andere NE’s en is af en toe niet makkelijk te onderscheiden, vooral niet in een seconde. Daarom is het noodzakelijk om jezelf elke seconde (!) in de gaten te houden. Zodoende verandert de verwijdering van een bepaalde NE in een massale aanval op vele anderen. Zelfs een uur van deze oefening voelt erg zwaar aan, het is als het lopen van een marathon; maar als je dit effect niet voelt dan ben je jezelf aan het misleiden, laat je de boel de boel, en is er geen sprake van totale verwijdering van ontevredenheid (let op het noodzakelijke gevolg van succesvolle verwijdering van NE’s, nl. de uitbarsting van HW’en). Des te meer aanvallen je doet, des te meer zul je de gewoonte om NE’s onmiddellijk te verwijderen ontwikkelen en versterken en bereik je een essentiële vooruitgang in de snelheid en zuiverheid van de verwijdering. De verwijdering van een volgende NE zal dan wat makkelijker gaan in vergelijking met de eerste.

Grondig monitoren van waarnemingen met als doel het ontdekken en verwijderen van elke verschijning van NE gedoemd tot verwijdering, resulteert in nog een andere veelzeggend effect. Zulk toezicht is alleen mogelijk als ik me bewust ben van alles wat er met me gebeurt (m.a.w. van de interne dialoog) zodat ik een gewoonte ontwikkel om aandacht te besteden aan waarnemingen en ervaar dat ik plezier beleef aan deze opmerkzaamheid. Enkel leven en handelen is heel verschillend van leven, handelen en jezelf bewust zijn van je waarnemingen. Grondig monitoren resulteert erin dat er een snel proces van afschilfering van NE’s begint. Er komt een creatieve staat te voorschijn – nieuwe opwindende ideeën, ontdekkingen, onverwachte aspecten van HW’en beginnen te verschijnen. Als toevoeging verschijnt er een gevoel van een speciale diepgang in het leven – het lijkt alsof er een soort deur opengaat en waardoor een gevoel van volledigheid naar binnen stroomt. Het maken van aantekeningen wordt dan ook plezierig.

NE’s drukken zich altijd extern uit (uitdrukkelijk, of bijna onopvallend voor een onervaren persoon) – een lichte zucht, een lichte gezichtsvertrekking, een bijna onopvallend gebaar, een specifieke verandering van intonatie. Laten we deze “externe indicaties van NE’s” (“EINE’s”) noemen. Bijna 100% van de menselijke gezichtsuitdrukkingen, gebaren en intonaties zijn onafscheidelijk verweven met EINE’s. Toezicht houden op jouw EINE’s geeft je de ruimte om NE’s meer accuraat te detecteren, om de situaties waarin deze verschenen te herbeleven, NE’s te verwijderen en jezelf schoon te maken van vergezellende NE’s.

Het monitoren van gezichtsuitdrukkingen, intonaties en gebaren is veel makkelijker dan van NE’s. Daarom kunnen opsporing en verwijdering van jouw EINE’s je bij de praktijk helpen. Als je er een NE’s tussendoor hebt laten glippen en vervolgens ‘wakker wordt’ als het zichzelf verspreid heeft en vergroeid is met andere NE’s, verwijder dan eerst de XXX, en daarna pas de NE’s. Ruim je territorium op, stop niet halverwege, verwijder de zwakste uitbarstingen van NE’s totdat je uiteindelijk de “er-gebeurt-niets”-staat bereikt en misschien zelfs HW’en gaat ervaren.

Bevrijding van NE’s resulteert in helderheid en bevrijding van (valse) concepten. Als iemand je verkracht heeft kan dat onplezierig en pijnlijk zijn (alhoewel dit niet noodzakelijkerwijs zo hoeft te zijn, want als je de verkrachter een condoom geeft en eraan denkt dat het niet zo makkelijk is om een goed opgerichte, “zelf voortbewegende” penis te vinden, en hij je neukte zonder kans om zwanger te worden dan zou het kunnen dat je er in bepaalde mate plezier aan beleeft), maar er is NIETS schokkends aan, of je NE’s voelt of niet hangt helemaal van jezelf af. Je arm breken is pijnlijker dan onplezierige sensaties tijdens een verkrachting. Waarom zijn er geen zelfmoorden vanwege een gebroken arm? Waarom zijn er geen groepen voor psychologische steun aan mensen met een gebroken arm? Dit komt doordat het niet geaccepteerd wordt om intensieve NE’s te voelen van botbreuken, zij worden niet beschouwd als “vreselijk” en “schaamtevol”, maar voor verkrachtingen geldt dit wel. Een penis dringt met geweld een vagina binnen- dat is alles wat er is gebeurd, maar het is het universele belang wat hieraan vastgeknoopt is. Een zekere hypocrisie en stupiditeit – dat is wat het is. Als je je arm breekt moet het 2 maanden in het gips, en daarna moet je oefeningen doen, krijg je injecties enz. Na de meest gewelddadige verkrachting, is het alleen maar noodzakelijk om maatregelen te treffen tegen ongewenste zwangerschap, te desinfecteren en de verwondingen zullen snel genezen- wel tien keer sneller dan een gebroken vinger. Daarbij gerekend dat zonder verlammende NE’s het mogelijk is om te verkomen dat je verkracht wordt of de onwensbare consequenties te minimaliseren (zie”FAQ, 0059”).

Wanneer je jezelf eenmaal realiseert dat NE’s je letterlijk van binnen opvreten, kun je beginnen met de oefening “in gedachten houden dat NE’s vergif zijn” – op het moment dat er een NE verschijnt zeg je hardop tegen jezelf: “Vergif!”, “Ik wil dit niet voelen!”. Dat maakt het mogelijk om jezelf wakker te schudden, je energie te mobiliseren, je houding tegenover NE’s te herinneren en de mechanische gewoonte om ze te voelen te verzwakken. Daarbij vertraagt het de parasiterende interne dialoog die de NE’s van dienst is en de focus is van hun veelvoudige uitbarstingen.

Verwijdering van NE’s heeft geen onbelangrijke details! Zelfs de meest “onbeduidende” NE is een krachtig vergif. Dit is duidelijk wanneer je HW’en ervaart; maar wanneer dit niet zo is, is het helemaal niet zo duidelijk. Zelfs de zwakste schaduw van een NE verzwakt duidelijk en onmiddellijk een HW. Daarbij komt ook nog dat een zwakke NE (bijv. vluchtige negatieve houding (“NH”) of negatieve lichamelijke staat (“NLS”), (m.a.w., “jezelf niet lekker voelen”- zwakte, apathie, “er-gebeurt-niks”) de top kan zijn van een ijsberg van NEA. Als je deze verwijdert zal het gedeelte wat onder water was verschijnen en beschikbaar worden voor onderzoek en verwijdering.

“Negatieve houdingen” zijn zwakke NE’s, soms zijn ze zelfs erg zwak en zijn ze niet lang aanwezig, en andere negatieve emoties volgen hen slechts zelden op. Voorbeeld: een vluchtige blik op een onaantrekkelijk gezicht of elk ander gezicht is soms genoeg om een seconde of een fractie van een seconde een licht gevoel van ‘niet leuk vinden’, afkeuring of aversie te laten verschijnen. Als je jouw oplettendheid traint zul je merken dat elke dag van je leven gevuld is met duizenden NA’en. De meest effectieve methode om deze flikkerende zwerm te verwijderen is emotioneel polijsten, concentreren op HW’en.

Het komt voor dat ik naar al de soorten – NE’s, NLS, NEA en NA’en - als geheel verwijs. Ik maak dan gebruik van de termen “vier N” of “4 N”. Maar omdat ze niks anders zijn dan verschillende soorten NE’s, zal het vaker voorkomen dat ze aangeduid worden met de collectieve term “NE’s”.

Men kan zich vaak niet indenken dat ze in staat zijn om NLS te verwijderen. Ze denken dat het een revolutionair idee is. Men gelooft dat deze ‘verveling’ of ‘zwakte’ een onherroepelijk deel van hun “zelf” is, dat het de uitkomst is van “objectieve” redenen, en dat het enige wat eraan gedaan kan worden is door jezelf te vermaken, sex te hebben, orgasmen, eten en slapen. Toch kun je NLS gewoon verwijderen, net zoals elke andere ongewenste staat. De eerste stap is om het te isoleren, m.a.w. maak er notie van dat “er is verveling”, of “er-gebeurt- niks”. Hierna wordt het mogelijk om beiden te onderzoeken en om je wens precies te richten op het niet in deze staat willen zijn; op deze manier inspanningen doend die verwijdering mogelijk maken.

Laten we nu de term “verschaduwing” definiëren. Het is het complex van NE’s, NEA, NLS, NA’en, valse concepten en mechanische wensen (zie corresponderende onderdelen).

Positie van onpartijdige rechter: stel jezelf voor dat je een oordeel velt over een conflict tussen twee mensen (jij bent er één van) en zegt: “Hou op, trek een normaal gezicht en dan zullen we eens bekijken waar het allemaal om gaat”. Stop ermee de NE’s te rechtvaardigen, stop ermee jezelf op te winden, want maar al te vaak denk je dat jouw NE’s gerechtvaardigd zijn, zodat de verwijdering van deze voelt als een soort van ‘onrecht’. Dus zeg tegen jezelf: “Ik zal de situatie onderzoeken en er daarna een beslissing over maken. Want ik wil ‘nuchter’ zijn wanneer ik erover ga denken en een beslissing ga nemen, ik wil niet vergiftigd zijn door NE’s die het me onmogelijk maken om te denken.” Denk eraan dat ondanks alles elke NE een vergif is- het vergiftigd het lichaam en het ontneemt je de mogelijkheid om effectief te reageren, logisch te redeneren en zorgt ervoor dat je geen fijne gevoelens en vreugdevolle wensen meer hebt. Daarom zou het onconditioneel verwijderd moeten worden zonder enkele terughoudendheid.

Om je wens om NE’s weg te gooien te versterken, is het noodzakelijk om alle ongewenste consequenties (dus degene die je niet wilt) van deze NE’s op te schrijven. Je dient ook alle handelingen op te schrijven die deze wens juist verzwakken. Enkele handelingen die zorgen voor verzwakking van de wens om NE’s te verwijderen zijn:

 

        Onderdrukking van vreugdevolle wensen

        Volgen van mechanische concepten – soorten zoals “ik moet”, “ik zou”,

“ik zou zus en zo moeten doen” etc.

        Overeten (teveel eten)

        Slaap teveel en chronisch slaapgebrek

        Regelmatige orgasmen (gemiddeld vaker dan 1 keer in de 2-3 weken)

        Tevredenheid, zelfgenoegzaamheid en zelfbedrog

 

Periodes waarin je standvastige en vastberaden inspanningen doet om NE’s te verwijderen veranderen in periodes van apathie en krachteloosheid. Doch wanneer je weer een begin maakt met de praktijk, zul je merken dat er iets makkelijker gaat dan tevoren – dat is het resultaat van je vorige inspanningen. Wat te doen in perioden van ‘terugval’, zwakke wilskracht? (“Terugval” is een staat in welke de wens om verschaduwingen te voelen veel sterker is dan de wens om Heldere Waarnemingen te ervaren.)

1) Het minste wat je kunt doen is je terugval te onderzoeken – observeren, notities maken, analyseren, experimenteren, zoeken naar regelmatigheden.Het onderzoek zal door de terugval heen breken en de kwaliteit ervan verminderen. Je wordt een onderzoeker en observeerder in plaats van een verslagen persoon. Het verschil in hoe je jezelf voelt is beduidend.

2) je kunt andere gewoonten verminderen. Ik noem dit “conservatieve praktijken”. Roken, drinken, vloekwoorden gebruiken, wiebelen met je benen, fronzen, brood smeren met je linkerhand… Er zijn oneindig veel gewoonten, velen ongewenst en zonder voorkeur. Het kost dan wel niet zoveel moeite, concentratie en onbuigbare vastberadenheid om hun invloed succesvol te verminderen, maar het maakt de inspanningen om NE’s te verwijderen meer effectief.

Er volgt nu een voorbeeld uit de notities van Skvo over het stoppen met roken. “De waarde van het stoppen met roken ligt niet in het beginnen met een gezondere manier van leven. Ik denk nu nog niet aan deze bonus. Roken is slechts een sterke mechanische wens. Wanneer ik een wens om te roken niet uitvoer resulteert dit in een streng van NE’s, en deze verschaduwing is zo sterk dat het me onmogelijk maakt om mijn inspanning om NE’s effectief te verwijderen tenietdoet. Het is af te raden om spaarzame omstandigheden voor de praktijk te creëren want anders is het bereikte resultaat twijfelachtig en heb je geen mogelijkheid om de inspanning in de “gevechtsomstandigheden” te trainen. Natuurlijk kan ik een boswandeling maken, gaan hardlopen, lezen, seks hebben en zodoende kan ik ‘stoppen’ met roken. Maar wanneer ik vervolgens een tabakswinkel zie of een vriend die vrolijk een sigaret rookt dan mislukt het weer; dit betekent dat ik de inspanning tot verwijdering van een gewoonte nog niet genoeg ontwikkeld heb. Het is niet de bedoeling om weg te vluchten in omstandigheden waarin mijn gewoonte ‘inslaapt”, maar wel om zonder angst de confrontatie aan te gaan om elke keer dat de gewoonte verschijnt deze te verwijderen. In deze ‘strijd’ kan ik mijn inspanning ‘smeden’ en ‘bijschaven’ totdat het volledig onberispelijk is en het dan toepassen in de strijd met de NE’s.

Om een NE te verwijderen is het noodzakelijk om een krachtige inspanning te doen. Om dit te trainen en echt aan de lijve te ondervinden is geen gemakkelijke, maar wel een interessante taak omdat ik verwijder wat ik niet wil voelen en genereer wat ik wel wil voelen! Het verandert me op een rechtstreekse, directe manier!”