Ба саіифаи аслњ

РОI БА СЎИ ШУУРИ ПОК

Ѕисми 01-01 – Раіо шудан аз іиссиёти номатлуб.

Мундариїаи боб:

01-01) Маълумоти умумњ дар бораи іиссиётіои номатлуб (ІН) ва раіо шудан аз оніо.

01-02) Бартараф намудан ва роі надодан ба ІН.

01-03) Ѕадаміои нахустини таіѕиѕ ва бартараф кардани ІН.

01-04) Амалияи дарки даврагии ІН.

01-05) Амалияи дигари бартараф сохтани ІН.

01-06) Амалияи баргардонидани таваїїўі (БТ).

01-07) Хатогиіои маъмулњ.

01-08) Амалияи зичкунњ.

01-09) Ѕаноатмандњ, «чизе рўй надода истодааст», іолати тираи равшан.

01-01) Іар рўзу іар лаіза одамон іиссиёти номатлубро дарк мекунанд: рашк, таассуф бар худ, тарс, хашм, кин, нороіатњ, ѕаноъатманд набудан, ранїиш, девонагњ, нофаімњ, таіѕир, хашмгинњ, іасад, іарос, нооромњ, изтироб, бадбинњ, шарм, залилњ, ѕасос, беэътиноњ, коіилњ, љам, андуі, нобоварњ, хасисњ ва љайраву іоказо.

Амалияи роіи рост («АРР»), ки дар китоби мазкур баён гардидааст, аз тадриїан иваз намудани дарки іиссиётіои номатлуби ту ба іиссиётіои матлуб мебошад. Барои ин хоіиши шодиомези (яъне хоіиши лаззати ѕаблњ дошта) иваз намудани дарки номатлубро іис намудан лозим аст ва онро бо їиддияту ѕотеъият то іадде бояд инкишоф дод, ки одати ба тозагњ ташкилшаванда, одати пешинаи як ваѕтіо ба таври механикњ ташкилшударо маљлуб намояд. Ман ин роіро барои он рост меномам, ки барои амалњ намудани он шарти ягонаи муіим – доштани хоіиши шодонаи таљйир додани дарки дар ту пайдошуда, талаб карда мешавад.

Іар ѕадаре, ки инсон бо АРР машљул шуда, ба комилан бартараф кардани ІН-и эісосшавандааш ноил мегардад, (ба давомаш таваїїўі кунед) ў кашф мекунад, ки љайр аз ІН-и ѕавию ошкоро, вай теъдоди зиёди ІН-и хурдро низ эісос менамояд. Бе муболиља гуфтан мумкин аст, ки ѕариб іар як даркро хуруїи хурди ІН іамроіњ мекунад (одатан ин норозигњ, муносибати номатлуб ва пуріаяїонњ мебошад), ки аз аѕиби он «думи» ба зўр аёне дунболагир аст ва заминаи бе ин іам фавѕулзичи манфиро боз іам ѕувватноктар мекунад. Іамаи иніо дар якїоягњ фазои аз іад зиёди сирояткунандаеро ба вуїуд меоваранд. Оѕибати он ваімангезу харобиовар мебошад.

Аввалан ин ба он оварда мерасонад, ки онро “пиршавњ” меноманд. Он на дар 40- солагњ, балки дар 22- 25 солагњ ва хеле іам босуръат ољоз мегардад. Пўст на фаѕат бадафт мешавад, балки дар намуду ламс нохушу ноіамвор гардида, бадану рўйіо овезону тулум, ноѕис, каї, чарбузада ва ё баръакс ба лољарии безеб гирифтор мегарданд. Бадан бўи нохуш ва тезњ медиіад. Тансиіатњ іамвора бад мешавад. Азбаски іамаи ин іодисаіо хеле бо оіистагњ сурат мегиранд, инсон одат намуда, ба зудњ сарфаім намеравад, ки бо ў дигаргуниіои нохуш рўй дода истодаанд. Субі парешон аз хоб бедор мешавњ, бегоіњ ба хоби іазёномез фурў меравњ. Ноїўрию заъифњ ољоз гардида, їисм ба нумўяіо (стимуляторіо) - кофе, шаівати механикњ ва таассуротіои соддалавіона, талаботи зиёдтар пайдо мекунад. Ба мўйсафеду кампиріои мо нигоі кун. Назокати сиёсиро як сў гузошта, ба оніо бо тамоми софдилие, ки дар ту мавїуд аст, назар афкан. Охир, оніо іолати мусибатноке доранд. Бадану симоіои оніо татбиѕи амалии ІН мебошад, ки оніо дар тўли тамоми зиндагиашон аз сар гузаронидаанд ва мегузаронанд. Ин чунон маъмулњ шудааст, ки гўё бояд іамин хел бошаду іеї дигар хел шуда наметавонад ва хулосаи оніо ин аст, ки пиронсолњ – заъфи іатмии пирњ, симои безеб, азобкашњ, кундзеінњ ва бадїаілњ мебошад. Аммо дар Іиндустон, Непал, Тибет, Шри-Ланка ва дар ибодатгоііои тибетњ одамони кўіансолро зиёд дидан мумкин аст. То чњ андоза аз кўіансолони мо оніо фарѕ доранд! Симо, танини овоз, рафтори оніо дар инсон меіри равшанеро бедор менамоянд, їисміои пиршудаи оніо баднамо нестанд. Чашмони оніо аксар ваѕт іаѕиѕатан касро ба худ мафтун мекунанд.

Сониян, ман ба куллњ боварњ дорам, ки ѕариб ё іатто тамоман касалиіое вуїуд надоранд, ки аз таъсири ІН ба вуїуд наомада бошанд. Мувофиѕи дини іозиразамон одамон аз таъсири вирусу микробіо бемор мешаванд. Аммо ман итминон дорам, ки вирусу микробіои мазкур кори харобиовари худро маіз дар баданіои одамони хеле зиёд ба ІН гирифторшуда, ољоз мекунанд. Іол он ки ёфтани іамоіангњ(ии) байни бемориіои муайян ва намудіои аз ІН пайдошавандаро ёфтан, кори мураккаб нест.

Оніое, ки ба АРР машљул гардида, ба дараїаіои баландтару баландтари раіоњ аз ІН ноил мешаванд, аіёнан рў задани одати пешинаи аз сар гузаронидани ІН-ро дар худ эісос мекунанд ва бо іайрат іис мекунанд, ки бо їисмашон як чизи тассавурнашавандае рўй медиіад. Бадан дардманд шуда, баъзе їойіо ошкорро дард мекунанд. Вазнинии дарднок, сустњ, карахтии махсуси їисмонњ ва заъифњ пайдо мешаванд ва іамаи ин дар зарфи ѕариб 1 соат, ё ним соати аз сар гузаронидани заминаи номатлуб ва таніо т баъди рўй задани чанд ІН-и бартараф карданошуда. Дар ин лаізаіо баръало равшан мегардад, ки ту агар ІН – ро бартараф насозњ, дар чунин іолати беморњ ба таври доимњ зиндагњ хоіњ кард. Одамон бошанд, ин ва дигар ІН-ро дар шакли тобиши равшан, ё дар шакли заминаи манфии («ЗМ») заъифњ, мушавваш будан, нооромњ, ноѕонеъњ, таассуф бар худ, љам ва љайра аз сар мегузаронанд. Бадани оніо таіти фишори сангини ин заір ѕарор дорад.

Сеюм ІН на таніо баданро фартут мекунанд, оніо іамчунин ѕобилияти эісос намудани хоіишіои шодиомез, равшании хирад (аѕл), даркіои мунавварро («ДМ») аз ѕабили меірубонњ, зебопарастњ, мутаваїїеі будан, осудагњ, шодњ аз эїод, іусни тавваїїўі, шавѕу завѕ, лаззати ѕаблњ, пешфаімњ ва љайраіоро пурра нест мекунанд. ІН одамро ба мурдаи роіраванда табдил медиіад. Инсон боз соліои зиёде метавонад дар рўи замин тадриїан фасод шуда, зоіиран бо їисми зинда, вале бо ботине, ки даруни вай ягон чизи зинда нест, сайругашт намояд Боз ин маънои онро дорад, ки барои одам даріо барои сайри шуур, барои кашфиётіои нав ва барои ДМ - и нав бераімона баста мегарданд. Таъкид мекунам, ки іеї гуна таїрибаи рўіонњ, іеї гуна йога ва ибодат кардан (медитатсия), іеї гуна даст ба дуъо бурданіо туро ба їое намерасонанд, агар худи ту дар навбати аввал ба муваффаѕона бартараф намудани ІН ва ба таври доимњ эісос намудани ДМ ноил нашавњ. То ваѕте ки ІН вуїуд доранд, іеї чиз имконият надорад. Бартараф сохтани ІН ва дар худ боз намудани їаіони ДМ, роі ба сўи сайри љайриоддии шуур мебошад, новобаста ба он, ки ту кадом таїрибаи рўіониро барои худ интихоб намудањ.

Ман чунин мешуморам, ки іар гуна саъю кўшиши їиддњ ба сўи ДМ, туро бо суръати тезтар ё сустар ба натиїаи то андозае равшан ифодагардида, оварда мерасонад. Гарчанде ту бутпараст, пайрави Кришна, дини православњ, ё іар кадом дину оине, ки бошњ. Таъзими ту ба худои шаклдор бошад, ё ба худои бешакл боварњ дорњ; атеист (бедин) іастњ ё дарвинист, эзотерик (дарунњ) ё тантрист; пайрави оини ѕадимњ ё парастишгари оини навтаъсисшуда. Агар ту бу сўи ДМ сайъю кўшиши сидѕњ эісос намоњ, агар ба ІН ва догматизм муносибати оштинопазир дошта бошњ, агар ба іар амале машљул гардњ, ки барои эісос намудани ДМ ва ѕатъи ІН равона карда шуда бошад, он гоі натиїаіо ба падидор шудан шурўъ мекунанду зиндагњ аїибтар, пурмазмунтар мегардад. Аммо таљофул аз ІН, іаѕ баровардани оніо, ё худфиребии иборат аз іолате, ки ту гўё оніоро эісос намекунњ, роіи сарбаста мебошад. Ин амал іаракат ба сўи харобњ, заъф ва азобіои бошиддат аст.

Їомеъае, ки дар он муносибати оштинопазир ба ІН ва догматизм мавїуд нест, іеї гоі дар муіити сулі зиндагњ нахоіад кард, іар ѕадар мо ѕонуніоро душвор накунему іар ѕадар їазоіоро сахт накунем ва чњ гуна асбобу дастгоііоро фикр карда набароем. Їамъияте, ки АРР – «фукіо»-ро амалњ месозанд, намунаи беназири їамъияти шакли нав мебошад. Азбаски дар он ѕувваіои дохилии вайронкунанда тамоман нестанд, вай мутлаѕан устувор мебошад, чунки іар гуна раљбати таїовуз, озурдагњ, таассуф бар худ, іарисњ, кибру љурур, залилњ ва амсоли иніо дар вай вуїуд надоранд. Іамаи иніо ба таври оїил бартараф мегарданд ё аѕѕалан ба кўшиши зуд бартараф гардидан дучор мешаванд. Бо іамин сабаб іусни таваїїўі, хоіиши ДМ дар худ ва дигарон, вафодорњ, меірубонию навозиш, хоіиши кўмакрасонњ ва монанди иніо, бо їўшу хурўш зиёд мегарданд. Іатто їамъияти оніое, ки дар назди худ вазифаи бартараф намудани ІН ва догматизмро намегузорад, аммо ба АРР іусни таваїїўі дорад, пуштибонии худро ба саъю кўшиши «фукіо» ифода мекунад, бо суліїўии баланди худ (бо нотавонњ ва ношудњ омехта накунед) ва устувориаш фарѕ мекунад.

Дунёе ки ту дар он зиндагонњ мекунњ, пеш аз іама дунёи ІН мебошад. Инро бемуболиља гуфтан мумкин аст. ІН бо чунон тобишіои гуногун зуіур мекунанд, бо зиндагњ он ѕадар пайвасту бофта шудаанд, ки гоііо дар назар менамояд, ки љайр аз оніо чизи дигаре вуїуд надорад.Чизе, ки ту метавонњ, ин фаѕат нафису нозук мураккаб, ва гуногун намудану бо якдигар тоб додаву пайваст намуда, боз іам серѕаббаттару шиддатноктар кардани оніо мебошад. ІН туро дар іама їо иіота намуда, ба ту часпида нумўъ мекунанд. Ман іатто дар бораи чунин чизіои маъмулии монанди парастиши зўрњ дар расонаіои хабарњ ва филміо сухан намегўям. Вале китоби «бадеии» дилхоіеро, ки хубу пурмаънњ ба шумор меравад, боз кун. Ва дар он їо іам ту ІН-и нафис карда шуда (боназокат), пурѕувват ва мураккабро пайдо мекунњ. Агар дар ботини хонанда маїмўи ІН - и бо «іиссиётіои мусбњ» («ІМ») табдилшаванда пайдо гардад, он гоі фаѕат іамин асоси «хуб» шуморида шудани китоби мазкур мешавад. Китобіое, ки зиндагиро бо ДМ тасвир мекунанд, аз куїо іам пайдо шаванд? Охир барои дар ин мавзўъ чизе навиштан, бояд худи одам чунин таїрибаіоро дошта бошад ва ба іар ѕимате, ки набошад, таїрибаіои мазкурро мустаікамтар намояд. Инро сохтакорона бофта бароварда намешавад ва бо іамин сабаб чунин китобіо хеле каманд.

Масалан, тамоми китобіои Кастанед, Тайш, и Абеляр, Флоринда Доннер, «Рамакришна ва шогирдони ў»- и Кристофер Ишервуд, «Шри Ауробиндо ё сафари шуур»-и Сатпрем, «Махамудра»-и Таши Такпо, Намгиёл ва Далай Лама, «Ламрим»- и Чже Сонкап, «Дафтари хотирот»-и Кришнамурт, «Йога сутра»-и Патанїали, «Бо рангинкамон тасвир шуда»-и, «Мўъїизаіои аѕли табињ»-и Тендзин Вангиёл, «Йоги бузурги Тибет Миларепа»-и Эванс Венс, ба чунин китобіо мансубанд.

Яке аз хатогиіои амиѕ дар он аст, ки ба гумони одамон на худи оніо дарк намудани ІН - ро интихоб мекунанд, балки оніоро одаміои дигар, ё муіит ба эісос намудани ин даркіо «маїбур» мекунанд. Ин гуна аѕида 100% нодуруст аст. Ба ин бовар карда, іатто нафароне, ки мехостанд дарки ІН - ро пурра ё ѕисман бас намоянд, оїизу нотавон мегарданд. Ман таїрибаи шахсии худам ва касони дигареро, ки ба АРР машљуланд асос намуда, чунин изіор мекунам: ІН – ро ту дарк мекунњ ё не – пурра ба (аз) ту ва саъю кўшишіоят барои пурра паси сар намудани ин одати даішатнок вобаста аст.

Хоіиши шодиомези дигаргун сохтани шароитіо, ки омехта бо лаззати ѕаблњ мебошад, пурра бо бартарафсозии ІН дар шароитіои їорњ буда, мувофиѕ мебошад - бо фаімидану возеіияти он, ки на шароитіо ІН- ро «ба вуїуд» меоранд, балки дар ин мавридіо, одати дарк кардани ІН дар шароитіои мазкур вуїуд дорад. Барои іамин, ІН–и дар чунин мавридіо ба вуїуд меомадаро бенуѕсон бартараф намуда, ДМ – ро дарк намудан лозим аст. Іамзамон хоіиши шодиомези таљйир додани шароити мазкурро эісос намуда, онро ѕувват бахшидан лозим мумкин аст.

Шароитіое вуїуд надоранд, ки барои амал халал расонанд. Іар ѕадар ки шароит барои ту ногувор бошад, іамон ѕадар тезтар ІН пайдо мешаванд ва ту метавонњ хусусан бештар бартараф намудани онро машѕ намуда, ба натиїаіои беітар комёб гардњ. Дар натиїа амалкунанда іолатіои ногувортаринро бо ваїд, їасорат ва эісоси лаззати ѕаблњ (васеътар дар боби «сталкинг» - таъѕиб) пешвоз мегирад. Дар муіити душманона воѕеъ гардида, бенуѕсон бартараф сохтани ІН-ро машѕ намудан мумкин аст. Дар муіити форам воѕеъ гардида, харї намудани ѕувваро барои бартараф намудани фориљболњ ва якрангии зиндагиро машѕ кардан мумкин аст. То ваѕте ки зинда іастњ – ту барои амал намудан дар іама іолатіо, шароити олњ дорњ. Іамзамон, нисбати шароитіо муносибати љайриодатњ пайдо мегардад - муносибат на бар тўдаи бесарусомони іодисаіо, балки ба як чизи зиндаву меірубоне.

Оё аз ІН озод будан мумкин аст? Одамон он чунон бар оніо побанд шудаанд, ки іатто фикри озод шудан аз ІН љаши оніоро меорад. Оніо худро бе ІН тассавур намуда, іайрон мешаванд, ки пас чи гуна бояд зист? Муббадал шудан ба кундаи беіиссиёт? Ин гуна одамон чунон ба ІН тобеъ шудаанд, ки іатто чизеро бидуни оніо тассавур карда наметавонанд, іол он ки дар бисёр одамон їилои кўтоімуддати акси садоіои кўчаки ДМ, хусусан дар айёми кўдакњ, їой дошта буданд.

Іар одамеро бипурс – оё ў ІН –ро дарк мекунад? Вай їавоб медиіад - «албатта», гоііо іис мекунам. Калимаи «албатта» боварии ѕавиро дар бораи он, ки дигар хел шуданаш мумкин нест, ифода мекунад. Калимаи «гоііо» худфиребист. Барои он ки одамон ІН ва заминаи номатлубро (ЗН) на «гоііо», балки ба таври доимњ дарк мекунанд. Іар ѕадаре, ки одати дарк намудани ІН пурзўр бошад, одам іамон ѕадар дар бораи мавїуд будани оніо ба худ камтар іисобот медиіад ва ба зудњ ў фаѕат їаіиши ваішатомези љазаби бо сактаи ѕалб іамроіи ІН-ро дар вуїудаш эісос менамояд. Аммо дар ваѕтіои дигар хаёл мекунад, ки дар вуїуди ў ІН вуїуд надоранд. Андозаи мубтало гардидани одамон ба ІН даішатнок ва ифоданашаванда аст. 99,99% аз тамоми ваѕт, одам зиёдтар ё камтар ІН ё ЗН - и ѕавњ ва іиссиётіои мусбии (ІМ) гоі - гоіу аіёнан пайдошавандаро эісос мекунад. Іеї мавїудоти зиндае дар чунин муіити заіролуд зинда нахоіад монд. Аммо ІМ низ таскини ночизанд, зеро оніо тарафи баръакси ІН – е мебошанд, ки заіролудкунандаіои камтар ё бештар ба іисоб мераванд. Ба ІМ - ѕаноатманд будан аз доштани чизе (диѕѕат ё мол ё фармонравоњ), шамотату бадхоіњ, ѕаноатмандњ (худписандњ), кибру љурур, хушіолњ, худпарастњ, іисси худписандњ («ІХп»), бадбинњ, такаббур ва амсоли иніо мансубанд. ІМ бо ДМ на таніо мувофиѕ нестанд, балки оніо ІН-и боз іам ѕавитарро бармеангезанд. Охир, масалан ІХп-и одам іар ѕадар ѕавитар бошад, ба иззати нафси ў расидан іамон ѕадар осонтар аст, іамон ѕадар ў дар иіотаи худ барои манманиаш хатари бештар мебинад, іамон ѕадар зуд-зуд ва осонтар норозигњ, хашм, хафагњ ва душманиро эісос менамояд. Аіёнан дар як ѕатор одамон баъзе ІМ бо ДМ омехта мешаванд ва гоііо ІМ таъсири ІН-ро мувозина менамоянд. (масалан, ѕаноатмандњ норозигиро їуброн мекунад). Он гоі дар лаізаи кўтоіи озодии нисбњ аз ІН ва ІМ, акси садоіои нозуки ДМ метавонанд дарк шаванд, вале оніо хеле заъиф буда, бо мурури замон метавонанд, ки тамоман нест шаванд.

ІН – ин заір, аз маводи мухаддир аз аѕл бегона шудан мебошад. Аз таъсири вай мемирњ, аммо ба назар мерасад, ки дар он лаззат» вуїуд дорад. Аммо агар сўзанзаниро бас кунад, зуд дарди хумор ва тарс аз озодњ шурўъ мешаванд. Одамон аз ІН «таассуротіо» мебардоранд ва онро зиндагњ гумон карда, галванизатсия мекунанд. «Таассуротіо» - ин іамон ІМ мебошанд. Бадбинњ ба душман, іатто зимни фикр дар бораи ѕасос, бо шамотату бадхоіњ іамроі аст. Андўіи аз даст додан – бо хушіолии он, ки дилашон ба ту месўзад ва ба ту таваїїўі зоіир хоіанд кард, таскин меёбад. Аз іамин сабаб одамон дар ІН арзишу роіи ба даст овардани ІМ -ро мебинанд ва худи аѕидаи бартарафсозии оніо тарси аз даст додани ин ІМ, тарраіум бар худ, нобоварњ ва іатто бадїаілиро ба вуїуд меорад. Чњ гуна мурдае бояд буд, ки ба ІН іамчун ба воситаи «зинда» іис намудани худ часпњ! «Лаззат» аз ІН – ин «лаззат» аз хўрдани заір аст. Дар аввал бисёр бад аст, аммо баъд сабукшавњ меояд ва іар ѕадаре, ки заір пурѕувват бошад, тазоди он нисбат ба сабукшавии навбатњ ѕавитар аст. Аз іамин сабаб одамон ѕасдан ІН- ро дар худ парвариш мекунанд, чунки ДМ –ро аз сар гузаронида наметавонанд ва іатто дар бораи оніо орзу іам намекунанд. Бо он унс мегиранд, ки зиндагњ як чизи тира ва якранг мебошад. Аллакай дар сини 25-30 солагњ одамон маргро іамчун воситаи халосњ аз тирагии іаёт, ІН ва маризиіо ба интизор шудан ољоз намуда, бо ин пиршавњ ва пўсидани худро барномарезњ мекунанд.

Ба іар іол озодњ имконпазир аст. Ман амалеро пешниіод мекунам, ки ба сўи озодњ мебарад. Паси сар намудани ІН – аз іама ѕадами аввалин аст, ки аз пушти он дунёіои бепоёни фазоіои іолатіо боз мегарданд. Одамоне вомехўранд, ки ба гумонашон кам кардани ѕувваи ІН мумкин аст. Аммо чунин одамон ба он, ки оніоро бо ѕувваи худашон кам кардан мумкин аст, боварњ надоранд, балки сайъ мекунанд, то «тугмачаи сурхи калонро» («ТСК») пайдо кунанд- зер мекунњ, азобіо гум мешаванд Дар їустуїўи ин тугма бо йога машљул мешаванд, ба таври махсус нафас мегиранд, дар іолатіои гуногун менишинанд, мантраіо мехонанд, дар саф ѕадам мезананд, гимніо месароянд ва дигару љайра, яъне іар кореро, ба їуз аз сарф намудани кўшиши мустаѕим барои ѕатъ намудани эісоси ІН ва «їаіиш» ба ДМ, иїро мекунанд. Баъзе ІН, дар іамин ваѕт, іаѕиѕатан іам ба муддати кўтоіе заъиф мегарданд, аммо ин самари мувваѕѕатию бисёр заъиф аст, ки зуд ё дер диѕѕат аз он дур афтода боз ба іамон ІН бармегарданд. Баъдан, охир 24 соат нишаста, бетанаффус мантраіоро хондан, имконнопазир аст. Ба ту лозим меояд, ки бархезњ, аз паи хўрок равњ, ба кор раісипор гардњ, бо одамон сўібат кунњ, хоб равњ ва он гоі ІН боз аз сари нав ба ту іуїум хоіанд кард. Роіибіои тибетњ эътиѕод ба он доранд, ки дар ояндаи хеле дур, баъд аз садіо бор шакли нав гирифтан, оніо дарк намудани ІН-ро ѕатъ мекунанд,. Аммо оніо ба іеї ваїі ба он бовар намекунанд, ки инро баъд аз 500 соли хондани мантраіо не, балки филфавр іозир – дар давоми чанд соли меінати їиддњ анїом додан мумкин аст.

Бо хотири ѕаблан огоіонидани имконияти тафсиріои љалат, муайян месозам, ки «саъйю кўшиш» - ин хоіиши шодиомез, муттамарказшуда ва бисёр пуршиддат мебошад. «Муттамарказшуда» - яъне вуїуд надоштани парешонии бенизом. «Шодиомез» - яъне бо лаззати ѕаблњ, тару тозагњ ва огоіии пешакњ аз хубие. «Ба харї додани саъю кўшиш барои бартараф намудани ІН» - ин маънии таранг кардани мушакіо, ба іам фишурдани дандоніо ё ким - чњ хел нафас кашиданро надорад, - ин маънии хоіиши сахти ѕатъ кардани эісоси ІН ва доштани хоіиши сахти іис намудани ДМ мебошад. Хоіиши шодиомез, муттамарказшуда ва бисёр пуршиддат, ба таљйир ёфтани идрок ва мутобиѕи он, ба таљйир ёфтани хоіиш оварда мерасонад. Іар ѕадаре ки їиддию ѕотеъона барои он машѕ мекунњ ва іар ѕадаре ки ба санъати баланд соіиб мешавњ, іамон ѕадар саъйю кўшишіои ту таъсирбахш мегарданд. Ин чњ гуна рўй медиіад, ки саъю кўшиш ба таљйирёбњ оварда мерасонад, сир аст. Аммо азбаски ин рўй медиіад, ман онро истифода менамоям ва ба хоіиши намудаам ноил мешавам. Одамон дар бораи ин ѕобилияти саъйю кўшишіо чизе намедонанд, барои он ки хоіишіои оніо ё хеле заъифанд, ё ин ки хеле парешонанд, ё ин ки сабаби раљбат ба ДМ нестанд. Оніо шодиомез нестанд, балки сабаби тарсіо, дигар ІН, хоіиши худмуіофизаткунњ ё іуїум іастанд.

Боз ду ифодае, ки сайъу кўшишро бисёр аниѕ тасвир мекунанд – «ба хотир овардан» ва «їаіидан». «Анїом додани саъйю кўшиши бартарафсозии ІН» мушобеіи «ба хотир овардани худ дар іолате, ки ІН вуїуд надоранд», мебошад, ё «їаіидан ба іолати хориї аз ІН». «Анїом додани саъйю кўшиш барои тавлиди ДМ» мушобеіи «худро дар іолате ба хотир овардан, ки ДМ –ро аз сар мегузаронидњ», «їаіидан ба ДМ». Таъкид мекунам, ки на таніо ба таври оддњ дар бораи он фикр кардан, ки ту як ваѕтіо ДМ – ро аз сар мегузаронидњ, балки маіз ба хотир овардани худи іолат зарур аст. Азбаски тамоми идрокіо фаѕат дар іамин їо ва дар іоли іозир мавїуданд, «худро дар ДМ ба хотир овардан» ин «аз сар гузаронидани ДМ дар айни іол»- ро ифода мекунад.

Фавѕулкўшиш он гоі рўй медиіад, ки кори бароят имконнопазир шуморидашавандаро иїро мекунњ, іамзамон ѕудрати кўшишіоро афзудан бар хилофи аѕидаіои шаккокон ва бар хилофи іар чизе.

Дар іоли іозир їаіони муосирро бидуни илм тасаввур кардан љайриимкон аст. Олимон хосиятіои маводіоро таіѕиѕ мекунанд, ѕонуниятіо ва тарзіои дарёфт кардани хосиятіои дилхоіи маводіоро їустуїўй менамоянд ва баъд аз он донишіои андўхтаашонро барои он истифода мебаранд, ки даркіро иваз кунанд. Ваѕте ки ба їои пўсти тару сўрох ва кафшіои чубин, нимпўстини іозиразамон аз полартек ва пойафзоли варзишии трекингњ мепўшњ, эісоси хунукњ ба эісоси гармњ иваз мегардад,. Эісоси дарди дандон дар натиїаи истифода бурдани технологияи іозиразамон, бартараф мегардад. Аммо, охир як ваѕтіо илм вуїуд надошт ва зиёдтар аз он – іар касеро, ки хосияти маводіоро таіѕиѕ мекард, сохти мавїудоти дар атроф вуїуд доштаро меомўхт, таъѕиб мекарданд, барои беэітиромњ ба худоіо гунаігор менамуданд ва дигару іоказо. Ба он іисобот деі, ки іозир инсоният дар давраи нави тараѕѕиёти тамаддун ѕарор дорад. Одамони іозиразамон боварњ надоранд, ки дарки озурдагиро якбора ба дарки іусни таваїїўі, ё іисси андўіро ба вафодорию іисси зебоњ ва љайраіо иваз намудан мумкин аст. Хоіишіои шодиомез, лаззати ѕаблњ ва аѕли солимро ба роібарњ гирифта, іеї кас хосияти даркіоро таіѕиѕ намекунад ва барои иваз намудани оніо машѕ наменамояд. Аз ин бадтар оніоеро, ки бо ин машљуланд, бо їазоіои даішатноки худованд метарсонанд. Мегўянд, ки гўё чунин одамон «тавозуни табииро дар табиати инсон халалдор мекунанд» ва модом ки ІН вуїуд доранд, ин «барои чизе лозим аст». Дар ин сурат нофаімо аст, ки ин гуна мунаѕидон табобат кардани дандоніо, истифода бурдани либоси гарм ва пзервативро бас намекунанд. Охир, агар дарди дандон, эісоси хунукњ ва СПИД вуїуд дошта бошад, аз ин мебарояд, ки мувофиѕи догмаи оніо ин «барои чизе лозим аст»? Ба нафарони таіти іукмронии догма дар бораи он, ки агар одам іамчун іискунандаи ІН «офарида» шудааст ва дар ин іол дахолат ба «раванди табии чизіо» ба «љайритавозунњ» меоварад, ман хотиррасон менамоям, ки агар одам тавассути касе бо маїмўъи даркіо офарида шуда бошад, он гоі дар таркиби даркіои мазкур хоіиши шодиомези ивазшавњ, хоіиши сарф кардани ѕувва бо маѕсади іис накардани андўі, балки барои іис кардани ДМ низ, мавїуд аст.

Їиіати дигаре вуїуд дорад, ки ман мехоіам ба он таваїїўіи махсус зоіир намоям. Агар одам дар зери таъсири нуѕтаи назари дурўљ, тарси їазо, ё эітиром ба обрўмандон ва монанди иніо, дар зиндагии худ баъзе таљйиротіо ворид мекунад, он гоі дар охир ў метавонад гоіе оиди амалаш таассуф хўрда, хоіиши ба іолати пешина баргаштан кунад ва ё ба їустуїўи чизи дигаре ољоз намояд, зеро зиндагии барои худ офаридааш, барояш маъѕул нест. Ў тасаввуріои уммедбахш дошт, аммо іаѕиѕат дигар хел будааст. Он одаме, ки аѕаллан дар як амали бартарафсозии ІН ба муваффаѕият ноил шуда бошад ва дар айни іол їаіиши ДМ –ро іис намудааст, дар худи іамин лаіза, бидуни даішат іатто наметавонад дар бораи он фикр кунад, ки ба іолати пешина баргардад, ваѕте ки ДМ вуїуд надоранд ва ІН мавїуданд. Ин бо марг баробар дониста мешавад, іатто бо чизи даішатноктаре аз марг. Іар ѕадаре ки амалкунанда ДМ –ро зуд-зуд іис намояд, ў іамон ѕадар боитминонтар ин іолатро мустаікамтар мекунад, бо іар ѕиммате одати пешинаи іис кардани ІН- ро баріам медиіад. Іаѕиѕати нав аз пештара бениіоят їолибтар мегардад.

Дар зиндагии инсон даврони нав шурўъ мешавад. Одамон ба таіѕиѕ намудани даркіои ташкилшудаи худашон, омўхтани хосият ва ѕонуниятіои оніо, ошкор намудани хоіишіои шодиомезеро, ки барои дигаргунсозии таркиби даркіо равона карда шудаанд ва ба офаридани технологияиіои беітарини таљйиротіои мазкур ољоз мекунанд.Іангоми аз тарафи олимони гузашта таіѕиѕ шудани моддаіои барояшон маълум, моддаіои наве кашф мешуданд, ки хосиятіои аѕлнорас ва беіамто доштанд. Айнан дар ин їо іам – ба андозаи он ки амалияи табдил шудани ІН ба ДМ амалњ мегардад, ДМ – и тамоман нав ба вуїуд меоянд, он ѕадар іайратангез, ки іеї хаёлоти тундтарин ин чизро пешбинњ карда наметавонад. Даврони муіандисии даркіои тартибдиіандаи конгломерати (ихтилот, тўда), таіти номи «одам» ољоз мегардад. Саёіати наву беназири одам шурўъ мешавад. Илова бар ин хислати хоси ин саёіат аз он иборат аст, ки ин он «саёіати шуури» машіур нест, ки таіти он як навъ раванди эісосотњ ё аѕлонии аз іаѕиѕати моддию эісос, яъне аз бадани їисмонњ - іамон чизи ниіоят дараїа муѕарарњ їудошударо маъмулан мефаіманд. Одам ба ин саёіат пурра равон мешавад. Ў на фаѕат як хаёлпарасте мешавад, ки истилоіоти фалсафиро аз дил мегузаронад, аммо дар айни замон теъдоди зиёди ІН –ро іис мекунад, хоіишіои шодиомезро іис намекунад, мариз мешавад, худро торафт бадтар эісос менамояд. Бадани їисмонии вай низ маїмўи даркіо мебошад, ки мо оніоро «эісос» меномем ва ин даркіоро низ бо кўшиши мустаѕим иваз намудан мумкин аст. (масалан рўіафтодагиро ба љаюрњ, «аіволи бадро» ба «аіволи бисёр хуб»). Ба љайр аз ин бадани їисмонњ ба таљйирёбњ ва бозсозњ ољоз менамояд - баъд аз он ки ІН аз маїмўи даркіо нопадид мегарданду ба їои оніо ДМ меоянд.

Дар іоли іозир (соли 2005) чунин сайёіон хеле кам – іамагњ 20 нафаранд (ман «фукіоро дар назар дорам), аммо дар соли 2000 –ум, ваѕте ки ман акнун ба ин фаъолият ољоз намуда будам, ягон фук набуд. Аз іамин сабаб ман боварњ дорам, ки оніо зиёд, хеле зиёд мешаванд, зеро ки барои амалњ кардани чунин мусофират пул, мошин, маълумот, шиносіо, мерос ва љайраіо зарур нест. Фаѕат дар бораи он донистан кифоя аст, ки чунин саёіат имконпазир аст. (ин вазифаро китоби мазкур іал мекунад), іамчунин донистани іамон іаѕиѕатеро, ки ту зиндањ ва мавїуд будани їидду їаіди хушбахт будан, іис кардани даркіои мунаввар, баріам додани љамгинњ, кифоя аст. Барои іамин ман боварњ дорам, ки теъдоди «фукіо» сол аз сол зиёд мешавад ва замоне мерасад, ки мо оніоро бо садіою іазоріо андозагирњ мекунем. Аз іамин сабаб ман лаззати ѕаблии шадидтаринро замоне іис мекунам, ки хоіишіои шодиомези худро оид ба амалњ шудани «фук - лоиіаіо» амалњ менамоям - барои фук - маданият инфрасохтор (созмон) месозам, китобіоро ба забоніои дигар тарїума мекунам, ба амалияи «фукіо» кўмак мекунам, то ин ки бо гузашти ваѕт оніо эксперти (мутахассиси) амалия ва дорандагони ДМ шаванду мустаѕилона ба таїрибаи амалкунандагони навомўз кўмак расонанд. Ман барои ин тамоми ваѕту маблаљіои худро сарф мекунам ва ин ба ман хеле хушоянд аст.

Вазифаи іадди аѕѕал барои «фукіо» дар он аст, ки дар аввал санъати хоббиниіои фаімидашаванда ва таїрибаи берун аз їисм буданро ёд гирифта, баъдан нигоі доштани дарки худро дар їараёни фавтидани бадани їисмонњ (ваѕте ки бадани їисмонњ мемирад) дар давраи байни марги бадани їисмонњ ва баъдитавлиди бадани їисмонии нав, омўзад. Ба хотири он ки дар «зиндагии нав» амалияи худро ба ёд биёрию онро идома бидиіњ ва онро аз іамон їое ољоз намоњ, ки дар «зиндагии пешин» ѕатъ намуда будњ. Ман таъкид мекунам, барои чунин таїрибаро бо боварњ амалњ намудан, зарурияти бартараф намудани андўі ва ноил шудан ба ДМ-и бетанаффуси беітараш сифати ваїдњ дошта, лозим аст. Инсоният аллакай чунин таїрибаи маідудро соіиб аст. (Ба ёд меорем Далай- Ламуи 14- умро, Кармапуи 17-умро ва садіо роіибони каммаъруфтари тибетиро, ки «тулку»-одаміое шуданд, ки шуури худро ба бадани нав бо танаффусіои калон ё камтар, ба шуури худ, бо лаёѕати ба ёд доштани зиндагиіои пештар ва таїрибаи пешин, гузаронида буданд).

ІН як ѕатор нишонаіои хос доранд:

1) баъд аз оніо кундзеінњ ољоз мегардад (яъне ногаіон суст гаштани ѕобилият ва хоіиши шинохтани (фарѕ кардани) даркіо);

2) баъд аз оніо заіролудшавњ, бад шудани саломатњ ољоз мешавад;

3) баъд аз оніо гум шудани таваїїўі ба зиндагњ, рўібаландњ ва хоіишіои шодиомез пайдо мегарданд;

4) раванди оніо бо таффакури равшан іамроі нест (яъне кундзеінњ ба амал меояд);

5) раванди оніо бо ДМ якїоя нест;

6) ІН-ро іис намуда истода, ту ба роботи барномасозишуда монанд мебошњ – аксуламал ва рафторіоро ба осонњ, пешакњ фаімидан осон аст; амаліои ту хеле бесамаранд.

7) Аз селоби ІН бе машѕу тамрини їиддњ ва ѕатъњ- берун омадан, ѕариб номумкин аст – іатто агар дар ягон іолате хоіиши ѕатъи іис намудани оніоро кунњ іам, оніо ѕатъ нахоіанд шуд- іамин аст неруи одати іазоріо маротиб устуворшуда.

Аломатіои хоси ІМ:

1) оніо мухолифи оинагии ІН мебошанд.: іасад - бадбинњ, норозигњ- ѕаноатмандњ, іисси залилии худ («ІЗХ»)- ІХп, нооромњ- оромии суст ва тирагњ, алами маљлубият- шодии љалаба, љамгинии таніоњ – дўстии дардовар, хушомадгўњ ва амсоли иніо;

2) баъд аз оніо хастагњ, афтодарўіњ ва бетафовутњ ољоз мешавад;

3) баъд аз оніо заіролудшавњ, бад шудани саломатњ ољоз мегардад, гарчњ на он ѕадар ошкоро,ба монанди баъд аз ІН;

4) іангоми їорњ будани оніо тарсе вуїуд дорад, ки оніо зуд ё дер ѕатъ мегарданд ва ІН боз фаро мерасанд;

5) їорњ будани оніо ѕариб 100% бо ДМ номувофиѕ аст, ба истиснои он іолатіое, ки ІМ ІН- и мувофиѕ бударо мувозина мекунад ва дар равшании пайдогардида инъикоси ДМ падидор мешаванд;

6) дар давом ва баъд аз оніо кундзеінњ ољоз мегардад;

7) їорњ будани оніо бо таффакури равшан якїоя нестанд, чунончњ на ба он возеіияте, ки іангоми ІН вуїуд дорад;

8) іамон «роботмонандњ», осон будани фаімидани пешакии аксуламал тахминіои нодуруст ва рафторіои одаме, ки ІМ –ро іис мекунад; іамон бесамарии амаліо;

9) хоіиши іис намудани ІМ, бештар аз іама, ба маводи мухаддар вобаста будан – «хумори дарднок» -и аз з ІМ ногирифтаро ба хотир меорад, ки метавонанд ниіоят «дарднок» бошанд, яъне метавонанд, ки бо ІН –и хеле ѕавњ іамроі бошанд.

Ба одами ба ІН љуттавар буда, їудо намудани саріади байни ІМ ва ДМ хеле мушкил аст, маіз бо сабаби он ки, ў ДМ – ро хеле аіёнан іис менамояд. Аз іамин сабаб кўшиши асосњ дар АРР, маіз барои бартараф кардани ІН-е равона мегардад ки оніо ошкоро заіролудкунанда, тазъиѕдиіанда ва номатлуб мебошанд. Ба андозаи он ки дараїаи озодњ аз ІН чњ тавр ѕувват мегирад, дар байни ІМ їудошавњ ба табаѕаіо ољоз мешавад – баъзеи оніо бешубіа іамсафар –дугоники ошкору маълум ва номатлуби ІН мешаванд. Ба дигаріояш хоіиши давом додани іискунњ, бо пок намудани оніо аз ѕабатіои заіролудашон, пайдо мегардад ва вобаста ба андозаи ин покшавњ, аз дохили оніо маљзи ДМ намудор мешавад. Ваѕте ки ІН-и инъикосњ бартараф карда шудаанд, баъзе ІМ худ ба худ, бидуни кўшиш нопадид мегарданд, масалан іангоми бартараф кардани іасад, бадхоіњ іам нопадид мешавад.

ДМ ба андозаи бартараф шудани ІН іеї гоі нест намешаванд, балки баракс – тамоми сифатіои оніо таѕвият меёбанд: а) фурсати пайдоиш, б) пуршиддатњ, в) амиѕњ (яъне теъдоди тобишіо), г) баландсадоњ (дараїаи їудо будан аз даркіои наздик, «тозагњ») ва д) резонансњ будан (хосияти иборат аз он аст, ки тобиши як ДМ даррав ба хуруїи «дастаи» пурраи ДМ – и дигар оварда мерасонад).

Боз яке аз нишонаіои хоси дигари ДМ аз ІМ дар он аст, ки ІМ іар чњ ѕадаре шиддатнокњ надошта бошанд іам,, іамеша нигаронидашуда ба объект мебошанд. Іатто бадхоіии сахт – ин бадхоіњ аз рўи сабаби муайян ба одами муайян мебошад. Іатто дилсўзии сахт –ин дилсўзњ ба каси муайяне дар вазъияти муайян мебошад. ДМ іангоми зиёд шудани пуршиддатнокњ, хосияти беназири беобъект шуданро доро мебошанд, махсусан ваѕте ки оніо ваїдњ мешаванд.

Силовсин: «Ваѕте ки ІМ ба вуїуд меоянд, хоіиши фарѕ кардани дарк ва хоіиши ба худ савол додани «ман іозир чиро іис намуда истодаам» мавїуд нест. Таніо нияти хоіишіои ба вуїуд меомадаро амалњ намудан мавїуд аст - бидуни кўшиши фарѕкунњ, ки оніо механикњ мебошанд ё шодиомез, оё оніо бо тадриїан зиёд шудани хасташавњ ва заіролудшавњ іамсафаранд ё баръакс. Дар натиїа ногузир вазъиятіое ба вуїуд меоянд, ки дар оніо ІН зуіур мекунанд. Модоме ки фарѕкунии даркіо мавїуд нест, дар бораи вуїуд доштани чњ гуна будани хоіишіо, барои чњ оніо чунинанд, возеіият низ нест. Имконияти зуіур намудани хоіиши бартарафсозии хоіишіои механикњ ва ољоз кардани їустуїўю амалњ намудани хоіишіои шодиомез вуїуд надорад. Ваѕте ки ДМ зоіир шудаанд, хоіиши фарѕкунии даркіо пурзўр мешавад ва іар як саъю кўшиши фарѕкунњ, бо ДМ іамоіангии махсусан пурзўрро шурўъ мекунад. ІМ фаъолияти аѕлро карахт мекунад, яъне лаёѕати фикр кардан, муѕоисаи интерпретатсияіои имконпазир, хоіиши пайдо намудани возеіиятро ба интерпретатсияіо фурў менишонад. Инсон дар ІМ аз интерпретатсияіои имконпазири зиёд, яктояшро барои он интихоб намекунад, ки вай аз дигаріояш асосноктар аст, балки барои он ки вай барои идома додани эісоси ІМ мувофиѕтар мебошад. Іамзамон, метавонанд танг карда бароварданіо ва тасвиріои іатто ба гумон љайриэітимол ба вуїуд оянд. Ин баъзан метавонад, іатто ба ташкил шудани вазъияти хатарнок оварда расонад. Имконияти ба вуїуд омадани мазкурро одами аз ІМ хориї, метавонист, ки іамон лаіза пайхас намояд ва аз он худдорњ намояд».

Истилоіе мавїуд аст бо номи «касалии рўіњ». Бо он іамаи он чизіоеро, ки љайриоддњ мебошад, ифода мекунанд. Луч роі меравњ – касал іастњ, яхро шикаста оббозњ мекунњ – касал іастњ. ІН –ро бартараф месозњ - касал мебошњ. Ба шавіар баромадан намехоіњ – касал іастњ! Падару модарро дўст намедорњ – тамоман касал іастњ! Ман дигар ташхисро пешниіод мекунам. Касали рўіњ он касест, ки баъзе фикріо, іиссиётіо, хоіишіоро іис кардан намехоіад, вале оніоро іис менамояд. Агар ту іис намудани ІН – ро намехоіњ, аммо оніоро іис мекунњ, маълум мешавад, ки касали рўіњ іастњ ва возеіияти мазкур хоіиши їустуїўи роіро барои табобат мустаікам мекунад. Яъне роі барои барои бартараф намудани ІН.

Іангоми мустаѕиман бартараф сохтани ІН, яке аз мушкилиіои асосњ, оніоро барљалат мисли «ѕисми їудонашавандаи худ» шарі додан ва мисли моликияти шахсњ донистан аст. Іар ѕадаре ки одам майли соіиб шудан ба ин моликият дошта бошад, іамон ѕадар хоіиши халос шудан аз чунин моликият, монанди азоби сахт мураккабтар мешавад. Зиёдтар аз ин, вай умед дорад, ки баъд аз хурўїи ІН хурўїи ІМ –ро іис кунад. Зимнан, агар ту бартараф намудани ІН –ро ољоз намоњ, он гоі тарсу таассуфіо оіиста – оіиста нопадид мегарданд ва бемаънњ будани оніо ошкор мешаванд. Охир, дар натиїаи бартараф сохтани ІН, шўълаіои ДМ ѕавитар мешаванд. Іар яке аз ин шўълаіо ба таври возеі ба чунин дуроіагњ равшанњ меафканад: ё ин, ё он дигар. Дар як паллаи тарозу – ІН, аммо дар дигараш – шавѕи дастрас будани ДМ.

ІН – ѕисми таркибию їудонашавандаи шахсият нест, ин фаѕат вараме мебошад. Бисёр ваѕт дар бораи ба истилоі «сифатіои шахсњ» іарф мезананд. Илова бар ин, дар назар дошта мешавад, ки ин сифатіо - як чизи хоси моянд ва ба іеї чиз вобаста нестанд. Як чизест, ки аз рўзи таваллуд, ё бо тарбия абадњ ба мо часпонида шудааст ва агар ислоі намудани он имкон дошта бошад, іам ба андозаіои хеле кам. Іар гоі ки «ман бисёр тундмизої іастам» мегўянд, бо ин онро нишон медиіанд, ки ин маіз «сифати шахсњ», «хосияти характер» мебошад. Іамзамон, гумон мекунанд, ки тундмизоїњ, іатман дар іолатіои муайян ба вуїуд меоянд, яъне як навъ «робитаи» ногусастанњ ва босубботро дар байни іолатіо ва ІН фикр карда меёбанд. Љайр аз ин ким – чњ хел «табиати» махсуси ин «сифатро», фикр карда мебароранд, ки гўё аз варами оддњ фарѕ дорад ва онро парваридан, ё бартараф кардан мумкин аст. Іамаи чунин сифатіо – одатіои амиѕ шудаи іис намудани ІН мебошанд. Іеї гуна «робитаіо» вуїуд надоранд, балки іамту одатест, ки оніоро таљйир додан мумкин аст.

Агар ту дарёфтњ, ки тамоми ІН бартараф мешаванд, ё дар айни замон ІН вуїуд надоранд ва маіз дар іоли іозир ДМ –и равшан мавїуд нестанд, ин маънои онро дорад, ки худи іамин лаізаіо ту заминаи номатлубро (ЗН) іис намуда истодањ. ЗН низ іамон ІН –и шиддатнокии заъифдошта мебошанд. Оніо ба монанди ѕабати зериобии ІН «молидашуда» мебошанд. Оніо лапиши равшан надоранд, аммо іар гоі ки чунин лапиш пайдо мегардад, вай іамон ІН –и маъмулњ мебошад. Бисёр ваѕт, ту сарфаім рафта наметавонњ, ки ІН дар їои холњ пайдо намешавад, балки ѕабати љизодиіанда дар намуди ЗН вуїуд дорад ва онро ту худи іозир іис намуда истодањ.

Заминаи номатлуб аз їиіати ваѕт хеле тўлонњ мебошад. Вай метавонад соатіо, рўзіо, моііо ва тамоми умр тўл кашад. Ошкор намудани чунин ІН –и бисёр амиѕан ба одат даромада, осон нест. Барои ин истифода бурдани маслиіати шарик оид ба амалия мувофиѕи маѕсад аст, чунки одами таїрибаи бартарафсозии ІН, ІНЭ ва ЗН дошта, метавонад, ки дар ту пайдошавии шаіодатдиіандаи он ЗН – ро бинад, ки ту бо оніо сахт мушобеі іастњ. Агар чунин имконият вуїуд надошта бошад, он гоі зарурурияти диѕѕатро таѕвият дода, амалияіои гуногуни ошкор намудани ЗН –ро истифода бурдан лозим меояд. Амалияи сайѕалдиіии іиссиётњ (ба давомаш нигоі кунед) хеле муассир аст. Ё имконияти як – як їудо намудани фикріо ва муоина кардани мавїуд аст, ки бо кадом яке аз оніо лаппиши сареіи ЗН пайдо мешавад. Ин имконият медиіад, ки дар интиіо ЗН ошкор гардад. Ин - іарос аз нобоварњ ба оянда, тарс ба хотири кўдак, тарс дар назди волидайн, хавфи баіодиіњ аз тарафи одамони дигар, шармгинњ, одати іис намудани іолати тирагњ, хулоса барои іар касе як чизе, буда метавонад.

Заминаи мунавар («ЗМ») мисли ЗН муайян карда мешавад.

Истилоіи «доминантаи номатлуб» -ро (доминанта – љояи іукмфармо) їорњ мекунем. Бисёр вакт одамон мегуянд, ки оніо ба ѕадри кофњ аз ІН озод іастанд. Баъзеіо іатто эълон мекунанд, ки ІН ва ЗН –ро соатіо ва іатто рўзіои дароз іис намекунанд. Іамзамон саршор будани ў аз ІН ва ЗН чунон аён аст, ки тамоми рўяш каїукилебшудаю баданаш таранггардида аст. Фаѕат он боѕњ мемонад, ки дар іайрат афтњ – чњ гуна аст, ки ў худаш инро намемебинад? Доминантаи номатлуб – ин іамин хел ІН ё ЗН мебошанд, ки бо оніо ту ба андозае одат намудањ, ки на таніо зиндагиро хориї аз оніо ба худ тассавур карда наметавонњ, іатто доимо іис намудани оніоро пайхас намекунњ! Такрор мекунам – агар дар іамин асно аз тамоми ІН озод мебудњ, он гоі дар худи іамин лаіза ту ДМ-и равшан ва собитро эісос менамудњ, аммо агар оніо мавїуд набошанд, ин маънои онро дорад, ки худи іозир ІН ё ЗН ё ІІЭ мавїуданд, яъне маіз – доминантаи номатлуб.

Таніо бо сўібат дар бораи амалия машљул нашав, муборизаи іаѕиѕиро бо маѕсади дар худи іамин дам халос шудан ољоз намо. Мубориза бар! Чњ ѕадар бо ин зиндагњ кардан мумкин аст? Оре, бартараф намудани ІН осон нест, аммо бо вай зиндагонњ намудан осон аст? Ољоз намудани бартарафсозии ІН ѕадами аввалин мебошад. Агар он ѕадамро назанњ, он гоі іеї кореро накардањ ва іама чиз ба рўи ту баста аст. Барои гузоштани ѕадами аввалин чњ ѕадар ваѕтро сарф кардан мумкин аст? Дар пеш паіноіои бузурги ДМ мавїуданд, аммо ту бо ин заір нармрафторњ мекунњ… Худро мисли алпинисте тассавур намо, ки ѕулларо бояд фаті кунад. Ин ѕуллаи оддњ нест. Одамоне зиёде мавїуданд, ки худро муаллим, равшанфикр ва устод меіисобанд, аммо ту як нафар одами аз ІН озодро дидањ? Фатіи ин ѕулла ба одамони кам муяссар мегардад, аммо на барои он ки вай іамин тавр мураккаб аст, балки барои он ки іеї кас чунин вазифаро дар пеши худ, іатто намегузорад. Іеї кас ІН –ро бо кўшиши мустаѕим бартараф намесозад, іама роіи давродаврњ, ТСК – іолатіо ва мантраіоро їустуїў мекунанд. Тамоми ѕатъият, їидду їаід ва зиндагидўстдории худро їамъ намо ва агар вазифаи мазкур іал нагардад, он гоі туро таѕдири одамоне, ки иіотаат намудаанд, интизор аст. Ба кампиріое, ки татбиѕи їисмонии ІН гардидаанд, нигоі кун – туро чунин зиндагњ ѕонеъ месозад? Ба їавонони чашмонашон ифода надоштаю беихтиёрона аз ІН ва кундзеінњ ба ІМ ва ІН – и боз іам бузургтару кундзеінии боз іам калонтар даванда, назар афкан. Ба одамони дар сини 30-40 солагњ дар рўяшон ниѕоби доимии ІН дошта ва кайіо іама гуна умедро аз даст дода, нигоі кун. Ту іам мехоіњ, ки іамин тавр бошњ? Агар не – мубориза бар. Худро амазонка, терминатор, алпинист, аїўза тассавур намо. Ба ту ѕувваи пуршиддати балантарин лозим аст, аммо на барои «ояндаи дурахшони» шабаіњ, балки барои аз сар гузаронидани ДМ- е, ки ту худи іозир, баъди бартарафсозии ІН – и навбатњ, іис карда истодањ. Баъди іар як ѕадам – дараїаи нави озодњ, іар рўз – лаппиши нави ДМ, худфаімиіо, іаёт ба эїоди доимњ ва лаззатбарњ аз ин эїод, табдил меёбад.

Дар роірави хонаи ту харакчаіо истодаанд. Дар оніо кампиракіо ва мўйсафедакон нишастаанд. Дар паілуи оніо – кўдакчаіо ва бачагон. Ана іамин тифлакон ногузир ба ана ИН мубаддал хоіанд шуд, барои ифода намудани он, іатто калима интихоб намудан мушкил аст. Ба чашмони мўйсафедон ва кампиріо назар андоз. Ту мехоіњ ІАМИН бошњ?

Іамин ки ІН бартараф шуданд, дар іамон лаіза лаппиши ДМ вуїуд доранд. Іатто, агар аз ІН каме тоза шавњ, он гоі равшан мегардад, ки роі ба сўи озодњ басе оддњ аст! Іамагњ бартараф намудани якчанд намуди андўі лозим аст ва ТАМОМ! Баъдан мусофират ба эісосоти тунду амиѕ, ки дунёи наверо дар худи ту боз хоіад кард, сар мешавад. Ту аз дур ба ба ягон чизи їолибе нигоі намекунњ, балки худат ба лаззат, кашф ва мусофират мубаддал хоіњ гашт.

Аз паси пардаи ІН іис намудани ДМ љайриимкон буда, оніоро сохтан ё фикр карда бароварда намешавад – оніо ё пайдо шудаанд ё не, аммо ман метавонам, ки оніоро хоіиши іис намудани кунам. Хоіиши іис намудани ДМ іар ѕадар ѕавитар бошад, ту іамон ѕадар аз «андўі» (ба идомааш нигоі кунед) озодтар мебошњ ва он ба таври махфњ падидор гаштани ДМ –ро наздиктар мекунад. Агар хоіиш бисёр ѕавњ бошад, вай сифати худро таљйир медиіад ва ман онро «кўшиш» меномам, дар ин іолат ДМ худ ба худ ба вуїуд меоянд. Дар аввал ин лапишіои кўтоіе мебошанд ва ба назар чунин менамояд, ки бидуни ягон иртибот бо амалия ба вуїуд омадаанд. Баъдтар вобаста будани амиѕњ ва ѕувваіои ДМ аз шиддатнокњ ва іаѕиѕњ будани кўшиш возеітар падидор мегарданд. Ваѕте ки іалѕаіои дуд шафоф мешаванд, аз паси он офтоб намоён мегардад. ДМ іолати беіаракатњ нест. Оніоро эісос намуда, ту худат роі ба сўи дунёіои іайратангез мешавњ.

Монеъаи бисёр їиддњ дар бартараф сохтани ІН ва ољоз намудани машѕи їиддњ, бархўрди їомеъа мебошад. Бархўрди номатлуб. Бадбинонаю номатлуб. Одамони атрофат – хешу таборіои ту, шиносіоят, «эзотерикіо»- и конференсияіои дар Интернет буда, мебошанд. Бо эітимолияти баланд іамаи оніо мутааффиѕона іисси бадхоіии худро ба худи аѕидаи бартарафсозии ІН изіор мекунанд. Такрор ба такрор хоіанд гуфт, ки ин љайриимкон аст, «љайритабии будан» ба касалиіои бади рўіњ оварда мерасонад ва амсоли иніо. Истисно аз ин ѕоида дар Россия мавїуд аст, аммо хеле кам. Дар аввал хешу табор ва рафиѕон аз рўи рафоѕат ё тарси гум кардани іусни таваїїўіи ту, метавонанд ба іама чиз розњ шаванд, аммо амалияи бартарафсозии ІН ва равишіои догматикии ту іар ѕадаре ки мустаікамтар шаванд, муносибати іаѕиѕии оніо ба рафтори ту возеітар хоіад шуд. Ин гуна муносибати якдилона ва бадбинонаю номатлуб нисбат ба бартарафсозии ІН ва бисёр ваѕт бо таідиду зўроварии їисмонњ іамроі, метавонад ѕатъияти туро такон бидиіад. Худро дар вакуум іис намуда, бисёре аз амалкунандаіои навкор таслим шуда, ба ѕатори оніое, ки тамоми умр іаѕиронаю бемаѕсад ба ІН гирифторанд, медароянд. Ин интихоби ту аст- ѕарор дар дасти туст.

Ваѕте ки даркіои одатшуда зоіир шудаанд, іатто гоіе ки саіми ІН дар оніо баланд аст, іатто, агар хоіиши іис накардани оніо вуїуд дорад, ту «эісоси роіатро» аз сар мегузаронњ. Ваѕте ки ту машљул шудан бо амалияи роіи ростро ољоз мекунњ ва баъзе даркіоро ба дигар даркіо иваз мекунњ, он гоі ба ба тадриїан зиёд гардидани саіми ДМ нигоі накарда, «эісоси нороіатњ» пайдо шудан мегирад. Аз як миѕдор дараїаи пуррашавии ДМ сар карда, нороіатњ іангоми иваз шудани даркіо їои худро ба сарфаімравњ, їидду їаід ва дигар ДМ холњ мекунад.

Як соати аз амалия хориї будан, монанди занїири сатіаш баланду паст ба хотир оварда мешавад. Як соати саъю кўшиш – мисли роікушоњ дар їангали анбўі, бархўрд бо монеаіою гузаштан аз оніо ва кушодани роі мебошад. Іамин тариѕ, амалкунанда дар зинаіои аввали амалия – ваѕте ки ДМ кам зоіир шудаанд - метавонад мавїуд будани іисси роіатро, іамчун асос барои гумоштани он, ки гўё ў дар љамгинии маъмулњ «хоб» аст, истифода барад. Ба баъзеіо чунин зиндагњ даішатовар вонамуд мегардад – айнан мисли он, ки зиндагии мусофираткунанда ба іамсоя - кампираки ту, беаѕлии воіиманок ва мазохизм менамояд.

01-02) Дар назди худ гузоштани вазифаи бартарафсозњ ІН, нисбат ба ољоз намудани іали он, осонтар аст. Іаѕиѕатан кушиши бузурге харї намуда, амалияро ѕисми їудонашавандаи зиндагњ кардан лозим аст, вагарна орзуіо іамчун орзу боѕњ хоіанд монд. На «їудо намудани ваѕт барои амалия», балки бо вай мустаѕиман дар їўшу хўруши зиндагњ машљул шудан лозим аст. Оніое, ки ба муваффаѕият ва нокомиіо нигоі накарда, аз сухан ба амал гузашта, суботкорона ва ѕатеъона, бо лаззати ѕаблњ ва їидду їаід ба маѕсад ноил шуданро идома медиіад, кам мехўранд.

ІН бо кўмаки саъю кўшиш бартараф мешаванд - ту гўё худро аз он «меканњ», монанди он, ки аз ботлоѕи фўрубаранда, худро дар іолати озодњ аз ІН «ба хотир меорњ», ба ДМ «меїаіњ». Саъю кўшиши мазкур ба машѕу тамриніои зиёд ташкил меёбанд. Аз їумла тасвир намудани намудіои гуногуни тимсоліо ва фикріо, ки бо саъю кўшиш іамсадоянд, ба поёнтар нигоі кунед. Бартарафсозњ ІН - ин аз рўи муайянсозњ саъю кўшишест, ки дар натиїаи он а) аз ІН іатто осори ночизе боѕњ намемонад, б) бугузор заъиф, вале ДМ-и равшан ба вуїуд меоянд. Муссалам аст, ки даррав ёд гирифтани іамин тавр тоза «їаіидан» аз ІН то ин ки іар дафъа ДМ –ро, іис намоњ, имкон надорад. Дар аввал бисьёртар іолати «чизе рўй надода истодааст» ба вуїуд меояд, аммо аѕалан дар бораи їидди їаід ба сўй ДМ-ро баъди іар як озмоиши бартарафсозии ІН, ба хотир овардан мумкин аст.

«Бартарафсозии бенуѕсон» – чунин аст, ки дар он ІН на тўлонтар аз ним сония бартараф мегарданд. Дар ин муддат ІН фурсат намеёбанд, ки на он ѕадар ѕавњ захролуд кунанд ва думи ІН -и дигарро ба вуїуд биёранд, ЗН- ро таљзия кунанд. Бо маѕсади аз їиіати иїтимоњ адекватњ будан, одамон бисёр ваѕт ІН-ро фурў менишонанд, аммо ин ба озодашавњ аз оніо оварда намерасонанд, іатто баръакс – ІН ба ЗН –и вазнин табдил меёбанд, ки бо пардаи зичи заіролуд тамоми дигар даркіоро мепўшонанд. Бартарфсозии ІН –ро аз фурўнишонњ чњ тавр фарѕ кардан мумкин аст?

Меъёріо маіз дар аз сар гузаронидани ДМ аст - аѕѕалан дар лаізаіои кўтоі, то ваѕте, ки ІН аз рўи одат аз сари нав ба вуїуд наомадааст. Боз іам, аз характери хоіиши іис накардан ІН сарфаім рафтан мумкин аст- агар он ба лаззати ѕалбњ іамроі бошад, эітимолияти бартарафсозии ІН, на фурў нишондани он, хеле баланд аст. Агар хоіиш бо сабаби тарс, шарм, ІЗХ (ЧСВ) ва дигар ІН ба вуїуд омада бошад, бартарафсозњ ба вуїуд намеояд.

Агар баъди озмудани бартарафсозии ІН, вазнинњ, бемадорњ, ѕонеъ набудан пайдо мешавад ва лапишіои ДМ вуїуд надоранд, он гоі ин маънои онро дорад, ки бартарафсозњ не, балки фурўнишонии ІН ба вуїуд омадааст. Іангоми фурўнишонњ, ту инкор намудан ІН-ро интихоб намекунњ, балки аз тарси оѕибатіои он, аз шарм ва ІН –и дигар, пиніон намудани осори зоіирии оніоро интихоб менамоњ. Аммо дар айни іол ботинан їўшида истодањ ва кўшиш мекунњ, ки худро зоіиран ором нишон диіњ. Вале дар айни іол ІН на таніо заъиф намешаванд, балки ѕавитар шуда, мабдаъіои сершумори он ба вуїуд омаданро идома медиіанд ва їўшиши тааффуниеро тавлид мекунанд, ки іатман зуд ё дер ба берун мешоранд. Як ІН-ро ІН - и дигар танг карда бароварда метавонад (мисол, бадѕаіриро метавонад тарс, ё шарм ё таррахум бар худ танг карда барорад, аммо заіролудшавњ идома меёбад.)

Он чизеро, ки бартарафсозии ІН намебошад ва чизе, ки туро аз даврзании беохир хориї намесозад, номбар мекунам:

1. Иваз намудани ІН ба ІМ. Агар аз шавіарат оташин шуда бошњ, ба дугонаат занг мезанњ ва ў туро аз љамгинњ фориљ месозад.

2. Танг карда баровардан – як ІН дигарашро танг карда мебарорад. Ба чои шарм, іис намудани бадхоіиро ољоз мекунњ.

3. Худфиребњ -ІН мисли пештара эхсос мешавад, аммо ту фикр мекунњ, ки онро іеї кас намебинад. Ту худатро дар он хусус бовар мекунонњ, ки ІН нестанд ва аз имконияти охирини таљйир ёфтан маірум гардида, бо худи іамин самимияти худро фано месозњ.

4. Часпидан- фикри «іозир ман ІН іис карда истодаам» мавїуд аст, хоіиши сусти бас намудани эісоси ІН вуїуд дорад, аммо ѕувваи он нокифоя аст, ки бар ѕувваи одати іис намудани ІН ва ѕувваи хоіиши механикии идома додани эісоси ІН љалаба кунад.

5. Фурўнишонњ - табдил шудани ІН ба ЗН.

Ин рўйхат албата пурра нест, агар хоіиш пайдо кунњ, онро пурра бикун.

Яке аз монеаіои асосии бартарафсозии ІН худфиребњ аст, ваѕте, ки одам фаѕат дар андешааш бартараф намудани ІН-ро мехоіад, дар іаѕиѕат бошад, ў инро намехоіад. Маіз іамин їараён бартарафсозиро бисьёр мураккаб мекунад - хоіиши іис намудани ІН, ки дар бораи мавїудияти оніо ту, іато метавонњ ба худат іисобот надиіњ. Іамеша ваѕте он ІН мавїуданд, хоіиши іис намудани ІН низ вуїуд дорад ва іар ѕадар ІН ѕавитаранд ин, хоіишіо низ іамон ѕадар ѕавитар мешаванд. Ваѕте ки возеіияти фикр дар бораи чунин ѕавњ будани ІН ба вуїуд меояд, ва маълум мешавад ки сабаби он дар хоіиши іис намудани туст, на ба он сабаб, ки бартарафсозии он хеле душвор аст, он гоі ѕатъият, лаззати ѕаблњ ва ваїд пайдо мешаванд. Іамчунин ин возеіияти ба он оварда расонда метавонад, ки їуфти нави хоіишіо - хоіиши ѕавњ намудани хоіишіои ДМ ва хоіиши заъиф намудани хоіиши іис намудани ІН, зуіур мекунанд. Хоіиши іис намудани ІН бо фикріои худсафедкунии монанди «ў маро васваса кард» «ин ІН адолатнок аст» ва монанди иніо іамроі аст.

Бартарафсозии ІН дар натиїаи сарф намудани саъю кўшиш, ки самара додаст а) хоіиши ѕатъ намудани ин азобкашиіо, б) сарфаімравњ ба љайриимкон будани зиндагњ дар чунин хамираи заіролуд, в) їидду їаід бо возеіият, ба ДМ, ки зуіури онхо бо ІН мувофиѕ нест. Бо сабаби он ки туро натиїаи косметикњ ѕаноатбахш намесозад, зимни бартарафсозњ ивазшавии як ІН ба дигараш рўй намедиіад, Охир маѕсад он нест, то касе фикр кунад, ки дар ту ІН вуїуд надоранд, балки маѕсад аз он иборат мебошад, ки оніоро іис накунию таніо ДМ-ро іис намоњ. Дар натиїаи бартарафсозии ІН, іамеша таассуроти сабук бошад іам, аммо хеле возеіи озодшавњ, шодии ором, осоишташавњ, оромшавии босуръат, лаззати ѕаблњ ва таваїїўі ба зиндагњ ба вуїуд меояд.

Дар сурати фурўнишонњ іеї чизе ба ин монанд ва іеї гоі ба вуїуд намеояд.

Агар їараёни барбарафсозии ІН – ро муфассал дида бароем, он чунин аст.

1) Фиксатсияи фикрњ, кўтоі ва яклаізаинаи «ІН іаст»

2) Хоіиши ѕатъии іис намудани ІН

3) Саъю кўшиш (яъне лапиши тез ва муттамаркази хоіиши ѕатъ кардани ІН)

4) Хоіиши іис намудани ДМ.

5) Саъю кўшиш барои пайдо намудани ДМ.

6) Зуіури ДМ

Фаѕат баъд аз он, ки банди 6-ум иїро гардид, бартарафсозиро комил іисоб кардан мумкин аст. Бартарафсозии муваффаѕона маънои онро надорад, ки вай баъд аз 5 сония боз ба вуїуд меояд. Охир, ин навтарин одат аст, ва агар ту пай дар пай суботкорона ІН- ро бартараф созњ, ин одат ба заъифшавњ ољоз мекунад, то он даме ки манъ нашавад.

Бо мурури мукаммал гардидан, іалѕаіои ин занїир боз іам оддатитар мешаванд. Ин амал мисле, ки худ ба худ рўй медиіад – іамон хел худ ба худ, мисли он,ки пештар ІН зуіур мекарданд . Іамин тариѕ, одати іис намудани даркіои номатлуб, ба одати хоіиш намудани даркіои матлуб табдил меёбад ва билохира, барои ёдгирии бартарафсозии бенуѕсони ІН имконият пайдо мешавад. Баъд аз он ки ту ба муддати тўлонии кофњ ІН-ро бенуѕсон бартараф месозњ, ў аз пайдо шудан тамоман боз мемонад ва іамин тариѕ пурра бартарафсозии ин ІН ба даст меояд. Ваѕте, ки велосипедрониро ёд мегирњ, мувозинатро ниљоі доштан беандоза мушкил аст. Лекин баъд аз ёдгирњ, ту дар ин бора хатто фикр намекунњ. Ин їо іам іамин хел аст.

Дар зинаіои аввалини машѕу тамрини бартарафсозии ІН, ба тимсоліои тассавурњ ва хаёлие рў овардан мувофиѕи маѕсад аст, ки оніо дар ту бо їараёни покшавњ аз ІН, оіанги ѕувватбахшанда доранд. Іар як амалкунанда тимсолеро барои худ мутобиѕи салоідидаш интихоб мекунад. Ин метавонад тимсоли нури рўшноие бошад, ки тамоми ІН месўзонад, ё тимсоли селоби пурѕудрате, ки дар сари роіи худ тамоми ІН-ро шуста мебарад, ё тимсоли таркиши пора -поракунандаи монеъіои аз ІН ташкилшуда - іар чизе, ки лозим бошад. Намунаіои тимсоліоеро, ки Скво їамъ намудааст ва оніо бо саъю кўшиш іамсадову таѕвиятбахшанд, пешниіод мекунам:

1. Афзудани шиддати саъю кўшиш – мисли боло кашидани санги калону вазнин аз ѕаъри кўл, - аввал онро аз лойѕа тоза мекунњ ва баъдан онро бетанаффус ба боло мекашњ.

2. Іар як ІН ѕавњ мисли тўфон аст ва барои зинда мондан, бетанаффусу бошиддат сутунеро, ки бод хам карда наметавонад, ба замин халидан зарур аст. Баъд аз іар навбат сутун мустаікамтар мешавад.

3. Аз даст надодани іокимият дар кишвари исённамуда. Издиіоми аз аѕл бегонагардидаи номдўзд мудовим мехоіанд дар ин їо іокимиятро ба даст дароранд. Агар як сония сустњ нишон дода шавад, іокимият аз даст хоіад рафт. Ваѕте ки суботи іокимият ба даст меояд, ман ѕонуніои навро эълон мекунам – ѕонуни осудаіолњ, ѕонуни їидду їаід, ѕонуни шодњ.

4. Бозгардонии нарму устуворона аз ІН ба сўи ба хотироварњ дар бораи ДМ, іар чанд ки ман бо сабаби хаотикњ ба іар тараф парешон будани нигоіам, ба ягон ашё бодиѕѕат чашм дўхта натавонам ва худро іамеша такон доданам лозим меояд, ба ду тарафи рўй шаппотњ занам, сарро собит нигоі дорам ва ашёіои дигарро бо латтаіо пўшонам. Ана, ман нарму оіиста нигоіи гурезонамро баргардонида, ба як самт назар дўхтанро ёд гирифтам.

5. Лазер – борик, аммо шўъои пурѕудрати равшании зуд ва бебозгашти фазоро тозакунанда.

6. Їаіишіои бабр – дар іар як нафасбарорњ тамоми ѕувваіоро їамъ намуда ба сўи ДМ медавам, ба ў меїаіам ва іатто баъд аз 1-2 сонияи іис намудани ДМ манро іарчанд ба ѕафо мекашад, ман їаіиши худро идома додан мегирам. Ба зудњ іолати ибтидоњ таљйир меёбад ва їаіидан ба ДМ ба муддати 3-5 сония имконпазир мегардад.

01-03) Яке аз тарзіои дар іолати муайян заъиф кардани устувории одати іис намудани ІН, амалияи табдили давронии таъбиріо мебошад. Агар дар айни іол ту андўіи таніоиро іис карда истодањ, дар фикріои: «чњ гуна хуб аст, хайрият, таніо будан мумкин аст, худро маїбуран тавре вонамуд кардан лозим намеояд, ба іеї касе чизеро исбот намекунњ, ба интизориіо, ѕоидаіо ва одобіои маъмулшуда худро мутобиѕ намесозњ; оромона фикр кардан, осудаіол шудан, ба эісосот ва тахаюлот дода шудан мумкин аст. Дар атроф іамеша ин ѕадар одамон бисёранд, аммо іозир ман метавонам аз ин лаіза истифода кунам ва аз таніоњ лаззат барам», муттамарказ шудани худро биозмой. Дар натиїа ту мушоіида мекунњ, ки іисси ІН –и таніоњ, заиф шудааст. Акнун интерпретатсияро таљйир бидеі ва фикр кун: «агар дар ин їо як їавони зебо мебуд, ман метавонистам, ки диѕѕати ўро їалб намоям. Ба мо завѕовар мебуд. Ман ба ў даст расонида шавѕи эісосоти эротикиро аз сар гузаронида метавонистам, Іозир ба їуфте хеле хуб аст, аммо ман таніоям, іамсўібате нест ва наметавонам, ки бо касе ишѕварзњ намоям». Натиїа – шиддатгирии таніоии дардовар, афзудани ѕувваи дигар ІН. Дар байни ду намуди интерпретатсия «алвонї хўрда», ту таїрибаи аїибро дар бораи он, ки мавїудияти ІН аз іолат вобастагњ надошта, аз инпретатсия он вобастагњ дорад. Табдил намудани интрепретатсия, роі ба сўи озодшавњ аз ІН нест, балки ѕадами аввалин мебошад. Бо он сабаб ки аввалан, ѕувваи интерпретатсия, дуюм,, тамоми он замоне, ки ту интерпретатсияро иваз намуда истодањ, ІН зинда аст, ташаккул меёбад, заіролуд мекунад ва ІН – и навро тавлид менамояд. Давронњ бошад, он фаімишро мустаікам мекунад, ки ба ІН новобаста ба вазъият, метавон таъсир расонд. Нуѕтаи назари дурўљин дар бораи он, ки іиссиётіо пурра ба воситаи худи вазъият муайян карда мешаванд, туро нотавон мекунанд, Барои он ки ту фаѕат гоі – гоі метавонњ шароитро иваз намоњ; дар натиїа ноилоїњ ба вуїуд меояд. Дар натиїа, дар як вазъият рўіафтодае мешавњ, ки то буни гўшіо дар ІН љўтидањ, дар вазъияти дуюм – инѕилобгаре, ки мехоіад вазъиятіоро тавре таљйир бидиіад, ки ІН дигар пайдо нашаванд. Албатта, ин љайриимкон аст, фаѕат гурўіи ІН ба дигараш табдил меёбанд.

Агар іар ду интерпретатсия як хел имконпазир бошанд, барои чњ дар ин сурат онеро,ки ІН –ро заъиф менамояд ва имкони дар вазъияти дилхоітар воѕеъ гардиданро медиіад, интихоб намуда, мустаікам нанамоем? Табдил намудани як интерпретатсия ба дигараш вазифаи іадди аѕал мебошад ва имконияти андаке заъиф намудани одати якуякбора ба ІН босуръат афтиданро медиіад.

Он ки ба андозаи амалияи ту андўхта шудани таїрибаи аз саргузаронии ДМ ба вуїуд меояд хеле муіим аст. Лаізаіои ба сар бурдаи ту дар ДМ, ба ким- кадом маънои «маїозњ» не, балки бо іамон маънои ниіоятдараїа іаѕиѕњ андўхта мешаванд. Баъдан зуд (ё мутаасифона дер) рахна ба вуїуд меояд ва ту сабукии худ ба худ бартараф шудани ІН іис мекунњ. ДМ – и ба ту маълум, устувортару возеітар ба зоіир шудан ољоз мекунанд, ДМ – и нав зоіир мешаванд.

Агар ІН- е мавїуданд, ки їудо шудан аз оніо ба таассуфангез бошад (одатан иніо љамгинњ, тарраіум бар худ, тарраіум ба дигарон, рашк, іамчунин бадхоіњ ва муносибати бадбинона низ воѕеъ меафтад), он гоі ту метавонњ аз оніое, ки бароят яѕинан дардовару љайридилхоі іисоб меёбанд, озод гардњ. Одати іис намудани ІН бо садіо іазор такроршавњ мустаікам шудаанд ва аз іамин сабаб баъди чанд сонияи бартарафсозии оніо, метавонанд аз сари нав падидор гарданд. Їасорати собитѕадамона ва їидду їаіди худро ба хотири ноил шудан ба нияти худ ва шикастани одати фаносозандаи ту, ба іеї арзише нигоі накарда, мустаікам намо. Барои пурра бартараф намудани ІН ѕувваи зиёд лозим мешавад, аммо ба натиїаіо дар шакли лаппишіои ДМ, ту даррав, баъди іар як іуїуми бомуваффаѕият, ноил мешавњ. Таїрибаи ин аз сар гузарониданіо андўхта мешаванд ва самаранокии амалияю пурмазмунии зиндагиро зиёд мекунанд.

Іуїум ба ІН – и алоіида – ин машѕи самаранок мебошад. ІН –и зуд-зуд зоіиршавандаро интихоб мекунњ. Масалан, норозигиро интихоб намуда, ѕарор медиіњ, ки дар се шабонарўзи наздиктарин (се соат, як соат) ба он имконияти аз 1 то 2 сония зиёдтар зоіир шудан намедиіњ. Дар омехтагњ бо дигар ІН, норозигњ дар іар як ѕадам зоіир мегарданд ва фарѕ кардани оніо гоііо осон нест, іол он ки ин амалро дар муддати сония иїро намудан зарур аст. Бо іамин сабаб іар як сония (!) аз худ бохабар шудан лозим аст ва бартараф сохтани ІН – и мушахас ба іуїуми шадиди бисёре аз оніо мубаддал хоіад шуд. Іатто як соати чунин амалия бисёр мураккаб аст, гўё, ки марафон медавњ. Агар чунин самара ба вуїуд наояд, ин маънои онро доррад, ки ту ба худфиребњ машљул іастњ, хоіишро іаѕиѕат меіисобњ ва бартарафсозии куллњ норозигњ дар іаѕиѕати іол рўй намедиіад. (іамчунин ба атрибути іатмии бартарафсозии муваффаѕонаи ІН – лаппишіои ДМ назора бикун). Ба андозаи гузаронидани чунин іуїуміо, одати зуд бартарафсозии ІН ташаккул ёфта, мустаікам мегардад, пешравии муіим дар суръат ва тозагии бартарафсозии ІН ба вуїуд меояд. Бартарафсозии ІН - и навбатњ дар муѕоиса нисбат ба таїрибаи аввала, аллакай хеле осонтар ба даст меояд.

Мониторинги даѕиѕи дарк, бо маѕсади пайдо намудан ва бартараф намудани тамоми ба бартарафсозњ маікумгардидаи тамоми ІН –и ошкоршаванда, боз ба як натиїаи муіим оварда мерасонад. Чунин мониторинг фаѕат дар іамон ваѕт имконпазир аст, ки ман ба худам дар бораи іама он чизіои бо ман рўй дода истода іисобот диіам (яъне МБ – муколамаи ботиниро ба ѕайд мегирам). Бинобар ин одати бодиѕѕат будан ба даркіо шакл мегирад ва таїрибаи іис намудани шодњ аз бодиѕѕат будан ба вуїуд меояд. Іамту зиндагонњ намуда кореро ба анїом расондан ва зиндагонњ намуда истода, ба худ дар бораи даркіои ошкоргардида іисобот додан, аз іамдигар тафовути калон доранд. Мониторинги даѕиѕ бо шурўъ гардидани їараёни пуртўљёни ба табаѕаіо їудо шудани даркіо меоварад, іолати эїодњ ба вуїуд меояд: аѕидаіои їолиб, кашфіо ва їанбаіои (аспекты) интизор набудаи ДМ ошкор мешаванд. Эісоси амиѕии хоси іаёт пайдо мешавад, гўё ки садд яктараф мегардаду эісоси саодатмандњ дохил мешавад. Іамчунин ба ѕайдгирии (фиксация) хаттњ низ шодиангез мешавад.

ІН Іамеша ифодаи зоіирњ (ифодаи возеіият дошта ё барои одами бетаїриба ѕариб ноаён) доранд: - нафаси суст, туршрўии саіл, имову ишораи базўр аён, таљйирёбии хоси оіанги сухан. Иніоро аломатіои їисмонии ІН меномем («аїІН»). Ѕариб 100% тамоми ѕиёфасозиіо, имову ишора ва оіанги сухани одамон бо аїІН якїоя сабзидаанд. Назорат намудани аїІН барои сифатноктар пай бурдани ІН –и босуръат гузаранда, аз сар гузаронидани вазъият, ІН -ро бартараф карда истода, барои аз ІН –и іамсафар тоза шудан, имконият медиіад.

Назорат намудани ѕиёфасозњ, овоз, имову ишора нисбат ба ІН осонтар аст. Аз іамин сабаб ошкорсозњ ва бартараф намудани аїІН ба амалия кўмак мерасонад. Агар ту ба ІН роі додию ваѕте «бедор» шудњ, ки он нумўъ намуда, бо дигар ІН туро пахш кардааст, он гоі пеш аз іама зуд аїІН ва баъдан ІН – ро ѕатъ намо. Дар нимароі бознаистода, хурдтарин лапишіои ІН –ро бартараф карда истода «іудудро тоза бикун» - то он даме ки ба андозаи іади аѕѕал «іеч чиз рўй надода истодааст» бошад ва ба андозаи іадди аксар –ДМ.

Озодњ аз ІН ба возеіият ва ба раіоњ ёфтан аз нуѕтаи назар (дурўљин) меоварад. Агар ба номўси ту таїовуз карданд, ин дарднок ва нохуш буда метавонад (аммо іатман не. Охир, агар ту ба таїовузкунанда олати муіофиза (презик) диіњ ва ба ёд биёрњ, ки ёфтани узви таносули хуби муіаррику истандае, ки туро іамин тавр бидуни «муносибат» истифода мекунад, он ѕадар саіл нест, он гоі іар ѕадар лаззати баланди лозимњ дарёфт намудан мумкин аст), аммо дар он іеї чизи «рўіан маъюбкунанда» НЕСТ, барои он ки ин ба ту вобастагњ дорад, ки ІН –ро іис бикунњ ё на. Ваѕте ки дастат мешиканад, дарди он нисбат ба эісоси нохуши зимни таїовуз, баљоят шадидтар мебошад. Набошад барои бо шикаста шудани даст худкушњ намекунанд? Барои чњ маіфиліои кўмаки рўіњ ба дстшикастаіо ташкил намекунанд? Барои он ки іис намудани ІН іангоми шикастаніо маъмул нашудааст. Ин воѕеъа «даішатнок» ва «шармандагњ» іисоб намеёбад, іангоми рўй додани таїовуз бошад, он ба іисоб меравад. Узви таносулро зўран ба маібал (влагалище) дароварданд – іамин аст іамаи он чизе, ки рўй додаст. Аммо ба ин аіамияти кайіонњ медиіанд, ки он риёкорњ ва нодонии маіз аст. Баъд аз шикаста шудани даст, ба ту лозим меояд, ки ду моі дастат дар гаї гардњ, баъдан мушакіоятро такмил бидиіњ, аз карахтшавњ печкорњ ѕабул бинамоњ ва амсоли иніо, Баъд аз таїовуз бошад, фаѕат зарур аст, ки барои тамизкорњ, нуѕраи мирамистин ё коллоидиро наљзакак бимолњ. Іамчунин барои іомила нашудан чора дидан лозим аст. Їойіои осебхўрда 10 маротиба зудтар аз ангушти шикасташуда, сиіат мешаванд. Љайр аз ин бидуни ІН –и фалаїкунанда ба таїовуз умуман роі надодан мумкин мебошад, ё асари номатлуби онро ба іадди аѕѕал расонидан мумкин аст. (ба «саволіо ва їавобіо» - 0059 нигоі кунед).

Онро, ки ІН туро бо буду шудат фурў бурда истодааст- бо маънои мустаѕими ин суханон – амалияи «ба хотир овардани он, ки ІН заір аст» - ро истифода намудан мумкин аст: дар он лаізае, ки ІН ба вуїуд меояд, ту бо овози баланду шунаво ё худ ба худ мегўњ – «Заір!», «Ман намехоіам онро іис намоям!». Ин имконият медиіад, ки ба худ биёњ ва худро омодаву сафарбар намоњ, муносибати худро ба ДМ ба ёд биёрњ, хоіиши механикии іис намудани ІН –ро заъиф бикунњ. Амалии мазкур іамчунин муколамаи ботинии паразитиеро, ки ба ІН хидмат мекунад ва манбаи лаппишіои серадади он ба іисоб меравад, боз медорад.

Дар бартарафсозии ІН чизіои їузъњ вуїуд надоранд! Іатто «ночизтарин» ІН заір аст ва замоне, ки ДМ –ро іис мекунњ, инро бо возеіият мефаімњ, аммо замоне, ки ДМ мавїуд нестанд, он замон возеіият низ вуїуд надорад. Іатто сояи ками ІН, фавран ва тез ДМ –ро заъиф мекунад. Љайр аз ин ІН –и заъиф – масалан муносибати номатлуб («МН») ё іолати номатлуби энергетикии («ІНЭ») яклаізаина (ба таври дигар –«іолати бади їисмњ», пажмурдаіолњ, дилмондагњ, «іеї чиз рўй надода истодааст»), метавонад ѕисмати болои обии яхкўіи (айсберг) бузурги азимїуссаи ІН бошад. Онро бартараф намо ва ѕисмати зериобњ боло мебарояд ва барои таіѕиѕу бартарафсозњ дастрас мегардад.

«Муносибати номатлуб» ІН –и заъиф мебошад, баъзан хеле заъиф іастанду тўлонњ давом намекунанд ва аз ѕафои оніо на іамеша ІН –и муайян ифодагардида, меоянд. Масалан нигоіи яклаізаина ба чеіраи нохуш, баъзан іамту ба іар чеірае, кифоят мекунад, ки іамон лаіза ба муддати як сония ё іиссае аз сония сояи бадбинњ, маікумкунњ ё беэътирофњ шўъла занад Ба андозаи машѕи бодиѕѕатњ, ту аз он огоі мегардњ, ки іар як рўзи аз сар гузаронидаат пур аз іазоріо ІН мебошанд. Аз іама тарзи самарабахши бартарафсозии ин селаи милт – милткунанда – сайѕалдиіии эісосотњ, муттамарказ шудан ба ДМ мебошад.

Тамоми ин ширкаткунандаіо – ІН, ІНЭ, ЗН ва МН - ро баъдан гоііо бо номи «чаіор Н» ё «4Н» ифода мекунам, аммо іамаи иніо ба љайр аз навъіои ІН чизи дигаре нестанд. Аз іамин сабаб, бисёртар ман оніоро бо истилоіи шакли їамъдоштаи «ІН» ифода менамоям.

Одатан, іатто ба мияи сари одамон он чиз намеояд, ки ІНЭ – ро бартараф сохтан мумкин аст. Ин аѕида монанди аѕидаи инѕилобњ ѕабул карда мешавад. Чунин меіисобанд, ки ин ин тирагњ, пажмурдаіолњ, ѕисми їудонашавандаи «ман» мебошанд ва он бо сабабіои «объективњ» ба вуїуд омадааст. Он чизе ки, мо метавонем, ин даріамшикании оніо бо чизіои шавѕовар, оргазміо, љизо ва хоб мебошад. Аммо ІНЭ - ро низ даѕиѕан мисли іар гуна іолатіои номатлуби дигар, бартараф намудан имконпазир аст. Ѕадами аввалин, іамчун дарки алоіида їудо намудани ІНЭ ва ба ѕайд гирифтани: «пажмурдаіолњ іаст», ё «іеї чиз рўй надода истодааст мавїуд аст», мебошад. Сипас, имконияти таіѕиѕ намудани он ва іис намудани хоіиши даѕиѕан равонакардашуда барои «іис накардани ин іолат» ва дар охир харї намудани кўшиш барои бартарафсозию бартараф намудани он.

Истилоіи «љамгинњ» -ро їорњ мекунем. Бо он іар кадом маїмўъи ІН, ЗН, ІНЭ, МН нуѕтаіои назари дурўљин ва хоіишіои механикиро ифода менамоем.

Мавѕеи іаками холис: тассавур кун, ки їанїоли ду одамро іаками карда истодањ (яке аз оніо худи ту іастњ) ва мегўњ: Фавран хомўш шавед, чеіраіоятонро беифода кунед ва баъдан чњ будани масъаларо таілил мекунем» Итминони худро оид ба «адолатнок» будани ІН як тараф бинамо. Аз худтобдиіњ боз ист, охир бисёр ваѕт ту ІН –ро іамчун «адолатнок» баіо медиіњ, бартарафсозии ІН – ро бошад - мисли созишнома бо «беадолатњ». Барои іамин ба худ бигўй – «ман іолати ба амал омадаро таілил намуда ѕарор ѕабул мекунам, аммо ман мехоіам дар іолати іушёрњ фикр намуда ба ѕарор биёям, на дар іолати бо ІН сироятшуда, ки имконнадиіандаи ѕудрати андеша мебошад». Онро дар хотир дошта бош, ки ІН новобаста аз іеї чиз заіраст. Заірест, ки баданро заіролуд мекунад, аз имконияти самараноки аксуламал нишон додан, мантиѕан андеша кардан, нуктасанїњ ва іис намудани хоіишіои шодиомез, маірум месозад. Аз іамин сабаб оніо пеш аз іама бегуфтугў ва беѕайду шарт бояд бартараф карда шаванд.

Барои ѕавњ намудани хоіиши озодшавњ аз ІН, номбар намудани тамоми оѕибатіои іис намудани оніо, мувофиѕи маѕсад аст, яъне он оѕибатіоеро, ки ту соіиб шудан намехоіњ. Іамчунин, номбар намудани амаліое, ки хоіиши бартарафсозии ІН –ро заъиф мекунад, мувофиѕи маѕсад мебошад. Ба амаліои мазкур иніо шомиланд:

*) фурўнишонии хоіишіои шодиомез,

*) пайравњ ба консепсияіои ба монанди «лозим аст», «бояд», «муіим аст» …

*) барзиёд хўрдан,

*) хоби зиёдатњ ва доимо аз хоб сер накардан,

*) оргазміои зиёд (ба іисоби миёна бисёртар аз як силсилаи оргазм дар 2-3 іафта)

*) ѕаноатмандњ ва ѕаноатмандњ аз худ.

Давраіои саъю кўшиши устуворона ва ѕотеъонаи бартарафсозии ІН бо давраіои рўіафтодагњ ва импотенсия бо іамдигар їой иваз мекунанд, аммо замони ба амалия аз сари нав бозгаштан, мебинњ, ки баъзе чизіо осонтар ба даст меоянд. Ин натиїаи саъю кўшишіои пештар ба харї додаат мебошад. Дар давраіои «таназзули» лаљжиш чњ кор бояд кард? («лаљжиш»- ро іамчун іолате муайян мекунем, ки дар ин іол іис намудани љамгинњ аз хоіиши іис намудани ДМ хеле ѕавитар аст).

1) Іадди аѕали он чизе ки ту метавонњ бикунњ, таіѕиѕ намудани таназзули худ мебошад: муоина намудан, ба таври хаттњ ѕайд намудан, таілил кардан, озмоишіо гузаронидан ва їустуїўй намудани ѕонуниятіо. Таіѕиѕ намудан ба їараёни таназзул ба зўрњ медарояд ва ва тобиши онро таљйир медиіад. Ту аллакай оне нестњ, ки таслим шудањ, балки оне іастњ, ки таіѕиѕ мегузаронњ ва муоина менамоњ. Фарѕияти он, ки вай чњ гуна аз сар гузаронида мешавад, хеле калон аст.

2) Дигар одатіоро іам иваз кардан мумкин аст. Ман инро «амалкунандаіои консервативњ» меномам. Одати тамоку кашидан, нушидани май, истифода намудани калимаіои бад (паразитњ), алвонї додани пой, бадѕавоѕњ намудан, буридани нон бо дошта истодан онро дар дасти чап…. одатіо беадад бисёранд, іам оніое, ки ба ту матлубанд ва іам оніое, ки ба оніо бетафовутњ. Бомуваффаѕият таљйир додани оніо -муттамарказ будани зиёд, ѕарори ѕатъњ доштанро, монанди дар мавѕеъи бартарафсозии ІН талаб накунад іам, аммо самаранокии саъю кўшиши бартарафсозии ІН –ро зиёд мекунад.

Иѕтибосіо аз навиштаіои Скво дар бораи бас намудани тамокукашњ: аімияти бас кардани тамокукашњ аз он иборат нест, ки тарзи зиндагии солимро ољоз намоњ – дар бораи ин «бонус» ман іоло фикр намекунам. Тамокукашњ фаѕат ба сифати одати механикии пурѕувват зоіир мешавад. Хоіиши амалњ нашудаи тамокукашњ, як тўда ІН –ро ба вуїуд меоваранд ва дараїаи андўігинии мазкур чунон пурѕувват аст, ки имкони бо дараїаи ниіоњ машѕ намудани худи саъю кўшиши бартарафсозии ІН – ро медиіад. Шароитіои амалияро оштипазир кардан мувофиѕи маѕсад нест, вагарна натиїаіо шубіаовар мешаванд ва такмил додани харїи саъю кўшиш дар «шароитіои муіорибавњ» ба даст намеояд. Албатта, ман метавонам ба їангал равам, дар он їо бидавам, бихонам, бо секс машљул шавам, тамокукаширо «партоям», аммо бо дидани дўкони тамокуфурўшњ ё дугонае, ки болаззат тамокуи хушбўй кашида истодааст, ман боз худро бой медиіам. Ин маънои онро дорад, ки саъю кўшиши бартарафсозии одат іосил нашудааст. Вазифаи ман аз он иборат нест, ки ба шароитіое гурезам, ки дар оніо одат «хобидааст», балки онро нотарсона рў ба рў пешвоз гирам ва іар маротибаи зоіир шуданаш, онро бартараф созам. Дар ин мубориза ман метавонам саъю кўшиши худро «об намуда», то іадди бенуѕсонњ «тез» кунам, то ин ки аз он дар муіориба бо ІН истифода намоям.

Барои он ки ІН –ро бартараф намоњ, саъю кўшиши пурѕувват харї намудан лозим аст. Онро бояд такмил диіњ. Пурра эісос намудан вазифаи содда нест, аммо хеле аїоиб аст. Охир, ман ман он чизеро бартараф месозам, ки іис карданашро намехоіам ва он чизеро ба вуїуд меорам, ки онро мехоіам! Ин манро ба таври хеле мустаѕим ва бевосита таљйир медиіад.

01-04) Амалияи «даркіои даврагњ» («ДД») ниіоят самарабахш мебошад. Ин чандин маротиба аз сар гузаронидан ва бартараф намудани ІН мебошад. Ту метавонњ пай дар пай (масалан кўмаки фикр, ки вазифаи камонаки милтиѕро иїро мекунад.) вазъиятеро ба вуїуд биёварњ, ки (ё ба хотир биёрњ) дар он ту ІН –ро ба таври маъмулњ іис менамоњ ва іар лаізаи ба вуїуд омадани ІН онро фавран бартараф месозњ. Баъд аз он боз ІН –ро ба вуїуд меорию онро боз бартараф мекунњ ва ин то даме, ки ѕувватат мерасад ва ваѕте ки ѕувваат тамом мешавад, ба амал овардани фавѕулкўшишро ёд гиру дар зимн іис кардани рўібаландњ, їидду їаіду лаззати ѕаблиро. Ба таври мисол, агар баъд аз 50 давр, аллакай іеї гуна ІН ба вуїуд наояд, ин маънои онро дорад, ки ту вазъиятро 100% истифода намудањ. Дар маротибаи навбатњ худ ба худ ба вуїуд омадани ІН заъифтар мешаванд ва бартарафсозии оніо осонтар мегардад. Одати іис намудани ІН, іангоми амалњ намудани чунин амалия ба тамом месўзад ва возеіият дар бораи он таѕвият меёбад, ки оніоро іис намоњ ё не – ин масъала пурра ба хоіиш ва исрори ту вобаста аст.

Дарки даврагии ІН –и іангоми ба ёд овардани баъзе хотираіо ба вуїудоянда, тарзи хуби бартарафсозии ЗН – и зичу сарбаста мебошад, Охир, бисёре аз таркибіои заминаи номатлуб ољози худро аз іодисаіои пештар ва ё на он ѕадар пештар мегиранд. Масалан ба номуси ту таїовуз карданд, ё мехостанд таїовуз кунанд; ё «падару модари меірубонона дўстдоранда ва љамхорат» заданд ё сарзаниш намуданд, ки ин воѕеъа бисёр ваѕт рўй медиіад; ё ту гуноі, шарм ва чизіои ба ин монанди бисёр сахтро іис намуда будњ. ІН –и іамон ваѕтіо фурў нишондашуда ЗН –и зичро ташкил намудаанд, ки то іол вуїуд доранд. Барои бартарафсозии ЗН амалияи сайѕалдиіии іиссиётњ мавїуд аст (ба давомаш нигоі кунед), аммо даркіои даврагии он хотираіо низ, ѕобилияти таљйир додан ва ислоікуниро доро мебошанд. Чунин хотираіо метавонанд канда – канда ва норавшан бошанд. Охир, ту ту кўшиш намуда будњ, ки оніоро фаромўш созњ. Барои іамин зарур аст, ки дар аввал тамоми їўзъиёти оніоро барѕарор созњ. Іар як їўзъеро, ки ѕудрати ба хотир овардан дорњ, бинавис. Агар дар рафти азсаргузаронњ пуррагиіои дигар ошкор гарданд, оніоро ба навиштаіоят илова намо. Іодисаіои мазкурро аз аввал то охир дар хотираат ба іаракат биёр, кўшиш бикун, то ин ки он чизи як ваѕтіо аз сар гузаронидаатро бо шиддати максималњ аз сар гузаронњ ва он іар чизе ки набошад: тарс, ваішат, шармандагњ – іар чизе ки буд, онро аз сар гузарон. Тамоми ин соліо ту хотираіоятро дар бораи ин іодисаіо, барои муіофизат намуданат аз ІН, фурў нишондањ, аммо іоло вазифа баръакс аст. Яъне пурра ва дар іадди аксар іис намудани оніо ва баъдан бенуѕсон бартараф намудани оніо. Тассавур бикун, ки ту имрўзина іастию іамаи иніоро іис карда истодањ ва ту худат гирифтани ин таїрибаро барои муваффаѕ шудан ба устодии олидараїа дар бартарафсозии ІН, интихоб кардањ. Ваѕте ту ба он ноил мешавњ, ки ба хотир овардани іамон вазъият, ё бори дигар ІН –ро ба вуїуд намеорад, ё ту ба муваффаѕона бартараф намудани он ноил мегардњ, он гоі ту он таїрибаеро ба даст меорњ, ки вазъият худ ба худ «сабаби» ІН намебошад, балки сабаби он одат асту гоііо хоіиши аз сар гузаронидани оніо низ. Іис кардани ІН ё накарданашро ту интихоб мекунњ.

Агар мустаѕиман дар іоли іозир, дар ту хоіиши шодиомези машѕ намудани бартарафсозии ІН мавїуд аст, аммо вазъият тавре мебошад, ки ІН –и ѕавњ дар айни замон вуїуд надоранд, он гоі аз тассавур истифода намудан мумкин аст. Охир на таніо тассавури реалњ, балки вазъияти дар фикр тассавуршаванда (ё ба хотир овардашаванда) іам ѕудрати якхелаи ба кор андохтани механизми ошкоршавии ІН –ро доранд. Іамчун мисол, барои кор бо рашк, їавони дўстдоштаатро дар ољўши духтари дигар тассавур намо ва хаёлоти мазкурро бо чунин фикр мустаікам бикун: «маълум нест, ки іоло вай бо књ ва дар куїо аст. Албатта ба фикри ман ў дар кор аст, аммо агар ў бо каси дигар бо секс машљул шуданњ бошад, вай метавонад тавре вонамуд кунад, ки ман маіз дар кор буданашро бовар кунам» Дар байни ІН –и дар натиїаи тассавури реалњ ё вазъияти тассавуршаванда іеї гуна фарѕият вуїуд надорад ва ин имконият медиіад, ки тассавур барои амалияи даркіои даврагњ истифода бурда шавад.

01-05) Амалияи назорати маідуди тоталњ («НМТ»): 5 ё 10 даѕиѕа іар як сония (!) аз болои он назорат намо, ки іатто сояи ІН фавран бартараф нагардида, нагузарад. НМТ чунин таїрибаіоро медиіад:

1) харїи намудани ѕувва барои бартарафсозии тамоми ІН, бо іеї гуна фарѕгузорњ;

2) ошкор кардану бартарафсозии іатто заъифтарин ІН;

3) воѕеъ гардидан дар іолати баландтари аз ІН озод, дар муѕоиса бо іолати маъмулњ;

4) зич намудан, тўлонњ намудани ваѕт, зиндагии пурїўшу хурўш ва аїиб;

НМТ – мутамарказ кардани тамоми ѕувваіо, аз сари нав таірикшавњ ва сафарбаршавии пурра мебошад. Аз ваѕти кам – аз як даѕиѕа шурўъ намо. Агар ман як соат бидуни ІН зиндагњ намуданро ба наѕша гирам, аммо оніоро бартараф насохта, паси іамдигар іис намоям, он гоі ба маљлубият дучор хоіам шуд. Субот заъиф шуда, нобоварњ пурзўр хоіад шуд. Агар ман барои як даѕиѕа наѕша бикашам ва ба муваффаѕият ноил шавам – ин љалаба аст. Таїрибаи баландтар аз маъмулии озоддњ аз ІН ва хоіиши идома додани амалия ба вуїуд меояд.

Дар ваѕти НМТ, ІН –ро бартараф намо, гўё ин муіорибаи охирини ту мебошад, ки дар он маљлуб шудан мумкин нест. Мехоіњ – худ ба худ дар бораи ягон чиз фарёд бизан, мехоіњ – тамоми мушакіоятро таранг кун, мехоіњ - ангушти худро бигаз, іар чизе ки мехоіњ бикун, аммо таслим нашав, бартарафсозии ІН –ро ѕатъ накун. Іар гоіе ки ІН дар іолати омадан аст, худро чаппагардон намо. Дар ин їо бояд бо іар арзише одат даріам шикаста шаваду тамом. Таніо баъд аз ин ту бартарафсозии ІН –ро бе имову ишораи бегона, доду фарёд ва љайраіо ёд мегирњ.

Амали назорати вазъиятњ («НВТ») иборат аз таѕсим кардани рўзи худ ба вазъиятіои якхелае мебошад, ки дар оніо ІН ва ЗН – и ба іамин вазъият хос, ошкор мешаванд. Ба роірав даромада истода, ту ба бўи каламушіо нафрат пайдо мекунњ, іангоми ба кор равон гардидан бошад, хавотирњ аз аѕидаи роібарият ва амсоли иніо ба вуїуд меояд. Аѕѕалан ба як муваффаѕият, аммо муайян ва мушахас ноил шав, аѕѕалан як пойгоіеро ба даст овар, ки онро дигар нахоіњ дод, онро аз таіти салтанати ІН кашида бигир. Пастию баландиіо, ноумедњ ва кашфіо туро дар пешанд, аммо тоза намудани вазъиятіои дигар аз ІН, ба ту алакай андаке сабуктар муяссар мешавад. Туи он пешина дигар нест, туи дигар іаст, барои он ки «ту» - дар ин їо, айнан мисли маїмўъи даркіо мебошњ. Ту дигар мисли пеш зиндагњ намекунњ, барои он ки даркіои худро иваз намудањ ва агар мехоіњ таљйир ёфтани худро идома медиіњ. Ин таљйирот натиїаи хоіиши шодиомез, суббот ва ѕатъият дар амалњ намудани он мебошад.

Дар дасти ту, тарзи оддию муассири ноилшавњ ба даркіои матлубу бартарафсозии номатлуб аст ва роірави аз каламуш бўйкунанда ба омили мунаввар («ОМ») табдил хоіад ёфт. Яъне дарки роірав іамсадои таѕвияткунанда бо ДМ мешавад. Іар ѕадаре ки іиссаи ДМ дар байни дигар даркіо зиёдтар бошад, іамон ѕадар зиёдтар ба ДМ табдил хоіад ёфт.

ОМ – ин дарк – калид, триггери оваранда ба сўи ДМ аст (махсусан іангоми мавїуд будани хоіиши реалии (хр) іис намудани ДМ). Оніо метавонанд, ки іар чизе бошанд: намуди баіри хурўшон, кўііои баланд, іайвоніо, растаниіо; їумлаіо, одамон, оіанг ва амсоли иніо. Масалан, ту ба уѕёнус нигоі мекунњ ва ДМ –ро іис мекунњ. Гамбўски калон ба наздат парида меояд ва болои ту давр мезанаду ба дасту шикамат мехалад ва баногоі ин іамту ба ДМ зам намешавад, балки гўё пардаи кундзеінњ медарад, сади обанбор рахна мешавад ва іамоіангии гўшкаркунандаи ду дарк ба вуїуд меояд ва ту нисбат ба гамбўскіо меіри равшане эісос менамоњ, ба он нигоі накарда, ки ту іамеша ба гамбўскіо ё бетафовут будњ, ё іатто ба оніо кароіат доштњ, аз іамин лаіза сар карда дидани гамбўски дар парвоз буда, барои ту ОМ мешавад.

Механизми гузаронидани ОМ мавїуд аст – ОМ –и барои як ДМ буда, ОМ – и дигар мешавад.

Ман тавсия медиіам, ки рўйхати тамоми ОМ тартиб дода шавад – чунин баѕайдгирњ (фиксация) ѕувваи ўро мустаікам мекунад. Дар тасвири ОМ їўзъіои хосияти резонансии онро таѕвиятбахшанда хеле аімияти калон доранд. Бо сабаби он ки оніоро пешакњ аз тўдаи дигар хотираіо їудо кардан он ѕадар осон нест, ман якїоя навиштани іамаи оніо ва їудо кардани муіимтаринашонро, маслиіат медиіам. Масалан, ОМ – и ба хотироварњ дар бораи он, ки ту бо фўкіо дар диван нишаста будњ ва ва ОМ – равшанро іис менамудњ. Вазъияти мазкурро тасвир намуда истода, ту ногаіон дармеёбњ, яке аз їўзъіо хеле аіамиятнок мебошад: Сурати филіои хокистарранг дар рўїоњ. Аѕлан ту онро фаімонида наметавонњ, барои іамин дар аввал іатто ту хостњ, ки їўзъи мазкурро, іамчун камаіамият аз тасвир хориї намоњ.

ОМ іар чизе шуда метавонад: одами бадхашми кундзеін, ифлосњ дар кўча, лавіаи таблиљњ, боѕимондаи сигор дар обкаши ташноб ва іар чизе. Іар ѕадаре, ки љамгинњ бенуѕсон бартараф карда мешавад, іамон ѕадар бисёртар ДМ мавїуд аст ва іамон ѕадар теъдоди бисёри даркіо барои ту ДМ мешаванд. Пештар ту дар ѕатораи барѕњ аз бекорњ азоб мекашидњ, іоло бошад баѕайдгирии іардаѕиѕагњ, сайѕалдиіии эісосотњ, ифодаи хоіишіоро иїро намуда, консепсияіоро таіѕиѕ мекунњ, ІН –ро бартараф месозњ ва љайраву љайра. Баъд аз як моі баногоі пайхас мекунњ, ки дарки ѕатораи нороіату танг, бо саъю кўшишіо ва ДМ ончунон бо іам бофта шудаанд, ки ба ОМ табдил гардидааст. Агар ту пештар ба чеіраіои бефаіму тира нигоі карда истода, МН – ро іис менамудњ, акнун баъд аз оне, ки бартарафсозии бенуѕсони онро шурўъ намудњ, одамони бефаім барои ту ОМ шудаанд.

Ту іамеша «медонњ» ки, дар паси девори хона ё офис чњ рўй дода истодааст. Дар он їо іамкасбони дилгир ё іамсояіо нишаста, ба коріои дилгир машљул іастанд. Дар зимни он ту медонњ, ки дар ким – куїо, аз девор хеле дур Ежатина, Бодхи Фйорд ва дигар амалиякунандаіо, уѕёнуси сатіаш іамвор ва ѕуллаіои дурахшони кўі вуїуд доранд. Аммо аз рўи одат дар тассавур худ на онеро, ки ОМ аст нигоі медорњ, балки он чизеро, ки ба тассавур карданаш одат намудањ. Ин одатро таљйир додан мумкин аст.

Ман бурдани таіѕиѕотіо- іисоботіои муфассалро дар бораи кори гузаронидаат оид ба табдил додани даркіо, рўзномаи батафсилтаринро бо тасвир кардани муборизаат, тавсия медиіам. Зарур аст, ки блокноту ѕалам іамеша узви їудонашавандаи ту бошанд. Чњ корро кардњ, чњ ба даст омад, чњ ба даст наомад, кадом кашфіо ба амал омада буданд, мушоидаіои аїиб, дар їараёни анїом додани саъю кўшиш кадом ІН, ДМ вуїуд доштанд ва љайраіо – пурратар дар боби «Тасвир ва баѕайдгирњ (фиксация)» нигоі кунед. Масалан, ту метавонњ бо аломатіои гуногун ІН – еро, ки фавран бартараф гардидаанд, оніое ки дар зарфи 2 – 5 сония бартараф шудаанд ва ІН – и бартараф нагардидаро нишона гузорњ (агар ІН аз 5 сония зиёдтар тўл кашид). Баѕайдгирии хаттии таїриба акси аѕидаіои скептикіо хоіад шуд, шоіиди раднашавандаи ту дар бораи он мешавад, ки іал намудани чунин вазифаіо дар ѕудрати туст. Бо сабаби он ки дар чунин рўзнома дар бораи чизіое менависњ, ки онро донистани атрофиёнат мувофиѕи хоіиш нест (бо он сабаб, ки метавонанд нисбати ту бадхоіиро іис намоянд), ба хотири дар іадди охирин ноил шудан ба садоѕат, навиштаіои худро дар файліои рамздоргардида нигоі бидор. Масалан, дар барномаи Word. Іамзамон рамз бояд хусусиятіои зеринро дошта бошад: на камтар аз 10 символ, аз пораіои калимаіои содда таркиб наёфта, истифода нашудани іарфіои калон, раѕаміо ва символіои махсус аз ѕабили @#$%^&*.

Таіѕиѕи ІН – іои мушаххас, табаѕабандии оніо барои самаранок їудо намудан ва бартарафсозии оніо шароит фароіам месозад. Барои намуна озурдагиро баррасњ мекунем. озурдагњ ва норозигњ барои тавлиди кўшишіо ба сифати полигон хеле ѕулай мебошанд. Барои он ки оніо зуд – зуд падидор мешаванд, возеі ифода ёфтаанд, такягоіи пурзўри консептуалњ – ба монанди рашк ва раім надоранд.

(Муносибати номатлуб, норозигњ, озурдагњ, бадхоіњ, бадбинњ – дараїаіои гуногуни шиддатнокии іамон як ІН мебошад, маіз барои іамин, он касе ки «фаѕат» іиссиёти номатлубро іис мекунад, одаме ба шумор меравад, ки метавонад дар іар лаіза бадхоіњ зоіир намояд).

Іар як озурдагии мушахаси ба вуїуд омадаро метавонем, ки ба категорияи муайян мансуб намоем ва баъдан онро бартараф созем. Фаімо аст, ки дар ин іолат ба бартарафсозии бенуѕсон ноил гардидан љайриимкон аст (яъне дар тўли ним сония – як сония). Барои іамин машљул шудан ба табаѕабандии ІН, дар зинаи аввалин ва замоне ки оид ба характери зоіиршавии вай возеіияти пурра вуїуд надорад, мувофиѕи маѕсад аст. Замоне ки суръати бартарафсозии ІН – и мушахас зиёд мегардад ва аз зоіиршавњ то бартарафсозњ іамагњ 2-3 сония мегузарад, мансубияти іиссиёт бо категория, самарабахш буданро ѕатъ мекунад ва он гоі звенои мазкурро бидуни хисорот партофтан мумкин аст. Аммо, дар аввал ба категорияіо таѕсим намудан, чунин бартариро дорад, ки барои муайян намудани категорияи мазкур ва сифатіои фарѕкунандаи он, ту бояд ба ѕадри кофњ тамоми їанбаіои зоіиршавии онро бо таваїїўіи хос дида бароњ. Іамин тариѕ, ту дар зиндагии іаррўза пайхас намудани онро меомўзњ, ки бидуни он бартарафсозњ имконият надорад.

Масалан, тамоми амаліои озурдагиро аз рўи намуди вазъиятіои дар оніо ба амал омада, ба навъіо їудо намудан мумкин аст:

а) рафтори номатлуби одамони дигар.

б) рафтори номатлуби худро, худат.

в) вазъи номатлуби шароит

г) «рафтори» номатлуби предметіо

д) озурдагии умумњ «аз тамоми дунё»

Даѕиѕан тасвир намудани тамоми вазъиятіое, ки аз рўи одат озурдагњ ба амал меояд, он ѕадар муіим нест. Ин барои он аст ки бартарафсозии он дар як вазъият, ба баландшавии умумии мушоіида карда тавонистан ва бартараф сохтани вай дар тамоми дигаріояш оварда мерасонад.

Амалияи бартараф сохтани ІН – ро бо тавлид намудани ѕатъияти кори бартарафсозии ІН то љалабаи пурра, бо боварњ ба он ки зуд ё дер ДМ меоянд ва бо худ іамаро фаро мегиранд, анїом додан мувофиѕи маѕсад аст.

Боз як тарзи таѕсим кардани іиссиёт ба ду табаѕа, ба фарѕ кардан дар бораи он ки дар натиїаи мушоіида, баѕайдгирњ, таіѕиѕот характери пайдо шудани оніо чњ гуна таљйир меёбад, такя мекунад. Яке аз оніо ба заъифшавњ ољоз намуда, нопадид мегардад, дигараш ѕавњ гардида, табаѕабандњ шуда, амиѕ мешавад. Мувофиѕи намуди аввал ва намуди дуюми рафтор, мо метавонем шартан оніоро «номатлуб» ва «позитивњ» ном гузорем. Аїиб он аст, ки іиссиётіои пештар іамчун «номатлуб» муайян намудаи ман, мувофиѕи іамин таѕсимот низ іамчун номатлуб баромаданд. ІМ ду намуд рафтор мекунанд. Баъзеи оніо низ парешон мешаванд, махсусан оніое ки даѕиѕан акси ІН іастанд (масалан «іасрати аз даст додан – шодии соіиб шудан»). Дигаріояш ба ѕабатбандњ шудан ољоз мекунанд. Яъне, дар он їое ки ту як ІМ –ро фарѕ мекардњ, акнун ту ба фарѕ намудани чандто шурўъ мекунњ. Баъзе аз оніо парешон мешаванд ё хоіиши бартарафсозии оніо пайдо мегардад, аммо дигаріояш, баръакс ѕавњ мешаванд, хоіиши бисёртар іис кардани оніо ба вуїуд меояд ва тадриїан дар натиїаи чунин тозашавњ, зоіир шудани ДМ шурўъ мешавад. Мехоіам ба таваїїўіатон расонам ки, ин хусусияти іиссиётіоро барои бартарафсозии ІН истифода бурдан љайриимкон аст. Барои он ки дар он муддати аз тарафи ту мушоіида шудани ІН, вай фурсати тавлид намудани маїмўъи дигар ІН –ро дар меёбад, ЗН –ро ѕавњ месозад ва дар натиїа бартараф намешавад, балки бо дигар даркіо иваз мешавад, аммо табдилшавии доимии даркіо дар іама іолатіо ба амал меояд ва чњ тавре ки мо мебинем, ин ба ѕатъ гардидани ІН оварда намерасонад. Маъмулан ба чунин «амалия» оніое рўй меоранд, ки ба худфиребњ машљуланд ва дар іаѕиѕати іол бошад, аз ІН даст кашиданњ нестанд.

Бо іам мувофиѕ намудани самтіои мухталиф дар амалия, на аз рўи їадвали аз сар фикр карда баровардашуда, балки мувофиѕи он чизе ки дар айни іол ба вай таваїїўі ва хоіиши шодиомез вуїуд дорад, хеле самарабахш мебошад. «Іозир дар аввал ІН – ро бартараф месозам, баъд ба тамоюліо (консепсияіо) ва хоіишіо рўй меорам», фикри љалат аст. Љамгиниіо зич бо іамдигар бофта шудаанд ва ту іеї ваѕт пешакњ намедонњ, ки рахна дар куїо ба вуїуд меояд. Замони ба вуїуд омадани рахна монанди он аст, ки гўё аз нўки ришта гирифта аз матоъ онро кашида мебароранд. Матоъ на таніо дар он їое тунук мешавад, ки аз нўки ришта кашида будњ, балки дар тамоми бари матоъ низ тунукњ ба вуїуд меояд. Ба озодњ муваффаѕ гардидан дар як чиз, дар тамоми спектри дарк таъсир мерасонад. Бисёр ваѕт муваффаѕияту пешравњ дар бартарафсозии ІН ба ба он оварда мерасонад, ки як ѕатор тамоиліо (консепсияіо) ба таври ногаіонњ яѕинан дурўљин мебароянд ё баръакс. Китоб ба тарзи пай дар пай – параграф аз пушти параграф навишта шудааст, на ба таври дигар аммо дар амалия іамеша хоіишіои шодиомезро ба сифати роінамо бигир.

Мувофиѕи таїрибаи ман ва таіѕиѕіои амалкунандаіо, одамони бадхашм нисбат ба оніое, ки ба таассуф бар худ (ТБХ) одат намудаанд, хеле имконияти камтар доранд. Одами бешарм, оташинмизої, бахашм насбат ба нафари ТБХ – ро іискунанда, камтар ѕобилияти таіѕиѕ намудани даркіои худро дорад. Муборизаи іаѕиѕњ бо бадхоіњ фаѕат он ваѕт ољоз мегардад, ки ту кўшиши бартарафсозии іатто заъифтарин шакліои онро аз ѕабили норозигии андак ва озурдагии заъиф, ба анїом мерасонњ. Назорати пурра ва бартараф сохтани іатто сояи камтарини норозигњ ё муносибати номатлуб, баѕайдгирии іар даѕиѕагии іолати худ (ѕимматгузории іар як даѕиѕагњ аз рўи аѕрабак аз 1 то 10 шиддатнокии норозигњ). Фаѕат бо іамин роі ту шанси раіоњ ёфтан аз бадхоіиро соіиб мешавњ.

Бадхоіњ дар іар шакле, ки бошад марази даішатнок, шакли даішатноктарини бо іиссиётіои номатлуб бемор шудан мебошад ва агар ба он љолиб шуданњ бошњ, муборизаи шадид бурдан барои іар як даѕиѕаи іаётат лозим мешавад. То он замоне ки бадхоіњ бартараф нашудааст, іеї гуна роі, іеї гуна амалия, іеї ягон їустуїўи рўіонњ – умуман іеї чиз, имконпазир намешавад.

Фаѕат кифоя аст, ки зимни «амалияи диванњ» (катњ) ба бартарафсозии ІН ноил шавњ, яъне дар шароитіои нисбатан роіаттар, ваѕте ки нороіаткунандаіои пурѕувват вуїуд надоранд, ваѕте ки дар паілўят одамони бароят гуворо нишастаанд, ё замоне ки ту дар ољўши табиат зиндагонњ мекунњ ва таѕрибан бо одамони озурдахотир сару кор надорњ ва љайраву іоказо. Аммо бисёр ваѕт іангоми амалияи дивании тўлонњ, бўірон ба амал меояд. Махсусан, эітимолияти он дар ољози амалия - ваѕте ки барои іис намудани ДМ таїрибаи одатшуда хеле кам мебошад - зиёд аст. Бо истилоіи «бўірон» ман іолатеро меномам, ки дар он гўё ки љамгиниіои ошкорро вуїуд надоранд, аммо аз тарафи дигар даркіои мунаввари равшани низ мавїуд нестанд. Нофаімо аст, ки ба чњ даст дароз кунњ ва ба кадом тараф іаракат намоњ. Мафіуми «іеї чиз рўй надода истодааст» ѕавњ гардида, рўібаландњ ва лаззати ѕаблњ то дараїаи ниіоят паст поин мефарояд. Дар ин вазъият ба ба «їустуїўи фаъолона» рўй овардан лозим аст. Он имконият медиіад, ки ѕабатіои љафстарини ІН ва ЗН – и бо сабаби набудани таіриккунандаіои мувофиѕ зоіир нагардида, ошкор карда шаванд. Ин амал имконият медиіад, ки дар вазъиятіои мураккаб ва хеле мураккаб, замоне ки автоматизми эътино намудани номатлубро бартараф намудан хеле мураккаб аст, бартарафсозии бенуѕсони ІН машѕ карда шавад.

Бо маѕсади амалњ сохтани їустуїўи фаъолона, рўй овардан ба сўи «озмоиши иїтимоњ» («ОИ») мувофиѕи маѕсад аст. Озмоиши иїтимоњ аз он иборат аст, ки ту худатро таіти зарбаи муносибати номатлуби одамони дигар ѕарор медиіњ. Дар айни замон роііои аѕибнишинњ, навъіои худмуіофизаткунњ, тарзіои истифода бурдани механизми иіота намудаатро (аз он їумла механизми муносибати одамонро )даѕиѕан фикр кардан мувофиѕи маѕсад аст, то ин ки муносибати номатлуби одамон ба оѕибатіои нохуш оварда нарасонад. Аз іамин сабаб риоя намудани ѕонун бисёр муіим аст, то ки дар вазъиятіои мураккаб барои ба кор андохтани системаи муіофизати ѕонун, имконият дошта бошњ.

Намунаіои ОИ – іои оддњ:

*) Омадан ба маљоза ва барои моли харидоришуда бо пуліои майдатарин іисобу китоб намудан. Аз рўи ѕонун фурўшанда іар гуна пулро бояд ѕабул кунад, барои он ки вай воситаи ѕонунии пардохт мебошад. ІН – е, ки дар амалкунанда пайдо мешавад: љазаби фурўшанда ва харидорони дигар.

*) Дар наѕлиёти мусофирбар їой надодан ба дигарон. ІН – и дар амалкунанда пайдошаванда: шарм, хавф аз іисси бадбинии дигарон.

*) Дар маіфили одамони ба ту ношинос бозњ намудани наѕши аімаѕро. ІН – и ба вуїуд оянда: іисси залили худ, ранїиш, љазаб.

Бисёре аз хонандагони китоби ман ба аѕидаи гузаронида шудани ОИ бархўрди номатлуб доранд. Ба пиндори оніо амалкунандаіо бо ин тарзи рафтор на таніо бартарафсозии ІН –и худро машѕ мекунанд, балки іамзамон дар вуїуди атрофиёнаш, ІН – и иловагиро «ба вуїуд меоранд». Аммо ман чунин мешуморам:

а) Дар одаме ба вуїуд овардани ІН љайри имкон аст. ІН –ро худи одам барои іис намудан интихоб мекунад ва іаргиз аз оніо їудо шудан намехоіад. Іосил намудани итминон ба ин хеле осон аст ва ман исроркорона иїро намудани чунин амалро маслиіат медиіам: Ба іар одаме (ба іар шахси рост омада ва ё ба шиноси хуби худ) бигўй, ки тарзи аз сар нагузаронидани ІН вуїуд дорад ва аз ў бипурс – оё ў ба ин чиз ноил шудан мехоіад? Аз 90% - и оніо ту їавоби рад ва панду андарзро дар бораи он ки гўё «бидуни ІН одам ба мурда табдил меёбад» -ро мешунавњ. 10% боѕимонда, ѕисман ба он розњ мешаванд, ки хоіиши іис накардани ІН –ро доштан мехоіанд. Ба оніо дар бораи технологияи АРР наѕл бикун ва баъди ду рўз бипурс, ки барои муваффаѕ шудан ба натиїа чњ корро анїом додаанд Бигузор бо тамоми їузъиёт наѕл кунанд, ки кадом коріоро иїро намуданд, чњ ба даст омад, чњ ба даст наомад, кадом кашфиётіо, мушоіидаіо ба вуїуд омаданд, вобаста ба ин кадом хоіишіои шодиомез пайдо шуданд ва љайраву іоказо. Їавоби оніо хомўшии мутлаѕ хоіад шуд. Іеї нафаре кореро ба анїом намерасонад. Ин собит мекунад, ки ба їўз истиснои камёбтарин, касе озод шудан аз ІН – ро намехоіад.

(«Ба вуїуд овардани» ІН – ро дар «фўк» биозмой, яъне дар он одаме, ки мехоіад ІН – ро бенуѕсон бартараф созад ва суботкоронаю ѕотеъона барои ин машѕ мекунад. Ту мебинњ. ки іеї коре аз дастат намеояд, іатто агар ўро таіѕир бикунњ, дашном бидиіњ, даст ба гиребон шавњ ва љайраву іоказо.)

б) Одамон ІАМЕША, доимо ІН ва ЗН – ро іис мекунанд. Охир, агар оніо дар ягон лаізае оніоро іис намекарданд, дар худи іамон лаіза ДМ – и возеіро іис карданашон мумкин буд. Он гоі чњ фарѕ дорад, ки фурўшанда ба як харидор ё ба харидори дигар хашмгин мешавад? Ў зиѕии тоѕатфарсоро іис мекунад,ё озурдагиро? Зиёдтар аз, ин бисёре аз одамон бештар іис намудани озурдагњ ва бадхоіиро нисбат ба зиѕњ, интихоб мекунанд.

в) Амалкунандае, ки ОИ – ро мегузаронад, іиссиёти хоіиши дар одамони дигар пайдо шудани ІН – ро надорад.Ў дониши механизміоеро, ки одамон дар худ мепарваранд, медонад. Медонад, ки дар натиїаи рафтори муайяне аксуламали маълуми номатлуб ба вуїуд меояд ва онро истифода мебарад. Аммо, агар баногоі ба їои озурдагии муѕарарњ одаме табассум кунад ва аѕѕалан іисси дўстиро аз сар гузаронад, он гоі амалкунанда бешубіа ба ин одам іусни таваїїўі ва кунїкобњ зоіир менамояд (ба он нигоі накарда, ки ба гузаронидани Ои – и мазкур ба ў муяссар намешавад).

Амалияи «сайѕалдиіии эісосотњ» («СЭ») барои бартарафсозии ЗН ва ІН – и хурд фавѕулодда самарабахш мебошад. Хусусияти беназири амалияи мазкур аз он иборат аст, барои тоза намудани ЗН – е, ки дар айни замон ноаёнанд ва таніо аз мавїуд набудани ДМ вуїуд доштани онро пай мебарњ, имконият фароіам месозад. СЭ иборат аз он аст, ки бо вуїуди ба ѕайд нагирифтани іеї гуна ІН, барои бартарафсозии оніо саъю кўшиш ба харї медиіњ. Азбаски аллакай таїрибаи харї намудани саъю кўшишіоро барои бартарафсозии ІН – ро доро іастњ, іатто дар мавриди мавїуд набудани ІН ноаён, бароят тавлид намудани саъйю кўшишіои мазкур, мушкил нест. Амалњ намудани СЭ – ро хоі аз рўи їадвал (масалан їудо намудани 10 даѕиѕа барои СЭ – и бетанаффус), хоі вобаста намудани оніо ба воѕеъаіои муайян (масалан ба іар чашм дўхтан ба ба одами аз паілўят гузашта истода – охир, бо эітимолияти баланд дар ин асно лаппиши хурдтарини МН мавїуд аст) ва љайраву іоказо. Ман маслиіат медиіам, ки ба СЭ монанди тоза намудани дандоніо, мисли тадбири пешгирњ аз беморњ муносибат карда шавад. То он замоне, ки ту заминаи мунаввари доимиро іис намекунњ, амалияи СЭ самарабахш мебошад ва іеї гоі аз іад зиёд шуда наметавонад.

Барои боз іам ба СЭ мустаікамтар муттамарказ шудан, кўмаки тимсоліои босиравиро истифода бурда, амалияи сайѕалдиіии эісосотии пурѕувватшударо иїро кардан лозим аст. («СЭП»):

1. Дар іар як нафасгирњ тимсоли сели рўшноии аз поёни шикам ба маркази ѕафаси сина болошаванда тавлид мегардад. Бигузор тимсоли сели рўшноњ «ба назар намоён», «кашишдор» ва їилои он равшану зич бошад.

2. Дар іар як нафасбарорњ саъю кўшиш барои бидуни їудокунњ бартараф намудани тамоми даркіо тавлид мегардад. Вай бо тавлид шудани тимсоли таркиши пурѕудрати равшании аз маркази ѕафаси сина ба хамаи тарафіо парокандашаванда ва рўфта барандаи іамаи чизіои сари роіаш, іамсафар аст.

3. Барои осон кардани баѕайдгирњ (фиксатсия), ба амал (акт), силсила ва давраіо їудо намудани СЭП мувофиѕи маѕсад аст. Амал (акт) - ин як амали (акти) СЭП ба як нафасгирњ – нафасбарорњ мебошад. Силсила – якчанд амали паи іами бидуни танаффус (на камтар аз 50 амалро маслиіат медиіам). Доира (сикл) – якчанд силсила бо доштани танаффусіо дар байни оніо (на камтар 10 силсиларо дар як рўз маслиіат медиіам). Истифода бурдани тасбеіи дарозии муайян дошта, барои іисобро гум накардан имконият фароіам месозад.

4. Маслиіат медиіам, ки іар як доираро бо сабти хаттии мушоіидаіои ба даст омада, навиштаіои дар ваѕти СЭП кардашуда тамом кунед.

5. Дар давоми рўз гузаронидани іар ѕадар миѕдори лозимии доира мумкин аст.

Бартарафсозии ІН дар хоб пурра имконпазир аст ва іеї гуна мушкилие надорад. Барои он тавонистани сарфаіравњ ба худ талаб карда намешавад. Іамин ѕадар кофист, ки дар бедорњ ба амалия то дараїае машѕ намоњ, ки одати бартарафсозии ІН дар хоббинњ худ ба худ зоіир шавад. Іар ѕадаре ки дараїаи фаімида шудани оніо баланд мегардад, эітимолияти зоіир шудани таїрибаи хоббиниіои фаімидашаванда (ХФ) іамон ѕадар бештар мегардад. Он ягона набуда, балки бо чунин сабабіо хеле аїиб аст: а) дар ту имконияти як маротиба ё ду маротиба васеътар ва рангинтар аз їаіони даркіои аз бедорњ таркибёфта, таіѕиѕ намудани дунё пайдо мешавад. б) дар ХФ іис намудани ДМ – и бисёр возеі ва гуногун осонтар аст. (пурратар дар боби дахлдор бинед). Дар байни натиїаіои иловагии амалияи бартарафсозии ІН, лаёѕаи зиёдшавандаи ошкор намудани зоіиршавии ІН дар одамони дигар, мавѕеи хос дорад. Ошкоршавиіои мазкурро дар атрофиёнат бо возеіияту осонии фавѕулодда- мисли он ки агар худи оніо дар ин хусус бо тамоми овози фарёд мезаданд, пайхас менамоњ. Ту одамонро мисли китоби кушодае, ки дар он дар бораи іиссиётіои мазкур іама чиз навишта шудааст, ба дидан шурўъ мекунњ. Хеї кас аз ту он іаѕиѕатро, ки ІН – ро іис мекунад пиніон карда наметавонад. Охир, ин дар їўзъитарин рафторіо, имову ишора, оіанги сухан, ѕиёфабозњ ва суханіо зоіир мегардад. Зиёдтар аз ин, іайратовар он аст, ки оніо ѕариб іамеша дар айни замон іис намудани ІН – ро ѕатъиян инкор мекунанд. Ба оніо назар афканда ту бо возеіияти комил метавонњ ба худат іисобот бидиіњ, ки одамон дар кадом хамираи даішатноки ІН, бо набудани самимият ва кундзеінњ зиндагњ мекунанд.

Бартараф намудани тарс аз «шароитіои номусоид» мувофиѕи маѕсад аст. «Номусоид» гуфта он вазъиятеро меноманд, ки дар он одати бартарафсозии ІН – и ба вуїудоянда ва іис намудани ДМ ханўз шакл нагирифтааст.Агар ту ба бартарафсозии ІН омода бошию барои ноил шудан ба ДМ дар іама вазъиятіо мубориза барњ, он гоі ба їои тарсіои беихтиёрона ва фироріои конвульсивњ (рагкашњ) хоіишіои шодиомези иваз намудани іолатіо, ба зоіиршавњ ољоз мекунанд ва чњ тавре ки таїриба нишон медиіад, оніо ба инкишофи вазъиятіои аїиб оварда мерасонанд.

Агар барои расидан ба маѕсад суббот ва ѕатъият сарф карда бошњ, афтодан ба іолати љамгинона ба мисли «іеї чиз рўй надода истодааст» аллакай монанди пешина аз сар гузаронида намешаванд, Іолати мазкурро «шодии натиїаи сифр дошта» меномам. Ин шодњ аз аз он аст, ки субот ба харї дода шуд ва дар бораи он ки ту ба муваѕѕатан вуїуд надоштани ДМ нигоі накарда, аѕибнишинњ нахоіњ кард, возеіият мавїуд аст.

Дар раванди бартарафсозии даркіо се лаізаи муіим мавїуд аст: 1) Їудо намудан ва іамчун номатлуб муайян намудани он (аз байни тамоми маїмўи даркіо) бо сабаби мавїуд будани хоіиши іис накардани он. 2) Ифода накардани он мисли «ман», «аз они ман» ва іамчун дарки номатлуби алоіида шинохтани онро шурўъ кардан; Харї кардани саъйю кўшиш, бартараф намудани дарки номатлуб.

Ѕисмати аввал бисёр оддњ аст. Ѕисмати сеюм дар назари аввал аз іама мушкилтарин ба назар мерасад, аммо дар асл ту аллакай таїрибаи ба кор бурдани саъйю кўшишіоро дар вазъиятіои зиддиятіои хоіишіо доро мебошњ. Саъйю кўшишиіои мазкур іамон ваѕт шодиомез іастанд ва бо лаззатіои ѕаблњ іамроі мебошанд, ки ту бо итминони комил инро мехоіию ин ба манфиатіои «ту» шомил мебошад ва он гоі хоіишіои садди роі буда аз таіти ифодаи тамоюлии (консептуалии) «аз они манро» берун меоянду бо осонњ паси сар мешаванд. Дар амалия низ іамин тавр аст. Дарки бартарафшаванда тадриїан аз зери сипари тамоюли (консепсияи) ман берун оварда мешавад ва саъйю кўшиши бартараф намудани он самарабахштар мегардад. Муваффаѕ шудан дар амали мазкур, имконият медиіад, ки хоіишіои таіѕиѕкунандаи раванди мазкур зоіир гарданд, услубіои берун намудани даркіои номатлуб аз зери ифодаи «ман», їустуїўй карда шаванд.

01-06) Боз як бо іамоіангии худ пурѕувваткунандаи саъю кўшиши бартарафсозии ІН - «бозгардонии диѕѕат» («БД») мебошад ва амалияи мутобиѕаткунандаи он, «амалияи бозгардонии диѕкат» ном дорад. Ман дар лаізаіои аввал барои тасвир намудани саъю кўшиши бартарафсозии ІН, истифода намудани ибораи «бозгардонии диѕѕатро» мувофиѕи маѕсад медонам. Чунки калимаи «диѕѕат» ба таври љайриоддњ мустаікам ба забони мо ворид гардидааст – бо мафіуми «гузашта» низ чунин рўй дода буд, іол он ки іатто таілили рўякњ кофист, то сарфаім равњ, ки іар гуна дарк, дар іар намуде, іамеша дар айни замон вуїуд дорад. «Гузашта» фаѕат калимае мебошад, ки маїмўъи таффакурро ифода менамояд ва ба таркиби он калимаи «буд» ворид мегардад. Бо калимаи «диѕѕат» низ іамчунин аст. Ваѕте ки ман мегўям: «ман ба гов диѕѕати худро їалб намудам», ин маънои онро дорад, ки дарки гов дар ин маврид, махсусан босуръат ва босубот ба зоіиршавњ ољоз намудааст.

Дар іамин їо калимаи «муттамарказшавиро», ки бисёр ваѕт бо калимаи «диѕѕат» іамроі истифода мешавад, муайян месозам. Агар дар іамин мавѕеъ, дар як воіиди ваѕт 10 дарки гуногун вуїуд дошта бошад (дарки босиравии чандин ашё, фикр, іиссиёт), аммо дар воіиди дигари ваѕт 5 дарк, он гоі ман мегуям: «диккати худро ба ашёи интихобшуда муттамарказ сохтам», ё кўтоіакак – «ба он муттамарказ шудам». Іамин тавр ба калимаи «муттамарказшавњ» ифодаи муайяне додан мумкин аст ва истифода намудани он мувофиѕи маѕсад аст. Барои он ки дар бисёр мавридіо ва дар іамин лаіза хоіиши ѕабул намудани теъдоди маідуди даркіо ба вуїуд меояд, масалан ѕабул намудани фаѕат ДМ, ё муіокима дар бораи ягон мавзўъ. Агар ба хоіиши муттамарказшавњ ба дарке нигоі накарда, бо бартарњ дарки дигаре эісос шавад (масалан аз рўи одати механикњ) мо мегўем, ки «диѕѕат тассаруф шудааст» ва агар ба їои муттамарказшавњ ба дарки матлуб, зуд – зуд ивазшавии даркіои гуногун їой дошта бошанд, он гоі мо мегўем, ки диѕѕат «парешон шудааст».

Амалияи БД аз он иборат аст, ки диѕѕати ба ягон їои дигар ба таври бетартиб (хаотикњ) їалб гардида, (ІН, ё хоіишіои механикњ, ё бо хоіишіои механикњ, ё бо муколамаи ботинии механикњ (МБ), ё бо даркіои босиравии хаотикњ ва љайраву іоказо) «аз ашё канда шуда» «ба аѕиб бармегардад». Баъд аз он ба іолати озод «меїаіад», ё ба дарки дилхоі «равона мегардад». Агар ба забони даркіо гўем, амалияи БД аз иваз шудани як дарк ба дарки дигар иборат аст, аммо суханіои хушобу ранги «тассаруфіо» ва «бозгардиіо» барои машѕ намудани одати иваз намудани даркіо, самарабахш шуда метавонад.

Фикріои механикњ диѕѕатро бо зарбаи кўтоіи бурро медўзданд, монанди моіихўраке, ки моіиро медорад. Аз іамин сабаб дар іолатіои мазкур саъю кўшишіои шиддатнок ва муттамарказро барои муѕобилгузорњ зарур аст. ІН диѕѕатро бисёр ѕавњ ва даљалона медўздад, мисли наіанге, ки бурдаи гўштро пора мекунад, Барои іамин ба муѕобили вай саъю кўшиши пурѕудрат ва девонаворро гузоштан мувофиѕи маѕсад аст. Хоіишіои механикњ диѕѕатро бо оіистагию рустњ медўзданд, на іама ваѕт тез, аммо іамеша бо боварии комили пирўзии худ – монанди лашкари римиіо, ки ба муіосираи Карфаген равон іастанд. Барои іамин саъю кўшиши пуртоѕати мисли тоѕати филро дар муѕобили вай гузоштан мувофиѕи маѕсад аст.

Намунаи «зуднависи» баѕайдгирии (фиксатсияи) даркіоро іангоми БД пешниіод мекунам:

*) іама гуна фаъолиятро ѕатъ мекунам, нишастаам, іеї кореро анїом намедиіам, МБ ва ІН – ро бартараф месозам.

*) іолати возеіият ба вуїуд меояд

*) іолати возеіият хира мешавад, парешон мегардад

*) іолати тирагњ ба вуїуд меояд *) Дуроіагњ – ё бартараф намудани тирагњ ва бозгаштан ба возеіият, ё тирагиро интихоб намудан. Фарз кардем, ки хоіиши механикии тирагњ аз хоіиши ДМ вазнинтар мешавад

*) хоіиши љайриихтиёрии таассурот ба вуїуд меояд, то ин ки тирагиро «фурў нишонад»

*) їустуїўи ашёе (объекте)ољоз мешавад, то ин ки диѕѕат ба он часпида шавад

*) ягон ашё (объект) пайдо мешавад ва диѕѕат ба он мечаспад

*) тирагњ яктараф мешавад, ѕаноатмандњ, іавас ва љайра ба вуїуд меояд

*) баъд аз чанд ваѕт пуррашавии зиёд, мондагњ, норозигњ, аз байн рафтани таваїїўі ољоз мегардад. Іолати тирагњ бармегардад.

*) аз сари нав хоіиши механикии тирагњ аз хоіишіои ДМ вазнинтар мегарданд

*) хоіишіои механикии таассуротіои нав ба вуїуд меоянд, то ин ки боз кўшиши фурў нишондани тирагњ намоянд.

*) объекте, ки ба он диккат гузошта мешавад, боз пайдо карда мегардад.

*) хоіиши бартарафсозии іалѕаи сарбастаи «тирагњ - їустуїўи таассурот – ѕаноатмандњ – пуррашавии аз іад зиёд - хастагњ», ба хоіиши идома додани нигоідории он, љолиб меояд, саъю кўшиши бозгардонии диѕѕат ба вуїуд меояд – диѕѕат аз ашё (объект) канда мешавад, ё ба іолати озод «партофта мешавад» ё ба сўи омили мунаввар равона мегардад (дарк – триггери аз їиіати фикрњ бо ДМ монанд буда)

*) барои гум шудани таассурот таассуф ба вуїуд меояд

*) таассуфро бартараф месозам

*) тирагњ аз рўи одат ва аз сари нав кўшиши зоіир шудан ва мустахкам гардидан мекунад

*) тирагиро бартараф мекунам – фарз мекунем, ки ин кор бо муваффаѕияти мутановиб иїро карда мешавад

*) аз сари нав ва боз аз сари нав босаброна бозгардонии диѕѕатро идома медиіам, бо вуїуди дар іар як бор зоіир гардидани таассуфи аз даст додани таассурот, ки онро низ бартараф месозам

*) баъди анїом додани як ѕатор чунин давраіо (цикл) хасташавии сахт шурўъ мешавад, аммо он форам ва іамчун хасташавии солим аз сар гузаронида мешавад

*) заминаи мунаввар ба вуїуд меояд ва таѕвият меёбад

*) эісоси саршоршавњ ва дамидан дар ѕафаси сина пайдо мешавад

*) ивазшавии калейдоскопии (тезтаљйиршаванда) іолати тирагњ ва возеіият - тирагњ метавонад дар як лаіза ба эісоси амиѕи хайратовар ва тару тоза иваз шавад, ё баръакс.

*) іиссиётіои босуръати «болидакунанда» ба талаботи «истироіат намудан» меоварад

*) ба худ іисобот медиіам, ки «хоіиши истироіат намудан» - ин хоіиши механикии ба іолати муѕарарии парешонии диѕѕат ва тирагњ баргаштан мебошад.

*) ѕатъият барои маљлуб намудани эісоси «истироіат» пайдо мешавад ва боз іамчунин.

Бартарафсозии хоіишіои механикии таассуротіо (ХМтаас) іар ѕадар мураккаб бошад, хоіишіои мазкур іамон ѕадар пурѕувваттар мебошанд ва іар ѕадаре ки оніо пурѕувваттар бошанд, заминаи тирагњ, зиѕњ іамон ѕадар маъмулию бошиддаттар мебошанд. Заминаи мазкур доминанти номатлуб іисоб шуда истода, бисёр ваѕт ба ѕайд гирифта намешавад. Бозгардонии диѕѕат аз ХМтаас – кори ниіоят мураккаб аст. Он тамоми ѕувваро коста мекунад ва гоііо «рагкашиіои» маъюсонаро іис мекунњ. Ин бори дигар нишон медиіад, ки ту чњ тавр пурра ба нўги сўзани таассуротіое нишастањ ва тавассути оніо ЗН – ро фурў нишондан мехоіњ. Дар зинаи аввалини амалияи БД, іатто як ё ду соати бекорњ(іамту нишастан ё дароз кашидан ба кат (диван)), азобкашњ, шиканїаи рў ба рў шудан бо ЗН пурѕудрат мебошад. Ман маслиіат медиіам, ки баъзан БД бо тартиб додани зуднависи даркіои дар боло нишон додашуда, яъне ба ѕайд гирифтани іамаи он чизіое, ки дар ваѕти БД рўй медиіад,мушоият карда шавад. Ин кор имкон медиіад, ки дар амали ба вуїуд омада возеіият пайдо гардад ва натиїаіо ба мушоіида гирифта шаванд. Навиштаіо ва іиссиётіои худро муѕоиса намуда, ту хоіњ дид, ки амалияи азоби БД рўз ба рўз камтар мешавад ва бештар бо лаппишіои ДМ, лаззатіои ѕаблњ ва іусни таваїїўі мушоият карда мешавад. Наркоманњ тадриїан бошад іам, паси сар мешавад.

Іангоми бозгардонии диѕѕат, бўіроніои таніоии сахти бо номаідудии худ тазъйиѕдиіанда, зиѕњ, маъюсњ, оташинии бесабаб ва љайраіо зоіир шуданашон мумкин аст. Іамаи ин маънои онро дорад, ки тамоми ІН – и мазкур ѕисми таркибии ЗН – и доминантии ту мебошад ва іама ваѕт, то іозир оніо ба таври ноаён туро заіролуд менамуданд, аммо акнун оніо ошкор шудаанд ва он оніоро бартараф сохтан мумкин аст. ХМтаас – ро рад намуда, ту худро аз пошидани маводи мухадир, ки «таассурот» ном дорад, маірум месозњ ва аъзошиканњ ољоз мегардад. Андакак бошад іам таассурот мехоіњ ва агар ба ин дода шавњ, марги хурдро аз сар мегузаронњ – гўё сабукњ іис мекунњ, аммо дар іамин асно бо ѕуввати дучанд тирагњ ва ІН туро пахш мекунанд. Наркоман іисоб намудани худ имкон медиіад, ки бо тамоми їиддият ва ѕатъият ба бартарафсозии вобастагии халалдоркунандаи іис намудани ДМ шурўъ намоњ.

Іангоми амалия БД, ваѕт ба андозаи љайриоддњ тўл мекашад. Як соати саъю кўшиш іамон ѕадар кашф, мушоіидаіо, гипотезаіо, аѕидаіоро дар худ мељунїонад, ки оніо маъмулан дар чанд рўз воѕеъ мегарданд. Љайричашмдошт ба ту ба даст омадани захираи тамонашавандаи ваѕти зиндагњ, муйяссар мешавад.

01-07) Аз байни љалатиіое, ки то іол аз назар гузаронида нашуда буданд, иніоро їудо мекунам:

1) Бисёриіо чунин мешуморанд, ки ІН бартарафсозии ІН имкон надорад, чунки оніо натиїаи интерпретатсияи (таъбир) нодуруст ва дигар зуіуротіо мебошанд. Ба гумони оніо, іўрдани доруи таскинбахш ва фикр намудан, ки бемориро муолиїа намуда истодањ, мубориза бурдан бо оѕибатіо мебощад. Іол он ки пеш аз іама табобати дард зарур набуда, балки худи бемориро муолиїа намудан лозим аст. На аналгин, балки антибиотикіоро истифода бурдан зарур мебошад. Боз, гоііо мегуянд, ки фаѕат нуѕтаи назарро таљйир додан лозим аст ва ІН зоіир нахоіанд шуд. Гуё, сарфаім рав, ки хама чизи мавїуд буда Атман аст ва іама чиз таљйир хоіад ёфт: Дар асл бошад:

а) Таїрибаи камтарини бартарафсозии ІН нишон медиіад, ки бо тамоюліо (концепция)амал намудан, саъю кўшиши мустаѕими бартарафсозии ІН – ро иваз карда наметавонад, чунки одати ба вуїуд омадаи іис намудани ІН новобаста ба андозаи пурѕувватии мададкунандаи тамоюлњ, ба кор медарояд.

б) То он замоне, ки ту дар бораи сабабіо андеша мекунњ, дар тамоми ин муддат ІН зиндагњ мекунад ва рушд менамояд, ІН – и нав ба вуїуд меоянд, ІН таљзия мегиранд ва дар натиїа ту ба нокомии пурра дучор хоіњ шуд, іол он ки бартарафсозии бенуѕсони ІН ба фавран ѕатъ шудани он оварда мерасонад.

в) Таїрибаи камтарини бартарафсозии ІН низ іамчунин нишон медиіад, ки ин имконпазир асту мушкилие надорад ва одати пешинаи іис намудани ІН тадриїан мемирад, ба їои вай бошад, таїрибаи нави бартарафсозии ІН ва іис намудани ДМ пайдо мегардад.

г) ІН дарди їисмонњ нест ва ѕиёси (аналогия) дар боло овардашуда љалат аст, чунки ѕонуниятіоро аз як соіа ба тамоман дигар соіа гузаронидан љояти бефикрњ аст.

Мо зуіуротро чњ гуна ба «сабаб» ва «оѕибат» їудо мекунем? Агар дандонам дард кунад, ман доруи таскиндиіандаи дардро истеъмол мекунам, аммо дард баъд аз як соат аз сари нав ба вуїуд меояд ва ѕувват мегирад. Дар ин іолат ман ман дардро «оѕибат» меномам, аммо кариесро «сабаб» ва ба гумони он ки «сабабро» табобат карда истодам, кариесро табобат мекунам. Дар іаѕиѕат дард ѕатъ мегардад. Аммо баъд аз гузаштани се моі кариес аз сари нав ба вуїуд меояд ва он гоі худи кариесро «оѕибат» меномам, «сабабро» бошад, дар тоза накардани дандоніо мебинам. Диетолог «сабаби» амиѕтарро дар хўрокхўрии бетавозуни ман ошкор мекунад. Духтури рўішинос метавонад хўрокхўрии бетавозунро «оѕибати» камарзишии комплексіои кўдакона ё маъюбиіо номад. Таілилкунандаи рўіњ инро іам «оѕибат» медонад ва бо ин «сабабро» маъюбии авлодњ мешуморад. Буддоњ бошад, худи маъюбии авлодиро «оѕибати» рафтори љалат дар зиндагии гузашта меномад.

Барои іамин вобаста ба маротиба ва ѕувваи дарди ба вуїудоянда, іамчунин аз рўи таваїїўі ба масъалаи мазкур, ман дар тамоми зинаіо ба дард таъсир мерасонам – дар навбати аввал доруи таскиндиіандаи дард истеъмол мекунам, баъд ба назди духтури дандон меравам, баъдан хамираи дандон харида ба тоза намудани дандоніо ољоз менамоям, паріезро истифода мекунам, ба назди таілилгари рўіњ меравам, ба хондани мантраіо шурўъ мекунам.

Варианти дигарро аз назар мегузаронем: ваѕте ки ман дастамро захмдор кардам, їои буридашударо безарар мекунам. (барои он ки ман чунин таїрибаро дорам, ё аз таїрибаи дигарон шунидаам ки агар їои буридашуда тамизкорњ карда нашавад, фосидшавњ ба вуїуд меояд), ба он їой препарати сиіаткунанда мемолам ва агар їои буридашуда ба сиіат шудан ољоз намояд, он гоі ба вай дигар аімият намедиіам. Худро ба їои одаме тассавур бикун, ки їои буридашудааш сиіат шуда истодааст ва ў дар айни замон чунин меандешад: «не, буридашуда – ин таіо оѕибат аст, аммо,охир дар ин їо сабаб вуїуд дошта метавонад». Ва ў ба їустуїўи «сабаби» мазкур шурўъ мекунад, онро фикр карда ёфтанњ мешавад ва іатто истифода бурдани препаратіои сиіаткунандаро рад мекунад, чунки вай мехоіад маіз «сабабро» муолиїа намояд – на «оѕибатро»! Чунин рафторро мо нодонњ меіисобем, охир, захм таніо дар сурати истофода бурда шудани препаратіои доругњ сиіат мешавад. Ин тавр бошад, чунин фикр карда бароварданіои «сабаб» ва рад намудани муолиїа, ки дар натиїа захм ба фасодшавњ шурўъ мекунад, чњ лозим аст?

Бартарафсозии ІН низ – айнан мисли іамин аст. Ваѕте ки ту ІН – ро фурў менишонњ (яъне іис намудани онро идома медиіњ, аммо таніо зоіир шудани оніоро фурў менишонњ), ІН ва ЗН пурѕувват мешаванд. Дар натиїа ин ба он возеіият оварда мерасонад, ки фурў нишондани ІН ба раіо шудан аз оніо намеоварад. Ваѕте ки бартарафсозии ІН – ро ољоз мекунњ (яъне аз ІН ба ДМ «васл мешавњ», іис намудани ІН – ро дар іамин лаіза пурра ѕатъ мекунњ), он таїрибаро ба даст меорњ, ки ЗН суст мешавад, одати іис кардани ІН низ заъиф мегардад, дар айни замон іеї гуна оѕибатіои номатлуби иловагњ дар шакли пурѕувват гардидан, зуд – зуд зоіир гардидани ДМ ба вуїуд намеоянд. Хамин хел ки бошад, акнун муіокимаіо дар бораи «сабабіо» ва «оѕибатіо» барои чњ лозиманд? Таїрибаи худро ба даст биёр – ІН –ро бартараф соз ва дар бораи он ки амаліои мазкурро хамчун «муолиїаи оѕибатіо» номидан асосе нест, боварњ іосил намо. Таїрибаи худро дар ин хусус мустаікам кун: - агар ІН бартараф карда нашаванду ба їои он дар бораи «сабабіо» муіокима ронњ, он гоі «захм ба фосидшавњ ољоз мекунад» - ІН пурѕувват мешаванд, тамоюліои љалат мустаікам мегарданд, хоіишіои шодиомез кам мешаванд, бадан ба дард кардан шурўъ мекунад ва зиндагњ ба кобус (кошмар) табдил меёбад. Ба іеї чизу суханон бовар накун – ТАЇРИБАИ ХУДРО БИГИР.

д) Чњ чизе дар ин гирдоби ба іам пайванди љамгиниіо «сабаб» ва чњ «оѕибат» мебошад, гуфтан љайриимкон аст – як љамгинњ дигарашро аз паси худ мекашад.

е) Муѕоисаи натиїаіои сарф шудани ѕувваіо барои бартарафсозии ІН ва натиїаіои муіокимаіо дар бораи сабабіои аввалњ худ ба худ аёнанд.

2) Барљалат ким – кадом усули іилагаронае їустуїўй карда мешавад, ки он бидуни сарф шудани ѕувва барои іал намудани вазифаи бартарафсозии ІН, имконият медиіад – чизе ба монанди Тугмаи Сурхи Калон (ТСК) – пахш кардњ – проблема вуїуд надорад. Ба сифати чунин ТСК кўшиш мекунанд, ки іар чизеро истифода намоянд – дар іолате нишастан, азоим хондан, гуруснагњ кашидан, ба варзиш, секс, медитатсия машљул шудан, муіокима рондан дар бораи он ки «іама як аст» ва амсоли иніо – яъне іар чизе, љайр аз бо саъю кўшиши мустаѕим бартараф сохтани ІН.

Ин он маъноро дорад., ки дар вуїуди чунин одам ё хоіиши бартараф сохтани ІН тамоман нест (вай фаѕат фикр мекунад, ки он хоіиш дар вай вуїуд дорад), ё вай хеле заъиф аст –бартарафсозњ аз хоіиши іис намудани ІН хеле зиёд заъифтар аст. Їустуїўйіои ТСК іеї гоі ба натиїа оварда намерасонанд, ба он умед бастан іам мумкин нест.

3) Пас аз амали муваффаѕонаи бартарафсозии ІН, тарси ба аз рўи одат боз пайдо шудани ІН ва зарурати аз нав бартараф сохтани оніо ба вуїуд омаданаш мумкин аст. Сабаби хоіиши ихтилоїии часпидан ба іолати ба даст омадаи озодии нисбњ аз ІН, аз іамин їо бармеояд. Ва албатта, ин тарс ногузир ба он оварда мерасонад, ки ІН, нисбат ба он ки бе вай рўй медод, боз іам тезтар бармегарданд. Натиїаи пайдо шудани ІН – и нав дар іамин мбошад.

Ман маслиіат медиіам, ки тарс іис карда нашавад, балки ІН рў ба рў, бо ѕатъият, бо лаззати ѕаблњ ва субботкорона пешвоз гирифта шаванд. Аз он тарсидан лозим нест, ки оніо нав ба нав пайдо хоіанд шуд – албатта пайдо хоіанд шуд, охир, одатіо хеле пурѕувватанд, аммо барои ту имконияти то іадди такмил машѕ намудани саъю кўшиши бартарафсозњ вуїуд хоіад дошт. Дар мавѕеи ѕурбонишаванда наист, шикоркунандаи ІН бишав, оніоро пайгирњ бикун ва аз он лаззати ѕаблњ іис бикун, ки дар дар пешрўи ту таїрибаи нав, пирўзиіои нав ва бохтіо мавїуданд ва оніо дар ниіоят ногузир туро ба натиїаіои дилхоі хоіанд овард.

4) Ба вуїуд омадани чунин тахмини нодуруст имкон дорад: модоме ки љамгиниіои мухталиф хеле зиёданд ва бурда расонидани бартарафсозии ІН – и іатто оддњ то зинаи бенуѕсонњ чунон ваѕти зиёдро мегирад, ки дар натиїа іеї гуна ваѕти зиндагњ кифоят намекунад ва ман то он замоне ки як љамгиниро таіѕиѕ мекунам, дигаріояш мустаікам мешаванд.

Тахмини мазкур, бо тамоми їузъиёташ нодуруст мебошад. Іатто таїрибаи ночизе дар амалия кофњ аст, то аз он огоі шавњ, ки бартарафсозииІН фаѕат дар аввал мушкил аст. Аммо тадриїан малакаіои сарф намудани саъю кўшишіо шакл мегиранд, худи хоіишіои бартараф намудани ІН ва іис кардани ДМ пурѕувват мегарданду бартарафсозии іар як љамгинии навбатњ осонтару тезтар ба даст меояд. Ба пешравњ комёб шудан дар бартарафсозии як љамгинњ, ба кашидани ришта аз матоъ монанд аст – аз як їой мекашњ, аммо дар натиїа тамоми бари матоъ андаке ба ду тараф їудо мешавад. Яъне ба андозаи пешравњ дар бартарафсозии як љамгинњ, ту бо боѕимондаіояш, сабукии корро пайдо мекунњ. Љайр аз ин – іар ѕадаре ки ту дар амалия пеш меравњ, іамон ѕадар тез – тез ДМ ба вуїуд меоянд, іамон ѕадар зиндагњ кардан аїиб мешавад, іамон ѕадар рўібаландњ, лаззати ѕаблњ, субботу ѕатъият ба вуїуд меоянд, баъдан худи муддати зиндагњ даі баробар тўл мекашад. – дар як рўз он ѕадар іиссиётро аз сар мегузаронњ, ки дар як моі аз сар нагузаронидањ.

Ман чунин меіисобам, ки дар тўли ду соли амалияи бошиддат ва самимњ ба комёбии ба таври бенуѕсон бартараф намудани ІН ва заминаи мунаввари доимњ ноил шудан мумкин аст.

5) Агар дар ту хоіиши сарфи назар намудан ва аз давродаври ягон ѕисмати амалия гузаштан мавїуд бошад (масалан, парешон накардани тамоюліо, ё такмил надодан шаівоният, ё бартараф насохтани ІН ва љайраіо), ин маънои онро дорад, ки маіз дар іамин масъала љамгиниіои ту ончунон зиёданд, ки ту пеш аз мўілат таслим хоіњ шуд. Агар ту дар АРР ба пешравњ комёб шудан хоіњ, албатта зарур аст, ки самти фаъолияти їориро на аз рўи тамоюліо ба монанди «іамаро бояд тараѕѕњ дод», балки таніо мутобиѕи хоіишіои шодиомез интихоб намоњ. Агар ту аз яке аз бахшіои амалия їудошавиро мушоіида мекунњ ё іангоми дар бораи ин бахш фикр намудан, тарсро іис намоњ, ин маънои дар бахши мазкур љамгиниіои пурѕувват доштанатро дорад. Дар ин бора ба худ іисобот бидеі, тарсіо ва муносибатіои номатлубро бартараф намо, іар як лаппиши лаззати ѕаблии он фикрро, ки ин мушкилиро іал намудан мумкин аст ва ин таніо вобаста ба ѕувваи самимият, шавѕу раљбати ту ба сўи ДМ мебошад, дошта бигир.

6) Чунин нуѕтаи назар вуїуд дорад: «агар дар беша бо хирс пешонњ ба пешонњ рў ба рў биёњ, он гоі тарс пештар аз фикр ва іиссиёт ба амал меояд. Дар іамин лаіза шимиёи бадан иваз мешавад – андреналин хориї мегардад ва азбаски ин аксуламали табии бадан аст ва тирагии аѕл ба вуїуд наомадааст, оё худдорњ аз чунин аксуламал имкон дорад? Умуман он лозим аст?»

Вакте ки ту хирсро дар бољи іайвонот мебинњ, аз чњ сабаб бошад, ки тарс ба вуїуд намеояд, балки ваїд, іисси зебопарастњ, іусни таваїїўі ба вуїуд меояд. Ин далели он аст, ки тарс на аз дарки хирс, балки аз гузаштани занїири фикріое, ки барои ба ѕайд гирифтани оніо фурсат наёфта будњ: «хирси ваішњ – дар озодњ - хатарнок» ва маіз аз іамин сабаб ІН ва эісосоти ба оніо алоѕаманди нороіатњ дар бадан ба вуїуд омаданд. Намунаи мисоли мазкур нишон медиіад, ки на таљйироти шимиёњ дар бадан ногузир ба ІН оварда мерасонанд, балки баръакс – ІН ногузир ба таљйир ёфтани шимиёи бадан меоваранд. Дар ин бора ман пештартаъкид карда будам, ки іама намудіои беморњ, фартутшавњ, саломатии бад - натиїаи ІН мебошад. Ва албатта, одати тарсидан аз хирсро низ іангоми вохўрњ бо хирс дар табиат, бартараф кардан мумкин аст, ки он іамзамон имкони тез ва возеі фикр н ва амал намуданро ба хатар, агар он мавїуд бошад, медиіад.

7) Мушкилии асосии бартараф сохтани ІН, чњ тавре ки іамин гуна менамояд, аз нест кардани худи одат иборат намебошад, балки дар он аст, ки амалкунанда ба ѕадри кофњ самимњ нест. Ў намефаімад, ё фаімидан намехоіад, ки іаѕиѕатан, ў хоіиши ѕатъ намудани іискунии ІН – ро надорад. Ў ба їои бартарафсозии мустаѕими ІН, ким – кадом роіи давродавриро меїўяд, то ки іам ДМ іис намояд ва іам ІН – ро бартараф насозад. Чунин амалкунанда ѕу харчанг ва моіиро ба хотир меорад, бо іамин сабаб саъю кўшиш самарабахш нахоіанд шуд. Маъмулан амалкунандаи самимият надошта бартараф сохтани ІН – ро не, балки дар бораи ІН муіокима ронданро мехоіад. Вай метавонад соатіои дароз ва беист дар бораи мушкилоти худ наѕл кунад, рўз аз паси рўз саволіои «ман бо кадом роі ІН – ро бартараф созам», «барои чњ вай ба вуїуд омад», - ро бидиіад, бо он худро сафед кунад, ки дар айни замон кадом ІН – ро іис карда истодааст, іол он ки фарѕ намудани ІН шарти іатмии бартараф намудани он намебошад. Ин «іолати бадро» пурра бартараф намудан мумкин аст. Замоне ки ІН мавїуданд, дар бораи іеї чиз фикр кардан имконият нест, барои он ки он ба бартараф сохтани ІН намеоварад. Азбаски аз ІН кундзеінию нотавонњ дар пай дар пай ва эїодкорона фикр рондан ба амал меояд, тафаккур возеі буда наметавонад. Дар аввал ІН – ро бартараф сохта, сипас фикр намудан лозим аст. Ин мавѕеи самарабахш мебошад.

8) Иштибоіе ба таври васеъ паін гардидааст, ки мувофиѕи он барои ѕатъ намудани ІН «іама чизро чњ тавре ки іаст ѕабул кардан» кофњ аст – гўё, іамту ба ІН – и худ назар афкан, оніоро чњ хеле ки іастанд, ѕабул бикун, аз худат бипурс «књ оніоро іис мекунад?», осуда шав, таѕсим намудани оніоро ба матлубу номатлуб бас бикун ва оніо таілил ёфта нопадид хоіанд шуд.

Мавѕеи мазкур – дуруст іисобидани хоіиши іис кардани ІН, тарзи фиреб додани худ ва дигарон мебошад. Мавѕеи мазкур махсусан дар байни «эзотерикіо» паін шудааст, яъне одамоне, ки мехоіанд ба одамони дигар бо нутѕіои пурмазмун ва намуди аіамиятноки худ таассурот іосил намоянд, «муаллим» дониста шудан мехоіанд, аммо ѕатъ намудани іискунии ІН – ро комилан намехоіанд. Охир, пиніон кардани ІН ѕариб номумкин аст. Оніо іамеша - каме бошад іам - аз рўи ѕиёфабозњ, оіанги сухан ва рафтори ту ба одами мушоіидакор намоён аст. Аз іамин сабаб «эзотерик» мегўяд: «ман ба таври маъмулњ ІН – ро іис намекунам, ман дар іаѕиѕат дар айни замон оніоро мушоіида карда истодаам, ман бо оніо мушобеі нахоіам шуд, оніо бар ман іукм надоранд». Дар іаѕиѕат бошад ин суханбозии оддњ аст – агар дар айни замон ІН мавїуд набошанд, іеї гуна тарзи бо вай «мушобеі нашудан» вуїуд надорад, чунки «одам» худаш маїмўи даркіо мебошад. Агар дар маїмўи мазкур ІН вуїуд дошта бошад, вай дар іамин лаіза одами іискунандаи ІН мебошад ва іеї гуна суханбозиіо ягон чизро таљйир дода наметавонад. Агар одам ІН – и ба вуїуд омадаро дар худи іамон лаізаи пайдошудааш ба бартарафсозњ шурўъ накунад, ин маънои онро дорад, ки ў мехоіад іис намудани онро идома диіад. Агар вай самимњ набошаду дар бораи он ки хоіиши іис намудани хеле пурзўртар аст, ба худ іисобот надиіад, вазъияти ў ў комилан беоянда мегардад, Чунин одам чњ тавр метавонад ба касе «таълим» диіад, ваѕте ки ў самимњ нест, худ ва дигаронро бо суханрониіои бофта фиреб дода, ІН – ро іис кардан мехоіад?

То даме, ки ту «іамаро чњ тавре ки іаст ѕабул мекунњ», «мушоіида мекунию мушобеі намешавњ», одати іис намудани ІН фаѕат мустаікамтар мешавад.

9) Дар натиїаи пай дар іам рушд намудани тамаддун, теъдоди одамоне, ки ба эїодкорњ ва їамъоварњ шавѕу раљбат зоіир мекунанд, нисбат ба вайронкорњ кунандаіо ва зиндагонии іаѕирона ба сар барандаіо, бемайлон зиёд мешавад. (истисно аз ѕоидаи мазкур, аз наворіои хабарњ ба іама маълум аст). Аммо дар масъалаи интихоб намудани маіз чиро їамъоварњ намудан, /эїод намудан/ такмил додан, то іоло іарїумарїи пурра іукмрон аст ва ваѕте ки одам чизеро интихоб мекунад, ў ба лаззатіои ѕаблњ такя накарда, ѕолибіо ва тамоюліои хаторо хамчун нишондод ѕабул мекунад.

а) Їамъоварии пул. Ба инсон чњ миѕдор лозим аст, ки ў іамаи он чизіоеро, ки аз оніо лаззат мебарад, харидорњ намояд? Оё миллион доллар кифоят намекунад? Бо назардошти он ки пулро ба банки консервативњ гузоштан ва бо рентаи он зиндагонњ кардан мумкин аст, аз маблаљи мазкур ду баробар камтараш басанда аст. Дар ИМА зиёда аз як миллион одам боигарии 1 миллионро соіиб мебошанд. Магар іамаи оніо бо тиїорат машљул шуданро бас карданду, майдони тиїоратро ба дигарон озод намуданд ва аз зиндагњ лаззат мегиранд? Іеї гоі. Оніо мисли пештара 10 соати як шабонарўзиро сарф мекунанд, то ин ки боз 1 миллиони дигар ба даст оранд, баъдан боз миллиони дигар ва боз як миллионіои дигар. Ин наркомания аст, на їамъоварњ. Іодисаи љайриоддњ, вале оніо барои лаззату роіат ваѕт надоранд. Оніо умри худро дар давуљеч мегузаронанд. Чњ миѕдор одамон тамоми умри худро сарф мекунанд, вале боз іам чизи муіиме ба даст оварда наметавонанд?

б) Їамъоварии чизіо. Чизіо мешикананд, оніо метавонанд вайрон ё дўздида шаванд ва бисёр тез аз мўд мебароянд. Іамаи иніо зиндагии їамъоварандагони чизіоро ба кобус мубаддал мекунад. Зоіиран – агар ту автомобиле дошта бошњ, ки 5 сол рафтуо намудааст ва боз 10 соли дигар метавонад рафтуо намояд, харидани автомобили нав чњ лозим аст? Таніо барои он ки ба атрофиён таассурот пайдо намудан? Барои каме афзудани роіат, гўё ки хеле зарур аст ва гўё ки ин туро каме хушбахтар мекунад? Агар зўр зада бисёртар пул кор кунњ, мошини зеботар харидан мумкин аст (ё дача, мебел – касе ки ба чизе таваїїўх намояд). Ва баъдан, агар боз каме дигар даромад кунњ намуди іозиразамонро низ харидан мумкин аст. Боз чизіои зиёдеро іамчун ѕарз харидан мумкин аст - ва баъд бояд 30 сол ѕарзи оніоро пардохт намоњ… Магар ин вобастагњ доштан аз маводи мухаддир нест? Магар чизіои харидашуда касеро хушбахт карда тавонистааст? Ба чеіраи соіибони мошиніои ѕимматбаіо назар андоз ва іама чиз аён мегардад – чеіраіои оніо низ монанди чеіраіои одамони аз ІН азобкашида муніариф шудаанд, іатто мумкин зиёдтар. Одамон фаромўш кардаанд, ки чизіо метавонанд ба оніо хидмат кунанд ва худашон хидматгорони чизіо шудаанд.

в) Гирифтани маълумот. Одам метавонад барои гирифтани дипломи навбатие, ки аксаран ба ў на дар муомила бо одамон, іатто на дар кор ва зиёда аз ин на дар ѕаноатмандњ гирифтан, іеї имтиёзе намедиіад, чанд соли умри худро сарф намояд. Іисси худписандњ, албатта, пайдо мешавад, аммо ин туро боз іам нотавонтар намуда, ба хафагњ, таассуф бар худ моил карда, іиси кушодадилњ, іусни таваїїўі, пайгирњ намудани хоіишіои шодиомезро дастнорас месозад. Ту майнаи сари худро бо теъдоди беохири партов пур мекунњ ва баъд аз он бо ифтихор дипломеро мегирњ, ки он дар бораи дар сари ту пайдо шудани боз як їои юндирезњ шаіодат медиіад. Дастону пойіои ту як ѕатор коріоеро ёд гирифтанд, ки оніоро истифода бурдани ту ба гумон аст. Маълумотіо фаромўш мешаванд, нигоі доштани малакаіо амалияи доимиро мехоіад ва дар натиїа лаззатбарњ аз зиндагиро тамоман фаромўш кардан мумкин аст. Дипломіо дар бораи маълумоти олњ, сертификатіои парашютист /љаввос/ ва сайёіи дар девор овезон, туро дар бораи он хотиррасон мекунанд, ки малакаіо рўз ба рўз заъифтар мешаванд, ваѕт ва пули сарфгардида сўхта ба хокистар мубаддал мегарданд ва дар іоли іозир зиѕѕњ, тирагњ, дигар ІН бар ту љалаба карда истодаанд, хоіишіои шодиомез умуман вуїуд надоранд.

г) Фарзандон ва наберагон. Ана дар іаѕиѕат чоіи бетаге, ки ба он миллиардіо одамон іаёти худро фурў мерезанд. «Ман барои кўдакіо зиндагонњ карда истодаам» - инро шунидаи? Дар іар як ѕадам. Зан таваллуд мекунад ва баъд аз он ў ба їустуїўи хоіишіои шодиомез зарурат надорад. Вай ба ин фурсат надорад. Ў акнун миллион «лозим аст», «ман бояд», «маънњ дорад» - ро соіиб шудааст. Іазорон мушкилот, дигар барои іеї чиз ваѕт нест, аз он їумла барои фаімидани он ки іамаи ин «зиндагњ барои фарзандон», фаѕат маводи мухаддирест, ки бо он худро то гиїшавњ, печкорњ мекунњ. Дар бораи он ки фарзандон тамоман инро намехоіанд, ки «волидайн барои оніо зиндагонњ намоянд» ва бо ин амалашон оніоро ба махлуѕи безабони ваѕти озоду озодии интихоби машљулият надошта, ба чиз – ба љулом мубаддал созанд, іоїати Сухан гуфтан намемонад. Оніо аз парастории бетанаффус, ки аксар ваѕт хусусияти соддалавіона ва зўроварии їисмонию рўіњ доранд, озод будан мехоіанд. Іар ѕадаре ки одам барои «барои кўдакон» зиндагњ намояд, іамон ѕадар вобастагии ў аз наркоманияи «тарбия» зиёд мегардад. Агар тарбия «бомуваффаѕият» гузарад, он гоі механизми гапдаро ва мурда ба воя мерасад ва акнун оніо ё іама якїоя зиѕѕњ мекунанд, ё ба маводи мухаддир вобаста будани худро ба наберіо мегузаронанд. Агар тарбия бемуваффаѕият гузарад, он гоі фарзандон ба волидайни худ итоат намекунанд, ва ІН оніоро бо ѕувваи нав пахш менамоянд.

Чунин мисоліоро хеле зиёд овардан мумкин аст.Іамаи оніоро як чиз муттаіид мекунад. Одам, саіван объекти їамъовариро интихоб мекунад. Вай іам дар їараёни їамъоварњ ва іам дар їамъбасти он, ІН – и шиддатнокшавандаю таассуроти побанди маводи мухаддир будаю зиёдшавандаро іис мекунад. Ў барои муіофизату истифода бурдани чизіои їамъоварњ намудаааш, нобоварии афзуншаванда іис мекунад. Беіуда зиндагонњ намуданашро мефаімад. Ў дар назди аробаи шикаста мемонад. Ё тез тамоман вайрон мешавад, ё маїбур аст, ки худро дидаю дониста бо пандіои дурўљин - дар бораи он ки зиндагњ бесамар нагузашт, гиї намояд. Ў бояд бо тамоми ѕувва объектіои нав ба нави їамъовариро, ки ўро имконияти хушбахттар кардан надоранд, їустуїў намояд.

Дар таффовут аз іамаи ин, АРР ба дасти одам объекти беназири їамъовариро медиіад: ДМ – е, ки худаш аз оніо ў таркиб ёфтааст – яъне на он чизе, ки «ў дорад», балки бо он чњ, ки дар худаш мебошад. Барои дар їаіони ДМ сайіат намудан, љайр аз зинда будан, умуман чизе талаб карда намешавад. «Амволи» їамъоварњ намудаашро кашида гирифтан имконнопазир аст, оніо кўіна намешаванд, їилояшон кам намегардад ва баро аз чанг тоза намудан эітиёї надоранд. Ин шанси ба таври љайриоддњ беназир, барои аз роіи сарбаста баромадани инсон мебошад, ки дар он аллакай чандин іазорсолаіо зиндагонњ мекунад.

01-08) Ба андозаи он ки ІН – и пурѕувват бартараф карда мешаванд, як тўда ІН – и «хурд» ошкор мегарданд. Маълум мегардад, ки ту оніоро іамеша іис менамудањ, аммо оніоро дар заминаи ІН – калонтар пайхас намекардњ. Кашфиёти мазкур дар натиїаи зуіур намудани хоіиши пурѕувват кардани ДМ, ё іангоми їустуїўи сабаби ба он нигоі накарда, ки ту гўё бомуваффаѕият тамоми ІН – ро бенуѕсон бартараф месозњ, вале ДМ іамоно кам ва суст мебошанд, ба амал меояд. Дар чунин іолат амали «зичккуниро» иїро кардан мумкин аст. Он чизеро, ки ту пештар бо шиддатнокии «3» ё «4» ифода менамудњ, акнун бо «10» ифода мекунњ. Іамин тариѕ, ІН – и «хурдеро», ки умуман ба ѕайд намегирифтњ, акнун ѕиммати ба хубњ маълум будаи шиддатнокиро мегиранд ва ба зоіир гардидану бартараф шудан шурўъ мекунанд. ІН – е, ки пештар аз рўи їадвал аз 3 то 10 ѕимматгузорњ мешуданд, акнун мисли «їумбанда» ифода мегарданд.

Барои иїрои назорати іаматарафа «давишіо» ташкил бикун ва їидду ѕаід кун, то ин ки хурдтарин лапишіои ІН – ро ба ѕайд гирњ - іатто замоне ки ту боварњ надорњ, ки ІН мавїуд буданд ё не. Дар натиїа маълум мешаад, ки дар тўли ним соат на панї – шаш ІН – и пештар ба іисоб мегирифтаи худро іис мекунњ, балки 50, 100 ададро! Оніо хеле хурд ба назар мерасанд, аммо іангоме, ки ба бенуѕсон бартараф намудани оніо шурўъ мекунњ, лаппиши зуд-зуд ва босуръати ба вуїуд омадани ДМ ба амал меояд. Модоме ки таъсири оніо ба ДМ ин ѕадар фалаїкунанда мебошад ва бартарафсозии оніо ба таъїилан пуршиддат шудани ДМ оварда мерасонад, маълум мегардад, ки ІН – и «хурд» тамоман хурд нестанд.

Босифат иїро намудани зичкунњ іамеша ба он оварда мерасонад, ки дар он їое ки ту іамеша як миѕдор ІН – ро ба ѕайд мегирифтњ, аз он даі баробар зиёдтар ошкор мешаванд.

Ман пешниіод мекунам, ки дар ваѕти амалияи зичкунњ, рўзро ба панчдаѕиѕагиіо таѕсим намуда, адади ІН ба ѕайд гирифта шаванд (табиист, ки оіо бояд бартараф карда шаванд). Іар ѕадаре ки рўзро зичтар ба їудокуниіои 5 даѕиѕагњ пур намоњ, зичкунњ іамон ѕадар самарабахштар мегузарад. Агар бо ин амал дар як шабонарўз чанд соат машљул шавњ, он гоі дар муддати чанд рўз одати дилхоіи мушоіида намудан ва бартарафсозии ІН – и хурд ба вуїуд меояд.

Бартараф кардани ІН хурд аз їиіати техникњ хеле осон аст, аммо дараїаи баланди бодиѕѕат буданро талаб мекунад – оніо чунон кам, ба зўр намоён іастанд, ки ба бартарафсозии оніо омода шудан хеле мушкил аст. Таваїїўі накардан ба оніо, хатарнок ва талафкорњ аст. Барои он хатарнок аст, ки оніо аз паси іамдигар ЗН – ро таљзия намуда, іамчун садди ДМ зуіур мекунанд. Талафкорњ барои он аст, ки бартарафсозии бенуѕсони ІН хурд, ба тез зиёд шудани босуръатњ ва тўлонњ будани ДМ меоварад.

Ба андозаи он ки іаїми ІН кам мешаваду іаїми ДМ зиёд мегардад, «самари рўзи тўлонњ» ба вуїуд омада, доимо пурѕувват мешавад. Дар тўли як рўз ту он ѕадар эісосотро аз сар мегузаронњ, ки онро дар як ё ду іафта, як моі аз сар мегузарондњ. Ин іангоми муѕоисаи навиштаїотіои рўзнома, махсусан возеі маълум мешавад, яъне іангоми муѕоисаи теъдод ва аімиятнокии кашфиётіо. Дар натиїаи гузаронида шудани амалияи зичкунњ ин равшан іис карда мешавад. Дар натиїа фаѕат аз іисоби іамин, муддати зиндагњ даііо маротиба меафзояд.

01-09) Бисёр ваѕт чунин іолат мешавад, ки одам на ДМ, на ІН – «чизе рўй надода истодаастро» ба ѕайд намегирад. Ин маънои онро дорад, ки дар айни замон ЗН вуїуд дорад, чунки дар худи іамин лаіза, замоне ки ЗН ва ІН нестанд, дар худи іамон лаіза ДМ мавїуданд. ЗН – и мазкур іамин тавр ном дорад: «Чизе рўй надода истодааст» («ЧРНИ»). Агар шиддатнокии ЧРНИ заъиф бошад, он гоі бисёр ваѕт шўълаи ІМ зоіир мешаванд ва он гоі ІН – и мазкур «іолати тираи равшан» («ІТР») номида мешавад. Даркіои сегонаро: ѕаноатмандњ, ЧРНИ ва ІТР – ро бо «ЅЧІ» ифода мекунам.

Ба андозаи он ки бартарафсозии ІН – и пурѕувват ва тез – тез ба амал меомадагњ ба зинаи хотимаёбњ дохил мешаванд, проблемаи ЅЧІ пурра ба миён меояд. Сабаби он дар мутлаѕан ба іам наомадани оніо бо ДМ мебошад. Ба одами соліои дароз аз шиканїаи ІН азоб кашида ва тамоми умр ЅЧІ –ро халосшавњ аз азобіо шуморида, даст кашидан аз оніо бениіоят мушкил аст. Гоііо одам ба іолати мазкур то беіузур шудани дилаш, то он даме ки дар вай їидду їаіди равшан ба сўи ДМ зоіир намешаванд, «љутта мезанад», аммо баъд аз ин іам љолиб шудан ба одати хоіиши іис кардани ЅЧІ, кори осон нест.

Дар заминаи ЅЧІ, хоіиши ІМ ба таври пурѕувват зуіур мекунад, ки онро бисёр ваѕт «хоіиши таассурот» («хтаас») меноманд. Ба мафіуми «хтаас» іамчунин тамоми амаліоеро, ки одам мехоіад бо кўмаки оніо ба іис кардани ІМ умед мебандад –хондани китоб, тамошои кино, сўібат намудан ва гоііо іатто «машљул шудан бо амалияи фанерњ», яъне таѕлид кардани амалия бо нусхабардории шакліои он (шакли маъмултарини таѕлид гуфтугўіои хушку холњ дар бораи амалия мебошад).

Барои љолиб шудан ба ЅЧІ, ва хтаас ман маслиіат медиіам, ки амалияіои расмњ истифода бурда шаванд: изіор кардани хоіиш (іис намудани ДМ) бо овози шунаво, сайѕалдиіии іиссиётњ ва љайраву іоказо. Амалияіои расмњ іамон ваѕт сабарабахш мешаванд, ки дар як рўз на камтар аз 1000 амал, иїро карда шавад. Беітарини оніо дорои силсилаіои 20 - 50 – 100 амал мебошад. Іар як силсила бояд бо їустуїўи озоди ДМ ва «гўш андохтан» ба ДМ хотима дода шавад.