Ба саіифаи аслњ

РОI БА СЎИ ШУУРИ ПОК

 

Ѕисмати 04 – «Шуури фарѕкунанда»

 

«Аспи бесум – асп нест»

В. Крессе «Нигоіубини аспіо»

 

 «Чун мебинам, ки одамони маълумотнок на лаёѕати іаѕиѕии фарѕ кардани чизіои реалиро аз љайриреалњ ва на лаёѕати хунсард буданро доро іастанд, ман гумон мекунам, ки оніо ба пораи коіе шабоіат доранд; ё ба каргасіое монанд іастанд, ки дар осмон хеле баланд парвоз мекунанд, аммо аѕлу іуши оніо доимо бамурдор дар замин хобида нигаронида шудааст».

Рамакришна

 

Мундариїаи боб:

04-01) Баррасии умумии шуури фарѕкунанда.

04-02) Амалияи фаромўшкунњ. Амалияи тавлид кардани тимсоліои мунаввар.

04-03) Бартарафсозии муколамаи ботинњ.

 

04-01) Ваѕте ки ман кабуд ё зард будани китоби дар болои миз хобидаро фарѕ мекунам, ин маънои онро дорад, ки лаёѕати фарѕкунњ зуіур мекунад - «шуури фарѕкунанда» («ШФ»). Фикріо, хоіишіо,іиссиётіо ва ШФ, маїмўи пурраи даркіоро ташкил мекунанд, ки ман онро бо истилоіи «шахсият» номгузорњ мекунам.

ШФ метавонад механикњ ё мунаввар бошад. ШФ – и механикњ («ШФм») аз рўи одати ба таври механикњ ѕабулшуда ва іамчунин іангоми набудани ДМ ба вуїуд меояд. Масалан ба дарахт нигоі карда истода мо мегўем, ки баргіо, шохчаіо ва сутун ѕисміои вай мебошанд, яъне баъзе маїмўіои даркіоро іамчун гурўііои алоіидае, ки бо якдигар іамчун «дарахт» - и ягонаи комил алоѕамаманд мебошанд, фарѕ мекунем (яъне, мешиносем). Мошини дар назди дарахт истодаро мо іамчун ѕисми дарахт фарѕ намекунем. Іол он ки іангоми ба дарахт нигоі кардан ѕариб іамеша баргу шохчаіоро мебинем, аммо іеї гоі мошинро намебинем. Чунин фарѕгузорњ ШФм намебошад, чунки ба мушоіида ва ба таїриба иттико мекунад. Аммо ба фикри касе намеояд, ки іиси зебоии дарахтро ѕисми он шуморад. Іол он ки замони ба дарахт нигоі кардан, ман лаппиш задани іиси зебоиро аз сар мегузаронам. (табиист, ки агар дар айни замон ДМ – ро іис карда истода бошам). Илова бар ин, іар як лаппиши зебоњ тобиши такрорнашавандаи худро дорад. Мисли он ки іар як барг, шохча такрорнашаванда мебошад. Сабаби аз тарафи мо фарѕ карда нашудани ин ѕадар шумораи бузурги тобишіои зебоњ аз он иборат аст, ки мо онро ниіоят кам іис мекунем ва барои іамин одати фарѕкунии тобишіо шакл нагирифтааст. Тобишіои мазкур дар іаѕиѕат зуіур накардаанд. Сабаби он ки іатто одами іискунандаи тобишіои зиёди зебоњ, дарки зебоиро мисли пешина ѕисми дарахт намешуморанд, намунаи ШФм аст – мо аз іад зиёд одат кардаем, ки іиси зебоиро «ѕисми худ » шуморем.

Дар їараёни бартарафсозии ІН, консепсияіо, хоіишіои механикњ, «аіволи бад» (яъне іиссиётіои номатлуб), іамчунин дар їараёни іискунии ДМ, ШФм їои худро ба ба ШФм (мунаввар) медиіад, ки вай ба іамин минвол рушд мекунад ва іамзамон:

а) фарѕкуниіо асоснок нестанд ва аз сари нав баррасњ шуда бартараф карда мешаванд. Масалан, пистоніои гуногуне, ки агар нўгіои оніо пўшида шуда бошанд, «намуди боодобона» доранд ва агар нўгіои оніо намудор бошанд, «намуди беодобона» дошта шуморида мешаванд. Агар оніо кушода бошанд, дар натиїаи ба вуїуд омадани возеіият дар бораи асоснок набудани фарѕгузории мазкур ва дар натиїаи ба вуїуд омадани хоіиши шодиомези бартараф кардани чунин фарѕгузорњ, бартараф карда мешавад.

б) фарѕкуниіои ба воситаи таїриба асоснокшуда боѕњ монанд іам, ба андозае іукмрон нестанд, ки роіи фарѕкуниіои дигарро бубанданд. Масалан, ман метавонам «дарахтро» іамчун маїмўи шохчаіо ва баргіо «бинам», іамчунин мувофиѕи хоіиши худ «вайро» іамчун маїмўи сояіо ва холигоііое, ки аз ѕабати оніо осмон намудор аст, ба «дидан» шурўъ кунам.

в) фарѕкунии шумораи боз іам зиёдтару зиёдтари ДМ ба вуїуд меояд.

г) фарѕкунии ДМ – и нав ба вуїуд меояд.

д) фарѕкунии маїмўи дарккуниіои бо іам алоѕаманди устувори нав, ба вуїуд меояд, ки оніоро метавон «дунёіои нав» номид. Дар таркиби оніо дунёи хобіои сарфаім рафташуда, дунёи даркіои љайриїисмњ ва даркіои бисёри дигаре мавїуданд. Іамин ки фарѕкунии дунёи нав ба вуїуд омад, іолате ба вуїуд меояд, ки онро «ман касе шудам» номидан мумкин аст. Дар як ваѕт фарѕкунии дунёіои мухталиф имконпазир аст. Яъне дар іамин як лаіза іам шахсият шудан мумкин аст (яъне дар іамин асно фарѕкунии 5 гурўіи даркіои (скханд) ) ташкилкунандаи шахсият мавїуд аст), іам мавїуди дигар дар дунёи дигар (яъне дар іамин асно фарѕкунии гурўіхои дигар даркіо вуїуд дорад).

 Амалияи самарабахши заъиф карда шудани ШФм ва рушд додани ШФм, амалияи дарки давронии фарѕкунњ («ДД фарѕкунњ») мебошад. Масалан дар іуїраи торик якчад бор дар атрофии худ чарх мезанњ ва дар натиїа сарфаім намеравњ, ки дар кадом іолат ѕарор дорњ – ё дар пеши ту тиреза аст, ё ин ки дар пешрўи ту девор ѕарор дорад. Дар аввал ту боварњ пайдо мекунњ, ки дар пешрўят тиреза ѕарор дорад, баъдан онро ба боварњ бар он ки дар пешрўи ту девор ѕарор дорад, иваз мекунњ. Ба іамин тариѕ боз чандин маротиба. Ё шарики ту ба замин хам шуда чунин вонамуд мекунад, ки чизеро бардошта истодааст ва дар мушти худ нигоі медорад – ту дар аввал боварњ іосил мекунњ, ки дар дохили мушти ў чизе іаст, баъдан бошад – баръакс. Вазифа аз он иборат аст, ки ба ѕадри имкон боварии бештари боитминонтар ба даст биёяд. «Боварњ» - ин баѕайдгирии муайяни ШФ аст, яъне замоне ки ШФ устуворона ба ѕайд гирифта шудааст, іолате ба вуїуд меояд, ки мо онро «боварњ» меномем.

Намунаи маъмулии ШФм їудо кардан ба «субъекти дарк», «объекти дарк» ва «раванди дарк» мебошад. Истифода шудани чунин тарзи фарѕкунњ барои амалњ кардани фаъолияти маишии мо самарабахш мебошад, аммо дар айни замон сарфаім рафтан ба он ки ин фаѕат як тарзи фарѕкунњ аст, мувофиѕи маѕсад аст (аз нуѕтаи назари муваффаѕ шудан ба ДМ, возеіият, рушди ШФМ ). Іол он ки фаѕат дарке мавїуд аст, ки «кўіро мебинам» номида мешавад. ва даркіои «кўі», «ман», «мебинам» вуїуд надоранд. Аз ин маълум мешавад, ки барои рушди ШФм амалияи табдил кардани боварии мавїуд будани «ман», «дидан», «кўі», ба боварњ ба он ки фаѕат дарки ягона, ки мо онро «ман кўіро мебинам» меномем, самарабахш аст.

Боз як амалияи самарабахш, амалияи «не кўііо, не дарёіо» мебошад. Дар кўча сайру гашт карда истода, ту ба їои калимаи «дарахт» «дарахт не» мегўњ, ба їои «саг» «саг не» мегўи ва дигар іеї чизи зиёдатњ – фаѕат табдили калима бо калимаи не. Яъне зўр зада кўшиши іис кардани ягон чизи љайриоддиро намекунњ. Дар ин іолат аз чунин амалия хасташавњ ба амал намеояд, балки дараїаіои нави озодии ШФм, ДМ – и нав ба вуїуд меоянд.

Амалияи монандњ – амалияи баѕайдгирии мувозии чизіои маълум. Ба кўі нигариста мегўњ «кўі – ин сангіои бисёр». Бушубіа, ин іамин тавр аст. Ба ин ба осонњ боварњ іосил кардан мумкин аст. Чеіраи одамеро, ки нисбат ба ў меірубонии ошкоро, іиси зебоњ, вафодориро іис мекунњ, ба хотир оварда истода мегўњ: «аз чеіраи ў нур меборад», ки ин іам комилан дуруст аст. Дар мавриди одам, ту боварњ дорњ, ки ў на таніо як нур аст, аммо дар мавриди кўі боварњ бо сабаби таъсири ѕувваи ШФм мавїуд нест. Чунин амалия роіро ба фарѕкунии даркіои нав мекушояд, ки мо аз оніо ба воситаи ШФм пай бурдем ва оніое, ки акнун іангоми мавїуд будани даркіои дигари ба маїмўи «кўі» нисбат дошта, фарѕ карда мешаванд.

Боз як амалияи самарабахш – бартарафсозии пайдарпаи муколамаи ботинии механикњ («МБ») мебошад. Іар ѕадар ки мавїуд будани ІН тез – тез бошад ва іар ѕадар ки зуіур кардани ДМ камтару заъифтар аст, иїро намудани он іамон ѕадар мушкилтар мебошад.

Хавфіо дар бораи он ки раіо шудан аз ба ѕайд гирифтаніои муѕарарии ШФ ба комилан роігумзаниіои ту оварда мерасонад, ба мисли хавфіо дар бораи он ки бе ІН ту беіис хоіњ гашт, пурра баръакс аст.

Рушди ШФм (яъне раіо шудани ШФ бо баѕайдгириіои муѕарарњ) бо іамаи ДМ іамоіанг мебошад, ки ин ба мо асоси иловагии мунаввар шуморидани чунин ШФ – ро медиіад.

Хоіиши шодиомези фарѕкунии даркіо ва даѕиѕан ба ѕайд гирифтани оніоро (бидуни хаёлбофњ, тасвири иловагњ ва бидуни фишурда баровардан ) ман самимият меномам.

Аз байни хусусиятіои ба ШФм мансуб буда, иніоро їудо мекунам: дар іолатіое, ки барои фарѕкунии маъмулњ асос мавїуд нест, ба ким – чизе боварњ ба вуїуд меояд ва аз боварии мазкур пайгирњ карда истода, ту натиїаіои хеле дилхоіро ба даст меорњ. Масалан, хоіиши донистан кардан мумкин аст, ки ин ё он одами чиро іис карда истодааст. Іамчунин дар бораи чиро іис кардани вай ту бояд боварњ дошта бошњ (сифати махсусе, ки аз боварии консептуалии механикњ фарѕи куллњ дорад). Баъдтар аз іамон одам дар бораи дар іамон лаіза чиро іис карданаш пурсида истода, їавобіои ўро бо тахминіои худ муѕоиса кардан мумкин аст. (Равшан аст, ки одами бо амалия машљул набуда, ѕудрат надорад, ки ба ту даркіои худро тасвир кунад, вай шояд хоіиши пуррасозњ ё танг карда баровардани даркіои худро бикунад, ё іатто нахоіад, ки оніоро ба ѕайд бигирад - одамони маъмулњ іамеша худро фиреб медиіанд). Чунин саволро ба миён гузоштан мумкин аст – чњ гуна амал кардан мувофиѕи маѕсад аст, то ин ки натиїаи дилхоіи беітарин ба даст оварда шавад, дар бораи мувофиѕи маѕсад будани амали муайян ва санїидани он боварњ эісос бикунњ. Оё имкон дорад, ки таніо аз забони касе дар бораи одами ба ту номаълум чизе шунида, дар бораи даркіои вай боварњ іис кунњ ва іоказо. Чунин хусусият имкони машѕу їўр кардани ШФм – ро дорад ва іамчунин оніоро аз муніарифиіои бо сабаби љамгиниіо ба вуїуд омада тоза карда метавонад. Фаѕат бартарафсозии бенуѕсон аз ІН, ба рушд намудани сифати мазкури ШФм имконият медиіад.

Іар як одам имконияти аз сар гузаронидани таїрибаи кўтоіи озодњ аз ШФМ- ро дорад. Дар лаізаи байни хоб ва бедорхобњ лаізаи кўтоіе мавїуд аст, ки ман онро «омезиш» меномам. Ваѕте ки туро хоб бурда истодааст, садоіои берунаро фарѕ мекунњ: аз пушти тиреза уѕёнус садо дода истодааст, аз ташноб садои об ба гўш мерасад, аз аѕиби девор касе гап зада истодааст. Ту іам якумњ, іам дуюмњ ва іам сеюмиро фарѕ мекунњ. Яъне даркіои мазкур саріад доранд. Агар їараёни хобравњ даѕиѕан пайгирњ карда шавад, он гоі дар як лаізае, ки туро ѕариб хоб бурдааст, падидаіои аїиберо ба ѕайд гирифта метавонњ: саріади байни даркіо гум шуданд ва аллакай садои уѕёнус, овозіои одамон ва садои оби ташноб вуїуд надорад. Як дарки ягона мавїуд аст, ки саріад надорад. Тўри ШФм канда партофта шудааст, ШФМ манъ гардидааст.Ва замоне ки ту тамоман љарѕи хоб мешавњ, он гоі аллакай фарѕкуниіои наве ба вуїуд меоянд, ки хоси дунёи хоббиниіо мебошад.

Лаізаіои омезиш бениіоят кўтоі мебошанд – іадди аѕѕал чанд сония. Љайр аз ин ту метавонњ таніо як маротиба, нисбат ба сад маротиба дида, чунон бихобњ, ки хобравии мазкур іамроі бо їаіиш набошад, балки тадриїан ба хоб фурў равњ ва лаізаи мазкурро іис намоњ. Барои іамин истифода бурдани амалияи хобидани бисёрмаротиб мувофиѕи маѕсад аст. Хоб меравњ ва шарикат баъд аз он ки пурра ба хоб рафтањ, туро пас аз чанд сония бедор мекунад. (лаізаи ба хоб фурў рафтанро аз рўи тарзи таљйир ёфтани нафаскашњ маълум кардан мумкин аст). Дар натиїа дар як шаб ту метавонњ даііо сония таїрибаи омезишро аз сар гузаронњ ва бо ин «маззаи» озодњ аз ШФм – ро ба хотир бигирњ.

 

04-02) Іама гуна одам, дар іар як лаіза даѕиѕан медонад, ки номи ў чист, волидайнаш чњ ном доранд, вай дар кадом мактаб таісил мекард ва рафиѕонаш ба вай чњ ном дода буданд, ў чандсола аст, вай дар фалон їой истодааст, дар назди ў кадом вазифаіо гузошта шудааст, фалон одамон аз вай ин ё онро мехоіанд ва ба амсоли иніо. Лўндаи бузургу бетартиби маълумоти тавлидкунандаи муколамаи ботинии водоркунанда ва параноягии таљзиядиіандаи ЗН ва ташкилкунандаи тасвири механикии дунё. Дар зимн фаѕат ѕисмати ночизи маълумоти мазкур мавриди таваїїўх ѕарор дорад ва дилхоі мебошанд. Ман мехоіам хоіишіои шодиомез, таіѕиѕотіои їорњ ва амсоли иніоро дар хотир дошта бошам. Аммо барои ман дар хотир доштани он ки дар кадом мамлакат іастам, чанд сола мебошам, номи іамсояіоям чњ аст, чњ лозим аст? Ин маълумот дар ваѕти зарурњ лозим аст, аммо доимо дар хотир доштани оніо чњ зарурат дорад?

Ба ёд биёр. Ваѕте ки ту хостњ, ки ким – чиро ба ёд биёрњ, аммо ба ту тавлид намудани іолати мазкур іеї муйяссар нашуд. Ба худ савол деі, ки «ман чњ ном дорам» ва іис кардани љайриимкон будани ба хотировариро бисанї. Мисли іолати маъмулњ ин ѕариб имконнопазир ба назар мерасад, аммо ба воситаи машѕіо ту ба натиїаіои устувор ноил мешавњ. Аз ин амалияи расмиро ташкил бикун – фаромўш кардани номро дар іар як 15 сонияи давоми давраи ваѕти интихобшуда, ба вуїуд биёр ва дараїаи фаромўш кардани худро аз рўи їадвали аз 1 то 10 ба ѕайд бигир.

Амалияи фаромўшкунњ хотираро пурѕувват намуда, вайро аз їамъоварњ намудани ахлотіои нодаркори гуногун раіоњ бахшида вайро ба асбоби тавоно мубаддал мекунад.

Малакаіои ба даст омадаро дар амалияи тавлид кардани тимсоліои мунаввар («ТМ») истифода бурдан мумкин аст. Тимсоліои бо ДМ іамоіангикунандаро бо дар як акси ягона љунїонида іамчун омили мунаввари пурѕудрат истифода бурдан мумкин аст. Масалан:

*) Шаірчаи дурдасти руссиягњ – як шаірча аз іазорон шаірчаіои хурд. Тирамоіи гарми хушк, бољи ором, баргіои рехта, роіи пурчангу хок, ки дар канори он харакіо гузошта шудаанд. Дар баъзе їойіо мўйсафедон нишастаанд, гоііо модарони їавон бо аробачаіои тифлдор меоянд. Дар яке аз харакіо ман нишастаам ва худро дар ѕолиби мўйсафеди 70 сола вонамуд кардаам. Либос, іаракатіо, ѕиёфабозиіои ман шаіодат медиіанд, ки ман мўйсафеди ѕариб аѕлгумкарда, кар ва ѕариб кўр іастам. Аз паілўи ман баъзан бачаіо давида мегузаранд, аммо ман барои оніо мисли дарахти хушкшуда, мебел іастам. Оніо іатто ба хотир оварда наметавонанд, ки ман дар ин їо нишаста будам. Ман бетанаффус ДМ – и ваїдиро іис карда истодаам, ДМ – и навро кашф мекунам, бо амалияе, ки манро ба саёіати дури беинтиіо бурда истодааст, машљул мебошам. Іеї кас ба ман коре надорад, іеї кас аз ман чизеро мунтазир нест ва іатто будани маро пай намебаранд. Дунё маро ба куллњ аз худ хориї сохтааст. Мўйсафеди фартути нимзинда дар касе іусни таваїїўі пайдо намекунонад ва ба касе лозим нест. Зарурати ба касе таассурот бахшидан нест, чунки вай фаѕат якто аст ва аллакай сохта шудааст – кундаи пири нимзинда. Ман метавонам, ки ба іеї куїо їалб нашуда, худро пурра ба амалияи худ бахшам ва дар аз саргузарниіои тассаввурнашаванда саёіат кунам.

Бо чунин тасвир дар вуїуди ман їидду їаіди возеі, сафаімравњ, тантана, шодии мубориза пайдо мешавад. Аммо, агар ман «ба хотир биёрам», ки ман марди їавони дар Іимолой саёіаткунанда мебошам, іар ѕадар аїиб намояд іам, ДМ заъифтар мешаванд.

Іар кадар ки ТМ (тимсоліои мунаввар) мушахас бошад, нигоі доштани он іамон ѕадар осон ва мушобеіан бо ДМ алоѕаманд кардан осонтар мебошад. Хотираи одами маъмулњ, лаёѕати тассаввур кардани вай ба таври даішатнок заъиф аст ва то он даме ки ту рушд додани онро ољоз намекунад, вай асбоби їиддњ дар амалия намешавад. Баъзе машѕіоеро, ки хотира ва тассаввурро инкишоф медиіанд, мисол меорам:

1) бозии «ландаіурии» 5х5 дар аѕл (ду нафар бозњ мекунанд – дар маркази хати мурабаъи 5х5 калимаи аз панї іарф иборат бударо менависем. Бозингарон ба навбат ба калимаи мазкур іарфи иловагњ менависанд , то ин ки калимаи дарозтарин ба вуїуд ояд ва он љайр аз диоганалњ ба іар тавре ки бошад, бояд хонда шавад. Касе љолиб дониста мешавад, ки шумораи іарфіои аз іама зиёдро соіиб шавад).

2) бозии седараїагии «ландаіурии» 3х3 дар аѕл

3) бозии шоімот

4) бозии шоімот дар аѕл

5) пурра ба хотир гирифтани объект

Агар ман марљзорро бе омодагии ѕаблњ тассаввур кунам, он гоі тимсоли он ба таври љайриоддњ норавшан мешавад. Буттаи тассаввуршаванда ба таври номуайян іамчун дољи сабз боѕњ мемонад – на зиёда аз ин. Барои іамин ман буттаи іаѕиѕиро пайдо намуда, онро даѕиѕан таіѕиѕ кардам. Тамоми їузъиёти онро ба хотир гирифтам. Баъд аз ин тасвири умумии бутта устувортар шуда, іамоіангии он бо ДМ мустаікам гардид.

Барои он ки чунин объекти мураккаби бутта ба хотир гирифта шавад, ба таілил рўй овардан зарур аст – вай бояд ба ѕисміои таркибии шартњ таѕсим карда шавад, ба оніо номи муайян гузоштан зарур аст.

Навиштаи буттаи сарв, ки онро ман ба ТМ – и худ їойгир намудаам. Вай чунин шурўъ мешавад:

Шохчаи якум: ба таври амўдњ ба боло мебарояд; андозааш аз кафи даст калонтар аст; шакли чашмро дорад; дар мобайн «забон» ба тарафи чап тоб хўрдааст, ба самти пеш ёзидааст. «пар» аз забон болотар шурўъ мешавад, ба тарафи аѕиб ёзидааст.

Шохчаи дуюм: дар іамон їое ољоз мешавад, ки якум истодааст; аз якум, аз їониби рост таіти зовияи 30 дараїа ба боло баромадааст; шакли чашмро дорад; дар поён ду гўш аст, чап ва рост, гўши чап ба ба пушти шохчаи аввал медарояд ва ба болои он тавре хобидааст ва дар натиїа чунин таассурот пайдо мешавад, ки вай гўё їузъи шохчаи якум аст; гўши чап нўг дорад ва боз ду нўги дигари зовияіои секунїа – оніо хушканд; аз боло – забони чорзинагии муссатаі пардор; дар назди реша- ѕатраіои хурди ѕатрон; се дона барг аз тарафи чап – аз аввали саршавии таги забон паси іамдигар истодаанд; барги їониби рост дар муѕобили зинаи мобайнњ каме ба аѕиб каї шудааст.

Давомаш. Іамагњ дар бутта 40 шохча мавїуд аст. Љайр аз ин ман буттаро ба блокіои калон таѕсим мекунам ва оніор ба таври умумњ тасвир месозам. Дар аввал тасвири сатіњ ва баъд аз он, ки іамаро ба хотир мегирам, метавонам ба ѕафо баргашта, буттаро їузъан таѕсим кунам. Іар як истилоі маънои муайян доранд. Масалан «пар» - ин барги нисбат ба сатіе, ки дар он іамаи «баргіои» боѕимондаи сарв хобидаанд, ба таври перпендикулярњ ёзида мебошад; «гўш» - ин барги аз баргіои іамсоя ду баробар дарозњ дошта мебошад; «забон» баргіои охирини шохча, ки оніо іама дар худи сатіи ба сатіи аввали шохча перпендикуляр буда, хобида мебошад ва ба іамин минвол. Ваѕте ки ман буттаро ба хотир меорам, онро пай дар пай аз боло ба поён - тасвири онро шунаво такрор намуда истода – «муоина мекунам» (ёвари ман метавонад ба матн нигоі карда истад, ман іама чизро ба хотир овардам ё не). Ман дар айни замон ман кўшиш мекунам, ки матни тасвирро ба хотир нагирифта, тасвирро дар хотира, гўё нури чарољи дастиро ба он равона карда истода, ба ёд биёрам. Ба андозаи он ки ман такрор ба такрор буттаро ба хотир меорам, васеъ гардидани «нури чарољи дастиро» мушоіида мекунам. Ман ба якбора дидани тамоми шохча, на балки ба таври їузъњ дидани он - шурўъ мекунам. Баъдан, якбора ду шохчаро мебинам ва љайраіо. Дар їамъбаст, ваѕте ки дар ТМ ин буттаро тассаввур мекунам, тамоми тасвир ба таври назаррас зинда мешавад. Махсусан, агар ба буттаи мазкур ман іусни таваїїўі дошта бошам. Ва маіз чунин объектіоро барои ба ТМ – іои худии бо ДМ іамоіангбуда гузоштан, тавсия медиіам.

Баъдан ман курсиро интихоб намуда онро тасвир мекунам ва іамин гуна ба хотир мегирам ва љайра. Дар аввал кор хеле бо оіистагњ пеш меравад, аммо санъати дошта гирифтан ва тавлид намудани тимсоліо мукаммал мешавад.

Ман дар хоббинии сарфаімрафташуда метавонам, ки дарки марљзори мазкурро тавлид намуда, дар он воѕеъ гардам. Ин имконияти ба осонњ їаіидан ба ДМ ва ба даст овардани таїрибаи аїибро имконпазир мекунад.