Bodhi - "РОI БА СЎИ ШУУРИ ПОК". Аѕидаіо. Боби 02

РОI БА СЎИ ШУУРИ ПОК

Ѕисми 02 – «Аѕидаіо»

Боби 02 – 03: Истилоіот.

«Забони илмњ аз забони ба таври маъмулњ фаімида шудани калимаи мазур чњ фарѕ дорад? Чњ тавр шуд, ки забони илмњ ба забони байналмилалњ табдил ёфт? Сабаби ягонагии мафіуміои илмњ ва забони илмњ дар он аст, ки оніо тавассути аѕліои беітарини тамоми давріо ва одамон офарида мешаванд. Оніо дар таніоњ ва саъю кўшишіои дастаїамъона барои инѕилоби техникњ силоіи маънавњ сохтаанд, ки дар садсолаіои охир іаёти инсониятро ба куллњ таљйир додааст. Мафіуміои ба вуїуд овардаи оніо дар бесарусомонии іайратангези даркіо іамчун ситораи раінамо хидмат мекунанд ва аз мушоіидаіои алоіида їудо карда гирифтани іаѕиѕатіои умумиро ба мо меомўзонанд»

А. Энштейн

Маънии калимаіое, ки одамон барои ифода намудани амаліои иїро намуда ё іис кардаашон истифода мебаранд, хеле обшустаанд. Калимаіои мазкурро истифода карда истода одам гумон мекунад, ки ў дар бораи чњ сухан гуфтанашро «фаімида» истодааст. Боз іам аїибтараш дар ин аст, ки ба хаёли вай одамони дигар низ ўро «мафаіманд»! Дар іаѕиѕат бошад, маъмулан одамон таіти іамон калимаіо чизи каме дигареро ё комилан дигареро мефаіманд, ё іатто мутлаѕан іеї чизро намефаіманд. Ба тариѕи мисол їумлаи «беітар мешавад, ки агар…» ё «дар ин їо іеї чизи баде мавїуд нест»?- ро шарі додан мумкин аст. Аз даі нафар одам хоіиш кун, ки їумлаи мазкурро бо калимаіои дигар нависанд. Навиштаіои мазкурро бо іам муѕоиса намуда истода ту бо осонњ сарфаім меравњ, ки іар яке аз оніо ким – чизи худро дар назар доранд, фардо бошад вай аллакай ким – чизи дигареро «дар назар хоіад дошт».

Дар интиіо бошад, имконияти муваффаѕ шудан ба возеіияти аѕлонњ, якдигарфаімњ мавїуд нест.Іангоми мавїуд набудани возеіият бошад, хоіишіои шодиомез низ зуіур намекунанд ва хоіишіои механикњ пурѕувват мешаванд.

Дар зимн, ба калимаіои муайян додани маъниіои муайян, он ѕадар іам мушкил нест. Барои ин фарѕ кардан зарур аст, ки іангоми иїро кардани амале, ки онро бо як миѕдор калима ном мегузорњ, ту маіз (іамчунин одамони дигар, агар оніо барои фарѕ кардани даркіои худ їидду їаід мекунанд ва оніоро ба ѕайд мегиранд) чиро аз іама бештар тез – тез іис мекунњ.

Дар поёнтар ман рўйхати муайянкуниіои ба іамин монандро меорам. Аз рўйхати мазкур истифода бурдани оніоро МАІЗ ба іамон маъние, ки ба оніо дода мешавад, бисанї ва бубин, ки оё лаёѕати ту барои муваффаѕ шудан ба возеіияти аѕлонњ пурѕувват мешавад, оё хоіишіои шодиомез ва ДМ ба зуіур кардан ољоз мекунанд, оё їараёни гузаронидани таіѕиѕіо осон мегарданд, оё теъдоди кашфиётіо зиёд мешаванд?

Дар аввал ту аксар ваѕт дармемонњ, маъниіоро фаромўш мекунњ, ба луљат менигарњ, аммо бо гузашти ваѕт мушкилиіо бартараф хоіанд шуд ва дар натиїа тез – тез возеіияте, ки бо тимсоли дарёчаи булўрини муссафо іамоіанг аст, пайдо шудан мегирад

Рўйхати мазкурро ман доимо пурра хоіам кард.

(Їусутуїўи калимаро дар WORD ё hmtl бо ёрии тугмачаіои «Ctrl + F») амалњ намудан мумкин аст.

* * * * * * * * * *

*) «Даркіо» - іамаи он чизе ки іаст, дар бораи он чизе мо мегўем, ки «ин ѕабул карда мешавад».

*) «Панї скандх» = «панї намуди даркіои шахсњ» - іисіо [їисмониіо] (босиравњ, таъмњ, ламсњ, машомњ, самъњ, сексуалњ ва љайраіо), іиссиётіо (номатлуб ва матлуб), аѕидаіо, хоіишіо, фарѕкунњ.

*) «іиссиёти номатлуб» (ІН) – іиссиётіое, ки дорои чунин аломатіо мебошанд:

1) іангоми зуіур намудани оніо ва баъд аз оніо кундзеінњ ба амал меояд (яъне тез заъиф шудани лаёѕат ва хоіиши фарѕ намудани даркіо);

2) баъд аз оніо аіволи бади їисмонњ ба вуїуд меояд;

3) баъд аз оніо таваїїўі надоштан, лаззати ѕаблњ, рўібаландњ, ДМ – и дигар ва хоіишіои шодиомез ба вуїуд меоянд;

4) їорњ будани оніо бо таффакури возеі мувофиѕат намекунад;

5) їорњ будани оніо бо ДМ мувофиѕат намекунад;

6) ІН – ро аз сар гузаронида истода, ту ба роботи барномарезишуда монанд мебошњ – аксуламал ва рафторіоро пешакњ фаімидан мумкин аст; амаліои ту хеле бесамаранд;

7) Бе машѕи босубот ва ѕатъњ аз селоби ІН берун баромадан ѕариб номумкин аст – іатто агар ту дар ягон вазъият іис намудани онро ѕатъ карданњ бошњ іам, оніо ѕатъ намешаванд – ѕувваи одати іазор маротиба часпидашуда іамин тавр аст.

(Намунаіои ифодаи ІН: рашк, таассуф бар худ, тарс, хашм, нороіатњ, норозигњ, хафагњ, девонагњ, іайронњ, таіѕир, іасад, хавф, нооромњ, нафрат, кароіат, шарм, ѕасос, андўі,љамгинњ дилмондагњ).

*) «Іиссиётіои матлуб» (ІМ) – аломатіои он:

1) оніо оинавор мухолифіои ІН мебошанд: іасад, бадхоіњ, норозигњ – розигњ, іиси залилии худ («ІЗХ») – іиси худписандњ («ІХП»), нооромњ – оромшавии заъфњ ва тирагњ, андўіи бохт – «шодии» љалаба, андўіи таніоњ – дўстии љамовар, хушомадгўњ ва ба іамин минвол;

2) баъд аз оніо хасташавњ, заъфи рўіию їисмонњ ва бефарѕњ ба вуїуд меояд;

3) баъд аз оніо аіволи бади їисмонњ ба вуїуд меояд, іар чанд ки оніо, монанди маълум будани баъд аз ІН, на он ѕадар маълуманд;

4) іангоми їорњ будани оніо тарси мавїуд аст, ки оніо дер ё зуд ѕатъ хоіанд шуд ва ІН ба вуїуд меоянд;

5) їорњ будани оніо ѕариб 100% бо ДМ мувофиѕ нестанд – ба истиснои іолатіое, ки ІМ ІН – и мутобиѕро мувозина мекунанд ва дар рахнаи озодшуда метавонад акси садои ДМ чашмак занад;

6) зимни зуіур кардан ва баъди он кундзеінњ ба вуїуд меояд;

7) їорњ будани оніо бо таффакури возеі мувофиѕ нестанд, іар чанд ки он ѕадар маълум нестанд, мисли он ки іангоми ІН маълум мебошанд;

8) іамон «роботмонанд» будан, осонии баіисобгирии аксуламал ва рафтори одами іискунандаи ІМ; іамон самарабахш набудани амаліо;

9) хоіиши іис кардани ІМ бештар іолати вобаста будан аз маводи мухаддирро ба хотир меорад – «аъзошиканњ» аз ІМ – и ногирифта метавонанд хеле дарднок бошанд, яъне бо ІН – и пурѕувват мушоият мешаванд.

*) «Даркіои мунаввар» («ДМ») – он даркіое, ки барои ифода намудани оніо, мо калимаіои меірубонњ, іисси зебоњ, їидду їаід, осудагњ, шодњ аз эїод, іусни таваїїўі, ваїд, лаззати ѕаблњ, сарфаімравњ ва љайраіоро истифода мебарем (ба боби « Рўйхати ДМ – ро бо шаріояшон» нигоі кунед).

Хусусиятіои фарѕкунандаи ДМ:

1) іангоми пурѕувват будани шиддатнокиашон фарѕ карда мешаванд – беобъектњ, мавїуд набудани «ба ман тааллуѕдошта»ва «ба ту нигаронидашуда».

(Агар ту меірубонии заъифро аз сар гузаронида истода бошњ, он гоі чунин меіисобњ, ки «ту меірубониро нисбати ў аз сар гузаронида истодањ», аммо агар меірубонњ пурѕувват, махсусан – ваїдњ шавад, он гоі возеіият пайдо мешавад, ки меірубонии мазкур аз «ту нест» «ба ў» хам нест, одами дигар – фаѕат омили мунввар барои меірубонист).

2) іар гуна ДМ – ро бо ДМ – и дигар іамоіангњ мекунад.

3) ДМ бо љамгиниіо мувофиѕ намебошанд – љамгиниіо іар ѕадар пурѕувваттар бошанд, ДМ іамон ѕадар заъифтару камтар мебошанд.

*) «Заминаи номатлуб» («ЗН») – маїмўи ІН шадидии хеле заъиф дорад. Вай ифодаи пурѕуввати лаппишіо надорад, аз їиіати ваѕт хеле тўлонњ аст, метавонад соатіо, рўзіо, моііо, тамоми умр тўл кашад Дар вай фарѕ кардани ІН – и мушахас мушкил аст. Фурў нишондани ІН (ба идомааш нигоі кунед) ЗН – ро пурѕувват мекунад.

*) «Іолати номатлуби энергетикњ» («ІНЭ») маїмўи іиссиётіои [їисмониіо] ногуворе, ки мо маъмулан «аіволи їисмонии бад» меномем: заъф, іусни таваїїўі надоштан, «іеї чиз рўй надода истодааст», «вазнинњ дар бадан» ва љайраіо.

(ІНЭ мисли ІН имкони бенуѕсон бартарафсозиро дорад. Усуліое, ки бо оніо ЗН бартараф карда мешавад, бештар самарабахш мебошад. Ба шарте ки хусусияти зуіур намудани ІНЭ ба ЗН ва усули бартарафсозњ ба ІН монанд бошад, агар хусусияти зуіур намудани ІНЭ дар айни замон ба ІН наздик бошад).

*) «Муносибати номатлуб» («МН») – лаппишіои кўтоі ва заъифи ІН (норозигњ, нороіатњ, бадхашмњ, нафрат ва љайра)

( Дар муѕоиса бо ЗН, ки бо бо ѕабати зичи тумани заірнок монанд карда мешавад, ІН бо намуде аз селаи зичи беіудуди хомўшакіои заірдор монанд карда мешавад.

Лапиши ІН дар одами маъмулњ ѕариб аз іамаи даркіо ба вуїуд меояд, махсусан іангоми фаъолият, воѕеъ будан дар байни одамон, муошират бо оніо ва іангоми дар бораи оніо фикр кардан)

*) «4Н» - ІН, ІНЭ,ЗН ва МН.

*) «Ранїиш» - тараіум бар худ + бадхашмњ + ѕасосгирњ.

*) «Палидњ» - ІХП + бадхашмњ + бадхоіњ + хоіиши паст задан, хандахариш кардан, їазо додан.

*) «Сафаімравњ» - фикре, ки:

а) возеіияти аѕлониро пурѕувват мекунад.

б) бо ДМ – возеіият іамоіанг мебошад.

в) бо ДМ – и дигар іамоіанг аст.

*) «Хоіишіои механикњ» «хм» - чунин аст, ки:

а) Бо сабаби фикріо – консепсияіои иїборие, ки дар таркиби оніо калима - паразитіои мисли «лозим аст» ва ифодаіои водоркунанда, ки баъд аз оніо Франкштейніо аз кабили «ба он їо рафтан лозим аст», «ин тавр кардан зарур аст», «ин тавр кардан хуб мебуд», «ин тавр накардан беадолист» ба даст меоянд, ба вуїуд меояд. Ва ту инро ѕатъи назар аз мавїуд набудани хоіиши шодиомез ва іис карда истодани ІН (норозигњ, тараіум бар худ), ІНЭ (хасташавњ, заъифњ), ІМ (ѕаноатмандњ аз худ, ІХП) ва боѕњ гузоштани консепсияіои дигар («хуб аст, ки ман инро кардам, ин дуруст аства іамин тавр лозим аст), иїро мекунњ

б) бо сабаби ІН (хоіиши фаромўш кардани тирагњ ё андўі, пурѕувват сохтани нороіатњ ва МН) ва ІН (хоіиши іис намудани ІХП, ѕаноатмандњ аз худ) пайдо мешавад.

в) бо сабаби одати механикњ пайдо мешавад – ту іамеша аз кор баргашта ба хона омадан телевизорро равшан мекунњ ва ба іатто агар ба ахбор іеї таваїїўіе надошта бошњ іам, ту аз ду сар онро дар іолати кундзеінии том тамошо мекунњ.

г) бо сабаби ІНЭ ба вуїуд меояд (сустиро іис мекунњ ва онро бартараф намесозњ, балки дар диван дарозкашида худро ба он месупорњ)

д) бо сабаби дигари хм.

*) «Хоіиши молик шудан ба ДМ» - хоіиши механикии истифодабарии ДМ барои амалњ сохтани хоіишіои механикии дигар (бар хилофи «хоіишіои [шодиомез] ДМ» - хоіиши дар айни замон іис кардани ДМ).

*) «Консепсияіо» - дар илм калимаи мазкур барои ифода намудани системаи гипотезаіо љайриихтилофњ ва интерпретатсияи маълумотіои озмоишњ истифода бурда мешавад. Дар матни «амалияи роіи рост (АРР) вай мутобиѕи іамон маънии дар забони гуфтугўњ пайдо намудааш истифода бурда мешавад – «механикњ, яъне беандеша, кўркўрона ѕабул намудани эътиѕод ва тасдиѕіо».

(Консепсияіои ба таври механикњ ѕабулгардида дар зери таъсири хоіишіои механикњ, іиссиёти номатлуб ІН (масалан іиси з алилии худ ІЗХ), хиїолат, хавфи муносибати номатлуб (МН) бар худ, тарси таніо мондан ва љайра), бидуни муіокимаіои шахсњ, бидуни їустуїўи асосіо, ба вуїуд меоян. . Яъне тасдиѕ іамчун эътиѕод ѕабул карда мешавад ва минбаъд одам тавре зиндагонњ мекунад, ки гўё таніо вай іаѕиѕату асоснок мебошад).

*) «Андўііо» - ІН ва ІМ, консепсияіо [љалат] ва муколамаи ботинии механикњ, хоіишіои механикњ, іисіои номатлуб (ІНЭ, іаракатіои маїбурњ, «аіволи бад»).

*) «Хоіишіои шодиомез» (хш) – хоіишіое, ки іадди аѕал бо лаззати ѕаблњ, рўібаландњ, шодњ ва субот іамоіангњ доранд.

(Як ѕатор аломатіое мавїуданд, ки хоіишіои шодиомезро аз механикњ їудо мекунанд. Масалан агар амалњ шудани хш ба даст наомада бошад, ІН зуіур намекунад, ва љайраіо. Дар китоб бинед).

(Іар гуна хоіиш – ин хоіиши ивазкунии даркіо мебошад)

*) «Їабіаи кор» - маїмўи хоіишіои шодиомез [дар іамин лаіза зуіур намуда] дар їараёни амалњ кардани оніое, ки саъю кўшиш ба харї дода мешавад.

*) «Іамоіангњ» - пурѕувват шудани сареіияти шиддатнокии (ё іар гуна сифатіои дигар) ДМ, іангоми зуіур кардани дарки дигари андўігин набуда (масалан дарки дарахт) ё ДМ.

*) «Омили мунаввар» («ОМ») – дарке, ки бо ДМ іамоіанг аст.

*) «Самимият» - хоіиши шодиомези фарѕ кардани даркіо.

*) «Дурўљгўњ» - хоіиши механикии таіриф намудани [хабари ба касе фиристодашуда] маълумоти ба ѕайд гирифташуда дар бораи даркіои худ.

(Агар ту хабар медиіњ, дар бораи «рашк мавїуд нест», маълумотро ба ѕайд мегирњ, аммо мисли одаме, ки рашкро іис мекунад, рафтор мекунњ, он гоі ман дар бораи дар ту вуїуд доштаи худфиребњ ва дурўљгўњ асос дорам)

*) «Іаѕѕоният» - хоіиши механикии фурў нишондани дурўљ.

*) «Боварњ [оиди мавїуд будани даркіо]» - фарѕ намудани босуботи даркіои мазкур.

(Бевосита дар бораи он ки дарки мазкур фарѕ карда шудааст, ё аз рўи он ки фикри «ман фарѕ мекунам [ин маїмўи даркіоро]» мавїуд аст, [«ин маїмўи даркіо] іастанд», муіокима кардан мумкин аст, ё аз рўи он ки хотираіои даркіои мазкур мавїуданд).

*) «Хотира»- іама гуна дарке, ки бо фикри «ин буд» ва боварњ доштан ба он мушоият мешавад.

*) «Ба ѕайд гирифтани фикрњ [даркіо]» – фарѕ кардан + фикри «ман ин даркро фарѕ мекунам», «ин дарк мавїуд аст».

*) «Истилоі» - калимаіое, ки ман бо оніо маїмўи муайяни даркіоро ифода мекунам.

*) «Ба хотир гирифтан» -, [ дар бораи ДМ] – хш аз сар гузаронидани ДМ (хшДМ) на бо як лапиши зуіуркунанда, балки ба таври хеле камтар ё бештари зичњ дар муддати дарозтари ваѕт. Мутобиѕан метавонем, ки бо ба іисоб гирифтани он дар % аз тамоми ваѕти ба ѕайдгирњ, дар бораи зичии камтар ё бештар сухан ронем.

(хшДМ бо фикри «мехоіам ДМ – ро іис кунам» омехта карда нашавад! Санъати фарѕ кардан, ба воситаи машѕ коркард мешавад.)

Азбаски бахотиргирњ бо хш зич мебошад, аїиб нест, ки вай ба хеле пурѕувват шудани пуршиддатии хмДМ ва ДМ оварда мерасонад.

Азбаски ба хотир гирифтан таффакур намебошад, бо вай мушоият намудани ІАМА ГУНА намуди фаъолият, аз їумла меінати зеінии пуршиддатро ёд гирифтан мумкин аст.

*) «Амалияи роіи рост» («АРР») – пайдаріам иваз намудани даркіои нохоіами ту, ба даркіои дилхоі. Барои ин хоіиши іис кардани шодиомези іамин гуна ивазкуниро доштан зарур аст ва онро чунон босуботу ѕатъият парвариш кардан лозим аст, ки одати ташкилшавандаи нав, одати пешинаи як ваѕтіо ба таври механикњ ташкилшударо пахш кунад. Ман ин роіро маіз барои он «рост» меномам, ки барои амалњ намудани он, як шарти муіим талаб карда мешавад - мавїуд будани хоіиши иваз кардани даркіои дар ту пайдошаванда.

*) «Саъю кўшиш» - хоіиши шодиомези муттамаркази пуршиддат [иваз намудани даркіо аз нохоіам ба дилхоі] «Муттамарказ» - яъне хотирпарешониіои бетартиб (хаотикњ) заъиф мебошанд.

(Масалан, «харї намудани саъю кўшиш барои бартарафсозии ІН» - маънои мушакіои худро таранг кардан, дандоніоро ба іам фишурдан, ё ба таври махсус нафас кашиданро надорад. Ин маънои хоіиши сахти бас кардани аз сар гузаронии ІН, хоіиши сахти іис кардани ДМ ва аз сар гузаронидаи лаззати ѕаблии муваффаѕ шудан ба натиїа мебошад).

*) «Натиїа» [дилхоі] - зуіур намудани даркіои дилхоі баъд аз саъю кўшиш оид ба муваффаѕ шудан ба ин даркіо.

(Іамин тариѕ фўкіо ѕарор медиіанд, ки дар бораи «натиїа» фаѕат дар сурати мавїуд будани хоіишіои дилхоі гап мезананд. Барои фўкіо ин мувофиѕи маѕсад аст, чунки оніо аз якдигар ва худ аз худ дар бораи натиїа пурсида истода, іамеша на хоіишіои механикњ, балки хоіишіои шодиомезро дар назар доранд).

*) «Бохт» - мавїуд набудани натиїа ва ба ѕайд гирифтани он.

*) «Таїриба» - маїмўи натиїаіо ва бохт.

*) «Їамъбаст» - зуіур намудани даркіои дилхоі (аз їумла хоіишіои механикњ) баъд аз хоіиш кардани даркіои мазкур.

(Іамин тариѕ, «натиїа» іолати їузъии «їамъбаст» мебошад.

*) «Оѕибатіо» - іама гуна даркіои баъд аз амалњ шудани хоіишіои шодиомез ва механикњ зуіур намуда.

(Іамин тариѕ «натиїа» ва їамъбаст – іодисаіои їўзъии оѕибатіо мебошанд).

*) «Комплекси сахт алоѕаманд буда [даркіо]» - маїмўи даркіое, ки хеле зуд – зуд, ё ѕариб іамеша ё іамеша дар як ваѕт ё паи іамдигар (бисёр ваѕт бо навбати муайян ) зуіур мекунанд.

(Масалан «дугонаи ман» - комплекси сахт алоѕаманд будаи даркіо мебошад, чунки ман ѕариб доимо ва дар як ваѕт ё даррав паи іамдигар, он чизеро, ки іамчун «рўи ў», «бадани ў», «овози ў», «маънии суханони ў» ва љайраіо номида мешавад, мешиносам, ба худ ѕабул мекунам ва он чизеро, ки «болопўши ў», «меірубониіои ў» ва монади иніо ном мебарам, бисёр ваѕт ѕабул мекунам.)

*) «Комплекси алоѕаманд набуда [даркіо]» - маїмўи даркіое, ки аіён – аіён ё хеле аіёнан дар як ваѕт, ё бевосита аз паси якдигар зуіур мекунанд, барои іамин бо ёрии таілили мушоіидавњ дар бораи оніо ѕонуниятіои устувори зуіур кардани оніоро ёфта намешавад.

Намунаіои ифода кардани чунин комплексіо: «шароит», «тўдашавии бетартибонаи іодисаіо», «харїумарї». «шинохтанашуда» Ѕайд мекунам, ки шуури мунаввари фарѕкунандаи ДМ – возеіият аз чаіорчўбаи ин муайянкунњ берун мемонад.

*) «Іамроіикунанда» [дарк ё маїмўи даркіо]» - іамин тавре ки іамроі бо даркіои «іамроі будан» унсури комплекси сахт алоѕаманд буда ба іисоб меравад. Истилоі барои содда кардани сохтори гуфтор истифода бурда мешавад.

(Дар забони маишњ калимаи «іамроі будан» барои ифода намудани іам комплексіои сахт алоѕаманд (инѕилоб бо хунрезњ іамроі аст) ва іам комплексіои алоѕаманд набуда (заминїунбњ бо борон іамроі буд), истифода бурда мешавад. Дар АРР ман ин калимаро таніо барои ифода кардани комплексіои сахд алоѕаманд буда истифода мебарам. Барои ДМ ман истилоіи «іамоіангњ» - ро истифода мебарам).

*) «Одат» - даркіое, ки іангоми (ё бевосита баъд аз) зуіур кардани маїмўи муайяни даркіои дигар, тавре зуіур мекунанд, ки оніо дар якїоягњ комплекси сахт алоѕамандро ташкил мекунанд.

Масалан – ташкил намудани одати бартарафсозии нороіатњ [фаімост, ки дар лаізаи зуіур кардани нороіатњ] маънои ташкил намудани комплекси сахт алоѕаманди «нороіатњ – саъю кўшиши бартарафсозии нороіатњ» - ро дорад.

(Дар забони маишњ бо калимаи «одат» боз іар гуна даркіои зуд – зуд зуіуркунандаро меноманд. Масалан їумлаи «ў одати нороіат шуданро дорад», ин маъноро дорад, ки ў тез – тез нороіат мешавад. Ин маънои онро дорад, ки нороіатњ ба комплекси сахт алоѕаманд будаи «ин одам» дохил мешавад).

*) «Парвариши ДМ» - ба харї додани кўшиш барои бисёр кардани тезњ, пуршиддатњ ва дигар сифатіои зуіуркунандаи ДМ.

*) «Шахсият» - комплекси сахт алоѕаманди даркіои аз тамоми 5 скандх иборатбуда.

*) «Аккорд» - комлеки сахт алоѕаманди ДМ.

*) «Маѕсади ягона» - хоіиши шодиомези пуршиддат ва устувор, ки аккордро бо лаззати ѕаблњ, субот, ва їиддият ташкил мекунад (бисёр ваѕт ДМ – и дигар низ зуіур мекунанд). Агар дигар хш бо оніо іамоіанг набошанд, заъиф мешаванд.

*) «Їараён» - маїмўи даркіои (давріо) аз паси якдигар меомада, ки іамчун комплекси сахт алоѕаманд їудо карда шудаанд. .

*) «Давр» - унсури їараён.

*) «Пайдаріамњ - [даркіо]» - маїмўи даркіои аз паси якдигар меомада.

*) «Амалњ шудан [хоіиш]» - (мисли пайдаріамњ) – пайдаріамии даркіо, ки бо хоіиши їамъбастњ доштан мушоият мешаванд, нисбати оніо гумон мавїуд аст, ки оніо бо їамъбаст тамом хоіанд шуд.

*) «Амал» - ѕисми таркибии амалњ шудани хоіиш.

*) «Тавлид шудани ДМ» - амалњ шудани саъю кўшиш барои муваффаѕ шудан ба зуіуркуниии ДМ.

*) «Їараёни бартарафсозии ІН»: іадди аѕал аз давріои зерин иорат аст:

1) Баѕайдгирии кўтоі, ѕариб як лаізагњ ва фикрии «ІН іаст».

2) Хоіиши шодиомези ѕатъ кардани ІН.

3) Амали (яъне лаппиши муттамаркази ѕавии хоіиши шодиомез) бартарафсозии ІН.

4) Хоіиши шодиомези ДМ.

5) Саъю кўшиши тавлид намудани ДМ (яъне лаппиши муттамаркази хоіиши шодиомези ДМ мустаѕиман дар іоли іозир, «їаіидан» ба ДМ, худро дар ДМ «ба ёд овардан»).

6) Зуіур кардани ДМ.

Таніо баъд аз он ки банди 6 – ум иїро шуд, їараёни бартарафсозиро ба охир расида іисобидан мумкин аст.

(«Їараёни бартарафсозњ» ваѕте ба вуїуд меояд, ки таїрибаи бартарафсозии ІН заъиф аст, ё хоіиши шодиомези бартарафсозии ІН аз хоіиши механикии идома додани іискунии ІН ба ѕадри кофњ зиёдтар нест – дар іолати мазкур ивазкунии ІН ба ДМ оіиста ба вуїуд меояд ва дар он давріои зикршуда ба хубњ намоён мешаванд. Ба андозаи іосил шудани таїрибаи бартарафсозии ІН ва пурѕувват гардидани хш – и ѕатъ кардани ІН ва іис кардани ДМ, баъзе давріо ба таври маъмулњ ва таъїилњ иїро шудан мегиранд, барои іамин бо гузашти ваѕт мо на дар бораи «їараён», балки оид ба «амали бартарафсозњ» сухан меронем.

Ба давріои номбаршуда метавонанд, давріои дигар низ илова шаванд, масалан хоіиши пурѕувват кардани хш ДМ, ё фикріо – «омиліои мунаввар, іамчунин метавонанд давріои шаклашон аїоиб ба вуїуд оянд»).

*) «Амали бартарафсози ІН» ё іамту «бартарафсозии ІН» - саъю кўшише, ки дар натиїаи он:

а) азІН іатто осори ночизе боѕњ намемонад,

б) ДМ – и бигузор заъиф, вале равшан ба вуїуд меояд.

*) «Технология» - баѕайдгирии [бо тартиби омаданашон] давріои їараёни амалњ кардани хоіишіо.

*) «Ташнагњ ба кашфіо» - аккорди иборат аз:

1) хш кашфіо [дар амалия] (яъне пайдо шудани ДМ – и нав, возеіиятіо, кашфи технологияіои нав ва љайраіо.). Ифодаи дигари іамоіангкунандаи он – хоіиши шодиомези таісил кардан,

2) іисси асрор,

3) їиддият.

*) «Истироіат» - танаффўс дар машаѕатіо [їисмонњ], ки дар оѕибати он хасташавњ ба вуїуд меояд.

(На ІНЭ (пажмурдагњ, іеї чиз рўй надода истодааст ва љайраіо), на ІМ (ѕаноатмандњ, ѕаноатмандњ аз молик будан, бадхоіњ ва іоказо) истироіат іисоб намешавад Іар гоіе ки одам бо ёрии ІМ истироіат карданњ мешавад, ў ба їои омехтагии хасташавњ ва 4І, фаѕат танг карда баровардани 4І - ро амалњ мекунад. Табдил шудани оніо бо ІМ, ногузир ба таъїилан шиддатнок шудани 4І оварда мерасонад. Тарзи ягонаи истироіат кардан, ѕатъ кардани машаѕѕатіои їисмонњ мебошад ва агар одам истироіатро іамчун озодњ аз 4І фаімад, он гоі бартарафсозии оніо ва тавлид намудани ДМ роіи ягона мебошад).

*) «Хасташавњ» - маїмўи іисіое, ки [їисмонњ] дар натиїаи машаѕѕатіои тўлонњ ва пуршиддати їисмонњ ба вуїуд меояд. Бо хоіиши дар машаѕѕатіо танаффўс кардан мушоият мешавад. Таъкид мекунам, ки ІН, ЗН ваІНЭ, іамчунин пажмурдаіолњ, бетаваїїўіњ, танбалњ, якрангии зиндагњ ва љайраіо хасташавњ намебошанд.

Хасташавњ бо ДМ пурра мувофиѕ аст ва зиёда аз ин – агар сабабгори машаѕѕатіои їисмонњ хоіишіои шодиомез бошад, он гоі хасташавњ іисси гуворо ба іисоб меравад.

*) «Мавѕеъ» - маїмўи якчанд дарки дар натиїаи амалњ шудани хоіишіои шодиомез ташкилшуда мебошад.

*) «Іолат» - маїмўи даркіое, ки ѕатъи назар аз хоіишіои ба ѕайд гирифташуда ташкил мешаванд.

*) «Аѕрабаки шиддатнокњ» [дар айни замон истифодашаванда] – дар АРР истифода бурдани аѕрабаки 10 баллњ ѕабул шудааст, ки дар он раѕами 1 ба шиддатнокии іадди аѕѕали дарки мазкур ва 10 ба іадди аксари он мутобиѕат мекунад. Азбаски дар зимни гузаронида шудани амалия шиддатнокии даркіо бемайлон паст/ баланд мешавад, даркіои дар ваѕтіои охир ѕайдшуда (моі, якчанд моі) барои іисобкунњ гирифта мешаванд.

*) «Зичшавии аѕрабак» - аз сари нав іисоб кардани шиддатнокии даркіои љамангез бо сабаби ба таври устувор паст шудани шиддатнокии миёнаи оніо. Он чизе ки пештар 3 - 4 буд, іоло 10 мешавад. Он чизе ки «зиёдтар аз 4» буд, «їунбунда» мешавад. Он чизе ки пештар «хеле заъиф» буд, аз 1 то 5 мешавад.

*) «Муіим» - чунин шиддатнокие, ки іамчун аз 5 боло баіогузорњ карда мешавад.

*) «Боаімият» - чунин шиддатнокие, ки іамчун аз 3 то 5 баіогузорњ карда мешавад.

*) «Бетавофут» - нисбати он чизе ки дар борааш сухан рафта истодааст, хоіиши аіамиятнок вуїуд надорад.

*) «Мушкилњ кашидан», «мушкилњ» - чунин мавѕеъ ё іолате, ки іангоми мавїуд будани он, барои муваффаѕ шудан ба натиїа, саъю кўшиши зиёд сарф кардан зарур аст.

*) «Оддњ» - іамин тавре, ки дар ин іолат мушкилњ ба вуїуд намеояд.

*) «Интизории фаъолона» - іолате, ки ба таркиби он хоіишіои шодиомези зерин дохил мешаванд.

1) маѕсади ягона [барои ноил шудан ба як миѕдор натиїа равона карда шудааст].

2) хш бартарафсозии хм, барои ноил шудан ба натиїаи мазкур равона карда шудааст.

3) хш амалњ накардани хш заъиф ва ноустувор, ки барои ноил шудан ба натиїаи мазкур равона карда шудааст.

4) хш барои он ки хш шиддатноку устувор зуіур кунанд ва оніо бо маѕсади ягона іамоіангњ кунанду барои ноил шудан ба натиїаіои мобайнњ равона шуда бошад.

Мавѕеи интизории фаъолона - оѕибати амалияи парваришу пурѕувват кардани хш ва бо ДМ мушоиятшаванда.

(Дар оѕибат «самараи баста шудан» ба вуїуд меояд – шиддатнокњ ва устувории хш меафзояд, суботкорњ, лаззати ѕаблњ, їиддият пурѕувват шуда, ДМ – и дигар зуіур хоіанд кард).

(Дар зимн хш – и ѕадаміои мобайнњ метавонанд тамоман зуіур накунанд! Аммо ин маънои бохтро надорад. Охир, «маѕсади ягона» іангоми «интизории фаъолона» пурѕувват гардида, аз таркибіои механикњ тоза мешавад, ки дар натиїа вай эітимолияти ноил шудан ба натиїаро бидуни ноил гардидан ба натиїаіои мобайнњ, зиёд мекунад).

*) [амали] «Зўрбазўракњ» - муваффаѕ шудан ба хоіиши механикњ ва амаліои иїрошудаи зимни хоіиши механикњ зуіур намуда – новобаста ба зиёд будани ІН.

*) «Фаъолияти ба ашё нигаронидашуда» - одам – ин фарѕ кардани комплксіои бо хам сахт алоѕамандбуда, їустуїўи ѕонуниятіо дар тарзи зуіур намудани оніо. Кор фармудани оніо барои муваффаѕ шудан ба даркіои дилхоі.

*) «Ашё», «мавїудот», «раванд» - ифодаіои комплекси даркіои бо іам сахт алоѕаманд буда.

*) «Вайронкунњ», «нобудкунњ», «ѕатъкунии» ашё, мавїудот ё мутобиѕи раванд буда - маїмўи даркіое, ки баъд аз оніо яку якбора (ё бевосита аз паси іамдигар) зуіур кардани комплексіои даркіои ба іамдигар сахт алоѕаманд, гум мешавад. (махсусан, агар ин бебозгашт бошад).

*) «Унсуріо» (ё ѕисміои таркибњ), «хусусияти рафторіо» (ё «махсусиятіои характер, шахсият») ва «давраіо» - комплексіои їудо кардашудаи ба іамдигар сахт алоѕаманд дар ашё, мавїудот, ё мувофиѕи раванд буда. (Мутаваїїеі бошед, ки агар бо истилоіоти мазкур дар ифодаіои пешниіодшуда амал намоем, он гоі равшан аст, ки «ашё» ба «сохтор», «мавїудот» ба «рафтор», «раванд» бошад ба паи іамдигар будани давраіо мушобеі нест ва іатто дар он іолате іам, ки комплексіои ба іам алоѕамандии сахт дошта, бо худ тамоми маїмўи даркіои їудо кардашударо дар дар комплекси ибтидоии пурѕувват, фаро мегиранд).

Дигар хел іам гуфтан мумкин аст: «ифода намудан» ба «комилан донистани сохтор ва хосият» мушобеі нест. Дар таїриба бо осонњ муайян мегардад, ки агар дар іамин лаіза їудо шудани (маълум шудани) ягон маїмўи даркіо вуїуд дошта бошад, он гоі ба андозае ки амалияи бартарафсозии љамгиниіо ва парвариши ДМ (ё агар дар бораи ашёіо гап занем, он гоі ба андозаи таіѕиѕи оніо) амалњ мегарданд, таљйироти зерин ба амал меоянд:

1) ба ѕайд гирифтаніои нави фарѕкунњ (шинохтан) ба вуїуд меоянд. Илова бар ин сарфаімравњ (яъне фикри іамоіанг буда бо ДМ) дар бораи он ки фарѕкунии (шинохтани) мазкур, пештар дар іамин мавѕеъ мавїуд набуд. Ин намунаи пурѕувват шудани лаёѕати фарѕкунњ дар натиїаи амалия мебошад. Іамчунин вай намунаи «рушд ёфтани» одам мебошад, яъне зуіуроти даркіои нави пештар ба ў маълум набуда аст.

(Ё ин ки дар бораи ашё гуфта истода, мо метавонем даркіои нав пайдо кунем ва дар натиїаи он:

а) нисбати вай тарзи нави таъсир карданро санїидем - ин намунаи таіѕиѕи табиию илмии маъмулњ мебошад, агарчњ ин, хоі дар дар соіаи физикаи озмоишњ бошад, хоі дар соіаи равоншиносии озмоишњ),

б) ѕудрати базаи озмоишњ (барои асбобіо ва љайраіо имконият фароіамкунанда) ва самарабахшии тарзіои таіѕиѕи шахсият ва љайраіо пурѕудрат гардид.

2) ба ѕайд гирифтаніои нави фарѕкунњ (шинохтан) ба вуїуд меоянд. Илова бар ин сарфаімравњ дар бораи он ки фарѕкунии (шинохтани) мазкур пештар дар іамин мавѕеъ мавїуд буд. Ин намунаи пурѕувват шудани самимият дар натиїаи амалия мебошад.

3) Тарзіои нави фарѕкунии комплексіои сахт ба іамдигар алоѕаманд, дар таркиби комплекси ибтидоњ зуіур мекунанд, ки он метавонад іамчун асос барои ташкил кардани гипотезаіои нав, таіѕиѕ іои минбаъда ва кашф намудани даркіои нав хидмат намояд.

Іамин тариѕ, комплексіои сахт ба іамдигар алоѕамандро бо ин ё ном ифода намуда, ман наметавонам гумон кунам, ки іамаи даркіои фарѕшударо ба ѕайд гирифтам ва дар оянда фарѕкуниіои нави (шинохтаніои) дарк ба вуїуд намеоянду оніоро ба таркиби сохтори комплексіои ибтидоии сахт ба іамдигар алоѕаманд ворид намекунам. Ба он хотир, ки оніо шартіои дар комплексіои сахт ба іамдигар алоѕаманд гузошташударо ѕонеъ месозанд.

Истифода намудани гуфтаіои болоро ба мисоліои мушахас хеле осон аст, барои іамин дигар мисол намеорам, іар касе метавонад, ки инро мустаѕилан иїро намояд. Он чизе ки бо амалкунандаи АРР рўй медиіад, намунаи васеъшавњ ва аникшавии таркиби комплексіои сахт ба іамдигар алоѕаманд, бо номи «ман», «іамин їой» ва «маїмўи даркіо дар іамин їо» мебошад).

*) «Сохтор», «характер» («шахсият») ва «пайдаріамњ» - маїмўи унсуріо, хусусиятіои рафтор ва давраіо мутобиѕанд.

*) «Тасвири [маїмўи даркіо]»

а) «тасвири сохторию рафторњ» - феіристи комплексіои сахт ба іамдигар алоѕаманде, ки фарѕкунии оніо дар гурўіи мазкур муяссар мегардад. (унсуріо, хусусиятіо рафтори маїмўи даркіои мазкур ва унсуру давраіои он) ва/ ё

б) «тасвири іамоіангона» - феіристи даркіое, ки бо ин маїмўъ іамоіангњ мекунанд. Бисёртар тасвиріои гуфторњ ва тимсолњ истифода мешаванд. (аммо маіз бо сабаби одати їудо кардани комплексіои сахт ба іамдигар алоѕаманд, дар байни гурўііои даркіои мазкур).

(Мавїуд набудани тасвири сохторию рафторњ асоси хеле муіим аст, ки їумлаи мазкур на тасвир, балки «шеърнигорњ» мебошад, чунки:

1) агар одам іаѕиѕатан маїмўи даркіои їудо намудааи худро тасвир мекунад, вай іамеша лаёѕат дорад, ки тасвири сохторию рафтории хеле васеъро аллакай баъди таїрибаіои аввалини зуіур намудани даркіои мазкур пешниіод кунад, яъне деталіои зиёди зуіур намудани оніоро тасвир кунад,

2) вай на таніо «лаёѕати тавир намуданро дорад», балки чунин хоіиш дар вай дар сурате пайдо хоіад шуд, ки агар даркіои мазкур мунаввар мебошанд, ё дар худ унсуріои мунаввару давраіоро доранд).

*) «ОО - іамоіангњ» - ифода намудани іодисаи мазкур аз он иборат аст, ки дар байни зуіур кардани ДМ ва хоіиши шодиомези тасвир намудани он, іамоіангии сахт вуїуд дорад.

*) «Муайянкунии истилоі» - тасвири комплексіои сахт ба іамдигар алоѕаманд, ки ман оніоро бо іамин истилоі ифода мекунам.

*) «Аниѕсозии муайянкунии истилоі» = аниѕ сохтани тасвири комплекси сахт ба іамдигар алоѕаманди бо истилоіи мазкур ифодашаванда, яъне :

а) аниѕ намудани комплексіои сахт ба іамдигар алоѕаманд

б) интихоби даркіое, ки бо дарки мазкур (маїмўи даркіо) іамоіангии бештар доранд.

*) «ба ѕадри кофњ муайянсозии аниѕи истилоі»: чунин аст, ки дар айни замон хоіиши шодиомези аниѕ кардани он мавїуд нест, іол он ки истифода бурдани он ба возеіияти аѕлонњ меоварад. (ва шояд бо ДМ – возеіият іамоіангњ кунад).

*) «Калима - паразит» - калимае, ки вай истилоі нест, яъне маънои вай муайян карда нашудааст. Истифода бурдани калима – паразитіо дар нутѕ ро зуд, беробита, маънњ надошта, аз возеіияти аѕлонњ маірум буда ва бо ДМ – возеіият іамоіанг набуда мекунад.

(Дар нутѕи маишњ чунин калимаіо ѕариб мавїуд нестанд, чунки калимаіои «курсњ», «миз», «рўфтан», «биёр» - ро одамони мухталиф ба зудњ муайян месозанд, ба шарте ки чунин маѕсадро дар пеши худ гузоранд. Яъне тарзи дар матн истифода шудани калимаіои мазкур, ба ѕадри кофњ аниѕшуда мебошанд. Іамин хусусият дар гуфтугўи физикіо оид ба физика, сўібати муіандисон оиди асбоби ихтироъшавандаи оніо, дар гуфтугўи механикіо оид ба муіаррики дар таъмир будаашон ва љайраіо, дида мешавад. Ин ба он алоѕаманд аст, ки одамон дар фаъолияти маишњ ва касбњ ба натиїа соіиб шудан мехоіанд. Оніо маїбур мебошанд, ки якдигарро ба аниѕии кофњ бифаіманд, охир дар акси іол натиїа ба вуїуд намеояд ва ин ба іама маълум мешавад. Дар тасвири фаолияти равоншиносии одам бошад, калима – паразитіо бо теъдоди хеле бузург мавїуданд – дар бисёр мавридіо ѕариб 100%. Сабаб дар он аст, ки одамон хоіиши ба даст овардани натиїаро дар шакли муваффаѕ шудан ба іолатіои дилхоі надоранд, іамчунин хоіиш надоранд, ки бисанїанд – оё аз тарафи касе натиїа ба даст омадааст ё не.)

*) «Паразитіои В» («паразитіои вирусњ») – калима – паразитіое, ки истифодабарандагон дар бораашон боварии беасос доранд, ки гўё ифодаи калимаи мазкурро медонанд. Мисол: «лозим аст», «ёрњ», «хуб», «бадхоіњ», «адолат», «дуруст» ва љайра. Яъне одамон іатто сарфаім намераванд, ки калимаи мазкур, калима – паразит мебошад. (ва бештар сарфаім рафтан намехоіанд, чунки мехоіанд кундзеіниро нигоі доранд, аз сар гузаронидани возеіиятро намехоіанд )

*) «Паразитіои С» («паразитіои стандартњ») - калима – паразитіое, ки дар бораашон одамон бештар возеіият доранд, ки оніо ягон чизи мушахасро ифода намекунанд. Мисоліо: лўндаіои иїборњ аз ѕабили «хайр», «ногоі», «яъне», «іамин чиз», «хели», «чњ буд вай», «яъне ки», «ким - кадом», «асосан», «іамту», «як бор», «куллан».

*) «Паразитіои И» («[псевдо]- жаргонизміои илмњ») - намуди паразитіои сироятњ: ба ѕавли истифодабарандагонашон, чунин калимаіо ба фикри гуфташуда муіимият ва арзишнокњ мебахшанд. Паразитіои И ІХП ва худпарастии гўяндаро пурѕувват мекунанд. Іамчунин пешбинњ шудаанд, ки іамсўібат ІЗХ (іисси залили худ)- ро іис кунад, хоіиши рад намуданро фурў нишонад, мустаѕилона андеша нанамояд ва кўр – кўрона консепсияи нотиѕро ѕабул кунад. Гоііо паразитіои И барои ба таври муштарак мустаікам кардани ІХП, якїоя фурў рафтан ба худѕаноатмандии гиїкунанда ва кундзеінњ, истифода бурда мешаванд. Мисоліо: «дар іаѕиѕат», «умуман», «гуфтан мехостам, ки», «іа, аммо…», «гўё ки іамин тавр», «чунин меіисобем, ки», «мутобиѕи баъзе таіѕиѕіо», «ким - кадом файласуф іанўз дар …асри… гуфта буд, ки…», «маълум аст, ки», «ба аѕидаи шахсии ман…», «ба хотири объективият гуфтан лозим аст, ки …», «ман ба Шумо чунин хоіам гуфт…», «иїозат фармоед, аммо …» ва амсоли иніо. Миллионіо одамон худро аз їиіати зеінњ инкишофёфтаю шахсиятіои муіим мешуморанд ва барои іамин теъдоди чунин їумлаіо хеле зиёданд.

*) «Паразитіои К» («паразитіои коммуникативњ») – лўндаіои иловагии фонетикњ, іаракатдиіанда ва иїборњ ба нутѕ:

1) ба таври сабук дуто шудани іамсадои калимаи аввал дар їумла: «мммана ман чњ мегуям…»

2) аз маъмулњ зиёдтар ба воситаи пилкіо нимпўш кардани чашмон дар ољози гуфтани їумла

3) аз маъмулњ зиёдтар боз (ало) кардани чашм

4) мад кашидани садоноки охирин дар байни ѕисматіои їумла: «ман фикр мекунам, киии…»

5) Іар гуна «э …», «м …».

6) феіристи мухталифи іаракатіои иїборњ, зимни сухан гуфтан – муніариф кардани симо, хоридани узвіо, іамёзакашиіо ва іаракатіои зиёди дигар.

*) «Шоирона» - як намуди паразити сироятњ:калима – паразитіое, ки іамчун триггер барои аз сар гузаронидани ІМ ва ІН истифода мешаванд.

*) «Худфиребиіо бо доштани нохунакіо» - шакли хеле такроршавандаи худфиребњ, ки зимни он калима – паразит дар нохунакіо гирифта мешаванд ва дар іамин намуд даѕиѕан мисле, ки пештар истифода мешуд, истифода мегардад.! Дар баробари ин одам фикр мекунад: «охир, ман ин калимаро дар нохунак гирифтам ва аз ин мебарояд, ки он іеї чизеро ифода намекунад». Пас навиштани он чизе, ки іеї чизро ифода намекунад, чњ лозим аст? Он гоі барои чњ ба їои їумлаи «вай ба ман ёрњ расонд», «вай ба ман фбшзго» наменависанд? Саволи мазкурро вай ба худаш намедиіад ва бо идома додан аз истифодабарии калима – паразит, возеіияти аѕлониро фурў менишонад.

*) «Зуіурот» [одам] – маїмўи амаліои одам.

(Бо маѕсади мураккаб накардани шакли баёніо, ман дар бораи худ чизе нагуфта, дар бораи зуіурот ва гумоніои одами дигар сухан мегўям, іол он ки айнан іамин чизіоро іангоми худро ба ёд овардан, дар бораи худ гуфтан мумкин аст. Яъне замони мавїуд будани маїмўи даркіое, ки оніоро ту іамчун «ин аз сари ман гузашта буд», ифода мекунњ).

*) «Рафтор» [ одам] – маїмўи амаліое, [одам] ки іамчун комплекси сахт алоѕаманд шинохта мешаванд.

*) «Омиліои беруна» (ё «шароит» ё «іолат») – маїмўи даркіое, ки ба таркиби комплексіои сахти алоѕаманди аз тарафи ман таіѕиѕшаванда, дохил нестанд. Масалан, агар ман рафтори духтареро, ки ба тарафи ман љамгинона нигоі карда буд, интерпретатсия кардан хоіам, он гоі таъсири чунин омиліои берунаро, ба монанди мавїуд будани шавіари бадрашки ў, кўдаке, ки аз остини вай кашида истодааст ва боз чизіои зиёди дигареро тассавур кардан лозим меояд. Дар натиїа интерпретатсияи аввалаи «ман ба ў маъѕул нестам», метавонад бо интерпретатсияи тамоман баракси вай мубаддал шавад: «вай фикр мекунад – ў чњ гуна аблаі аст, чунки ба їои он, ки бо чунин духтараки олиїаноб сўібат кунад, наѕши хонуми боодоби шавіардорро бозида истодааст».

*) «Асосіо» [барои интерпретатсия ва гумоніо] зуіуроте, ки оніоро ту пештар боріо мушоіида намуда будњ (дар худ ва дигарон). Ва ошкор намудњ, ки оніо бештар ё камтар, ё бо он даркіое мушоият мешаванд, ки мавїудияти оніоро гумон мекардњ, ё бо даркіои дигаре, ки дар навбати худ аљлаб бо он даркіое мушоият мегарданд, ки мавїуд доштани оніоро ту гумон мекунњ.

*) «Гумон» - хулосабарорњ, натиїагирњ дар бораи эітимолияти баланди чизе, ки дар асосе ташкил шудааст [дар намуди як ѕатор мушоіидаіои мавїуд буда ва феіристи ѕонуниятіои маълум]

*) «Интерпретатсия» [зуіуроти шахси дигар] – іодисаи љайримуѕаррарии гумоніо – ин гумон дар бораи он аст, ки кадом даркіо [одами дигар] ба ким – кадом зуіурот [вай] іамсафар аст.

Дар бораи мавїуд будани асоси гумон доштани ким – кадом даркіо дар одами дигар, лозим аст, ки:

а) зуіуроти мушахаси он нишон дода шаванд.

б) мутобиѕи таїрибаи мавїуда оид ба мушоіидаи даркіои мазкур ва даркіои мушоияткунандаи оніо дар шароитіои ба мушоіида наздик, интерпретатсияіои эітимолњ номбар карда шавад.

(Дар бораи «даркіои одами дигар» сухан ронда истода, зарур аст, ки возеіиятро дар бораи он ки худи мафіуми «одами дигар» чизи дигар набуда, балки як чизи ифодакунандаи даркіои МАН мебошад, фаромўш насозем. Тамоми даркіо - ин таніо даркіои ман мебошанд, яъне таніо он чизіое, ки аз тарафи ман фарѕ ва шинохта мешаванд. «Одами дигар», «зуіуроти одами дигар» - иніо низ, ифодаи даркіои ман іастанд, ки комплексіои сахт бо іам алоѕаманд ба іисоб мераванд. Муіокимаіои дар боло гуфташударо рад кардан ва сохтани консепсияіои мўд дар бораи «іаѕиѕат», «фиреби хаёл», «таніоњ» љалат аст, чунки ин суханон калима – паразит мебошанд. Яъне калимаіои мазкур маънои муайян надоранд ва ба сифати унсуріои (дурўљин, беасос)консепсия истифода бурда мешаванд.)

*) «комилан мувофиѕ» - ба гумоніо ва мушоіидаіо мутобиѕ буда.

*) «Таілили маљлубиятіо» - ба ѕайд гирифтани саъю кўшишіои амалишуда, таљйиротіои таркиби даркіо дар раванди саъю кўшишіо ва оѕибатіо. Їустуїўй кардани ѕонуниятіо, ташкил шудани гумоніо дар бораи сабабіои маљлубият, гузаронидани таіѕиѕот. Таілили маљлубият – тарзи ба даст овардани возеіият, самарабахштар намудани саъю кўшишіо, зиёд кардани эітимолияти ноил шудан ба муваффаѕиятіо.

*) «Зарурњ» [барои муваффаѕ шудан ба натиїаіо] – чизест, ки бидуни вай, мувофиѕи гумоніо, ба натиїаіо муваффаѕ шудан имкон надорад.

*) «Дурўљ» - амалњ кардани хоіиши механикии муніариф кардани маълумот дар бораи даркіои худ (новобаста ба усул – таљйир додани оіанги сухан, дохил кардани норавшанњ, табдилкунњ ва љайраіо)

*) «Маълумоти бардурўљ» - амалњ намудани хоіиши шодиомези муніариф сохтани маълумотіо оид ба даркіои худ. (новобаста ба усул – омехтагии аксентіо, ворид кардани норавшанњ, пиніонњ иваз кардан ва љайраіо) Маѕсадіои маъмулии маълумоти бардурўљ:

1) Ваѕте ки асос дар бораи он ки дар амалкунандаи дигар хоіиши шодиомези вазъияти машѕкунњ мавїуд аст, барои ў муіаё кардани вазъияти мазкур.

2) Барои худ ташкил намудани вазъияти машѕњ.

3) Муіофизат аз амаліои бадхоіонаи одамони дигар.

(љамгиниіои маъмулњ: дурўљи худро ба їои маълумоти бардурўљ ѕабул кардан. Іалли он – пурра таіѕиѕ кардани даркіои худ, тавлид намудани хоіиши пурѕувват сохтани самимият (вжв ва љайраіо), ишљол кардани мавѕеи «дар айни замон ман самимњ нестам», барои кўмак ба амалкунандаи дигар муроїиат кунад, то ин ки вай ўро таіѕиѕ кунад)

*) «Хоріо» - зуіуротест, ки барои дар одам мавїуд будани даркіои бо тассавуроти ту мувофиѕ, асоси (тахмин) гумон бурдан мавїуд аст.

*) «Буттамева» - зуіуротест, ки барои дар одам мавїуд будани даркіои бо тассавуроти ту мувофиѕ, набуда, асоси гумон бурдан (тахмин кардан) мавїуд аст.

*) «Фишурда баровардан» - ин амалњ кардани хоіишіои механикњ мебошад:

а) фарѕ накардани «хоріо» дар одам.

б) фурў нишондани хотираіо дар бораи зуіуроти одам - агар дар ин бора гумон (тахмин) ё іатто боварњ мавїуд бошад, ки дар натиїаи хотираіои мазкур, «хоріо» ошкор хоіанд шуд.

в) фурў нишондани фаъолияти аѕлонњ оид ба таілили зуіуроти одам - агар дар ин бора гумон (тахмин) ё іатто боварњ мавїуд бошад, ки дар натиїаи таілили мазкур «хоріо» ошкор хоіанд шуд.

г) іангоми интерпретатсия кардани рафтори одам, фурў нишондани фикріое, ки ба яѕинан будани оніо нигоі накарда, оѕибат ба вариантіои љайридилхоі оварда мерасонанд.

*) «Пуррасозии тасвир» - ин амалњ кардани хоіишіои механикњ мебошад:

а) ташкил намудани боварии љалат дар бораи он, ки ту дар одам «буттамеваро» фарѕ мекунњ (мешиносњ).

б) ташкил намудани боварии љалат оиди он, ки хотира роїеъ ба вуїуд доштани «буттамева» мавїуд аст.

в) ташаббуснок намудани фаъолияти аѕлонњ бо халалдор кардани (іатто хеле ошкорро) алоѕаи мантиѕњ, ба шарте, ки дар натиїаи он оиди дар одам мавїуд будани «буттамева», «хулоса бароварда шавад».

г) іангоми интерпретатсия кардани рафтори одам, таніо іамон фикріое мустаікам карда шаванд, ки ба вариантіои дилхоі оварда мерасонанд.

*) «Таіѕиѕот» - маїмўи амаліои дар поён муайяншуда, ки барои муваффаѕ шудан ба возеіияти аѕлонњ оид ба «объекти таіѕиѕ» - дар комплекси сахт бо іам алоѕаманд, равона карда шудаанд.

Барои «таіѕиѕ» номида шудан, маїмўи амаліо дар таркиби худ бояд іадди аѕѕал чунин чизіоро дошта бошанд:

а) муайян кардани объекти таіѕиѕ .

б) муайян кардани «тарзи таіѕиѕ» - равшан номбар кардани амаліое, ки мувофиѕи гумоніо ва тахминіои мавїуд буда иїро кардани оніо, метавонанд ба чунин таљйирёбии объекти таіѕиѕ оварда расонад, ки таілили оніо имконияти ноилшавиро ба возеіияти аѕлонњ оид ба объекти таіѕиѕ, муіаё мекунад.

в) баѕайдгирии «натиїаіои мутавассити таіѕиѕіо» -

*) амаліои иїрошуда,

*) таљйиротіои объекти таіѕиѕ,

*) гумоніои (тахминіо) ба вуїудоянда,

г) баѕайдгирии «натиїаи таіѕиѕот» - феіристи возеіиятіои ба даст омада.

*) Тарзи дигари муайянкунии «таіѕиѕ» - шаклдиіњ ба саволи мавриди таваїїўіи ман буда ва бо ёрии мушоіида ва таїрибаіо їустуїўи їавоб ба он

*) «Далеліо» - їумлаіое, ки оніо:

1) фаімо ва ихтилофнок сохта нашудаанд,

2) мушоіида ва натиїаіои таілиліоеро, ки ба мавзўи муіокима шудаистода муносибат доранд.

3) мавѕеи муайянеро ифода мекунанд – розигњ, розњ набудан, ѕисман розњ будан, пурракунњ, нуѕтаи назари нав, ислоі ва љайраіо.

*) «Харїкунњ [хоіишіои механикњ]»:

1) бо маротибаи зиёд амалњ кардани хоіишіои механикњ (гоііо то іадди пуррашавњ ва ба андозаи аз пуррашавњ зиёдтар),

2) таіѕиѕ намудани раванди амалњ шуданіо,

3) баѕайдгирии оѕибатіо

4) їустуїўй кардан дар дар оѕибатіои комплексіои сахт бо іам алоѕаманд ва таіѕиѕи оніо.

*) «Селексияи хоіишіо»:

а) баѕайдгирии хоіишіо

б) їудо кардани оніо ба шодиомез ва механикњ,

в) амалњ кардани саъю кўшишіо барои бартарафсозии хм ва пурзўр кардани хш.

*) «Аз байн бурдани нима» [хоіишіои механикњ] - заъиф шудани (дар іадди миёна) шиддатнокии хоіиши механикњ (дар натиїаи таъсири якїояи амалияи харїкунию селексия, бартарафсозии љамгиниіою тавлид намудани ДМ) то дараїае, ки хоіиши шодиомези бартарафсозии хоіиши механикии мазкур, муайяну устувор мешавад ва ба одати іис намудани хоіиши механикии мазкур, дар бештари мавридіо љолиб мебарояд.

*) «Мувофиѕи маѕсад» - дар бораи он, асос барои тахмин кардан мавїуд іаст, ки истифода шудани он эітимолияти ба даст овардани натиїаро зиёд мекунад.

*) «Муносибтарин» - асос барои тахмин кардан мавїуд іаст, ки истифода шудани он, ё таъсири он ба эітимолияти ба даст овардани хусусияти бештари дилхоіи натиїа оварда мерасонад – масалан ба тариѕи таъїилњ ё ба таври пурра. Яъне «муносибтарин» – ин аз іама мувофиѕи маѕсадтарин.

*) «Натиїадор», «самарабахш» - истифода бурдан аз он, ба натиїа оварда расонд.

*) «Љалат» - хулосабарории аѕлонии дурўљ, ки сабаби он набудани машѕи лозимњ дар муіокимаіо, їустуїўй накардани асосіои кофњ, таілил ва љайраіо буда, іамчун оѕибати љамгиниіо ба мисли ІН, хоіишіои механикњ ва консепсияіо намебошад.

*) «Кундзеінњ» - мавїуд набудани (аз таъсири љамгиниіо) хоіиши шодиомези фарѕ кардани даркіо, ки оѕибаташ аз даст додани возеіияти аѕлонњ ва хоіишіои шодиомез мебошад.

*) «Фавѕулкўшиш» - саъю кўшиши шиддатнокияш фавѕулодда баланд (9-10 аз рўи аѕрабаки шиддатнокии їории ту ва їунбандаат). Ѕатъи назар аз боварии худ, ки инро иїро карда наметавонњ, вале ту онро мекунњ.

*) «Доминантаи номатлуб» - чунин ІН ё ЗН - и ба одам ба дараїае одатшуда, ки вай худро хориї аз он тассавур карда наметавонад. Чизіоеро, ки доимо іис мекунад, ба ѕайд гирифта наметавонад, іатто іангоми мавїуд будани хоіиши ошкор кардани ІН ва ЗН – и зуіуркарда, вай наметавонад, ки оніоро бе таіѕиѕи давомдори худ ва саъю кўшишаш барои бартарафсозњ, фарѕ намояд.

(чунин хусусияти доминантаи номатлуб, барои амалия монеъа нест, чунки іамеша теъдоди зиёди љамгиниіои ѕайдгардида мавїуд аст ва маіз дар їараёни бартарафсозии оніо малакаіои фарѕкунњ мустаікам шуда, имконияти фарѕ кардан ва бартараф намудани доминантаи номатлуб ба вуїуд меояд).

*) «Бартарафсозии бенуѕсони ІН» - бартарафсозие, ки дар зарфи 0,5 сония ё зудтар аз ин амалњ шудааст.

*) «Фишурда баровардани ІН» - иваз кардани як ІН ба дигар ІН ё ІМ. Масалан ба їои шарм, іис кардани бадѕаірњ ё истеізо. Ба озодњ аз љамгиниіо намеоварад.

*) «Зуіуроти ІН [беруна]» ё «аломатіои ІН» - унсуріои рафторе, ки барои дар ниіоди ту (дар дигаріо, барои худи ту) тахмин кардани мавїудияти ІН асос мебошанд (ѕиёфабозњ, интонатсия, имову ишора, мазмуни калима)

*) «Зада баровардани ІН» - ба тезњ заъиф намудани (2 – 3 сония) шиддатнокии ІН, дар натиїаи харї кардани саъю кўшиши бартарафсозии он.

*) «Фурў нишондани ІН» - натиїаи маїмўи хоіишіои зерин:

1) хоіиши іис кардани ІН мавїуд аст ва вай аз хоіиши бартарафсозии ІН пурѕувватттар мебошад (ё хоіиши бартарафсозии ІН умуман нест).

2) хоіиши пиніон кардани аломатіои ІН мавїуд аст.

3) самимият хеле заъиф аст (ё умуман вуїуд надорад).

4) хоіиши зада баровардани ІН гоі – гоі іаст (агар хоіиши заъифи бартарафсозии ІН мавїуд бошад).

Фурў нишондани ІН, шиддатнокии ЗН ва ІНЭ ва маротиби ІН – ро пурѕувват мекунад.

*) «Пиніон доштан» - фурў нишондани хоіиши (іам шодиомез ва іам механикњ) баён кардани мавѕеи худ (муносибати худ), хоіиши хабар додан дар бораи даркіои худ.

*) «Амали бенуѕсон» - іама гуна давраи їараёни амалњ шудани хоіиши шодиомез ва іама гуна їараёне, ки таніо аз давраіои бенуѕсон иборат аст.

*) «Гурехтан ба кундзеінњ» - ба їои бартараф сохтани ІН, ту фикріои худро дар бораи он, ки ІН – ро іис карда истодањ, фушурда мебарорњ, баѕайдгирии оніоро фурў менишонњ, кўшиш мекунњ, ки ІН – ро бо ёрии ІМ фушурда барорњ.

*) «Таназзул [дар амалия]» - іолатест, ки хоіиши љамгинњ аз хоіиши ДМ хеле пурѕувваттар аст.

*) «Часпидан [дар амалия]» - фикри «дар айни замон» ІН вуїуд дорад», іаст, хоіиши заъифи ѕатъ кардани аз сар гузаронии ІН мавїуд аст, вале ѕуввати вай, бо сабаби хоіиши механикии идома додани іискунии ІН, кифоя нест, ки ба ѕувваи одатшудаи іис кардани ІН љолиб ояд.

*) «Тугмаи сурхи калон» («ТСК») – амали тассавуршавандае, ки бо ёрии он одами ба ІН часпида, орзўи бидуни ягон кўшиш бартараф созхтани ІН ва муваффаѕ шудан ба іискунии ДМ –ро мекунад. Масалан. дар ягон іолате нишастан, хондани мантра, харидани индулгенсия ва љайраіо. Аммо, бо сабаби он ки тамоми амаліои мазкур кўшиши бартарафсозии ІН ва тавлид кардани ДМ намебошад, натиїа ба даст намеояд.

*) «Бўірони іеї чиз рўй надода истодааст» («бўірони ічрни») – іолатест, ки зимни он ІН пурѕувват ба ѕайд гирифта намешавад, аммо ДМ низ вуїуд надоранд. Хоіишіои шодиомез мавїуд нестанд, хоіишіои механикии ѕавњ вуїуд надоранд. Фаімо нест, ки одам чњ кор кардан мехоіад. Лаззати ѕаблњ мавїуд нест. Іеї чиз ѕобили таваїїўі намебошад.

(барои он ки ічрни ѕатъ шавад, їудо кардан ва бартараф сохтани іатто «їузъитарин» ІН ва бо ёрии амалияіои расмњ тавлид намудани ДМ – ро ољоз кардан лозим аст).

*) «Амалкунандаіои консервативњ» - амаліо оид ба иваз кардани даркіо. Иїро намудани оніоро машѕ карда истода, ту одати иваз кардани даркіо ва хоіиши ивазкунии оніоро мустаікам мекунњ. Масалан, бартарафсозии одати тамоку кашидан, ё иваз кардани іар гуна одати хурди маишњ метавонад, ки хеле вазифаи на он ѕадар оддњ гардад. Аммо, ба іар іол, ин нисбат ба азхуд кардани пурѕувваткунии бартарафсозии ІН хеле осонтар аст. Чунки, аввалан ѕувваи одати іис кардани ІН бузург аст, дуюм, ѕувваи хоіиши механикии іис кардани ІН бузург аст, сеюм, дараїаи вобастагии маводи мухадарњ аз ІН бузург аст.

*) «Амалияи расмњ» («АМР») – амаліое, ки:

1) бо маротиби бисёр, бо зичњ ва силсила иїро мешаванд.

2) бенуѕсон мебошанд

3) бо ба хотироварњ дар бораи ДМ (хуб мешуд) мушоият мешаванд.

4) маѕсади (мустаѕиман ва бевосита) тавлид ва пурѕувват кардани ДМ

5) бо ДМ іамоіанг мебошанд (хуб мебуд).

6) ба ѕайд гирифта мешаванд (хуб мешуд ба таври хаттњ)

*) «Муваффаѕшавњ барои дар хотир нигоі доштан» - маїмўи даркіои расмие, ки имконият медиіанд то ки ба хотироварњ бисёртар, зичтар ва босуръаттар зуіур кунанд. Ба оніо «бо садо ифода намудани хоіиш» (іам дар раванди фаъолият ва іам берун аз он), дар іар як панї даѕиѕа ба ѕайд гирифтани зичии бахотироварњ ва љайраіо тааллуѕ доранд.

*) «Ба амалияи фанерњ машљул шудан» - тавре таѕлид намудани ин ё он амалия (масалан хоіишро бо садо изіор карда истода) ки сабаби иїро шудани амаліо хш набуда, балки хм аст (масалан хоіиши молик шудан ба ДМ, саркўб кардани тирагњ, пайдо кунонидани таассурот ва љайраіо, ё агар ба «наѕшаіои» консепсияіо дар бораи он ки «бо амалия машљул шудан лозим аст» такя карда шавад).

*) «Худро абгор кардан - [іангоми иїро кардани ягон амалия]» - іамин ѕадар зуд – зуд таѕлид кардани ин ё он амалия, ки дар натиїа хш иїро намудани он чунон заъиф мешавад, ки хоіиши механикњ ва ташаббусро суст менамояд ва амалњ шудани он ѕатъ мешавад.

*) «Истифода бурдан [одам]» - амалњ кардани хоіишіои худ ба воситаи одам ё бо иштироки ў - аз он истифода бурда истода, ки вай дар бораи хоіиш надоштани худ дар ин бора рўирост эълон намекунад.Іамзамон:

1) таваїїўі зоіир намекунњ, ки одами мазкур барои чњ хоіишіои туро рад намекунад.

2) Ба он одам хабар намедиіњ, ки ту аз рад накарданаш истифода бурда истода, хоіишіои худро амалњ намуда истодањ ва іоіиши мустаѕилона муайян кардани сабаби рад накардани ўро надорњ.

*) «Сталкинг» - амалияи машѕи бартарафсозии бенуѕсони ІН ва тавлид кардани ДМ дар вазъиятіое, ки іисси худписандии ту озор меёбад (ІХП).

*) «Озмоиши иїтимоњ» - иїро кардани амаліое, ки одамони атрофи ту ба он ба таври номатлуб аксуламал нишон медиіанд. Маѕсади он коркарди бартарафсозии бенуѕсони ІН, пеш аз іама тарс аз МН, бадхоіњ ва нафрати одамон мебошад. Фарѕи он аз сталкинг дар он аст, ки ин зарбаи шадиди якїоя ба ІХП – ии худ набуда, балки таъсиррасонии даѕиѕи аз їиіати ваѕт хеле маідуд мебошад. Яъне на іуїум ба ІХП – ии худ, балки амали кашфиётии муіориба аст.

*) «Гўшанишинњ, зоіидњ» - амалияи бартарафсозии бенуѕсони ІН (пеш аз іама іисси ТБХ ) ва тавлид намудани ДМ дар іолатіое, ки хискуниіои (їисмонњ) ногувор (ё дарднок) мавїуд іастанд. (дар айни замон, іушёр будан лозим аст, ки ба бадани їисмонњ зарари бебозгашт расонида нашавад. Яъне вайрон накардани іамон комплекси сахт бо іам алоѕамандро, ки мо онро «бадани ман» меномем. Іаѕиѕатан, ба ин іам зарурате нест, чунки имкониятіои зиёди дигари іискуниіои ногувори шадид мавїуданд. Масалан дар таїрибаіои комилан безарар, дар худ барангехтани ТБХ).

*) «Аѕидаи фўкіо [дар бораи ягон одам]» - имконият мавїуд аст, ки дар бораи «аѕидаи фўкіо» дар бораи касе ва «муносибати фўкіо» ба касе, на аз нуѕтаи назари іатмии іизбњ, балки іамчун іодисаи боэътимоди оморњ, сухан гўем. Фўкіо мавїудоти фавѕулодда озодона фикркунанда ва эісосњ (дар муѕоиса бо одамони маъмулњ, ки љамгиниіоро бартараф намесозанд) мебошанд, чунки раіоњ аз љамгиниіо, истиѕлолияти таффакур, хоіишіои шодиомез, ва ДМ – ро ро парвариш мекунанд.Барои фўкіо «пайгирњ кардани роіи нишон додашудаи іизб» ѕобили ѕабул нест, чунки љамгинии мазкур бо амалия, бо ДМ номувофиѕ аст.

Ба назар аїиб намуда метавонад, ки дар 90 – 100% - іолатіо аѕидаи фўк нисбат ба ягон навомўз ё думи потенсиалњ, ё фўки потенсиалњ ба куллњ мувофиѕ омада метавонад. Яъне агар ягон навомўз барои фўк аїиб бошад, он гоі дар 90 – 100 % - іолатіо ба думіои дигар низ аїиб аст ва агар ягон кас чунин шуморад, ки фалон навомўз фўки потенсиалњ мебошад, он гоі дар 90% - и іолатіо дигарон низ чунин мешуморанд. 90 -100% - и фўкіои боѕимонда на таніо чунин мешуморанд, балки хоіиши шодиомези ёрњ расонидан ба амалияи ўро іис мекунанд. Аммо ин аїиб нест, чунки дар натиїаи ба амалия машљул шудан, фўкіо дараїаи баланди возеіияти аѕлонњ, ДМ – и равшан, ва озодњ аз пуррасозиіои тасвирро ба даст меоранд. Ба андозаи захира шудани таїрибаи шахсњ дар амалия ва мушоіида аз болои навомўзон, думіо ва фўкіо, лаёѕати шинохтани даркіо низ, дар одам пурѕувват мегардад.

*) «Навомўз [дар АРР] »-он касе, ки дар бораи амалияи худ камтар аз се моі іисобот мефиристад. ((ба шаріи фўкіо нигоі накарда)

(Маъмулан іисоботіои аввалини навомўзон дараїаи бениіоят самимњ набудан, дуруљгўњ, очизњ, носеіњ, бесабрњ боодобњ ва амсоли иніоро ошкор месозад. Ин барои навомўзон як кори маъмулист. Аз іамин сабаб, маъмулан шаріри фўкіо хангоми ошкор кардани љамгиниіои мазкур, дар ботини навомўзон тўфони ІН-ро бармеангезад - іам ІН поракунанда ва іам бўљикунанда. Агар навомўз ноил шудан ба самимият ва раіо ёфтан аз љамгуниіоро идома дода истода, оніоро паси сар кунад, вай іадди аѕѕал имтиёз (шанс) дорад, ки навомўзи абадњ гардад. Воѕеан, бисёр ваѕт іамин тарз мешавад, ки навомўз гўё ІН- пурѕувватро зуіур намекунад, фиристодани іисоботро соліо идома медиіад (!), аммо фўкіо ба вай раљбат зоіир намекунанд – хш –и шарі додан, таъсир расонидан ба ў зоіир намешавад – іисоботіо «мурдаанд», расмњ мебошанд, дар оніо їидди їаіди таљйир ёфтани одам инъикос намешавад. Гоііо шаріу эзоіи фўкіо меафтанд – мисли хишт ба полуда. Полуда болои хиштро мепушонад, вале іатто мавїе вуїуд надорад)

*) «Навомўзи абадњ»- он касе, ки:

а) дар бораи амалияи худ іисобот мефиристад ва/ё дар конфронси навомўзон зиёда аз се моі иштирок мекунад.

б) аз рўи аѕидаи фўкіо, оніо хоіиши хеле сахти ѕаноатмандњ ва самимияти хеле заъиф доранд (1-2) (вай худро бо ѕадри кофњ самимњ мешуморад, то ин ки бо «самимияти» худ дар амалкунандаіо оид ба худ таассурот пайдо кунонад, іол он ки метавонад баръакс сухан гўяд. Хоіиши ІХП ва ІЗН- и хеле пурѕувват доранд. Аксаран имконият іаст, ки раѕобат вуїуд дошта бошад, мавѕеаш мудофиавњ аст, хоіиши пуррасозии тасвир ва доштани консепсияіоро рад намекунад. (іарчанд, ки оиди іамаи иніо баръакс сухан мегўянд), ки он іамеша дар пуррасозиіоии тасвир (ки инро худаш кам эісос мекунад) ва іангоми ба таври васвосњ истифода бурдани консепсияіо дар сухангўњ ва таффакураш зоіир мешавад. Аљлаб нисбат ба фўкіо -2-3 (іамчун ѕисмате аз аксуламали муіофизавњ, яъне іамчун їавоб а шаріу эзоі ва саволіо ) бадїахлњ зоіир мекунанд (ва худи оніо инро баъзан іис намекунанд). Ваѕти іамчун бегона будан ба фўкіо нисбат ба ваѕти іусни таваїїўі доштан ва раљбат зоіир намудан ба оніо, камтар аз 1 аст.

в) устуворона хабар медиіад, ки бо амалия машљул шудан мехоіад ва дар тўли моііо ва соліо іисобот омода мекунад, ин ё он амалеро иїро мекунад

г) оіиста – оіиста бошад, іам таљйирот ба вуїуд меояд. Ин бештар ба ороиш додани утоѕи маібаси худ монанд аст, на ба кўшиши вайрон кардани он. Таљйиротіои устувор ва аіамиятнокро дар навомўзони абадњ, дар нимсол ё соле як маротиба ба ѕайд гирифтан мумкин аст. Аз он ки ѕариб табдил намеёбад, ў ноумедњ іис намекунад.

д) дар іар як лаізаи мазкур, маъмулан фаѕат 10-20%-и фўкіо хоіиши шодиомези ба амалияи навомўзони абадњ мусоидат карданро доранд – шаріу эзоі, савол додан, пешниіод намудани озмоишіо, фаімондадиіњ, наѕл кардан ва љайраву іоказо. Аммо іамин барои оніо кифоя аст, чунин суръати таљйиротіои оніо хеле паст аст ва іаїми зиёди таъсирро дар худ љунїонида наметавонад.

е) ДМ-ро чунон кам іис мекунад, ки (дар як іафта чанд лапиши кўтоі) таъсиріои іамоіангкунандаро интихоб карда наметавонад ва тавсиріои оніо бо даркіои мунаввари фўкіо іамоіанг нестанд. Таназзуліо баъзан іафтаіо ва гоііо моііо тўл мекашанд.

*) «Дум» - он касе ки:

а) дар бораи амалияи худ зиёда аз се моі іисобот мефиристад ва ё дар конфронси навомўзон иштирок мекунад ва ё шахсан бо фўкіо муошират мекунад.

б) ба аѕидаи фўкіо самимияти ў 3-5, лаппишіо то 8 мебошад (ў самимияти худро 3-5 іисоб мекунад) Давраіои (чанд рўз, як іафта) ѕатъият ва устуворњ (3-5) бо таназзуліои тўлонишаванда (чанд рўз, 1-2 іафта) иваз мешавад.

Хоіиши ѕаноатмандњ дар іадди миёна 5 буда, аз їидду чаід ва ѕатъияти тавлид намудани ДМ ва бартараф сохтани љамгиниіо, ІХП ё ІЗХ, пурѕувваттар аст, аммо дар 20-50%-и ваѕт муборизаи самимњ бурда мешавад. Кор оид ба бартараф кардани пуррасозии тасвир ва консепсияіо бо сустњ бошад іам, бурда мешавад.

Баъзан бегонашавњ нисбат ба фўкіо зоіир мекунанд ( іамчун мавѕеъи муіофизатњ – яъне дар їавоб ба шарі ва саволіо), аммо аз тарафи дум ин мисли љамгинии вазнин баіо дода мешавад. Дар вай хоіиши пурѕуввати бартараф намудани љамгинии мазкур вуїуд дорад. Ваѕти іамчун бегона будан ба фўкіо нисбат ба ваѕти хусуси таваїїўі доштан ва раљбат зоіир намудан ба оніо, камтар аз 0,2 аст.

в) суботкорона хабар медиіад, ки бо амалия машљул шудан мехоіад ва дар давоми моііои зиёд ё сол іисобот омода месозад, ин ё он амалеро иїро мекунад.

г) ба оіистагњ бошад іам, аммо таљйирот ба вуїуд меояд. Ин бештар ба ороиш додани утоѕи маібаси худ монанд аст, на ба вайрон кардани он. Таљйиротіои боустувор ва аіамиятнокро дар як моі 1-2-3 маротиба ба ѕайд грифтан мумкин аст. Баъзан дум аз он ки ѕатъият ва суботкорњ ѕариб таљйир намеёбад, ноумедњ іис мекунад ва он гоі ў іуїуми сартосарњ ташкил мекунад, дар амалияи фавѕўлкушиш анїом медиіад, ки дар натиїа ин ба босуръат ба пурра ва ё ѕисман вайрон шудани маібас оварда мерасонад.

д) дар іар як лаізаи мазкур, маъмулан фаѕат 10-20%-и думіо хоіиши шодиомези ба амалияи навомўзони абадњ мусоидат карданро доранд – шаріу эзоі, савол додан, пешниіод намудани озмоишіо, фаімондадиіњ, наѕл кардан ва љайраву іоказо. Аммо іамин барои оніо кифоя аст, чунин суръати таљйиротіои оніо хеле паст аст ва іаїми зиёди таъсирро дар худ љунїонда наметавонад.

Љайр аз ин дар оніо тўљёни хоіиши шодиомези бо амалия машљул шудан вуїуд дорад.

е) ДМ-ро доимо іис намекунанд (чанд лапиши кўтоі ва тўлонияташон миёна дар як рўз), метавонад даркіои іамоіангкунондаро интихоб кунанд ва тасвиріои ў аљлаб бо ДМ- и фўкіо іамоіанг мебошанд.

ж) баъзан хоіиши шодиомези бо амалияіои расмњ, махсусан бо амалияіои тавлид намудани ДМ машљул шуданро іис мекунад.

*) «Фўк»- он касе, ки:

а) на камтар аз ним сол дум ба іисоб меравад.

б) самимият – 5, лаппишіо то 8, давраіои (чанд рўз, 1-2 іафта) ѕатъият ва їидду їаід (ба 3-6) бо таназзул иваз (барои чанд рўз ) мешавад. Ваѕте ки таназзул ољоз мшавад, фўк онро бо «интизорњ» намегузаронад, балки фаъолона ўро таіѕиѕ мекунад, усуліои пушти сар кардани онро їўстуїўй намуда оніоро истифода мебарад.

Хоіиши ѕаноатмандњ дар іадди миёна 2-5, аз ѕатъияти тавлид намудани ДМ, бартарафсозии љамгиниіо заъифтар аст, ІХП ё ІЗХ дар іадди миёна аст ва 50 %-и ваѕт ба оніо мубориза бурда мешавад. Кор оид ба бартарафсозии пурракунии тасвир ва консепсияіо фаъолона бурда мешавад.

Бегонашавњ ба фўкіо, хавотир шудан аз аѕидаи оніо аіён - аіён зуіур мекунад ва иніо аз тарафи ў іамчун љамгинин вазнин баіо дода мешавад. Хоіиши пурѕуввати бартарафсозии бегонашавии мазкур мавїуд аст. Таваїїўі ба фўкіо баъзан гоііо ва дараїаи вафодорњ расида, то дараїаи ваїдњ боло меравад.

Дар баррасии консепсияіо барои фўкіо «табу» мавїуд нест, мавзўъіои манъшуда вуїуд надоранд – іар гуна масъаларо вай омода аст, ки баррасњ намуда таіѕиѕ намояду дар зимн бар іиси ІХП, бегонашавњ ё ІН-и дигар начаспад.

в) дар тўли чанд моі іисобот омода мекунад, ин ё он амалияро иїро мекунад. Фўк итминон дорад, ки ба іеї гуна таназзул нигоі накарда, іеї гоі аз љамгиниіо ба сўи озодњ саъю кўшиш намудан ва муваффаѕ шудан ба ДМ-ро ѕатъ намекунад (ва вай дар іамин лаіза іамин хел іам іаст).

г) Тез іам набошад, таљйирот мавїуд аст. ОН 50 % ороиш додани деворіои маібаси худ ва 50% кўшишіои вайрон кардани онро ба хотир меорад. Таљйиротіои устувор ва муіими фўкіоро дар 1-2 іафта, моіе як бор ба ѕайд гирифтан мумкин аст. Бисёр ваѕт фўк аз он, ки лапишіои ѕатъият ва субот ба оіистагњ таљйир меёбад, ноумедњ іис мекунад (то дараїаи ваїдњ). Он гоі вай хуїум барпо карда, дар амалияи фавѕулкўшиш иїро мекунад.

д) Дар іар як іамин лаіза, маъмулан фўкіо 80% хоіиши шодиомези ба амалияи фўкіо мусоидат намуданро іис мекунанд - шаріу саволіо додан, пешниіод кардани озмоишіо, фаімонидан, наѕл кардан ва љайраіо. Іамзамон худи іаїми таъсир нисбат ба іаїми таъсир ба думіо ва навомўзон хеле камтар аст, охир фўк аллакай дар барои амалия, оид ба худ, дар бораи он ки амалияи фўкіо навомўзон ва думіо чњ тавр мегузарад, бисёр чизіоро худаш медонад. Таїрибаи ў бузург аст ва хеле босуръат афзун мегардад. Бо іамин сабаб таъсири андаки фўкіои дигар ба ў пурра кифоят мекунад. Охир тўљёни хоіишіои шодиомези бо амалияи машљул шудан, хеле бузург ва доимњ мебошад.

е) ДМ-ро тез-тез іис мекунад. Гоііо дар давоми рўз лаппишіои зиёди муддаташон кўтоі ё миёна ДМ-и бетаваѕуф хеле бошиддат ва бо зичњ чанд даѕиѕа тўлкашанда буда метавонанд. Заминаіои мунаввари бисьёрсоата вуїуд дошта метавонад ва таїрибаи ДМ - и ваїдњ зуіур мекунад. Фўк метавонад бе кўшиши зиёд тасвиріои бо ДМ іамоіанг бударо интихоб кунад ва тасвиріои ў аљлаб бо ДМ - и фўкіо іамоіангњ мекунад. Аљлаб хоіиши шодиомези мусоидат намудан бо амалияи дигар фўкіо, думіо ва навомўзонро мекунад.

(«Ба касе раљбат іис намудан - ин маънои онро дорад, ки зуіуроти ягон кас барои раљбати ту омили мунаввар мебошад. Барои іамин боиси тааїїуб нест, ки фўк ва думіо, фўкіо ва аждарчаіо бисьёртар ва шиддатноктар, нисбат ба навомўзон раљбат зоіир мекунад, аммо хоіиши шодиомези мусоидат кардан, дарки мустаѕил мебошад ва метавонад бо шиддатнокњ, іатто ба он касе, ки зуіуротіои вай дар іамин лаіза бо ДМ фўкіо хеле заъиф іамоіанг аст, зуіур намояд)

ж) Аљлаб, дар оніо хоіиши шодиомези машљул шудан бо амалияи расмњ зуіур мекунад. Махсусан бо амалияіо оид ба тавлид кардани ДМ машљул шуда, аз оніо натиїаіои муіим ба даст меорад. Ба амалияіо эїодкорона муносибат мекунад. Барои истифода бурдани хоіишіои шодиомези мавїуд буда, оніоро ба осонњ дигаргун мекунад. Вай дар амалия барои ба натиїа ноил шудан сахт нигаронида шудааст ва дараїаи баланди худтаъминкуниро соіиб мебошад. Агар баногоі фўк аз дигар фўкіо тамоман їудо гардад іам, ѕудрати паст накардани шиддатнокии машљул шудан ба амалияро доро мебошад.

*) «Аждарчаіо» - аз фўкіо чунин фарѕ мекунанд:

а) бисёр осон, ѕариб аз рўзи аввали машљул шудан бо амалия, ба іис кардани ДМ шурўъ мекунанд. аз їумла ДМ – и ваїдњ ва аз їумла дар дараїаи «шиддатнокии тоѕатфарсо»- ро низ іис мекунанд.

б) бисёр осон ва тез – тез вафодорњ, кушодадилњ, хоіиши мусоидат кардан бо амалкунандаіои дигарро, ки он баъзан то дараїаи ваїдњ боло меравад, іис мекунанд.

в) Дар вай «шинохтани» яклаізавии 100 фоизаи аждарчаіои дигар ба вуїуд меояд, яъне кушодадилии беіудуд, вафодорњ, раљбат, худсупорњ, іиси «мавїуд набудани саріад» мобайни аждарчаіо – гўё ман ва ту як зуіуроти шахсиятіои гуногун мебошем.100 фоизи аждарчаіо дар навбати худ «шинохтани» лаізавии аждарчаи дигарро іис мекунанд.

Іамчуни дар вай шинохтани лаізавии амалия, ѕариб аз їумлаіои аввалини китоб ба вуїуд меояд – гуё ин чизест, ки ў тамоми умр їустуїўй карда буд, гўё ин іамон шўълаи ДМ мебошад, ки дар ботини вай алангаи ДМ – ро фурўзон намуд.

г) Ваѕте ки аждарча ягон чизро дар бораи амалия мефаімад, ў ба возеіият муваффаѕ мешавад. Вай инро чунон бо осонњ ва бо тезњ анїом медиіад, ки гўё чизи наверо на акнун фаімида истодааст, балки чизеро ба хотир овардааст, ки онро кайіо медонист, аммо фаромўш карда буд (ин ўро аз зарурати амалияи ѕатъњ ва босуръат оид ба мустаікам намудани возеіияти мазкур озод намекунад).

д) лаёѕат доранд, ки ѕатъияти ваїдњ, суббот, лаззати ѕаблиро іис намуда, соатіо ё рўзіои дароз амалияи расмиро иїро намоянд, ки ин пешравии оніоро фавѕулодда метезонад.

е) іар ѕадар ки таъсири аждарчаіо ба вай сахту бераімона бошад іам, вай нисбати оніо бегонашавиро іис намекунад. Аіён – аіён нисбат ба фўкіо іиси бегонашавњ зоіир мекунанд (дар шакли аксуламали љамангез ва ба ѕавли оніо ба саъю кўшиши суст, самимияти кам ва љайраи оніо). Тамоми шакліои бегонашавњ, муносибатіои номатлубро нисбат ба љамгиниіои вазнинтарин муіосиба мекунад ва тамоми саъю кўшиши худро ба харї медиіад, то ин ки вафодориро іис кунад.

ж) ба мубориза ба љамгиниіо мисли озод шудан аз маібас муносибат намуда, ба оніо раіму шафѕат надорад, «їароіати аз намакпошњ тарсанда» надорад, ба іама намудіои љамгиниіо мисли бабр іамлавар мешавад – баъзан баъди як ѕадар баіодиіњ ва андешае, ки имконияти муваффаѕшавии возеіияти пурраи муносибаташро нисбат ба оніо, фароіам месозад.

з) таљйиротіои муіим ва бебозгашт метавонанд бо суръати фантастикию бениіоят баланд ба вуїуд оянд – гоііо дар муддати чанд даѕиѕа.

*) «Маразм» - амале ки бе таілили оѕибатіои эітимолњ иїро карда мешавад.

*) «Мавѕеи муіофизавњ»- [ягон одам] маїмўи амаліо [ў] оид ба монеъа шудан барои дастрас гардидани возеіият дар бораи даркіо [он одам].

*) «Нармдилњ» - ІМ – е, ки зимни ивазшавии шиддатнок ва тўлонии ІН ба ІМ - бешиддат ба вуїуд меояд.

(Азбаски одами бо АРР машљулнашаванда намедонад (бештар донистану ёд гирифтан намехоіад), ки ІН – ро дар вазъияти одатшудаи іис кардани ІН ба чњ тарз бартараф кунад, ягона тарзи пайдо кунонидани нармдилњ, ба тезњ иваз намудани вазъияти одатшудаи іис кардани ІН – и шиддатнок, ба вазъияти одатшудаи іис кардани ІМ – и пуршиддат мебошад).

*) «Бегонашавњ» - часпидан ба МН.

*) «Рўіафтодагњ» - часпидан ба ІН – и заъифу бўљикунанда.

*) «Карахтњ» - бадхоіии устувор барои таілили консепсия.

*) «Малака - [чизе]» - маїмўи одатіои шаклгирифта, ки дар бисёр іолатіо бо натиїа хотима меёбад.

*) «Дўстњ» - хоіиши [ба ягон кас] іис кардани ІМ.

*) «Метавонам» - асос мавїуд аст, ки амали иїрошуда бо ягон натиїа тамом мешавад.

*) «Азарт» - хоіиши ІМ аз бурд.

*) «Раљбати варзиш» ё «хоіиши мусобиѕа кардан» - хоіиши шодиомези бозњ кардан.

(Санїидани он ки ту азарт іис мекунњ ё раљбати варзишро аз рўи фарѕ кардани хоіиши шодиомез аз механикњ мумкин аст – масалан тассаввур мекунњ, ки бозиро бохтњ (ё мебозњ) ва ІН пайдо намешавад ва тассаввур кардани бурд (ё ваѕте и бурд мекунњ), дар ин маврид ІМ пайдо намешавад).

*) «Худсафедкунњ» - наѕл оид ба даркіои худ, барои суст намудани іиси гуноі.

*) «Пиетет [ба одам]» - ІЗХ + хоіиши пуррасозии тасвири матлуб+ хоіиши фурў нишондани таілили рафтори одами мазкур.

*) «Шинохтан [аѕида]» - муваффаѕшавии лаізавњ ба ДМ – и возеі бидуни фаъолияти пешакњ оид ба муваффаѕшавњ.

*) «Шинохтан [одам]» - зуіур кардаи ѕаробат бо [ бо зуіуроти ин одам], бидуни таіѕиѕи пешакии [ ин одам] боварњ дар бораи он ки одами мазкур кайіо ба ман наздик аст.

*) «Таљйирот» - дар натиїаи саъю кўшиши ташкил кардани одати нав.

*) «Монеъа» - маїмўи даркіо, дар їамъбасти зуіуроти он, хоіиши шодиомез тадбиѕ намешавад.

*) «Ошиѕњ» - хоіиши соіиб шудан [ ба одам], (ва ІН онро мушоияткунанда) + хоіиши шаіват [ба вай].

*) «Мушоіида» - ба ѕайд гирифтани даркіое, ки дар натиїаи мавїуд будани хоіиши шодиомези муваффаѕ шудан ба возеіият пайдо шудааст [нисбати маїмўи даркіои таіѕиѕшаванда].

*) «Таъѕибкунњ» - ба ѕайд гирифтани он дарк, ки дар натиїаи хоіиши механикии дар бораи маїмўи даркіои таіѕиѕшаванда чизе донистан пайдо мешавад.

*) «Тараѕѕњ» - маїўи таљйиротіо, ки дар натиїаи оніо спектр ё шиддатнокии іама гуна сифати ДМ зиёд мешавад.

*) «Мусоидат [як одам ба одами дигар]» - амале, ки одам мутобиѕи хш – и худ, мехоіад, ки ту онро барои амалњ шудани хш – и вай иїро кунњ.

(Тасвият муніанњ мебошад, аммо барои муносиб кардани он, дар айни замон хоіиш мавїуд нест.)

*) «Таъсир [як одам ба одами дигар]» - амаліое мебошанд, ки дар натиїаи мавїуд будани хоіиши шодиомези таљйирот дар одами дигар, зимни дар он одам мавїуд набудани хоіиши шодиомези ин амаліои ту, аммо іангоми мавїуд набудани хабаріои ў дар бораи хоіиш надоштанаш, то ин ки ту инро иїро бикунњ, ба вуїуд меоянд

(Тасвият муніанњ мебошад, аммо барои муносиб кардани он, дар айни замон хоіиш мавїуд нест.)

*) «Фишор [як одам ба одами дигар]» - амаліое, ки дар натиїаи мавїуд будани хоіиши шодиомези таљйирот дар одами дигар, ѕатъи назар аз он ки вай ваѕт – ваѕт намехоіад, ки ту инро бикунњ, аммо дар айни іол ягон амаліоеро, ки зидди объекти амаліои ту будан бошанд, анїом намедиіад.

(Тасвият муніанњ мебошад, аммо барои муносиб кардани он, дар айни замон хоіиш мавїуд нест.)

*) «Зўроварњ [як одам нисбат ба одами дигар]» - амаліое, ки дар натиїаи хоіиши механикии таљйир додани рафтор ё таркиби даркіои одами дигар ба вуїуд омадаанд, ѕатъи назар аз он ки вай одам ба таври ошкоро нахостани ин амаліои туро эълон мекунад.

(Тасвият муніанњ мебошад, аммо барои муносиб кардани он, дар айни замон хоіиш мавїуд нест.)

*) «Љамхорњ [як одам дар бораи одами дигар]» - амаліое, ки дар натиїаи хоіиши механикњ бо он маѕсад иїро карда мешавад, ки одами дигар ѕаноатмандњ іис намояд.

*) «Заіролудшавњ [аз љамгиниіо]» - яку якбора пурѕувват шудани ЗН бо зуіур намудани минбаъаи эісосіои номатлуб, (ѕариб 100% іамин хеле, ки аз заіролудшавии хўрок ба амал меоянд ) ки дар натиїаи зуіур кардани љамгиниіо ба вуїуд омадааст

*) «Вазифа» - хш – и устуворонаи иваз намудани даркіо.

*) «Оиладўстњ» - іолатест, ки іангоми фурў нишондани хш бо маѕсади нигоі доштани боварии (ба худ, ба одамони дигар) ба коллективе мутааллиѕ будан, ба вуїуд меояд.

*) «Муѕарарњ» - іолатест, ки іангоми фурў нишондани хш бо маѕсади нигоі доштани боварњ (ба худ, ба одамони дигар) дар бораи он ки іама чиз маълум аст, пешгўишаванда аст, ба вуїуд меояд.

*) «Худмазамматкунњ» - амалњ кардани хоіишіои механикии дар одамони дигар (аз он їумла тасаввуршавандаіо) ё ба худ тасвир намудани он чизеро, ки одам љамгиниіои худ (аз їумла он чизеро,ки бо сабаби дар ІН набудан, шояд љамгинњ намешуморад), ІН – и мисли бўљикунанда мушоияшаванда (яъне ноилоїњ, таассуф бар худ ва љайраіо), мешуморад. Іамчунин тасвир намудани іиссиёти худписандиаш ва/ё іисси ѕаноатмандњ аз он ки вай чунин љамгиниіои ѕавњ дорад, мебошад.

(Ва боз худмазамматкунњ барои фушурда баровардани хавфи МН аз тарафи одамони дигар нисбат ба худ, истифода бурда мешавад. Механизми дар овони кўдакњ мустаікамшуда ба кор медарояд: тезтар іар коре карда бошњ, ба гардан гир, чунки дар ин сурат їазои ту нармтар мешавад, охир «афтодаро намезананд»).

*) Ибораи «барои он ки» ба ибораи «дар фикрам буд, ки «ман инро барои он мекунам, ки…»» мушобеі аст.

(Истилоіи «барои он ки» - ро маіз ба іамин маънњ истифода намуда истода, теъдоди зиёди пуррасозии тасвир ва консепсияіоро ѕатъ кардан мумкин аст. Масалан ту алакай намегўњ, ки «дарахт барои он ки рост истад, решаіои худро ба замин чуѕур медавонад» )

*) «Хушњ аз іайвонот» - іайвонот + шодњ

*) «Одати мунаввар» - чунин амале, ки дар іар як маротиба, дар іадди аѕѕал бо саъю кўшиш оид ба тавлид намудани ДМ, ё дар іадди аксар бо зуіур кардани ин ДМ мушоият мешавад.