Ба саіифаи аслњ

РОI БА СЎИ ШУУРИ ПОК

 

Сарсухан.

 

 

Агар ў  ба нокомњ рў ба рў шавад, он гоі, ба іар іол вай ўро дармеёбад, ваѕте ки ў дар худ їасурњ пайдо мекунад, коріои бузургеро ба анїом хоіад расонд, пас  байни їоніои іаросон ва сарде, ки на пирўзњ  ва на шикастро медонанд, іаргиз ў  воѕеъ нахоіад шуд.

Теодор Рузвельт

 

 

Номи ман Бодхи аст.

Китоби мазкур роінамои амалњ мебошад. Дар он услубіое баён гардидаанд, ки пайгирии самимњ ва боисрори оніо іар гуна инсонро бо роіи хеле кўтоіу равшан ба озодшавњ аз машаѕѕат, (іиссиёти номатлуб, консепсияіои љалат, хоіишіои механикњ, эісосоти ногувор), ба ољози зиндагии тамоман дигари пур аз кашфиётіо ва даркіои мунаввар, оварда мерасонад.

Китоб ба зиндагии муосир мувофиѕ кунонида шуда, ба ѕадри кофњ тафсил дода шудааст, чунки ман намехоіам дар ботини хонанда лаппиши одди эісосотро бедор кунам, ки пас аз он таназзул ва баргаштан ба зиндагии дилгиркунанда сар мешавад, балки мехоіам роіи ростро ба сўи даркіои мунаввар нишон диіам.

Вазифаи іадди аѕѕал – ноил шудан ба іолате, ки дар лаізаи марг равшании шуур пурра боѕњ монад, иборат аст. Іолати мазкур ба идома додани амалияи худ дар іолатіои байни таваллуд ва таваллуд шуданіои минбаъда, бетанаффус, белаљзиш ба љамгиниіо, бо воѕеъ будан дар зоіиршавии доимии даркіои мунаввар ва дар іолати озодии пурра аз машаѕѕатіо, имконият медиіад. Он їарии бузургеро, ки дар байни одами ба ин ноил гардида ва инсоніои маъмулњ воѕеъ аст, тасвир намудан мушкил аст.

Ваѕте ки соли 2000 ман ба навиштани ин китоб шурўъ намудам, іамон ваѕт умед доштам, ки ин кори беіуда нест ва он замоне дар ягон кас, таваїїўіи «шинохтани» бо кадом хоіиши сахт зиндагонњ намуданро бедор мекунад. Кай ва чњ гуна рўй додани онро ман намедонистам. То соли 2005 китобро ба тариѕи пурра ё ѕисман іазоріо одамон хонданд. Дусад нафари оніо кўшиши истифода бурдани методіои баён намудаи манро намуданд ва чанд даітои оніо ба оніо ба андозае иштиёѕманд шуданд, зиндагиашон чунон таљйир ёфт, ки имрўз, аллакай бозгаштро ба парвариши азобіо, ба худ тассавур намекунанд. Ман инро ба хубњ мефаімам, ки китоби ман фаѕат баъд аз іазор ё ду іазор сол ба тариѕ и оммавњ дархост шуда метавонад. То он ваѕт бошад, таніо нафарони каме хоіиши мавїуди озод буданро мекунанд ва китоби махкур маіз барои оніост. Барои он касе аст, ки мехоіад дар айни замон, ё баъд аз 20, ё баъд аз 2000 сол дар дунёи даркіои мунаввар сайёі бошад

Худи вуїуд доштани китоби ман, дар вуїуди теъдоди зиёди одамони муосир муносибати номатлуб – аз нобоварии мўътадил то бадбинии бисёр ѕавњ, пайдо мекунонад. Иніо ва оніое, ки мехоіанд іис намудани іиссиёти номатлубро идома диіанд (охир, ман методи мустаѕими бартарафсозии оніоро медиіам) ва оніое, ки ба догмаіои беадад љўтидаанд (охир, ман методи мустаѕими парешон намудани тамоми догмаіоро медиіам, іамаи он чизхоеро, ки ба таїрибаи шахсњ такя намекунад; методи тараѕѕњ намудани таффакури озоди равшанро), іамчунин оніое, ки худро пайрави іар гуна дин медонанд (охир, ман методеро медиіам, ки іама гуна одамро новобаста ба марказіои илмиашон, худоіо ва миёнаравіо, ба даркіои мунаввар меоварад) ва оніое ки худро эзотерик іисоб мекунанд ( тамоми илміои «эзотерикњ» таълим медиіанд, ки роі ба сўи маърифат дуру дароз ва мураккаб аст, ман бошам услуби хеле осони соддаеро пешниіод мекунам. Вай метавонад одами љамгинтаринро дар муддати чанд соли меінати бо їидду їаід, ба раіо шудан аз азобіо ва ба ољози роіи минбаъдаи аллакай іамчун мавїуди озод шудан, биёварад!). Махсусан, «эзотерикіоро» он чиз хашмгин мекунад, ки худи ман «маімаддоно» мебошам, ман соіиби дипломіо нестам, ман «мактабіои махфиро» хатм накардаам, дар назди іеї кас дарс нахондаам, ба одамони мўътабар такя намекунам, ба навиштаїотіои муѕаддас истинод намекунам. Бо вуїуди ин роіи ростро ба сўи шуури Пок пешниіод мекунам. Он роіеро, ки худам бо меінати пурмашаѕѕат, їидду їаіди самимњ ба сўи равшанњ ва раіо шудан аз азобіо, пайдо намудаам. Ман эътиборномае надорам, ки тасдиѕкунандаи ваколатіои пешниіод намудани роіи мазкурро диіад. Ман таніо дар асоси хоіишіои шодиомез ва таїрибаи худ ва дигар амалкунандагон амал мекунам.

Китобіои гуногуни «бохирад» чњ ѕидар бисёр навишта шудаанд… аммо баъд аз хондани кадоме аз оніо, ки набошад, іадди аѕѕал се савол ба вуїуд меояд:

1) Мушахасан чњ бояд кард? Чњ тавр бояд кард? Саддіои хурд, аммо аксар ваѕт ба монеаи касногузар мубаддалшавандаро чњ тавр бояд гузашт?

2) Агар дар китоб маслиіате дода мешавад, ки чизеро чњ тавр иїро намудан лозим аст, саволи дуюм ба вуїуд меояд: барои чњ? Барои чњ маіз іамин? Чњ тавр ман метавонам ба он боварњ дошта бошам, ки ман барои иїро кардани ин ё он амал ваѕти зиёдро сарф намоям ва дар натиїа чизи хушоянде насибам мегардад?

3) Чњ тавр фаімидан лозим аст – баъдан чњ бояд кард? Ба манбаъи дастуріо побанд будан?

Дар китоби ман ба саволи якум їавоб мавїуд аст. Саволи дуюм худ ба худ аз байн меравад. Чунки, аввалан, дар иїро кардани саъю кўшиш ту на талѕин ва на эътиѕод, балки таніо хоіишіои шодиомези бо лаззати ѕаблњ мушоиятшавандаро роінамои худ мекунњ. Іамин тариѕ, ту аз амали худ, новобаста ба натиїаіои он, дар айни замон лаззат мебарњ. Сониян, натиїаіои саъю кўшишіои ту фавран намоён іастанд ва ту аз оніо дар айни замон лаззат мебарњ - Агар ту мустаѕиман дар айни замон іиссиёти номатлубро бартараф намудањ, он гоі дар айни замон лаппиши даркіои мунавварро низ іис кардањ.

Он чизе ки ба саволи сеюм марбут аст, аз он иборат аст, ки ту бо амалияи ман машљул шуда истода, худат ѕутбнамои худ мешавњ, дар бораи услубіо возеіияти пурраро соіиб мегардњ, хоіишіои шодиомез ва даркіои мунаввари дигареро іис мекунњ, ки туро бевосита ба іолати хушоянд роінамун месозанд. Роіи ман аз бартарафсозии мустаѕими азобіо ва дар худ парваридани їидду їаід ба сўи даркіои мунаввар иборат мебошад. БАС КАРДАНИ ЭІСОСИ ІИССИЁТИ НОМАТЛУБ МУМКИН АСТ- фурў нанишондан, саіеі нашуморидан, «он тавре ки іаст» ѕабул нанамудан, балки маіз - іис накардан.

Ба їои хаёлпарастњ дар бораи он, ки дар кўііои Іимолой таіти роібарии муаллими бохирад, ба сўи хиради пок метавонистњ равон бишавњ, мустаѕиман дар іамин їо ва іозир ту метавонњ ба саёіати беинтиіо, шодиомез ва фарогирандаи шуур раісипор шавњ.

Мавїуди хеле љамгин будан мумкин аст – нафрат доштан, рашк намудан, бахилњ кардан, хостани марг, бесабр ва іарис будан – іар гуна! Ва ба іар іол илої вуїуд дорад, агар дар ту хоіиши іис намудани даркіои їолиби задани ѕадаміои амалњ мавїуд бошад. Агар ту аллакай дар чунин іолат ѕарор дошта бошњ, бо вай ба таври созандагњ муносибат кун. Аіамият надорад, ки ин бо к адом сабаб іамин гуна рўй дод. Зарур он аст, ки іоло чњ кор кардан лозим аст ва ба кардани он кор шурўъ намо.

Одами љарбњ аллакай фидокор аст: барои мошин, хона, ва маѕсади «монанди дигар одамони сазовор будан», ў тайёр аст, ки тамоми умри худро сарф намояд. Барои муваффаѕ шудан ба ин маѕсадіои сунъии ба ў талѕиншуда, дар худ тамоми чизіои зиндаро нест мекунад. Барои одоб шуда, даііо сол никоіи худро нигоі доштан мумкин аст. Барои мошини мўд ва хона бошад, бидуни танаффус даііо сол ба офис рафтуомад кардан мумкин аст. Одами љарбии муосир бартарафсозиро иїро карда метавонад. Вай аскет(одамгурез) мебошад, аммо ин аскетизм ноѕис мебошад, чунки чунин одамон монеаіоро барои іис кардани даркіои їолиб бартараф намекунанд, балки баръакс - оніо хоіишіои шодиомези худро бартараф мекунанд.

Одами іозиразамон фидокор мебошад, фаѕат маѕсади ин фидокорњ бемаънњ аст ва он аз хориї зўран ба ў бор карда шудаасту ўро ба ранї кашиданіои беохир меоварад.

Гоііо эісоси махсуси «шинохтан» ба вуїуд меояд. Он ваѕт гўё аз чизе воѕиф мегардњ, ки хеле пештар худат ба худат гуфтан мехостњ, ба он чизе, ки бовар кардан мехостњ, он чизе ки дар он воѕеъияти пурраю іаѕиѕати фундаменталњ іис карда мешаванд ва он гоі амалњ намудани саъю кўшиш осонтар мешавад, ѕувваю итминон пайдо мегарданд. Фишори муіити зиндагонњ баъзан хеле ѕавњ аст ва аз боварии он, ки дигар хел зиндагонњ намудан мумкин аст, дигар хел іис кардан имконият дорад, зиндагњ тамоман дигар хелу іаѕиѕњ буда метавонад, даст кашидани ту имкон дорад. Ман барои он менависам, ки ягон кас бихонад ва бифаімад, ки имконияти іамин тавр зиндагонњ кардан мавїуд аст, іамин тавр ин инсон зиндагњ намуда истодааст – одами хеле маъмулњ, бо ду дасту ду по ва як сар. Дигар одамон низ – оніое, ки амалияи ўро пайравњ мекунанд, іамин тавр зиндагонњ карда истодаанд. Аз ин маълум мешавад, ки имконияти мазкур барои іар як нафаре имконпазир аст, ки ў сидѕан барои муваффаѕ шудан ба он саъю кўшиш менамояд. Китоби мазкур баёнгари бо хоіиши шодиомези нишон додани намунаи іаѕиѕию зиндаи он аст, ки чњ тавр іаёт ба сар бурдан мумкин аст. Ман аз он шарм намекунам, ки бо ангушт худро нишон бидиіам ва бигўям – нигоі кун, ман дигар хел зиндагони мекунам – ман ин тавр зиндагонњ карда истодам. Ту іам метавонњ іамин тавр зиндагонњ бикунњ ва дар пеши ту іамаи ин роііо кушода аст. Іамаи он чизіои ба ту талѕин намударо, ки гўё ту заъиф, нодон, ноіаѕ, гунаікор ва амсоли иніо іастњ, гўё, ки ту «бояд» ину он корро бикунњ, ба як пули сиёі нагир. Іаминро бифаім: ту метавонњ амалияеро, ки туро ба саёіат дар дунёи даркіои мунаввар мебарад, амалњ созњ.

Китоби ман ба іамаи он оніое пешбинњ шудааст, дар масъалаіои зерин бо ман іамфикр мебошанд: кадом роіеро, ки ту интихоб накарда бошњ, дар іама іолатіо раіоњ аз љамгиниіои вазнинтарин (хоіишіои номатлуб, консепсияіои механикњ, хоіишіои механикњ) барои пешравии ту дар роіи интихоб кардаат, мусоидат мекунад.

Аллакай аз ким - куїо одамоне пайдо шуда истодаанд, ки «аз дохил» бо зиндагию амалияи ман ва муоширатам бо амалкунандагон шинос іастанд. Оніо бо тамоми суханіои мавїудбудаи дунё ман ва китобамро ба таври кўшиши танѕиди мулоіизакоронаро бо дурўљи рўирост бо навбат иваз намудан, дашном медиіанд. «Донандаіо» ва ташреігарони амалияи роіи росте низ пайдо хоіанд шуд, ки бо истилоііо суханбозњ хоіанд кард, таълимоти манро «даѕиѕ» хоіанд намуд, онро «беітар» менамоянд, «мефаімонанд» ва бо таккабур онро танѕид мекунанд, кўмаки худро ба дигар амалкунандагон расонидани шуда, дар зимн эълон мекунанд, ки ё шогирдони ман іастанд, ё шарикони ман дар амалия мебошанд. Ё амалкунандагон мебошанд ва тамоми навиштаіоро он ѕадар хуб мефаіманд, ки ба оніо іеї гуна тасдиѕи фаімида шудани оніо аз тарафи ман лозим нест. Іатто чунин одамоне пайдо шуданд, ки норавшан ба ким – чњ хел муоширати љайрирасмњ доштанашон бо ман, ишора мекунанд, худро іамчун шогирдони собиѕи ман ва іатто іаммуаллифони ман эълон мекунанд. Рад намудани дурўљ машљулияти бемаънист. Аввалан, назар ба имконияти радияіо , он боз бисёртар пайдо хоіад шуд, сониян, ман барои ин ваѕти худро сарф кардан намехоіам. Барои он касе, ки мазмуни китоби ман актуалњ мебошад, ба осонњ чњ будани масъаларо хоіад фаімид.

Ман кўшиш ба харї медиіам, ки дорандагони технологияи амалия, дорандагони даркіои мунаввар зиёдтар шаванд, то ки тавонанд барои навомўзон ба сифати таілилгар, эталон ва мушовир фаъолият намоянд.Іамин гуна одамон пайдо мешаванд – оніо худро «фўк» меноманд. Ба хотири он ки калимаи «фўк» - ро бо он іусни тавваїїўі ва меірубоние, ки нисбат ба іайвоніо іис мекунанд, баробар медонанд. Дар ман фаімиши даѕиѕи меъёріое мавїуданд, ки аз рўи оніо «мордро» аз «љайриморд» фарѕ мекунам. Мо боз истилоіи «дум»- ро истифода мебарем. Бо он одамеро ном мегирем, ки бо амалия машљул аст, аммо іанўз он самимияти кофњ, ѕатъият, суботкорњ, їидду їаідро ба сўи даркіои мунаввар, ки фукро фук мекунад, ба даст наовардааст, аммо асос дар бораи он ки ў ба ин муваффаѕ мешавад, мавїуд аст.

Агар ту мехоіњ аниѕ кунњ – оё одаме, ки бо ў дар масъалаіои АРР маслиіат мекунњ фўк аст ё дум, ё шахсест, ки аз їиіати љамгинњ бо ту баробар аст - метавонњ дар ин бора аз ман ба воситаи мэйл бипурсњ.

Дар сайти ман www.bodhi.ru китоби мазкур їойгир карда шудааст ва он іар сари ваѕт, дар режими іаѕиѕии ваѕт пурра гардонида мешавад. Дар іамон їо іамчунин маѕолаіои дигар амалкунандагон, китоби «Мая» ва дигар маводіо їойгир кунонида шудаанд. Агар ту ба амалия машљул шуданро шурўъ намуда бошњ ва хоіиши бо дигар амалкунандагон муошират карданро дошта бошњ, метавонњ дар іамин сайт, дар конференсия иштирок намоњ.

Пештар, іангоме ки ба навиштани китоби мазкур ољоз намуда будам, гумон мекардам, ки агар он суханонеро истифода барам, ки новобаста ба маънии муайян доштан ё надоштанашон одамон оніоро истифода мебаранд, он гоі бо камтарин возеіият ба хонанда расонидани аѕѕалан ягон чиз осонтар мегардид , то ин ки ў дар іамон асно аѕидаіои мазкури аз пештар шунидааш хеле фарѕкунандаро, инкор накунад ва баъдтар худи амалия ўро он ѕадар таљйир медиіад, ки вай ба тоза намудани таффакураш ољоз мекунад. Холо ман муносибати худро таљйир додам. Зеро ки, аввалан, чунин баёни тира ба худи ман маъѕул нест, сониян, ман итминон іосил кардам, ки одамони фаъолона ба амалия машљулшаванда, ба іар іол пайдо мешаванд ва мехоіам китобро барои оніо то іадди имкон фаімо кунам. Бо іамин сабаб ман китобро пурра аз нав карда истодам ва медонам, ки хонандагон камтар хоіад шуд, зеро іангоми хондани китоб, имкониятіои іис кардани таассуротіои іубобњ кам мешаванд, аз тарафи дигар бошад, сифати оніое, ки боѕњ мемонанд, зиёд хоіад шуд. Ба ин ман розњ іастам, їунки таваїїўіи худро ба оніое, ки дар іаѕиѕат намехоіанд азобіои худро ѕатъ намоянд, парешон сохтан намехоіам.

Ман ѕарор додам, ки чандин китоб нависам. Іар яке аз оніо вазифаи худро доранд: китоби «Роі ба сўи шуури пок» дастурамали хушк, маълумотнома хоіад буд. Дар китоби «Мая» ман ва Скво дар шакли бадеитар зиндагии амалкунандаіоро тасвир мекунем, ки назар ба дастуріои мушахас таассуроти бештаре медиіад. «Гашти баброна» низ іамон вазифаи Маяро иїро мекунад, вале бо баёне, ки барои наврасон бештар мувофиѕ мебошад. Маїмўаи іикояіо дар бораи СЭ – іои сексуалњ барои оніоест, ки бо рушди сексуалњ хеле таваїїўі доранд ва майл доранд, ки хоіишіои сексуалии худро іамчун яке аз муіаррикіои таљйииротіо дар худ, истифода баранд. Дар маїмўаи мазкур, вай іам тавсияіои амалиро оид ба соіаи рушди сексуалњ , паси сар намудани љамгиниіои ба секс алоѕаманд буда ё дар заминаи сексуалњ ба хубњ ошкор буда ва іам тавсияіоро дар бораи таассуротіо пайдо мекунад. «Маїмўаи маѕолаіои амалкунандаіо» барои хеле ботафсилтар равшанњ андохтан ба масъалаіои маідуде, ки фўкіо дар дар амалияи худ вомехўранд, пешбинњ шудааст. Ва ба іамин минвол. Ман ѕарор додам, ки силсилаи китобіоро ба табъ расонам ( бисёр фўкіо низ навиштанро наљз мебинанд) ва іар як китоб, іар як элементи эїодиёт дар худ «маљзи» амалияи дар пардаи гуногун печонидашударо доро мебошад. Амалан, ман мехоіам маданияти навро бисозам – маданияти нумўъкунанда аз озод шудан аз ІН ва консепсияіо, ки сарчашмаи оніо аз даркіои мунаввару хоіишіои шодиомез мебошанд.

Зимни таірири китоб ман ба худам савол додам, ки чаро ман ба хонанда, іамчун ба мард муроїиат мекунам? Іангоми навишт на ба зан, балки ба мард рўй меорам. Іамин тавр маъмул шудааст. Аммо таїриба нишон медиіад, ки амалкунандагони фаъолтару самимитари АРР асосан духтарон мебошанд. Ман ин іолатро фаімонида наметавонам. Шояд іамон наѕши иїтимоии ба мардіо вогузоршуда ва консепсияіою ІН – е, ки ба оніо алоѕаманд, аз консепсияіою ІН –и духтаріо дида марговартар аст? Мард – одамест, ки іиссиёти худписандии љайриоддњ, васвасаи бузургманишњ, бадїаілњ ва кундзеінии дар натиїаи іамаи иніо ба вуїуд меомадгиро дорад. («Бефаімњ» - мавїуд набудани малака дар кори зеінњ мебошад, «кундзеінњ» бошад, аз таъсири іиссиётіои номатлуб, надоштани ѕобилияти пайдаріаму возеіи мулоіизаронњ аст. Барои іамин, іатто одамони хеле зеінњ буда, маъмулан бисёр бефаім мебошанд). Духтаріо бошанд, іисси залилњ бар худ, таассуф бар худ, нобовариро хеле бисёртар іис мекунанд ва дар натиїа маълум мешавад, ки ин дар іадди миёна камтар марговар мебошад. Іар тавре ки бошад, ман ѕарор додам, ки на ба хонанда - мард, балки ба хонанда – зан муроїиат кунам, чунки ба ѕолибіои муѕараршуда пайравњ кардан намехоіам. Ба он шубіа надорам, ки рафтори мазкур аз їониби мардон бадбинии махсуси зиёдро ба вуїуд меорад. Зеро іар ѕадар ин хандаовар бошад іам, ѕариб іамаи оніо худро «пешрафта» ва «доно» іисоб мекунанд, дар йни іол духтаріо барояшон, одамони дуюмдараїа іисоб мешаванд.