Ба саіифаи аслњ

РОI БА СЎИ ШУУРИ ПОК

 

Ѕисмати 06 – «Стратегияи амалияи самарабахш»

 

Боби 06-01

Стратегияи амалияи самарабахш

 

            Мундариїа:

06-01-01) Амалияи самарабахш – ин амалияи таљйиротіои хурди бебозгашт аст

06-01-02)  Мавѕеи «шикорчњ ва натуралист».

06-01-03)  Таіѕиѕот.

06-01-04)  Наѕшаи аждарча, хатіо, гулбаргіо ва хўшагуліо.

06-01-05)  Маідудкунандаіо ва посбоніо.

06-01-06)  Мавѕеъ ва іолатіо.

06-01-07)  Табдили шахсият. Дилбастагњ ба одамон.

06-01-08)  Озмоишіои иїтимоњ

06-01-09)  Тасвир ва баѕайдгириіо. Амалияіои расмњ.

06-01-10)  Сталкинг ва аскетизм.

06-01-11)  Озодњ аз тасвиріои изофњ ва фушурда бароварданіо

06-01-12)  Маірукіо (Траекторияіо)     

 

06-01-01) Амалияи самарабахш – ин амалияи таљйиротіои бебозгашт мебошад. Пешравњ ба таври їиддњ маіз іамон ваѕт шурўъ мешавад, ки хоіиши ихтилоїии анїом додани амали ягонаи даврон ѕатъ мешавад ва ту одатро аз паси одат, даркро аз паси дарк иваз намуда истода,  хурд бошанд іам , ѕадаміои  мушахас гузоштанро шурўъ мекунњ. Іар як ѕадаміом мазкур дорои мушахасоти зерин мебошад:

1) Возеіияти пурра ва садфоиза мавїуд аст, ки ту маіз чњ кор кардан мехоіњ.

2) Вай андаке мебощад, барои іамин дар бораи он ки инро карда метавонњ, шубіае нест (ё ѕариб нест).

3) Хоіиши шодиомези амалњ кардани ѕадами мазкур мавїуд аст. Вай бо сабаби ІХП ба вуїуд наомадааст, чунки ІХП бо чунин љизои «андаке», мисли ѕадами хурд ѕаноатбахш намешавад.

4) Баъд аз ноилшавњ ба натиїа, лаззати ѕаблњ ва сарфаімравњ, матонат ва ѕатъият пурѕувват мешавад.

5) Аљлаб возеіияти нав ба вуїуд меояд, метавонад, ки ДМ – и нав зуіур намоянд.

Іамин ки таїрибаи амалияи ѕадаміои хурд ба даст омад, рўъёіои шўіратпарстона, аммо бесамар дар бораи ба амал овардани коріои бузург заъиф мешаванд, дар айни замон лаззати ѕаблњ, сарфаімравњ, ваїд, суббот ва ѕатъият пурѕувват мешаванд.

Одамони ба љамгиниіо ба таври амиѕ фурў рафта ва оніое, ки мехоіанд худашонро фаѕат маърифатнок нишон диіанд, ба натиїаіои хурд аіамият намедиіанд, бо оніо нописандона ва писхандомез муносибат мекунанд. Ба савол дар бораи натиїаіои амалияіояшон чунин одамон їавоб медиіанд (іамзамон нороіатиро іис карда истода), ки таніо гурбаіо тез таваллуд мекунанд, амалия бошад, хеле дер  ба натиїа оварда мерасонад. Агар ба вай бигўњ, ки ту  аз нодуруст пахш кардани тугмачаи компютер бартарафсозии  нороіатиро  ёд гирифтањ, дар їавоб мешунавњ, ки ин гўё натиїа набуда, гапи беіуда аст, ў наѕшаіои тамоман дигар дорад, вай ба чунин майда – чуйдаіо іусни таваїїўі надорад, ў барои комилан маърифатнок шудан, саъю кўшиш дорад.  Іар ѕадар ки одам самимият надорад, дурўљгўй аст ва ба љамгиниіо такя мекунад, вай ба ѕадаміои хурди мушахас кам камтар аіамият медиіад.

Тимсоли іамоіангкунанда: ресмоне, ки онро аз нўгаш дошта истода аз барии васеи матоъ берун мекашњ. Аз як їояш мекашњ, аммо тамоми матоъ тунук мешавад.. Дар тамоми їо мавзеъіои бештар озод буда ба вуїуд меояд. Ваѕте ки ѕадами хурди бебозгашт мегузорњ, ошкор мешавад, ки ин ба паілўіои дигари зиндагии ту таъсир мерасонад. Таљйироти хурди бебозгаштро гузошта гўё љамгиниіои дигарро саіл мулоимтар мекунњ. Шиддатнокњ ва іассосияти ДМ афзун мегарданд.

Іамеша масъулият іис кун, ки  кадом вазифаіои мушахас ва тасмиміо лаззати ѕаблњ мегирњ, іозир, имрўз, дар іафтаи оянда дар пеши ту истодаанд.

 

06-01-02)  Дар їараёни амалияи зичкунњ, ман мехоіам, ки ба дараїаи баландтарин муттамарказ шавам, ягон сонияро бе назорат намонам, чунки маіз дар сонияи мазкур ІН аз барам шояд гузашта равад. Мавѕеи шикорчњ ва табиатшиноси їавон, ба таври зерин  коркард мешавад: Шикорчии ІН – и хурдтарин ва табиатшиноси їавони пайгирикунандаи ДМ – е, ки бо лапишіои хурд ба вуїуд меоянд -  ба андозаи он ки шикорчњ хашмгинона ва оштинопазирона ІН -ро їустуїўю бартараф мекунад ва іар як факти бартарафсозиро  ба ѕайд мегирад.         Дар ваѕти амалияи зичкунњ метавонанд ба вуїуд оянд:

*) Дилтангњ (охир, ман аз таассуротіои маъмулњ маірум шудаам) – ба даіони шикорчњ меравад.

*) Хоіиши таассурот ду таѕсим мешавад: ба ІН (ба даіони шикорчњ меравад) ва ба ММ аз кори муваффаѕонаи шикорчњ ва аз лаппиши ДМ ( гарчанде ки механикњ бошад іам, ба иттикои табиатшинос нигаронида мешавад).

*) ІН – и  аз  їалбшавии хаотикњ ЇХ доимо ба вуїуд меомада. Пештар ман инро пайхас намекардам, іозир бошад мебинам, ки ЇХ – и зиёде манбаъи ІН мебошанд. Оніо фаѕат тавассути микроскопи зичкунњ дида мешаванд (ба даіони шикорчњ меравад)

*) ІН,  бо он  сабаб, ки ДМ ба вуїуд намеоянд (ба даіони шикорчњ меравад).

*) Лаззатіои ѕаблњ аз интизории ДМ, аз зуіуроти оніо, аз їараёни зичкунњ (ба мамнўъгоі ба табиатшинос).

 

06-01-03) Таіѕиѕот – маїмўи амаліое, ки маѕсади ноил шудан ба возеіияти ба объект нигаронидашуда доранд. Таіѕиѕот, їустуїўи кашфиётіо ва ба вуїуд овардани кашфіо іамеша бо лаззати ѕаблњ мушоият мешавад. Лаззати ѕаблии махсус іангоми ДМ ба вуїуд меояд ки он махсусан пештар номаълум буд.- іамчунин іангоми таіѕиѕ кардани ДМ. Барои іамин  іайратенгез нест, ки ДМ бо хоіиши шодиомези таіѕиѕ кардани он іамоіангњ мекунад ва ин дар навбати худ ба зуіур кардани возеіият ва босуръат шудани саёіат дар дунёи ДМ, оварда мерасонад.

Ѕисміои таркибии таіѕиѕот:    

1) Объект ва мавзўи таіѕиѕот равшан ва то іадди имконият мушахастар муайян карда шавад.

2) Тартиб додани рўйхат ва іамеша нав кардани рўйхати  он чизіое, ки ба объекти таіѕиѕшаванда муносибат доранд ва барои таіѕиѕот натиїабахш мебошанд.

3) Азсаргузарониіои чандинкаратаи іолат ва їараён.

4) Анїом додани саъю кўшиш барои шинохтани даркіо ва їараёніо.

5) Іангоми ошкор шудани кашфіо – хоі возеіияти аѕлонњ бошад, ё ДМ – и нав – даѕиѕкорона ба ѕайд гирифта шавад, тасвиріо тартиб дода шаванд.

Дар муддати тамоми їараёни таіѕиѕот іолати фаъоли «шикорчњ» ва «табиатшинос» нигоі дошта шавад.

 

06-01-04)  Яке аз тарзіои ба таври умумњ ба амалияи роіи рост нигаристан, ташкил кардани наѕшаи дорои унсуріои аіамияти бештар дошта мебошад. Масалан – наѕшаи аждарча:

1) Асоси наѕшаи аждарча – «шикорчњ ва аждарча».

2) Шикорчњ ва табиатштнос бенуѕсон мебошанд (яъне фаъолияти оніо ба таври олњ самарабахш аст), ба шарте ки чор сифат дошта бошанд:

*) бодиѕѕатњ [ба он чизе, ки вайро шикор мекунанд]

*) ѕатъият [ дар амалњ сохтани фаъолияти худ]

*) суботкорњ [яъне ѕобилияти дар муддати тўлонњ амал кардан]

*) лаззати ѕаблњ [аз натиїаи шикор]

(Ин 4 сифати мазкур іама гуна ДМ – ро аз хати мувофиѕ ифода мекунанд)

3) Шикорчњ ва табиатшинос дурахши чаіор сифатро пурѕувват мекунанд, ба шарте ки 4 омили мусоид зуіур карда бошанд:

*) кўшиши тавлид кардани ДМ.

Тавлиди ДМ ба сифати «лаззати ѕаблњ» дастгири мустаѕими бештар мерасонад.

*) таіѕиѕ, кардан, ба ѕайд гирифтан ва тасіеі намудани рўйхатіо ва тасвиріо. Ин рўйхати іамаи он чизіое мебошад, ки ба ба амалияи їорњ муносибат дорад – хоіишіои шодиомез, таркиби базаи мунаввар (яъне ДМ – и аѕѕалан гоі – гоі зуіуркунанда), омиліои мунаввар, баѕайдгириіои амалияіои расмњ, гипотезаіои ба вуїудоянда, тасвиріои іамоіангсози ДМ ва љайраіо    

«Баѕайдгирии рўйхатіо» ба сифати «бодиѕѕатњ» дастгири мустаѕими бештар мерасонад.

*) «тозиёна задан». Метавонад, ки натиїаіои таъсири омиліои номусоид їамъ шаванд – пуршиддатии ДМ паст шавад, возеіият тира гардад, ѕаноатмандњ ва маъмул будан пурѕувват бишавад ва ман инро шояд пайхас карда натавонам – чњ гуна мешавад, ки  бо кўдак зиндагњ карда истода калон шудани вайро намебинњ. «Тозиёна задан» - ин пошидани ташаббускорњ ва пуршиддатии кўшиш, санїиши сифати самимият мебошад.

«Тозиёна задан»  ба сифати «суботкорњ» дастгири мустаѕими бештар мерасонад.

*) «худкифоњ» - мавѕеи сарбози таніо, озодњ аз дилбастагњ ба одамон, аз он їумла ба амалкунандагон, мавѕеи одаме, ки ба іеї чиз нигоі накарда, дар іама гуна шароитіо саёіати худро идома медиіад.

«Худкифоњ» ба сифати «тозиёна задан» дастгири мустаѕими бештар мерасонад.

4) Шикорчњ ва табиатшинос їилои чаіор сифатро заъиф намекунанд, агар чаіор омили номусоид зуіур накарда бошанд:

*) Хоіиши механикии таассурот. Пеш аз іама ба «суботкорњ» ба таври номатлуб таъсир мекунад.

*) Іолати равшани тирагун, ЗН – и хазида омада истода  Пеш аз іама ба «лаззати ѕаблњ» ба таври номатлуб таъсир мекунад.

*) Хасташавии хазида омада истода ё хоболудњ. Пеш аз іама ба «бодиѕѕатњ» ба таври номатлуб таъсир мекунад.

*) Ѕаноатмандњ. Пеш аз іама ба «ѕатъият» ба таври номатлуб таъсир мекунад.

5) «Зербино»:

Аз панї мавѕеъ иборат аст. Іар яке аз оніо барои іар як скханда (намуди дарк) амалияи оптималњ ба іисоб меравад.

*) «Сталкинг» (скханда іиссиётіо – тозашавњ аз ІН, ЗН, МН, ІНЭ, тавлид кардани ДМ).  Ба боби сталкинг ниг. кунед

*) «Аскетизм» (скханда хоіишіо – тозашавњ аз хоіишіои механиѕњ, тавлиди хоіишіои шодиомез). Ба боб дар бораи аскетизм нигоі кунед.

*) «Сокитњ» (скханда фикріо – тозашавњ аз муколамаи ботинии хаотикњ, тавлид кардани возеіияти аѕлонњ). Ба боб дар бораи бартарафсозии МД нигоі кунед.

*) «Сидхи» (скханда іиссиётіо тозашавњ аз іисіои номатлуб, тавлид кардани азсаргузаронии їисмонњ). Ба боб дар бораи АЇ нигоі кунед.

*) «Фарѕкунии мунаввар» (скханда шуури фарѕкунанда – тозашавњ аз фарѕкунии механиѕњ бо кўмаки амалияіо ба мисли «не – дарё, не- кўііо» ва љайраіо, тавлид кардани шуури фарѕкунандаи мунаввар). Ба боб дар бораи ШФМ нигаред.

6) Базаи мунаввар.

Маїмўи тамоми ДМ – и гоі – гоі зуіуркунанда.

7) Панї Азсаргузаронии базавњ (яъне ДМ ваїдњ) – панї ѕуллаи дар болои баіри ДМ барафрошташуда.

8) Самадхи – синтези панї Азсаргузаронњ – дарича ба сўи іолатіоии ифоданашаванда.

 

Маїмўи іамаи іашт унсур «наѕшаи аждарча» мебошанд.

 

Дар наѕшаи аждарча маіз шикорчњ бо табиатшинос їои марказиро ишљол мекунад, таіѕиѕот бошад,  фаѕат ба таркиби яке аз омиліои муносиб дохил мешавад. Маіз чунин таъкид ба пешрафти босуръат барои  саёіат кардан дар ДМ оварда мерасонад. Мавѕеи «олиме», ки таіѕиѕот дар марказ истодаасту тамоми чизіои боѕимонда дар атроф аст ё тамоман аз назар берун аст, хеле самарабахш нест. Таваїїўі ба омиліое, ки бе оніо таіѕиѕоти самарабахш номумкин мешавад, тамоман ё ѕариб їудо карда намешавад.

 

Тасвири хаттиро бо диаграммаи мўъїазтар иваз кардан мумкин аст: масалан дар байн - ду іарф: «ш» ва «т», ки шикорчњ ва «табиатшинос» - ро ифода мекунанд. Іар ду іарф дар маркази доира истодаанд. Дар доираи мазкур, дар масофаи аз їиіати дурњ бо іам баробар чаіор аббревиатураіое, ки 4 сифатро ифода мекунанд, навишта шудаанд. Аз чап ва рости доира – дар як ѕатори амўдњ, ки аз чаіор хат иборат аст. Аз чап: омиліои муносиб, аз рост:омиліои номуносиб. Хати уфуѕњ аз поён – зербино. Ѕавси аз боло пўшонандаи диаграмма базаи мунавварро бо Азсаргузарониіо ва Самадхиро ифода мекунад. Ба андозае, ки ман таркиби диаграммаро ба хотир мегирам, ман онро ба пиктограммаи бештар мўъїаз буда иваз мекунам – прототипи иероглиф: дар байн «ш» ва «т». Дар давродавр – доира бо нуѕтаіои сиёіи дар масофаіои баробар аз іамдигар дур воѕеъ гардида. Аз чап – ѕатори амўдии чаіор аломати їамъ, Аз рост -  ѕатори амўдии чаіор аломати тарі. Аз поён – хати уфуѕњ. Аз боло ѕавс.

Агар хоіиши ба тимсол ворид намудани зерматни эісосотњ мавїуд бошад, имкони ташкил кардани рамз вуїуд дорад. Рамз боз бо он фарѕ мекунад, ки ба он ба ѕадри дилхоі ворид кардани унсуріо имконпазир аст. Масалан – ин сурати аждарчаи дусара (шикорчњ ва табиатшинос) мебошад – сари чап ифодаи їидду їаідро доро мебошад (лаззати ѕаблии ДМ), сари рост – ваішиёна ва муіофизавњ аст (шикори љамгиниіо). Аждар чаіор бол (чаіор сифат) ва чаіор панїа дорад, ду панїаи пеш ва ду панїаи ѕафо. Панїаи чапи пеш чор чангол дорад, ки вай гўё тўъмаи худро мефишорад. (назорат аз болои чаіор омили мусоид). Панїаи рости пеш низ чаіор чангол дорад, ки вай бо оніо гўё чизеро аз худ дур мекунад. (назорат аз болои чаіор омили номусоид). Ду панїаи поин дар шакли панїгўша ба такягоі часпидаанд. (зербино аз 5 амалияи барои іар скандхи муносибтарин буда). Дар байни болои саріои аждар тоїест, ки чунин сохт дорад: асоси бисёркунїа (базаи мунаввар), ки дар боло ба панї аіромча табдил мешавад (панї Азсаргузаронии базавњ), дар байни тої, дар маркази аіромчаіо – саѕѕои дурахшони Самадхи.

 

Наѕшаи аждар – ин баѕайдгирии їобаїогузории таъкидіо дар амалия, муайян кардани бартариіо мебошад. Агар идора, чарх, муіаррик ва чарољіои мошин мавїуд бошад, ту ба таври хаотикњ оніоро истифода бурда истода, дур рафта наметавонњ. Наѕшаи аждар ѕисматіои амалияро ба як бадани бутун мепайвандад. Кристализатсияи таїрибаи ба даст омада рўй медиіад ва ин на іамту іайкали нутѕ аст, ин маіз іамин тавр, мисли зуіуроти нави сифати амалия аз сар гузаронида мешавад. Суботи фавѕулодда, истиѕлолият аз таъсиріои хаотикњ ба вуїуд меояд, сарфаімравњ афзун мегардад, ДМ устуворона ва равшан зуіур мекунанд, іолати «маѕсади ягона» мавїуд аст.

Ба аналогияіое, ки ба гуфтаіои Гурїиев наздик мебошанд (нигоі кунед: П.Д. Успенский «Дар їустуїўи мўъїиза») рўй меорам: одами маъмулњ монанди омехтагии коллоидњ -  маілул мебошад, ки дар он дар іолати муаллаѕњ теъдоди зарраіои іархелаи зиёде мавїуд аст. Іар гуна таъсири беруна зарраіоро омехта мекунад ва іамон зарраіои дар поён буда ба боло мебароянд ва ба идора кардани тамоми омехтагии мазкур шурўъ мекунанд -  то он даме ки їаіиши навбатњ іама чизро аз сари нав таљйир намедиіад. Бо амалия машљул шудан ба кристализатсия оварда мерасонад – іолатіои аз іама їолибтарин дар зери таъсири ѕувваи резонанс тадриїан їамъ шуда, «гравитатсияи» махсусро ташкил мекунанд. Ддар їараёни муборизаи їамъияти ташкилшудаи даркіои зидди таъсиріои механикњ, оніо алоѕаіои бештару бештари зичро ташкил мекунанд. То он даме ки дар ниіоят дараїаи ѕаробат ва консентратсияи оніо то дарїае афзун мешавад, ки їараёни кристализатсияи  барои амалкунанда ољоз нагардад. Їараёне, ки ба їамъияти ДМ на таніо устуворияти мустаікам балки сифати ба кулли нав медиіад, чуноне ки кристали дар маілул парвариш ёфта, сифатіои аз сифати маілул тамоман фарѕкунандаро доро мебошад. Наѕшаи аждар инъикоси іамин гуна кристализатсия аст.

 

Маїмўи чаіор сифати шикорчњ ва табиатшиносро  бо истилоіи «ният» ифода мекунем. (истилоіи мазкурро ман аз китоби Кастанеди маіз барои он гирифтам, ки ба назари ман вай маіз іамон чизеро, ки ман ифода карданњ іастам, іамонро ифода мекунад). Тавлид кардани ниятіо – хамин худаш тавлиди чаіор сифат мебошад.

 

Баррасњ мекунем, ки амалияіои тасвир кардаи ман, пеш аз іама ба кадом сифат ва омиліо таъсир мекунад (фаімост, ки ин таѕсимоти хеле таѕрибњ аст, баъзе амалкунандаіо бошанд, якбора ба якчанд самт саіми арзишнок  мерасонанд). Баррасњ шудани їадвали іосилшуда ба он фаімиш оварда мерасонад, ки дар кадом соіа камбудии амалияіо мавїуд аст. ва он гоі имкон дорад, ки хоіишіои фикр карда баровардани амалияіо, барои рушд додани іамин ѕисмати аждар ба миён ояд.

 

Суботкорњ    

 

Таіѕиѕи консепсияіо (амалияи мазкур харї кардани саъю кўшишіои хеле тўлониро оид ба їустани далеліо ва зиддидалеліо талаб мекунад,

Зичкунњ (нигоідории харїкунии саъю кўшиш барои бартарафсозии он чизе, ки нодида гирифтани оніо маъмул шудааст, хеле мураккаб аст),

Баѕайдгирии 15 – 10 сониягњ дар давоми ваѕти тўлонњ.

 

Ѕатъият 

 

Озмоишіои иїтимоњ

Пайгирњ аз 10 ѕоидаи амалњ кардани хоіишіои шодиомез

 

Бодиѕѕатњ

 

Тоза кардани забон (хеле осон нест – назорат кардани истифода шудани калимаіо, имову ишора ва ѕиёфабозиіо),

Бартарафсозии заъфи маишњ (хеле осон нест – назорат кардани амаліои їўзъитарини амаліои одатшуда)

Баѕайдгирии доимии мавїуд будан ё набудани ДМ,

Бартарафсозии муколамаи ботинии баланд,

Бозиіои зеінњ

 

Сарфаімравњ

 

Ташкил кардани рўйхати хоіишіои шодиомез,

Амалњ кардани хоіишіои шодиомез,

Ташкил кардани рўйхати омиліои мунаввар,

Таіѕиѕот

 

ІРТ

 

Ѕатъ ё кам кардани оргазміо

Бахотироварњ ва аз нав аз сар гузаронидани саргузашти шахсњ (ЗН – и зиёди амиѕро кашида рўи об мебарорад, оніоро барои бартарафсозњ дастрас мекунад)

 

Ѕаноатмандњ

 

Ба хотир доштани марг

Бартарафсозии мустаѕими ѕаноатмандњ,

Сталкинг

 

Хоіиши таассурот

 

Бозгардонии диѕѕат (диѕѕат аз ЇХ бозмегардад)

Аскетизм (аз дилбастагњ ба хоіишіои механикии ихтилоїњ озодњ медиіад),

Бартарафсозии мустаѕими хоіишіои механикњ ва тавлид кардани хоіишіои шодиомез

 

Хоболудњ/хастагњ

 

Амалњ кардани хоіишіои шодиомез,

Машѕіои їисмонњ,

Тавлид кардани азсаргузарониіои їисмонњ,

 

Тартиб додани рўйхат

 

Амалкунандаіое, ки ба рушд додани лаёѕати їустуїўй кардани аломатіои фарѕкунанда, ба табаѕаіо їудо кардан ва ба гурўііо мутіаіид намудан, ёфтан ва навиштани ѕонуниятіо, ба іам омехтан ва іисоб кардан сафарбар карда шудаанд.

Тартиб додани тасвиріои объектіое, ки бо хаотикњ будани баланд ва мураккабии сохтор фарѕ мекунанд: бутта, роі ба ягон тараф, чеіра, рафтори одам.

Муайянкунии іама гуна истилоіот,

Їавоб ба саволіо, муіокимаіо, шаріу тафсир [хабаріои амалкунандаіои дигар] (то он даме ки ба даііо саволіои беаѕлона доир ба ин мавзўъ їавоб медиіњ, худи ту ба даст овардани возеіияти булўринро шурўъ мекунњ),

Навиштани маѕолаіо [оид ба таіѕиѕи гузаронидашуда],

 

Машѕ барои иваз кардани интерпретатсияіо (механикияти чандири ташкил шудани интерпретатсияіоро, яъне кундзеіниро бартараф мекунад).

 

Тавлид кардани ДМ

 

Дарки давронњ (одати бартараф кардани ІН ва іис кардани ДМ – ро саіеі мекунад),

Сайѕалдиіии іиссиётњ (ЗН – ро бартараф мекунад)

Сталкинг (тарзи универсалии бартарафсозии ботамоми ІН)

Бартарафсозии хоіишіои механикњ

Амалияіои манъкуниіои шуури механикии фарѕкунанда (не – дарё, не кўііо, назорати лаізаи їойивазкунњ іангоми хобкунњ ва љайраіо).

Доимо дар бораи он ки іозир ДМ іаст/нест масъулият іис мекунад.

 

Тозиёна задан

 

Баѕайдгирии іар як соатаи натиїаи амалия,

Баѕайдгирии 5-10-15 сониягњ, баѕайдгирии іар даѕиѕагњ

 

Худкифоњ

 

Сарфаіравњ ба набудан (сарфаімравњ ба набудани зотан муіими «ман», тахаюли таніоиро вайрон мекунад),

Бартарафсозии тасвиріои иловагњ [одамон, одамони ба ту махсусан «наздик» ва аїиб] (дилбастагњ маіз ба тимсоліои фикр карда баровардашуда ба вуїуд меояд),

Ивазшавии давронии шахсиятіо (дилбастагњ ба шахсияти худро бартараф мекунад).

 

Ба тасвири аждаіо илова дохил кардан мумкин аст – дар іар як боли ифодакунандаи сифати шикорчњ ва табиатшинос, тасвир кардани пулакчаіо. Дар болои іар яки оніо аббревиатураи аз ду – се іарф иборат буда, кашида мешавад. Он ифодакунандаи амалияе мебошад, ки  ба рушди лозимии ё мустаѕими сифати мувофиѕ, ё ба омили ифодакунандаи мусоид ё номусоид равона карда шудааст.

Ман пешниіод мекунам, ки дар зербино шиори (ё рамзе, ки аз он фўк шиорро хоіанд фаімид) дар айни замон барои фўк муіим бударо менависем, масалан:

Новобаста аз амалияи фўкіои дигар,

Новобаста ба тарс ва интизориіо,

Новобаста ба іолатіо, пирўзиіо ва шикастіо,

Ман бо амалияи худ машљул мешавам,

Ман саёіати худро идома медиіам.

 

Тартиб додани рўйхатіоро муфассал баррасњ мекунем. Таѕсим кардани оніоро ба а) доимњ ва б) азнавкунии іаррўза ба ман маъѕул аст. Таркиби тахминии рўйхатіои доимњ чунинанд:

*) Хаёлоти шаівоние, ки оніоро асосан амалњ кардан мумкин аст

*) Хаёлоти шаівоние, ки оніоро асосан амалњ кардан мумкин нест.

*) Тамоми одамоне, ки ту як ваѕтіо аз оніо ягон чиз хоста будњ, + оніое, ки аз ту ягон чиз хоста буданд.

*) ДМ – и ба ту маълум ба рўи хатіо паін кардашуда.

*) Омиліои мунаввар барои ДМ –и гуногун.

*) Таіѕиѕотіои перспективњ барои оянда.

*) Хоіиши шодиомезе, ки дар оянда амалњ карданро пешбинњ мекунад.

*) Хавотирњ аз оянда.

*) Рўйхати хавфіои пурѕуввате, ки ягон ваѕт дар зиндагии ман мавїуд буданд ва оніо дар ниіояти кор амалњ гардидаанд, тасвири он чиз, ки ман дар оѕибат іамин ѕадар натиїаи нохоіамро баіогузорњ мекардам.

*) Рўйхати кашфіо тибѕи рўзіои іафта дар тамоми давраи иїро кардани іисоботи мазкур.

 

Таркиби тахминии рўйхати іамарўза:

*) Хоіишіои шодиомези имрўза.

*) Таіѕиѕотіое, ки дар айни замон аїиб мебошанд.

*) Ба ѕайд гирифтани амалияіои расмии имрўз гузаронида истодашуда.

*) Хоіишіои механикии имрўз зуіуркунанда.

*) ДМ – и имрўз зуіуркунанда.

*) Азсаргузарониіои їисмонии имрўз зуіуркунанда.

*) Имрўз кадом кашфіо рўй доданд.

*) Іисобот дар бораи 2 соати зиндагњ

 

Модели хатіои ДМ іамон ваѕт бобарор хоіад шуд, ДМ нисбатан зиёд нестанд, аммо ошкор мегардад, ки ин модел аллакай ѕаноатбахш буда наметавонад. Чунки даркіои як хат метавонанд дар як ваѕт зуіур кунанд ва іамчунин метавонанд зуіур накунанд, ки ин бо фаімиши маишии «хат» бо іам намеояд - яъне монанди як чизи їиддии пайдаріам буда. Маіз іамин ду далел, ки ДМ – и як хат метавонанд іам зуіур кунанд, іам накунанд ва іам метавонанд, ки дар як ваѕт тамоман зуіур накунанд ва іамчунин мавїудияти хатіои гуногун дар чаіорчўбаи сектори як азсаргузарониіо, ба хоіиши ёфтани модели аниѕтаре, ки модели хўшагул хоіад шуд, оварда мерасонад. Аналогияи бештар аниѕ – даргиронда шудани конфоркаи газњ мебошад. Ваѕте ки як  гулбарги оташ аз паи дигараш афрўхта мешавад ва метавонанд фурўзон бошанд, яъне метавонанд, ки тамоми гулбаргіои  оташ зуіур кунанд ё баъзеи оніо. Дар айни замон мафіуми хат ба іар іол пурра нопадид намешавад, чунки пайдаріамии їойгиршавии гулбаргіои оташро мувофиѕи давродаври хўшагули тасвиршаванда муайян мекунад, яъне іамон пайдарпай буданеро, ки як гулбарги оташ гулбарги дар паілу бударо меафрўзад.

Баъзан зуіур кардани як ДМ – и нав кофњ аст ки сохтори хўшагул дар як їо худ ба худ гўё нимшукуфта шавад, шакл гирад. Рўйхати пурраи ДМ – ро дар боби мувофиѕ бинед.

Агар ба таври тимсолњ гўем, нўги іар як гулбарги оташи тамоми хўшаіо аз забонаи оташ иборат аст, яъне іар як ДМ іангоми зиёд шудани шиддатнокњ сифати ваїдиро соіиб мешавад – іусни таваїїўіи ваїдњ, суботи ваїдњ ва љайраіо. Шиддатнокии ДМ –еро, ки дар ваѕти мавїуд будани он, сифати ваїдњ  зуіур мекунад, іамчун 8  аз рўи аѕрабаки 10 балла муайян мекунем. Іама гуна ДМ ба дараїаи ваїдњ расида метавонад, аммо вай дар хат іар ѕадаре ки дар мавѕеи боло истода бошад, шакли ваїдии мазкур іамон ѕадар осонтар ба даст меояд.

Муваффаѕ шудан ба дараїаи ваїдњ, маънои расидан ба мавзеи «омезиш», ба їараёни ољози синтези Азсаргузарониіои ба сўи Самадхиро дорад.

 

Ман маслиіат медиіам, ки дар лавіи калоне рўйхати ДМ навишта шаванд ва ба секторіои хўшагуліо ва хатіо їудо кардашуда бошанд. Онро ба девор овезон кун, то ин ки  вай ба хубњ намоён бошад. Рўйхатро дар дафтарча ва ё дар компютери їайбњ нигоі дор, то ин ки вай доим дар зери дасти ту бошад. Дар аввал инертсияи нахостани муайянкунии мавзеи ДМ дар наѕшаи мазкур ба амал меояд, аммо,  азбаски ин сабаби  мустаікам шудани ДМ мегардад, маротиби зуіур кардани онро зиёд ва сифати вайро пурѕувват мекунад. Барои іамин хоіишіои шодиомези мувофиѕ зуіур кардани худро заъиф намекунанд.

ДМ аљлаб іамдигарро пурѕувват ва аз махлутіо тоза карда истода,бо їуфтіои устувор зуіур мекунанд. Аксаран ба зуіур кардани тобишіои нав меоварад, ки оніо ба їамъшавии оддии сифати унсуріои їуфт оварда намерасонад. Їуфтіо хаттњ (аз як гулбарг), љайрихаттњ (аз гулбаргіои іамсоя) ва интегралњ (аз бахшіои (секторіои) мухталиф) мешаванд. Аз паси їуфтіо маїмўи ДМ – и мураккабтар ба зуіур кардан шурўъ мекунанд, ки «аккордіо» мебошанд.

 

06-01-05)   Ба андозаи бартараф шудани хоіишіои механикњ ва парвариши хоіишіои шодиомез боз як чизи дигар зоіир мешавад, ки аіамияти бузург дорад. Маълум мешавад, ки дар таркиби даркіои ман маїмўи бутуни хоіишіо вуїуд доранд, ки фаѕат дорои як вазифа іастанд – маідудкунандаи хоіишіои шодиомез будан. Замине, ки дар он ин поя мерўяд, тарс аст. Тарсіои гуногуне, ки ташкил шудани оніо шояд дар лаізаи таваллуд ба вуїуд омадааст, маідудкунандаи мазкурро љизо медиіад. Ба таркиби тарс дохил мешаванд:

а) тарси дилсардњ, агар натиїаи дилхоі ба даст наомада бошад.

б) тарси таљйир ёфтан – тарси бунёдии дараїаи олњ, хоіиши механикии іама чизро мисли худаш боѕњ гузоштан ва таљйир надодани іеї чизро пурѕувват мекунад.

в) тарс аз іамаи чизіои нав.

г) як ѕатор тарсіои хурди дигар.

Амали маїмўии маідудкунанда (ки чњ тавр маїмўи тарсіои механикњ  бояд таљйир меёбанд) монанди лаёѕат надоштан ба хоіиши пурѕуввати шодиомез, зуіур мекунад. Ваѕте ки ман хоіиши шодиомезро іис мекунам, эісосе ба вуїуд меояд, ки гўё касе маро «аз гулў» дошта истодааст ва ба аѕиб мекашад ва ба зиёд кардани ѕувваи хоіиш монеъа шуда истодааст. Гўё ки ман бо як даст худро ба аѕиб кашида истодам ва бо дасти дигар – ба пеш. Іамин тавр іам іаст.

Дар натиїаи амалия амали маідудкунанда заъиф мешавад, чунки іам бартарафсозии мустаѕими ІН, іам тавлид шудани ДМ кори худро ба оіистагњ, вале дилпурона  иїро мекунанд. Шояд имконияти интихоб кардани амалияіои самти танг дошта ба даст ояд, ки оніо ба таври мушахас бар зидди маідудкунанда муѕобилият нишон медиіанд?

Худи іамон іаѕиѕат, ки ба мавїудияти маідудкунанда сарфаім рафта шудааст, ки ин маїмўи хоіишіои механикњ  аз таркиби умумии заминаи тирагун їудо карда шудаи гоі – гоі ба болои амалкунанда хазанда аст, аіамияти бузург дорад. Чунки акнун дар таркиби даркіо хоіиши нави шодиомез пайдо шудааст – хоіиши муѕобилият нишондиіанда ба маідудкунанда, бартараф кардани он. (оніое, ки бо амалия машљул нестанд ва ДМ – ро аз сар намегузаронанд, метавонанд, ки хавотир нашаванд – сухан дар бораи аз байн бурдани маідудкунанда зимни амалњ кардани хоіишіои ба зўроварњ, тахрибкорњ, ба даст овардани іукронњ ва љайра нарафта, балки дар бораи бардошта шудани маідудият ба ДМ – азсаргузаронии меірубонњ, іусни таваїїўі, іаловат озодии фазо ва љайра сухан меравад). То замоне ки маідудкунанда іамчун мисли маїмўи алоіидаи даркіо їудо карда нашуда буд, хоіиши мазкур зуіур карда іам наметавонист. Ва чњ тавре ки маълум аст, худи факти мавїуд будани хоіиши шодиомез ѕувваи іаракатдиіанда ба іисоб меравад – маіз вай ба ошкор кардани тарзіои мубориза бо маідудкунанда ва ба зуіур кардани ѕатъияту суббот дар пайгирњ аз усули мазкур оварда мерасонад.

Гузоштани масъала чунин аст: дар айни замон як миѕдор ДМ бо шиддатнокии 5 зуіур намудааст. Ба ман іозир чњ халал мерасонад, ки онро іамчун 10 іис кунам? Хеле саволи аїиб, ба іар іол ваѕте ки ман онро ба худ додам, худам іайрониро іис кардам. Дар іаѕиѕат, охир чњ халал мерасонад? Гўё чизе халал намерасонад –  ба сарфаімравњ,  ба хоіиши пурѕувват кардани ДМ мазкур  муттамарказ шуда истода,… ва дар іамин їой маълум шуд, ки хоіиши пурѕувват кардани ДМ – ро ман ба дараїаи хосташавандаам пурѕувват іис карда наметавонам. Эісоси хеле аїиб – гўё ман ба пеш їастан мехоіам, аммо резина маро мустаікам ба аѕиб мекашад. Аз хоіиши кўшиши пурѕувват кардани ѕавњ сохтани ДМ дида, тарзи оддитарини іис кардани муѕовимати мазкур вуїуд надорад. Эісоси комилан равшани резинаи мустаікам. Маіз резинаи мазкур яке аз ѕисміои таркибии маідудкунанда мебошад – тарс аз шикастхўрњ. Тарс аз он ки ба ман іис кардани чизи хостам муяссар намегардад. Тарс аз шикастхўриро ман посбони якуми роіи рушди ниятіо іисоб мекунам. Ин посбон ѕатъиятро бо занїиріо печонидааст ва бо ин аждарро ѕишанг кардааст.

Дар тўли даісолаіо ту аз нобарориіо ноумедњ іис мекардњ ва тамоми ин соліо тарси шикастхўрие, ки хоіишіои шодиомезро ахта мекунад пурѕувват мегардид. Охир, ин тарзи оддии гурехтан аз ноумедњ аст – он чизи хосташавандаат іар ѕадар заъиф бошад, тарси ба даст наомадани ин іамон ѕадар заъиф аст ва дар сурати ноком шудан ноумедњ іамон ѕадар сусттар мебошад. Ваѕте ки ягон чизро хеле сахт хоіиши хостан мекунњ, бо тамоми іастњ асабњ шуда, ноором мешавњ, аммо агар ягон натиїа ба даст наояд, ё на ба таври дилхоі ба даст ояд, ин метавонад барои ту фалокатбор бошад, туро аз роіи маъмулии зиндагњ моііо, іатто соліо зада хориї кунад. Ва акнун, ваѕте ки ту кўшиши тез пурѕувват кардани хоіиши ДМ – и равшанро мекунњ, ба монеъаи мазкури садди  азобіо  дучор мегардњ. Вай парво надорад, ки акнун ту аллакай ѕурбонии азияткашанда нестњ, балки їанговари ба як нуѕта зарбазананда, то дами ба маѕсад расидан мебошњ. Вай парво надорад, ки ту дар ихтиёрат шикорчии омодашудае дорњ, ки вайро барои бенуѕсон бартараф кардани іатто сояи ІН машѕ медиіњ. Тарс ба таври автоматикњ зуіур мекунад, вай ѕатъиятро ѕариб бо буну решааш кушта, таніо навдачаи хурдеро боѕњ мегузорад. Барои бартарафсозии механизми мазкур ман пешниіод мекунам, ки аввалан ба вай сарфаім равњ, дуввум бо саъю кўшиши мустаѕим бартарафсозии онро ољоз намоњ.

Чизи якуме, ки он бояд таілил карда шавад – ин худи мафіуміои «шикастхўриіо» ва фарѕ кардани он он аз «бебарорњ» мебошад. Одами маъмулњ ІЕЇ ГОІ шикастхўриро іис намекунад, чунки шикастхўрњ аз рўи муайянсозњ натиїаи кўшишіои ба пурѕувват кардани іолатіои дилхоі  нигаронидашуда мебошад. Одами маъмулњ бошад, іеї гоі саъю кўшиш ба харї намедиіад, вай бозичае дар дасти ѕувваіои кўр ва ба вуѕўъ омадани іолатіои тасодуфњ аст. Одами маъмулњ чизеро интихоб карда наметавонад, чунки вай худро идора карда наметавонад, ба худаш хўїаин нест. Агар ў ким – чизеро муіофизат мекунад, барои он мекунад,  бо  сабаби механизми расмшуда онро муіофизат накарда наметавонад. Агар чизеро медиіад, ба іар іол онро фаѕат бо сабаби механизміои мавїуд буда надода наметавонад. Одами маъмулњ іамоне нест, ки вай чизе МЕКУНАД, он касе, ки саъю кўшиш ба харї медиіад, чунки дар истилоіоти ман іама гуна саъю кўшиш, ин амали шуури мунаввар, амали пушти сар кардани механизміо мебошад. Ва манбаъи саъю кўшишіо, на дар маїмўи іолатіои механикњ такя кардааст, балки вай ба маїмўи ДМ иттико намудааст. Манбаъ іар дарке аз хати сарфаімравњ мебошад, ки наметавонад дар одами ба ІН, консепсияіо, хоіишіои механикњ љўтида  ва іатто дар одами саъю кўшиш накунанда, іатто дар надонандае, ки халосшавњ имконпазир аст, босубот зуіур намояд. Ваѕте ки одами маъмулњ мегўяд,  ки саъю кўшиш ба харї медиіад, ин омехтакунии барљалати истилоіот мебошад. Агар консепсияіо ва ІН туро ба тарангшавии рўіњ маїбур мекунанд, он гоі ин маіз  тарангшавии рўіњ аст, на саъю кўшиш. Ва натиїаи амаліои бештару камтари хаотикњ  ё бобарор мешавад, ё бебарор. Іолатіо ин тавр ё ба таври дигар сурат мегиранд. Ту бошњ инро мисли бобарорњ  ё бебарорњ интерпретатсия мекунњ, илова барои ин іеї гуна асос надорњ, чунки аз паси яктои он дигараш меояд. Он чизе, ки дар айни замон туро ѕаноатманд мекунад, баъд аз як соат  іосиле медиіад, ки он туро  ба ранї кашидан маїбур мекунад. Одами маъмулњ ба сўи ДМ саъй намекунад, вай чњ хостани худро намедонад, чунки хостани чизе маънои раіо шудан аз љамгиниіо ва іис кардани хоіишіои шодиомези худро дорад. Барои одами маъмулњ бошад, ин имконнопазир аст, чунки вай доимо дар іалѕаи љамгиниіо воѕеъ гардидааст. Барои іамин, ваѕте ки одами маъмулњ чизе ба даст меорад, ин іамеша он чизе нест, ки ў мехост. Ин іамеша на чандон іамон тавр ё тамоман іамон тавр нест, чунки вай іамту намедонад, ки дар бораи кадом «іамон» сухан меравад. Одами маъмулњ ба сўи роіати норавшан, оромњ, ѕаноатмандиіо кўшиш мекунад, аммо тамоман тасаввур намекунад, ки ў  аниѕ  маіз чиро мехоіад. Яъне аз ІН, консепсияіо, тарсіо ва кундзеінњ раіо шуда наметавонад,  ДМ  ва хоіишіои шодиомезро іис намекунад. Агар ў ба маѕсади гузошташуда муваффаѕ  шавад, он гоі ин муваффаѕият,  аввалан сабукшавии дилхоіро ба даст намеорад, зиндагии ўро аїиб намекунад. Агар кунад іам, муддати вай хеле кўтоі аст ва баъд аз он боз аз сари нав афтиш ба чоіи чуѕури тирагњ, ІН ољоз мегардад. Барои іамин натиїаеро, ки онро одам метавонад дилхоі пиндорад, ба даст оварда, вай боз іам аз тарси ногузири аз сари нав аз даст додани дар пеш истодаи  он, раіо намешавад. Агар духтар шавіар хоіад, вайро іамчун ошиѕ ба даст оварда, аз рашк, кам будани таваїїўі ва љайраіо  то абад  азоб мекашад. Чунки тирагњ ва ІН – ро бо шавіар пўшонидан љайриимкон аст ва баъдтар дар ишѕ ногузир бўхрони таъїилњ фаро мерасад, ки он ба љўтидан ба торикии томи љамгиниіо ва муѕарарњ будани зиндагњ меоварад, охир ІН іама чизро фурў мебарад. Ин дар іаѕиѕат іолати даішатнок, іалѕаи сарбастаи ранїкашиіои абадњ мебошад, ки ягон тарзи баромадан аз он, мавїуд нест. Фаѕат ољоз кардани саъю кўшиш барои бартарафсозии љамгиниіо ва ноил шудан ба ДМ боѕњ мемонад. Одамоне, ки аз дўзах метарсанд хандаовар мебошанд, чунки оніо намефаіманд, ки дўзах барои оніо кайіо фаро расидааст. Оніо аллакай дар он їо ѕарор доранд, чунки то он даме, ки оніо барои ѕатъ кардани вай саъю кўшиш накунанд, вай абадњ ва ногузир аст, яъне анїом додани саъю кўшиш барои баромадан аз іалѕаи љамгиниіо.

Хулоса мекунам: одами маъмулњ іеї гоі саъю кўшиш намекунад – вай іамту сари калобаи худро гум кардааст ва дар натиїаи он ки вай аз іама тарафіо фушурда (маїаѕ) карда мешавад,  асабіояш доимо таранг аст. Одами маъмулњ іеї гоі шикастхўриро іис намекунад, балки ў фаѕат бебаробариіоро іис мекунад. Чунки шикастхўриіо – ин аз рўи муайянсозњ натиїаи саъю кўшиш мебошад. Бобарорњ ва бебарорњ, интерпретатсияи механикии беасоси шароитіо аст.

Дар саъю кўшиш тамоман чизіои дигар аст. Агар ту саъю кўшиш ба харї дода, ДМ – ро іис карда бошњ, он гоі худи іамин іис маѕсаду мазмуни лаізаи мазкур мебошад, дар ягон шароит арзиши худро гум ё кам карда наметавонад. Яъне муваффаѕияти мазкурро гум кардан љайриимкон аст. Аммо зиёда аз ин! Агар ту саъю кўшиш харї кардњ, вале ба шикаст дучор гардидњ, ин іам ба таври мўъїиза як ѕадам ба пеш аст. Таъкид мекунам – ман шикастро іамчун як ѕадам ба пеш интерпретатсия намекунам, балки маіз вай ба як ѕадам ба пеш таъсир мерасонад, чунки іамин тавр аз сар гузаронида мешавад. Агар одам баъд аз шикастіои аввалин таслим намешавад, агар дар вай іавасмандиіои ноумедиіо аз имконнопазир будани зиндагњ дар љамгиниіо ва їидду їаіди шодиомез ба ДМ ба ѕадри кофњ пурѕувват бошанд, он гоі вай паи іам кўшиш ба харї дода, паи іам шикаст хўрданіоеро, ки гоі – гоі навбати худро ба пирўзиіо  дода меистад аз сар гузаронида истода, ў іатман зуд ё дер пайхас мекунад, ки шикастіо вайро мустаікам мекунанд. Чњ мешавад, ки агар ман имрўз барои бартараф кардани ІН 100 кўшиш ба харї додам ва оніоро фаѕат 5 бор бартараф сохтам, он гоі фардо ман худро бовариноктар ва баъд аз іафта аз ин іам бештар боитминонтар іис хоіам кард. Таїрибаи саъю кўшишіо бар іадар намеравад! Ба таври васеътар гўем, саъю кўшишіо іеї гоі ба шикстхўриіо намеоварад. Оніо іамеша ба муваффаѕият меоранд. Фаѕат гоііо муваффаѕияти мазкурро, іамон ваѕте ки натиїа ба даст наомадааст, шикастхўрњ меноманд. Ва гоххо, ваѕте ки натиїа ба даст омадааст, онро пирўзњ меноманд. Дар натиїаи іамин фаімиш амалкунанда мебинад, ки пирўзњ албатта ба одам болу пар медиіад, аммо шикаст низ болу пар мебахшад, чунки худи шикастхўрњ дар ин мавѕеъ їой дошт. Аз ин бармеояд, ки саъю кўшиш мавїуд буд, маълум мегардад, ки ба іар іол як ѕадам ба пеш гузошта шуд, маълум мешавад, ки ба іар іол як чизи зебое аз сар гузаронида шуд. Ин маълум аст, ки саъю кўшиш мебошад. Одати ба ихтиёри ІН худро таслим накардан, балки саъю кўшиш ба харї додан мустаікам гардид.

Ба посбони аввалин бармегардем. Ваѕте ки сухан дар бораи бобарорњ ё бебарорњ меравад, вай худро ба андозаи пурра зуіур мекунонад, аммо іамин ки сухан дар бораи ба харї додани саъю кўшиш меравад, вай нозук ва бечора мегардад. Вай дар іамин їо іамту такя карда истодааст, чунки вайро касе тела надода истодааст. Амалкунандае, ки  сарфаім рафтааст, ки гап дар чњ аст, акнун медонад, ки аввалан посбонро теле додан мумкин аст, дуввуман вай огоі аст, ки ин кор он ѕадар вазифаи мураккаб нест. Аз бартарафсозии маъмулии ІН мушкилтар нест, чунки агар дар бораи фарѕ кардани шикастіо ва бебарориіо возеіият мавїуд бошад, ин посбонро бесилоі мекунад. Ин ошкор мекунад, ки ў іуїїатіои ѕалбакњ дорад – вай иїозатномаи муіофизат кардани моро аз хоіиши механикии ноил шудан ба муваффаѕият, на муіофизат кардан аз хоіиши шодиомези ба даст овардани муваффаѕият дар амалия, дар даст дорад. Посбон ўідадор шудааст, ки моро аз ноумедиіо ва љаміо муіофизат намояд. Вай тавассути механизміои худтанзими соддатарин ташкил карда шуда буд, аммо іозир хидматіои ў ба мо лозим нестанд. Шикорчњ вазифаи мазкурро бо тарзи самарабахштарин, нисбат ба ахта кардани хоіишіои шодиомез, иїро хоіад кард.

Инро фаімида, бо сафарбар кардани тамоми ѕувваи возеіияти худ ба бартараф кардани посбони аввалњ шурўъ мекунам.

Силоіи якум, чњ тавре ки пештар гуфта шуд, худи хоіиши шодиомези бартараф кардани он мебошад, ки метавонад акнун зуіур кунад, чунки ман онро іамчун объекти їудо, мисли дарки алоіида фарѕ намудаам.

Силоіи дуюм, саъю кўшиши мустаѕим оид ба бартараф кардани «резинаест», ки маро аз ѕафо мекашад. Дар он ваѕте ки ман саъю кўшишро барои ѕавњ кардани хоіишіои шодиомез ва ДМ – и дигар тавлид мекунам, іамзамон амалияи «буридани думро» амалњ месозам – саъю кўшиши хусусияти махсус доштаро оид ба бартарафсозии тарс аз бебарориіо амалњ мекунам. Технологияи ба харї додани саъю кўшиши мазкур ба технологияи сайѕалдиіии іиссиётњ монанд аст. Дар ин їо ягон чизи муіими нав ва мураккаб вуїуд надорад. Барои іамин натиїа зуд - зуіур мекунад – лаппиши якбораи тамоми сифатіои ДМ, зуіур кардани шингили бутуни нави тобишіо ва іамрангиіо, пурѕувват шудани ѕалъаи шикорчњ ва табиатшинос, як ѕадам ба пеш барои ташкил кардани нияти пурѕувват.

Силоіи сеюм, ташкил шудани одати іис кардани шодњ ва сарфаімравњ зимни шикастхўриіо. Дар  іар як боре, ки ба ту бенуѕсон  бартараф кардани  ІН муяссар нагардидааст, интихоб карда метавонњ, ки ІН – и навро іис кунњ, ё возеіияти дар боло тасвиршуда ва таїрибаи калони ба харї додани саъю кўшишіоро  дар ихтиёрат дошта истода, ваїд, сарфаімравиро аз он, ки як ѕадам ба пеш гузошта шудааст, кўшиш ба харї дода шудааст, озодњ аз ІН, аз шикастхўрњ озмоиш шудааст, дар пешрўи ту боз будани іамаи даріоро эісос намоњ.

Ман іамчунин маслиіат медиіам, ки ба амалияи ивазкунии механикњ рў оварда шавад, чунки консепсия дар бораи шабоіат доштани шикастхўриіо ва бебарориіо метавонад, ки хеле пурѕувват бошад. Масалан такрор кардани їумлаи «шикастхўрњ», ин натиїаи саъю кўшиш аст, ин гузоштани як ѕадам ба пеш мебошад» ва ман  іар гуна чизи бо сарфаімравњ іамоіанг бударо маслиіат медиіам.

Саъю кўшиш іар ѕадар ки зиёд бошад, шикаст іамон ѕадар ширинтар аст.

Аз байн бурдани посбони аввал іар ѕадар самарабахштар бошад, лаппиши ДМ іамон ѕадар босуръаттар мебошад. Ту іамон ѕадар тезтар бо посбони дуюм – нахостани дигаргуниіо  дучор мешавњ. Вай дасту пои суботро мебандад ва бо ин аждарро куллан ѕишанг мезанад ва ѕувваи ўро зуд заъиф мекунад. Монеъаи мазкурро «инертсияи торикњ» низ номидан мумкин аст. Вай мисли хамирмояи хоми часпаки  баногоі ба болои амалкунанда фуромадаи тамоми овозіо ва рангіоро фурўбурда зуіур мекунад. Дар айни їўшу хурўши зуіур кардани ДМ, іангоме ки гўё іеї чиз дигар іаракати босуръатро нигоі дошта наметавонад, баногоі дилмондагњ ва љубори сафедтоб фаро мерасад. Ин тирагњ нест, ин іолати равшании тирагун намебошад, вай ягон аломат надорад ва мисли хоіиши часпаки іеї чиз зуіур мекунад. Ба ѕапѕони ин хамирмоя афтида, ту боз ба іолати пешина бармегардњ – іаїми ДМ ѕариб ба дараїаи пешина бармегардад, аммо албатта ба зиёдтар нисбат ба оне, ки то шурўъи баратарафсозии посбони якум мавїуд буд. Чњ тавре ки посбони якум ба воситаи фарѕкунњ, возеіият, хоіишіои шодиомез ва ѕатъият пушти сар карда шуда буд, посбони дуюм низ, воситаи фарѕкунњ, возеіият, хоіишіои шодиомез ва суббот пушти сар карда мешавад. Субботкорњ тавассути амалияіои расмњ иттико дода  мешавад, барои іамин іангоми муѕобилияти инертсияи часпаки сиёі,  вазни хоси оніоро ба амалияіои умумњ зиёд кардан мувофиѕи маѕсад аст. Мубориза бар зидди инертсияи сиёі ба іаракат дар полудаи  амиѕи бетавофутии баъди ду рўзи бехобњ шабоіат дорад.. Аммо монеъаи мазкурро, албатта бартараф кардан мумкин аст.

 

Дар їараёни тавлид ва таіѕиѕ кардани ДМ (ба андозаи пушти сар кардани ду посбони аввалњ), гоііо лаппишіои хеле таъїилњ ба вуїуд меоянд. Дар ин іангом ДМ – и аллакай маълуму ва пештар номаълум буда, ба болои сар айнан мисли тарма мефуроянд  ва дар іамин асно ту бо посбони сеюм дучор мешавњ. Он гоі ДМ – и бо іамдигар омезишшаванда ва равшани гулўгиркунанда дар тўли як соат, ду соати дигар, соати сеюм ба дараїаи ваїдњ расида истода, бетаваѕѕуф  тамдид мешаванд (фаѕат якчанд сония таваѕѕуф карда истода). Ваѕте  ба назари ту чунин менамояд, ки аз ваїд бадани ту пора шуда истодааст, баъд аз чанд муддат ѕувваи боздорандаи намуди нав ба амалкунњ шурўъ мекунад. Бештар аз  іолати мазкур ба хасташавии махсус аз сершавии оксиген монанд мебошад. Онро іамин тавр іам меномам – «хасташавњ аз сершавии ДМ». Азбаски вай бо іиссиёти ногувор мушоият намешавад, маслиіати ман  ин аст: бартараф карда шудани вай ва іаракат ба пеш. Хастагиро то іадди охирин фушурда барор, іар як сонияи ДМ – и возеіро дошта бигир – ту бори аввалин аз іуїраи гулўгиркунанда саратро берун карда, аз іавои їангалии тоза нафас гирифта истодањ. То іадди бештарин нафас бигир, то ин ки таїрибаи мазкурро ба хотир бигирњ, то ин ки ДМ – и нави зиёдтарро бишиносњ, барои оянда захира їамъ кунњ. Охир, іар як ДМ чангаки ба девор задашуда аст, ки дар оянда хоіишіои шодиомези ту дар он овезон карда мешаванд. Ба ту чњ ѕадар ваѕт лозим аст, ки дар сари ѕулла гузаронњ, ба бисёр омиліо вобаста аст -як соат, як рўз. Аммо дар іар сурат баъди лаппиш, бозгардии іатмњ рўй хоіад дод, чунки хастагњ аз сершавиіо їамъ хоіанд шуд. Эітимол дорад, ки мустаѕиман дар їараёни таркиши ДМ дигаргуншавии їисмонњ ва зуіуроти хурўшони азсаргузарониіои їисмонњ ољоз шавад. Эітимол ин дертар ба вуѕўъ ояд, аммо дар іар сурат бадан ба одаткунњ шурўъ мекунад ва дар натиїаи іамин одаткунњ таъсири «сершавии оксигенњ» дар іар як бор ба таври заъифтар зуіур хоіад кард. Чњ гуна ба зудњ ту ба бартараф кардани посбони сеюм ноил мешавњ, ба іар іол ба бисёр омиліо вобастагњ дорад – эітимол барои ин ду – се моі сипарњ шавад, ки дар давоми ин моііо лаппишіои пурѕуввати ДМ – и ду – се рўз давомкунанда ба бозгардиіо мубаддал шавад.  Бозгардиіои мазкур (махсусан дар ољоз) метавонанд якчанд рўз ё іафта тўл кашанд. Бартарафсозии ІН іар кадар ки бенуѕсон бошад, ту іамон ѕадар бо зичкунњ ва амалияіои расмњ фаъолтар машљул мешавњ. Їидду їаід ба сўи ДМ іар ѕадар, ки шадидтар бошад, мўілати бозгардиіо іамон ѕадар кўтоі аст.

Дар бораи посбони чорум суханони зиёд мавїуд нест – ин ѕаноатмандњ мебошад, ки вай іамаро бо тумани хокистарранги љализ мепўшонад. ДМ зуіур мекунанд, гўё іама чиз олњ аст… ва пайхас намекунњ, ки чњ тавр дар ѕаноатмандњ туро хоб бурдааст ва таніо замоне бедор мешавњ, ки ДМ ба ким – куїо нопадид шудаанд. Дар іар як маротиба, іамин ки ту аз посбони сеюм гузаштњ, механизми равшан шудани ѕаноатмандњ бе камбудњ ба кор медарояд ва нописандњ кардан ба лаёѕати ѕаноатмандњ, туро аз роі зада мебарорад. Вай метавонад туро ба бохти амиѕтарин, ба афтидан аз ДМ ба рўзіои зиёде, ба пурѕувват шудани се посбон  оварда расонад.

Ваѕте чунин менамояд, ки ДМ – ро бемаідудиятва беист тавлид кардан мумкин аст, пушти сар кардани тамоми чаіор посбон, амалкунандаро ба дараїаи нави амалия меоварад. Дар іаѕиѕат ин чиз ба даст намеояд, чунки пушти сар кардани посбон їараёни якмаротибагњ набуда, тадриїњ аст. Ва агар ту оніоро дар айни замон пушти сар намудњ ва таркиши ДМ – ро іис карда бошњ, он гоі вай іар ѕадаре пурѕудраттару давомдор бошад, посбони сеюм ва чорум худро іамон ѕадар фаъолтар ошкор мекунанд. Оніоро пушти сар кардан лозим мешавад, аммо пастравњ ногузир аст ва баъди он ту аз сари нав ѕувва їамъ карда, бо їидду їаід ба пеш іаракат мекунњ, аз сари нав посбоніоро бартараф месозњ. Сабаб оддњ мебошад – мавїуд набудани одатіои іис кардани  чунин ДМ – и равшан ва давомдор. Ба андозаи  пешравии амалияи ту ин одат мустаікам мешавад, ту ба ДМ –и бештару бештари равшантару давомноктар одат мекунњ. Іа, ногуфта намонад, ки дигаргуншавии їисмонњ низ ба їидду їаіди ту мусоидат мекунад.

Баъд аз іар як бартарафсозии навбатии посбоніо ту ба шароитіое меафтњ, ки дар ин іангом зуіур кардани ДМ ба іеї чиз халал намерасонад! Ин іолати аїибе мебошад ва дар он їидду їаід мутантан аст, сифати таљйирнопазирњ дарёфт мекунад ва сифати мазкур дар іар як маротиба бештару бештар сайѕал меёбад. Дар шароитіои мазкур хоіиши машљул шудан бо амалияи «фишордиіии їидду їаід»  ба вуїуд меояд.

Барои фишордиіии їидду їаід  андеша  дар бораи одамон, озодии ба дараїаи фавѕулодда расида, хондани китоби Кастанеда бо тасвири амалкунандаіои ѕадиме, ки іаёти худро дар тўли іазорсолаіо нигоі доштаанд  ва дар фазои беандозаи шуур саёіаткунанда іастанд; хондани китобіои будоњ бо тасвири амалкунандаіои дар «назари некбинона» љарѕ буда; іамоіанкунанда мебошанд. Ибораіои «амалњ кунондани тассавурнашаванда», дунёіои беохири сарфаімравњ ва љайраіо іамоіангкунанда мебошанд.  Іамаи ин бо эісоси он, ки дар пеши ту беохирњ дари худро боз кардааст ва агар ту дар амалия бенуѕсон бошњ, іеї чиз туро манъ карда наметавонад, іамоіангњ дорад. Ин эісоси ифоданашаванда аст – замоне ки ту дар бораи саіати беохир тахаюл намекунњ, ѕаноатмандњ ва андўіи фарогирандаро іис намекунњ, балки бевосита бўи озодиро нафас мекашњ, бо пои худ дар замини нав мустаікам меистњ.    

 

06-01-06)  Истилоіоти «мавѕеъ» ва «іолат» - ро ворид мекунем. Мавѕеъ - маїмўи мустаіками даркіои дар ин мавѕеъ мувофиѕи  хоіиш ташкилшуда [ба ѕайд гирифташуда] аст. Іолат -  маїмўи мустаіками даркіои дар ин мавѕеъ ба тарзи  берун аз хоіиш ба вуїуд омада [ба ѕайд гирифташуда] мебошад.  Барои мисол, агар бо сайѕалдиіии іиссиётњ машљул шуда истода, ман баногоі бори аввал дарки сфераи холигиро іис карда бошам, он гоі бо сабаби он ки дар ин мавѕеъ хоіиши іис кардани сфераи холигњ  мавїуд набуд, балки хоіиши іискунии осудагњ вуїуд дошт, маїмўи даркіои ба вуїуд омада аз рўи муайяншавњ іолат номида хоіанд шуд. Аммо маїмўи даркіои ба іолати махкур дохилшавандаи аз хоіиши іискунии осудагњ, хоіиши бартарафкунии ЗН, хоіиши иїро кардани сайѕалдиіии іиссиётњ ва худи осудагњ, ба вуїуд омада, мавѕеъ номида хоіад шуд.

  

«Мавѕеи бодхисваттв»: іамин ки дарки іама гуна љамгиниіои іама гуна одаміо мавїуд бошад, он гоі зуд:

1. МН ба љамгиниіо бенуѕсон бартараф карда хоіанд шуд

2. хоіиши шодиомези он, ки ДМ дар іар як мавїуди дорои іис бигузор зуіур намояд, тавлид мегардад.

3. іусни таваїїўі ва вафодорњ тавлид мегардад (ё ба мавїудоти ба сўи ДМ саъйкунанда, ё бидуни объект)

Танг карда баровардани возеіият дар бораи мавїудияти љамгиниіои одами дигар ва тасвиріои изофиро пешгирњ кардан зарур аст.

 

Яке аз іолатіои нав  - «сарбандро мешўяд» мебошад. Тимсоли іамоіангкунанда: сарбанди аз замин таркибёфта пеши маїрои дарёчаро мегирад. Об їамъ шуда, ба шуста бурдани сарбанд ољоз мекунад,  ѕабати заминро (сарбанд) фавраіо зада рахна мекунанд ва баъд аз чанд муддат сарбанд вайрон мешавад.

Аломатіои хоси «сарбанди шусташаванда»:

1). Возеіият дар бораи он ки ту дар маібас іастњ. Мавїуд будани возеіияти аѕлонњ дар он хусус, ки маіз дар бораи кадом љамгиниіо сухан рафта истодааст іатмњ намебошад. Суроби маібас, асосан фаѕат аз пушти туман намудор аст: Ин їо консепсияи муљлаѕ, дар ин їо ЗН, дар он їо одати механикњ ва љайраіо., аммо аліол фаімо нест, ки маіз кадом љамгинњ шуста шуда истодааст.

2) Лаззати рахна шудани сарбанд, їаіиши дар пеш истода ба сўи озодњ, ба сўи ДМ.

3) Эісоси хоси «зеіи камони тарангшуда»  - тамоми бадан (махсусан дар мавзеи ѕафаси сина ва шикам) азоби пуршиддат, вале ширинро іис мекунад. Гўё зеі таранг шуда ба зудњ раіо мегардад. Дар як ваѕт хоіиши механикии шурўъ кардани амале, баргирифтан ё яктараф кардани шиддати мазкур метавонад ба амал меояд, аммо баъд аз он ки хоіиши мазкур бартараф карда шуд, эісоси їисмонњ идома ёфта, гуворо мешавад.

4) Хоіиши боисрори фарѕкунњ ба вуїуд меояд, ки маіз кадом монеъа вайрон карда хоіад шуд, ѕудрати сел маіз дар куїо муттамарказ шудааст. Хоіиши мазкур бо хоіиши дигар шартњ карда шудааст – бо хоіиши тезонидани рахна ва вай бошад тезонида хоіад шуд, агар возеіият фаро расад. Хоіиши фарѕ кардани даркіо ба вуїуд меояд; тимсоли іамоіангкунанда барои вай – іамон мавзеъеро, ки дар атрофи вай иѕтидор муттамарказ шудааст, ламс кардан мехоіам. Дар дараїаіои аввали шуста шудани сарбанд, возеіияти дилхоі іеї гоі фаро намерасад, метавонад, ки ІН ба вуїуд оянд, ки оніоро бартараф кардан зарур аст.

5) Ноил нашудан ба возеіият хоіишеро зинда мекунад, ки ман онро мехоіам «хоіиши манъ шудан» номам. Вай дар он зуіур мекунад ки їалбшавњ ба фаъолият заъиф мегардад, таваїїўі ба ДМ зиёд мешавад. Іолат ба тимсоли зерин іамоіангњ мекунад: «ман ба гўш мубаддал мешавам, ба гўшкунњ ољоз мекунам, аз іаракат бозмемонам, бозмеистам». Даркіо (яъне он чизе ки ДМ нест) гўё ба дуд љарѕ мешаванд ва шафоф мегарданд. Ваѕте ки хоіиши бозистњ пурѕувват мешавад, метавонанд, ки азсаргузарониіои їисмии мустаікамњ ва сфераи холигњ ба вуїуд биёянд. Іамчунин бо ин амал, таъсири «таъїилњ будан» іамроі мешавад. Ман назар ба іолати маъмулњ, фарѕкунии хеле бештари даркіоро шурўъ мекунам. Аз он їумла метавонам, ки лапишіои хурди ІН – ро фарѕ ва бартараф намоям. лапишіои їузъии ДМ – ро ба ѕайд гирифта, пурѕувват намоям.

6) Дар як лаізае рахна шудани возеіият пайдо мешавад – як миѕдор љамгиниіо баногоі маълум мегарданд, хоіиши шодиомези вайрон кардани оніо пайдо мешавад. Маъмулан, коріои хотимавњ таъїилан, бидуни їидду їаіди їиддњ, мисли он ки дар чана аз баландњ фаромада истода бошњ, гузаронида мешаванд.

7) Іолати сарбанди шусташаванда махсусан хеле зуд – зуд дар іолатіое ба вуѕўъ мепайвандад, ки ту аз хати афтиши амалия хориї мешавњ (масалан баъд аз оргазм ё часпидан ба ІН). Дар натиїа возеіияти пештар ба даст омада фаромўш гардида, ДМ нопадид мешаванд.  Аммо он барои іолатіое, ки ту кашфиёт мекунњ, низ тааллуѕ дорад. Таніо дар ин іолат «фаромадан дар чана» он ѕадар ошкоро сурат намегирад, ё тамоман вуїуд надорад ва дар тамоми нуѕоти роіи худ харї кардани саъю кўшиш зарур аст.

 

Іолати «сарбанди шусташаванда» ба тавлид шудани «хоіиши рахна» меоварад. Дар аввал объекти вай муайян карда нашудааст ва онро метавон мисли хоіиши боисрори ѕатъ кардани эісоси «ин іолати тоѕатфарсо» тасвир намуд. Баъдтар, ваѕте ки хоіиши рахна кардан пурѕувват мешавад, ва ба шиддатнокии ваїдњ ноил мешавад, он гоі возеіият фаро мерасад, ки сарбанди мазкурро вайрон кардан лозим аст.

 

Мавѕеи «суботкории мулоим» дар їамъбасти ѕатъияти ѕавии пушти сар кардани посбоніо шакл мегирад. Муѕобилияти мустаѕим метавонад, ки на іамеша ба ѕадри кофњ таъсирбахш бошад. Лозим меояд, ки боз іам бештару бештар ѕувва ба харї дода шавад, то ин ки аз ДМ берун наафтњ. Чунки самарабахшии оніо камтару камтар мешаванд,  дар натиїа хоболудњ пурѕувват мегардад ва баъд аз чанд муддат, ба іеї чиз нигоі накарда, ба іар іол ба ѕафо љеїидан рўй медиіад. Ба їои мустаѕиман муѕобилият нишон додан, истифода намудани «суботкории мулоим» мувофиѕи маѕсад аст: ман имконият медиіам ки суръатнокии ДМ поин шавад, гўё «дар нишебњ суръатро паст мекунам». Яъне кўшиш намекунам, ки бо іар ѕимате ба шиддатнокии ( ё амиѕии) ДМ бичаспам, балки паст шудани онро бо харї кардани саъю кўшиши давра ба давраи бартарафсозии посбоніо ва тавлид кардани ДМ, мушоият менамоям. Дар їамъбаст баѕайдгирии іолат дар сатіи баландтар нисбат ба он іолате ки дар натиїаи муѕобилият нишон додани мустаѕим,  ДМ аз байн мераванд, ба ман муйясар мешавад.

Мавѕеи суботкории мулоим ба он оварда мерасонад, ки суббот ба мустаікашавњ шурўъ мекунад ва хусусиятіои нав пайдо мекунад. Аз маїмўи дигари даркіое, ки пештар бо оніо омехта мешуд, ё іамзамон зуіур мекард, їудо кардани он осонтар мешавад. Имконияти іис кардани хоіиши мустаѕиман эісос кардани он ба вуїуд меояд ва ин ба пурѕувват шудани он меоварад. Ваѕте ки суботкорњ шиддатнокии 4-5 - ро дарёфт мекунад, бо вай тимсоли харсанги сахт, зербино ва мустаікамии таљйирноёбанда іамоіангњ мекунад. Бо вай тимсоли ѕувваи амиѕ іамоіанг аст. Гўё симоби вазнин дар ѕаъри кўл хобидааст. Азсаргузаронии їисмонии мустаікамњ низ ба вуїуд меояд.

Ба андозаи он ки таљйирот дар саріади ноилшавиіо ба ДМ бетаваѕѕуф їамъ мешаванд, як калима іам шиор ва іам мавзўи асосии муколамаи ботинњ ва ифодаи їидду їаід, вафодорњ ва ѕатъият – иїро кардан мегардад!  Возеіият ба вуїуд меояд, ки тамоми амалияи пайгирикунандаи ноилшавњ ба ДМ – и бетаваѕѕуф, ин фаѕат ѕадаміои аввалин мебошад. Ин іаракати бадании аввалини мавїудоте аст, ки хоіиши бошиддати раіо шудан аз хоби мурдавор ва хазидан аз таги тахтасанги ѕабрро эісос мекунад. Іар он кас, ки инро іам анїом надодааст, вай худро фиреб медиіад, ки гўё ДМ мехоіад. Хоіиши љамхорњ кардан ба навомўзон тамоман гум мешавад, чунки љамхории мазкур, тараіум ба оніо, тасвири изофии оніо іамчун «хоіиш доштагон, вале натавонистагон» мебошад. Комилан возеі мегардад, ки «хостан, вале натавонистан» худфиребњ ё фиреб аст. Дар амалияи бартарафсозии љамгиниіо ягон чизи мураккаб ё нофаімо вуїуд надорад. Махсусан, баъд аз он ки іама чиз ба таври комил дар китобу маѕолаіои амалкунандаіо баррасњ шудаанд ва агар одам ба заминаи мунавари бетаваѕѕуф лаёѕати «муваффаѕ» шудан надошта бошад, ин фаѕат як маъно дорад - дар ин мавѕеъ хоіиши іис кардани љамгиниіо назар ба хоіиши эісоси ДМ пурѕувваттар аст. Мусоидат кардан ба амалкунандаіо мувофиѕи маѕсад ва хеле фараібахш мебошад Масалан, хоіиши фаімонидани іамон як масъалаи ягона ба іамон амалкунандаи яккаву ягона метавонад, ки дах ё бист маротиба зуіур намояд, аммо бештар аз ин не. Чунки пас аз чунин шумораи фаімониданіо вай худаш ѕудрати барѕарор кардани равиши фикр, мазмуни тавсияіоро соіиб хоіад шуд. Ва агар худи вай мушкилоти мазкурро іал накунад, іеї гуна машваратіо аллакай чизеро таљйир дода наметавонанд. Амаліои  минбаъда ба таври фавѕулодда ба вай вобастагњ доранд.  

Мавѕеи «дар айни замон ман самимњ нестам». Ман фаѕат меандешам, ки самимњ іастам, аммо іамин іолати зерин низ чандин маротиба їой дошт: замоне ки ман худро самимњ мешумурдам ва баъдтар маълум мегардид, ки ин худфиребии хеле сахт будаасту онро пайхас накардан номумкин буд. Барои іамин минбаъд ман худро іамеша ба ѕадри кофњ самимњ намешуморам, то ин ки іамеша хоіиши шодиомези їустуїўй кардан ва бартараф сохтани љайрисамимњ будан мавїуд бошад. Дар зимн саъй мекунам, ки  ба рахнаіои нав ба сўи ДМ  муваффаѕ шавам.

Іудуди кофњ будани бахотироварњ – чунин азхудкунии ДМ мебошад, ки бахотироварњ дар бораи ДМ кофњ аст, ки ДМ іамон замон зуіур кунанд. Мушоияти бахотироварњ мувофиѕи хоіиш интихоб карда мешавад. Масалан, ба ман хушоянд буд, ки бахотировариро бо савол додан ба худ, ки «ман іозир чиро іис карда истодам?» мушоият намоям.

Амалияро  таѕлиди ДМ сермаісул мекунад.

Барои мисол фавѕулкўшишро мегирем. Ту метавонњ, ки нисбати ман іусни таваїїўіи хос (на камтар аз 7-8) ва   вафодорњ  дошта бошњ.  Хоіиши ба таври пурѕувват іис кардани (на камтар аз 7-8) таѕлиди дарки фавѕулкўшиш ва ба ѕадри кофњ дурудароз муттамарказ шудан дар хоіиши мазкурро,  то он даме, ки дарки хоси пуршиддати іаловатнок ба вуїуд наояд, соіиб бошњ.  Онро ман маѕнотисњ будан меномам – гўё, ки «часпида» бошњ. Эісоси пуршавии ѕафаси сина ба вуїуд меояд. Илова бар ин дар як муддат худидентификатсия заъиф мешавад ва дар натиїа ту ба таври махфњ чунон таљйир меёбњ, ки гўё таїрибаи хеле бештари іис кардани фавѕулкўшишро назар ба оне, ки дар іаѕикат буд, соіиб мебошњ. Яъне іангоми кўшишіои минбаъдаи тавлид кардани фавѕулкўшиш, ту акнун онро, назар ба оне, ки пештар ба ту муйясар буд, хеле сабуктар ва пуршиддаттар аз сар мегузаронњ.

Истифода бурдани суратіо, овозіо, ё бахотироварии сареі, ё аз ин зиёда шахсан іузур доштани одаме, ки аз вай ту ДМ – ро таѕлид кардани іастњ, амалњ кардани таѕлидкориро соддатар мекунад. Инро «таѕлиди ДМ – и нигаронидашуда» меномам.

Дар  мавриде, ки агар дарки мазкур дар ман нисбат ба ту равшантару устувортар зуіур накунад, он гоі дар натиїаи таъїилан зиёд шудани лаёѕати иїро кардани фавѕулкўшиш, чунин дарке бо номи «часпиши маѕнотисњ бо шуста шудани худинденфикатсия», іатто дар сурати риоя кардани шароитіои маїудияти іусни таваїїўі ва хоіиши шодиомез, ба вуїуд нахоіад омад. Іамчунин дар он ваѕте ки агар фаѕат худро фиреб медиіњ, ки нисбати ман іусни таваїїўіро ба дараїаи 7-8 іис мекунњ (масалан, на оиладорњ) ва дар он ваѕт, ки гўё хоіиши шодиомези таѕлид кардани дарки мазкурро дорњ (масалан, на аз рўи ХЗХ), натиїаи дилхоі  ба даст намеояд.

Таѕлиди ДМ – и нигарониданашуда низ вуїуд доранд. Ин дар он ваѕт ба вуїуд меоянд, ки ту ДМ – и тамоман навро таѕлид мекунњ.

 

06-01-07) Мубаддалкунии  маїмўии даркіои «табдили шахсият» имконпазир аст. Спектри даркіои фарогирифта іар ѕадаре ки васеъ бошад, гузаштан аз як шахсият ба шахсияти дигар осонтар аст. Агар ту ба іолати шахшудагњ ва нобоварњ гирифтор бошњ, он гоі аз таркиби даркіо берун баровардани беѕатъиятњ ва мубаддал кардани он ба ѕатъият хеле мушкил аст. Дар айни замон, агар даркіои зиёде зуд таљйир ёбанд (ном, либо, рафтор, одатіо, одамони гирду атроф, таркиби луљат ва љайраіо), дар ин сурат мубаддалшавњ ба таври іайратангез осон буда метавонад.   

Барои шахсияти нав интихоб кардани даркіои ба ДМ іамоіангикунандаро интихоб намудан, мувофиѕи маѕсад аст.

  Амалияи «табдили давронии шахсиятіо» аїиб аст.  Дар зимн «ду таѕсим шудани шахсият» - и дардовар ва таъсиріои дигари номатлуби иловагњ  ба вуїуд намеояд.

Барои ба ѕайд гирифтани шахсияти нав рўйхат ва унсуріои онро тартиб бидеі ва оніоро іамзамон тавлид намо:

*) Либос. Либосіои гуногунро барои шахсиятіои гуногун омода бикун ва іеї гоі аз «либоси яке барои дигаре» истифода накун.

*) Интихоби їумлаіо ва калимаіо. Ифодаіои мухталифро барои шахсиятіои мухталиф тартиб бидеі.

*) Мусиѕие, ки оніо гўш мекунанд.

*) Афзалият донистаніои чизи матлуб.

*) Мавзеіои сайругашт.

*) Дилбастагиіо – китобіои дўстдошта, мавзўіои сўібат, тарзіои истироіат ва љайраіо.

*) Мафіиліо. Барои бенуѕсон сайѕал додани шахсият, дўстони наверо пайдо кн, ки туро фаѕат іамчун шахсияти нав хоіанд шинохт. Азбаски дар оніо дарки ѕолибии шинохтани ту аліол вуїуд надорад, оніо туро іамон тавре ки худро пешниіод мекунњ, ѕабул хоіанд кард ва бо ин одаткуниро ба шахсияти нав осон мекунанд.

Барпо сохтани шахсияти нав, раванди хеле аїиб ва худ ба худ бо зуіуроти ДМ алоѕаманд мебошад.

Дар як ваѕт чанд шахсиятро барпо кардан мумкин аст – доимњ ва эпизодиіо. Агар ту шахсияти аз даркіои бо ДМ іамоіангикунандаро ташкил кунњ, он гоі ту мехоіњ, ки шахсияти мазкур, албатта доимњ бошад, то ин ки бо мурури ваѕт ё фавран пурра ба он гузарњ. Аммо шахсиятіои эпизодњ барои вазифаіои мушахас низ тавлид намудан мумкин аст. Масалан,  бартараф намудани тарси дар чашми одамони дигар кундзеін намудор шудан, бозњ кардани наѕши аімаѕ  самарабахш аст. Ба маіфили нав ворид гардида, іамаро бовар кунон, ки ту комилан аімаѕ мебошњ. Ѕаблан калимаіои лозимњ, имову ишораіоро ёд гир, хандаи нобаіангомро машѕ кун, їавобіои беїо бигў ва љайраіо. Ту хоіњ дид, ки ту аз аѕидаи одамон чњ ѕадар вобастагњ дорњ, озодњ аз хавотирии аѕидаи оніо бароят чњ ѕадар фиреби хаёл будааст.

Шахсиятро иваз карда истода, ту барои худ хоіишіои шодиомези љайримунтазирро дармеёбњ.  Масалан, наѕши зани аімаѕ даркіои эротикњ ва шаівониро таъїилан пурѕувват мекунад. Баъзе ДМ возеітар зуіур мекунанд. Аз ин хулоса кардан мумкин аст, ки шахсияти кўінаи ту ба зуіур кардани шаівоният монеъа мешавад ва ту бошњ инро пайхас намекунњ, чунки бо ЗН, хавотирњ аз аѕида, бо одати фурў нишондани шаівоният зич сабзидањ. Аммо іангоме, ки ту зани аімаѕ мебошњ, дар бораи чизе хавотир шудан лозим намеояд – ту аллакай аімаѕ іастњ, іама инро аниѕ «медонанд» ва барои бурдани іаловати худ їинигњ кардан мумкин аст. Іолати хавотирњ аз аѕидаро ва іамчунин іолатіои дигари їолибро ба хотир гирифта, оніоро ба таркиби шахсияти нав ворид карда истода, мустаѕиман ба оніо їаіидан мумкин аст.  

Озод шудан аз баѕайдгирии чандир, ба шахсияти ба таври механикњ  нобиношуда, ба сахт заъиф шудани «дилбастагњ ба одамон» (ДБО), маїмўи ІН, ІМ, консепсияіо, хоіишіои механикњ, фарѕкуниіои механикњ, мавѕеъіои монеъшавандаи худкифоњ ва ДМ бо оніо іамоіангикунанда, меоварад. Ба таркиби ДБО хавотирњ аз аѕида, љамхории механикњ, зиѕѕњ, ѕаноатмандњ, рашк, тарс аз таніоњ консепсияи «манро» ва чизіои бисёри дигаре дохил мешаванд.

 

«Амалияи муштарак», «зиндагии муштарак» ва умуман іамаи он чизе, ки «муштарак» ном дорад, аљлаб ягон чизи дигар набуда, тарзи мустаікамкунии ДБО мебошад. Зуіуроти маъмулии он чунин аст, ки одам на аз номи худ, балки аз номи «коллектив», ё бо ифодаіои «мо чунин мешуморем», «вай мефаімад» баён карда мешавад.

Азбаски ба амалкунандаіо іамаи чизи бо фўкіо алоѕаманд буда аїиб аст, нисбат ба оніо дилбастагњ пайдо мегардад ва агар он бартараф карда нашавад, самарабахшии сўібат ба таври фалокатбор кам хоіад шуд.          

Гоі-гоі дар таніоии мутлаѕ бош – барои чанд соат  ба їангал рав, ё ба муддати чанд рўз ба шаіри дигар рав. Боз соати 3-4 бархеста, дар іоле ки дигарон хобанд ба коріои худ машљул шудан мумкин аст.  Тавлид намудани тимсоліое ки бо таніоии шодиомез іамоіанг мебошанд, имконпазир аст. Масалан барои ман, ин саргузашти тассаввуршаванда дар бораи он ки дар натиїаіои озмоишіо ман тасодуфан ба «фазои» дигар, ба «ваѕти » дигар, ба «дунёи паралелии хоббиниіо» афтидам ва дигар роіи бозгашт вуїуд надорад, мебошад. Офтоби маіини баъд аз нисфирўзњ, шаіри маљорбаста, тирамоі фаро расида истодааст, роірави чангзеркардае дар бољи на он ѕадар калон, гоі – гоі одамони бениіоят аз ман дур рафтуо доранд, ман іеї гоі дар ин мавзеъ мавїуди ба худ наздик бударо намеёбам, іамаи оніо дар хобби амиѕ  фурў рафтаанд, дар зиндагии бениіоят дур љарѕшуда мебошанд. Комилан таніое, ки аз барои іамешагњ аз дунёи маъмулњ ба берун партофта шудаам ва илоїи ягонаи боѕимондаи ман, ин іис кардани мамнунњ  аз парвози паррандаи ягонаи дар парвоз буда, ваїди пуршўр аз ѕобили пешгўи набудани он чизе, ки дар пеш аст, эісос кардани вафодории ваїдњ ба оніое, ки ман оніоро дигар іаргиз нахоіам дид ва ба іеї чиз нигоі накарда, идома додани саёіати худ, мебошад.

Дар іолатіои таніо  ва дар іолатіои бо фўкіо іамроі будан фарѕиятіои муіимро ба ѕайд бигир. Дар таніоњ воѕеъ гардида, ба ДМ ноил шав. Дар байни фўкіо ѕарор дошта истода, давра ба давра ДМ – ро тавлид кун, гўё ту таніо іастњ. Худкифоии шодиомез, їиддияти масъулияти пурра доштан аз амалияи худро ро іис бикун, он гоі муошират самарабахш хоіад буд  ва ба їои ѕаноатмандию тирагњ вафодорию іусни таваїїўі ба вуїуд хоіад омад.

Новобаста аз амалияи фўкіои дигар,

Новобаста аз хавфіо ва интизориіо,

Новобаста аз шароитіо, пирўзиіо ва шикастхўриіо,

Ма саёіати худро идома хоіам дод.

 

06-01-08) Хавфіои иїтимоњ ѕабати бузурги ДБО мебошанд, маіз барои іамин озмоишіои иїтимоњ («ОИ»)  аіамияти бузург доранд. Вазифаи оніо иборат аст аз:  а) ошкор ва бартараф сохтани љамгиниіо, б) іис кардани ДМ, на дар болои курсии роіат («амалияи курсигњ») нишаста истода, балки дар байни анбўіи муносибатіои байнишахсиіо воѕеъ гардида истода. Яъне дар шароитіое, ки љамгиниіо ба таври махсус бошиддат зуіур мекунанд, на дар ваѕте ки дар ХН – и амиѕу дастнорас барои фарѕкунњ хобидаанд.   Іама гуна тамос бо одамон ба селоби бетаваѕѕуфи љамгиниіо меоварад, аммо іатто дар іолати таніо будани ту, хавфіои иїтимоњ ва љамгиниіои дигари бо одамон алоѕаманд буда, аз ду сар ЗН, муколамаи ботинии механикиро (МБ) пурра карда истода, кайіо зуіур кардаанд         

ОИ – ро гузаронида, ту амаліоеро иїро хоіњ кард, ки одамон ба оніо ба таври номатлуб бархурд мекунанд. Ва ошкор мекунњ, ки муносибати номатлуб (МН) ва іатто бадбинии оніо нисбати ту, нафрат ва амаліои таіоїумии оніо, бароят таілукаангез намебошад. Барои нисбати худ пайдо кунонидани МН ё бадбинњ, аз тарзи маъмулии зиндагњ як ѕадам берун мондан кифоя аст. Масалан, бо оніо «ту» гуфтан, харидро бо пули майда пардохтан, «раімат» нагуфтан ва љайраіо. Барои іамин имкониятіо барои гузарнидани ОИ бешумор аст. Ту хоіишіои шодиомезро таніо барои он ки аз тарафи одамон МН камтар зуіур кунанд (аљлаб тассавурњ мебошанд), фурў нишонда истода, худро бо маідудиятіои бешумор побанд кардањ. Аммо амали мазкур мувофиѕи маѕсад нест. Бартарафсозии тарсіои динии муносибати номатлуби одамон ва  зимни ОИ, ІН ба вуїуд оянда, ба он оварда мерасонад, ки хавфіои иїтимоњ зуд кам мешаванд ва роіро ба сўи ДМ боз мекунанд.

Агар дар натиїаи ОИ чизе рўй медиіад, ки он бевосита ба зиндагии ман таъсир мекунад (масалан манро мезананд ё їарима мебанданд), ин іам дар іар сурат ба парешон шудани тарсіо меоварад. Чунки дар оянда тарси динии МН, бо муіосибаи хунсардонаи оѕибатіои номатлуб табдил мешавад.

Іатто оддитарин ОИ, дар амалкунанда тўфони бузургеро ба амал меорад. Дар їамъбасти бартарафсозии бенуѕсони љамгиниіои ба вуїудоянда, амалкунанда ба дараїаи баланди раіоњ аз ЗН ва ІН муваффаѕ  мешавад. Лаёѕати іис кардани ДМ – и ў пурѕувват мегардад.

Бори дигар такрор мекунам: ОИ барои он гузаронида намешавад, ки «адолат» барѕарор карда шавад, ё бефаіміо ба їазо кашида шаванд ва зиёда аз ин на барои ѕасос, барои шодњ аз бадбахтии касе, пурѕувват кардани іиси худписандњ ва бартарњ аз дигарон. Чунки он бо маѕсади пушти сар кардани хавфіои механикњ, ёд гирифтани іискунии ДМ, новобаста аз он ки бо ту чњ гуна муносибат мекунанд, ёд гирифтани дар іама іолатіо тавлид кардани ДМ, берун кашидани хавфіои иїтимоњ аз ЗН – и амиѕ  ба рўи об, таілилу бартараф кардани оніо, ошкор кардану бартарафсозии консепсияіои зиёди хурд ва бузург иїро карда мешавад.

Одамони маъмулњ одатан якравона вазифаи ОИ – ро фаімидан намехоіанд ва дар зимн амалкунандаіоро дар сангдилњ ва таљофули ІХП  гунаікор медонанд. Оніо худро ба їои амалкунандаіо гузошта наметавонанд, охир, оніо хоіиши бартараф кардани љамгиниіо ва їидду їаідро ба сўи ДМ надоранд. Ваѕте ки оніо худро ба їои «їабрдида» мегузоранд, зуд іамон ІН – и пуршиддатеро іис мекунанд, ки дар объектіои іаѕиѕии ОИ ба вуїуд меоянд. Фаімост, ки дар ОИ сангдилњ вуїуд надоранд, чунки объекти ОИ іазоріо лаппиши ІН доранд. Оніоро вай барои озмоиш іамарўза интихоб мекунад. Боз даііо адади дигар илова мешаванд, ки оніоро воѕеан вай метавонист іис накунад, агар аз іар чизіои їузъњ бо іиссиёти номатлуб наметаркид. Охир ІН дарди їисмоние нест, ки онро іар як одам новобаста ба интихоби худ эісос мекунад. Дардро ба касе «расонидан» мумкин аст, вале ІН-ро ба касе «расонидан» мумкин нест – іар касе худаш интихоб мекунад – онро аз сар гузаронад ё не.

Муносибати маъмулии «эзотерик» ба ОИ – монанди муносибат ба як чизи ночиз, хурд ва як чизи барои машљул шудан намеарзидагњ мебошад. Ваѕте ки ў худро ба їои эзотерик мегузорад, дар вай даішат ба вуїуд меояд, аммо дар ин бора вай іатто ба худаш тан намедиіад. Барои іамин, бо маѕсади нарасидан ба ІХП – ии худ, вай даішати худро бо муносибати таіѕиромез нисбат ба ОИ їуброн мекунад.

 

06-01-09) «Тасвири ДМ» - ин тавлид кардани іама гуна даркіое мебошад, ки хусусияти бо ДМ – мазкур іамоіанг шуданро дорад. Яъне, агар дар іамин лаіза ДМ зуіур карда бошанд, он гоі зуіуроти маїмўи даркіоро, ки мо «тасвири ДМ – и мазкур меномем», аксар ваѕт ба он меоварад, ки ин ё он сифати ДМ – мазкур пурѕувват мегардад.  Іамин тариѕ, «тасвир» метавонад іам калима бошад, іам овози бемафіум, сурат, мусиѕњ, іаракати бадан, растанњ, іайвонот, гузоштани ашёіо дар болои миз, - іама чиз, іар чизе ки набошад, аммо бештар тасвир дар шакли калима (фикр) истифода бурда мешавад:

1) Аѕидаіо (ё тимсоліо), ки мундариїаи оніоро мо «ассосиатсияіо», «муѕоисаіо» меномем: «осмон дар љуруб», «замини аз барф об шудаистода» ва љайраіо.

2) Фикріои тасвиркунандаи хусусияти таљйирёбии іаргуна даркіои дигаре, ки ба таври мувозњ бо ДМ – и тасвиршаванда зуіур мекунанд, оніое, ки пешопеши оніо іастанд, ё аз ѕафои оніоянд.

3) Фикріои тасвиркунандаи хусусияти таљйирёбии сифати ДМ – и тасвиршаванда, аз он їумла вобаста ба зуіур намудани даркіои дигар.

Барои он ки тасвир ба таври максималњ бо ДМ іамоіанг бошанд, зарур аст, ки:

а) ба дараїаи іадди аксар хусусиятіои хоси ДМ – и мазкуре, ки вайро аз тамоми ДМ – и дигар фарѕ  мекунонад,  таъкид карда шавад.

б) истифода набурдани поэтизміо, фикріои философии муљлаѕ, ва калимаіои дигаре, ки даркіои мушахасро ифода намекунанд. (ба монанди фавѕулшуури кайіонии аз іудуд берун, мафтункунандаю зотиии аз ѕобили дарк берун, моіиятан іаѕикњ ва љайраіо), балки истифода бурдани калимаіои маънои хеле возеі дошта (монанди калимаіои саг, санавбар, іавои сард, хоіиш кардани нафаскашњ ва љайраіо – яъне он чизе, ки чандин бор аз сар гузаронидањ).мувофиѕи матлаб аст.

Ба андозаи зиёд шудани таїрибаи азсаргузаронии ДМ, тасвиріо аз даљалњ суфта ва тоза мешаванд, бо унсуріои іамоіангкунанда нумўъ мекунанд. Масалан, Скво барои тасвир кардани калимаи «дилмондагњ» кўшиш намудааст, ки калимаіои ѕайд кардаашро аз китобіои «эзотерикњ» истифода барад, вале барабас – іамоіангњ ба вуїуд намеомад. То он даме, ки дар іадди охирин калимаи иттикоии іамоіангикунандаи «либос» ба вуїуд наомад. Тасвири їамъбастњ: «ваѕте ки дилмондагњ ба вуїуд меояд, даркіои шахсњ іамчун либос ба ѕабул шудан ољоз мекунанд – он чизеро, ки пўшидан ва бадар кардан мумкин аст».

«Баѕайдгирњ» - амаліо доир ба ѕайд гирифтани он далел, ки дарк буд (іаст). Баѕайдгирњ метавонад ё тасвири дарк бошад, ё іама гуна тарзи тамљагузорњ. – навиштани нишонњ ё аббревиатураи ифодакунандаи дарки мавїуд буда, ё нишон додани шиддатнокии он, ё фаровардани  сангчае аз тасбеі ва амсоли иніо

Љалати маізи баѕайдгирии кашфиётіо: ту онро зуд, баъди зуіур карданаш менависњ, ки баъд аз он ѕаноатмандњ, ѕатъ шудани таваїїўінокии хаотикњ ба вуїуд меояд. Дар натиїа, дар кољаз калимаіое боѕњ хоіанд монд, ки такрори чандинкаратаи оніо бахотироварии возеіияти ба даст омадаро намеоварад. Барои пешгирњ кардани чунин натиїа чанд маротиба азсаргузаронии кашф, бозгаштан ба он ва тасіеі кардани тасвири іамоіангикунанда,  лозим меояд.

«Амалияи расмњ» («АР») – амаліое, ки:

1) бисёрмаротиба ва зич иїро карда мешаванд.

2) далелнок карда шудаанд ва бо хоіишіои шодиомез мушоият мешаванд.

3) бо бахотироварњ дар бораи ДМ мушоият мешаванд.

4) маѕсади (мустаѕим ё бевосита) тавлид кардан ё пурѕувват намуданм  ДМ – ро доро іастанд.

5) бо ДМ іамоіанг мекунанд (хуб мебуд).

6) бо баѕайдгирњ мушоият мешавад.

 

Іангоми иїро кардани АР  ба механизми банаѕшагирњ монеъ шудан зарур аст, іарчанд хоіиши пурѕуввати гуфтан дошта бошњ, ки «ман имрўз фалон ѕадар амаліоро иїро мекунам». Ва іамчунин хоіиши іис кардани ѕаноатмандњ низ бояд дошта бошњ. Чунин їумлаіо фаѕат дар шакли омили мунаввар їоиз аст. Банаѕшагирњ ба зуіур кардани хоіишіои шодиомез таніо дар іамон сурат монеъа намешавад, ки агар чизи матлуб дар натиїаи иїро кардани раванди бисёрзинагњ иїро карда мшавад. Барои іамин банаѕшагирии АР – ин іамеша нишон додани муѕобилият ба хоіишіои шодиомез мебошад ва ба таъїилан паст шудани самарабахшњ меоварад.

АР ба таври умумњ ва ѕисман баѕайдгирњ  амалияи тавлид кардани ДМ – ро дар іадди аксар самарабахш мекунанд, чунки:

1)         пушти сар намудани оромона ва бидуни иніирофи ЗН ва «іеї чиз рўй надода истодастро» таъмин мекунад.

2)         одати іискуниро бисёркарата такрор карда истода,«пулчаи» устуворро ба сўи ДМ ташкил мекунад.

3)         одати іис кардани хоіишіои шодиомез ва іамчунин ѕотеъона ва босубот амалњ кардани оніоро мустаікам мекунад.

4)         їустуїўи тасвиріои бештар іамоіангкунанда, чандинкарата азсаргузарониіои ДМ – ро дар назар дорад.

«Тасвири технологияіо» барои амалияи самарабахши тавлид кардани ДМ фавѕулодда таъсирнок мебошад. Аз навиштаїоти аввалини «хоми» азсаргузарониіо, тавассути такрори чандинкаратаи таїриба, ошкор кардани унсуріои аіамиятнок ва беаіамият ба ташкил кардани рўйхати охирини давраіои зарур ва матлуб –  унсуріои технологияи ноил шудан ба іолатіои матлуб, іамин  тавр ташкил мешаванд.

ДМ – и дар айни замон зуіур карда истодаро тасвир карда истода, мо сифати ДМ – ро їудо мекунем.  Яъне хусусиятіои хоси бо шуури фарѕкунанда шинохта мешудагњ: «ваїдњ будан», «пуррагњ», «умѕ», «шиддатнокњ», «фарогирандагњ», «маѕнотисњ будан». Тасвири сифатіоро дар охири боби «рўйхати ДМ бо тасвиріо» бубинед.

 

Дар іамин лаіза ман чњ кор карда метавонам?

а) іис кардани ІН, ІМ, дода шудан ба ЇХ.

б) іис кардани ДМ.

в) АР – ро иїро карда истода, (чунки маіз АР воситаи ташкил кардан ва мустаікам намудани азсаргузаронии ДМ, аз іисоби амаліои зиёд доир ба табдили даркіо мебошад) харї кардани саъю кўшиш барои муваффаѕ шудан ба ДМ.

Дигар аз чизе интихоб карда іам намешавад.

Ваѕте ки ба машљул шудан ба АР ољоз мекунњ, гоііо хоболудњ ба вуїуд меояд, ки ѕувваи вай шикастнопазир буда метавонад.  Кўшишіои аз хоб сер кардан самаре намедиіанд, чунки сабаб дар сер накардан аз хоб набуда, дар он аст, ки ту дар іолати бароят пештар ношиносбуда ѕарор дорњ – сели бетаваѕѕуфи їалбшавиіои хаотикњ канда шуда, заминаи мунаввар мавїуд аст. То кунун, ба ту фаѕат ду іолат маълум буд – хоббинњ ва іушёрхобњ бо ЗН – и  ивазнашавандаи ба вай хос ва їалбшавиіои хаотикњ. Бартарафсозии атрибутіои таљйирноёбандаи іушёрхобњ, ба таври механикњ ба лаљжидан ба іолати бароят маълум – хоб меоварад. Агар ба хобболудњ дода нашавњ, бо АР машљул шуданро идома бидиіњ – то он даме ки хоболудњ нопадид нашавад машѕ карда истода – он гоі хоболудњ аз байн меравад. Хоболудиро бо бозиіои зеінњ, равонњ ва їисмонњ, мусобиѕаіо, ІМ самарабахштар бартараф мекунанд. 

Амалияи іррўза, іардусоата, нимсоата, іардаѕиѕагњ, 15-, 10- ва 5 сониявии баѕайдгириро омехта ва навбатнок карда оніоро доимо дар муддати давраи интихоб намудаи ваѕт гузаронидан мумкин аст. Оніо ба он оварда мерасонанд, ки шиддатнокњ ва пуррагии зиндагњ чандин маротиба меафзояд.

Ман маслиіат медиіам, ки баѕайдгирии іаррўза іамеша гузаронида шавад. Дар охири рўз навиштаіои иїрошударо хулоса карда, їамъбасти рўзи аз сар гузаронидашударо чњ тавре ки їамъбасти солонаро мегузаронанд, гузаронидан лозим аст. –  кашфіо навишта шаванд, натиїаіои гузаронида шудани таїрибаіо ва АР ба ѕайд гирифта шавад, рўйхати хоіишіои шодиомез аз нав карда шаванд, сонияіои дар ДМ ба сар бурда іисоб карда шаванд ва љайраіо. Одамон одат кардаанд, ки ба як рўз іамчун ба як чизи їузъњ муносибат кунанд, аммо як рўзи пурраи хориї аз амалия, маънои як рўзи комил часпидан ба ѕаноатмандњ, тирагњ, ЗН ва ІН – ро дорад. Ин ѕадами калоне ба сўи марг мебошад ва аз аѕиби он то хеле муддат домани дарози тирагњ ва ІН кашола аст. Зиндагии худро на аз рўи сол, балки рўз ба рўз ба іисоб гирифта, іисобро аз рўи рўз пеш бурдан мувофиѕи маѕсад аст. Ин ба бартарафсозии муносибати бетавофутии  механикњ ба як рўз, имконият фароіам мекунад.

Агар рўз ба сол баробар карда шуда бошад, іар як ду соати онро мутобиѕатан моі іисобидан мумкин аст. Баѕайдгирии іар як ду соатњ («Б2с») ё іар як соатиро («іяс») низ, ман маслиіат медиіам, ки іамеша ва дар іама гуна шароит гузаронида шавад. Аз он їумла дар шаб, чунки ин имконияти хубтар хобиданро аз іисоби он, ки хоб барои тавлид кардани ДМ бурида мешавад ва дар натиїа  часпидани бисёрсоата ба ЗН ба амал намеояд. Іамчунин ин имконияти ба даст овардани таїрибаи беруназїисмњ ва  таїрибаи хобіои сарфаімрафташударо  фароіам месозад. Іатто агар чамъбасти рўз бо навиштаи «іеї чиз иїро карда нашуд» їамъбаст карда шавад іам, ё фаѕат рўйхати ІН – и іисшуда ба ѕайд гирифта шуда бошад іам, іатто ин іаракати бедоркунанда ва бедоршаванда мебошад.

Љалатіои маъмулњ іангоми іяс: «давуљечи ољозњ» (кўшишіои ихтилоїии ољоз кардани чизе, іароси сабук); «инертсияи ољозњ» (чунин фикріо: «дар пеш як соати дароз, іозир коріоро тамом мекунам ва амалияро ољоз мекунам» - худфиребњ аст ва  ба шикаст меоварад); «инертсияи пернаментњ» (инертсияи ољозњ ѕариб як соат идома меёбад, ба давуљечи охирњ меорад); давуљечи охирњ (кўшишіои хаотикии аѕѕалан дар охир кореро анїом додан – маънои шикаст, худфиребњ, мавїуд набудани таваїїўі ба амалияро дорад).

Іангоми баѕайдгирии іардаѕиѕагњ («бід»), 15 сониягњ («б15с») ва 10 сониягњ («б10с»), масалан баіои умумии іолат дар давраи нишон додашудаи ваѕт ба ѕайд гирифта мешавад. Ман пешниіод мекунам, ки аѕрабаки аз 1 то 9 истифода бурда шавад. Дар ин їо  «5» ба «іеї чиз рўй надода истодааст», 6 – «заминаи мунаввари заъиф», «7» ба ЗМ – и босуботи іамроі бо лаппишіои ДМ, «8»  ба ДМ – и доимњ ва «9» ба ДМ – и пурѕуввати бо лаппишіои ДМ іамроі буда, мувофиѕат мекунад. Ва іамин зайл ба поён: «4» ба ЗН – и  заъиф ва љайраіо. Іангоми баѕайдгирии бід, имконият мавїуд іаст, ки даррав якчанд баіо гузошта шавад. Масалан ба ѕайд гирифтани шиддатнокии іадди аѕали ІН ва ДМ, шиддатнокии кўшишіои ба харї додашуда ва љайраіо – мувофиѕи интихоб.

Іангоми баѕайдгирии 5 сониягњ («б5с») айнан іамон ё ифодаіои соддакардашударо истифода бурдан мумкин аст. Дар аввал шояд іатто бід іамчун (іоло дар бораи баѕайдгириіои зуд – зуд рўй медода чизе нагуфта) як чизи љайриимкон ба назар бирасад. Дар амал бошад маълум мешавад, ки бід ѕариб бо іама гуна фаъолиятіо мувофиѕат мекунад (баѕайдгириро фикран гузаронидан мумкин аст). Вай на таніо «ваѕтро намегирад», балки баръакс – онро ба таври  беіудуд пурра месозад. Дар зимн доимо амалњ кардани бахотировариро дар бораи амалия, дар бораи ДМ маїбур карда меистад, часпиши беназоратро ба ЗН, ІН ва їалбшавиіои тўлонии хаотикњ љайриимкон сохта меистад, ЗМ босубот ва теъдоди зиёди љайричашмдошти мушоіидаіои аїиб ва кашфиётіоро ба ноилшавњ меоварад. Амалкунандаіои ботаїриба лаёѕат доранд, ки бід – ро дар давоми чанд соат бетаваѕѕуф гузаронанд. Баѕайдгириіои 15 -10 даѕиѕагиро бошад метавонанд дар тўли даііо даѕиѕа гузаронанд. Шабоіатро гузаронидан мумкин аст: агар дискета ба формат дароварда нашуда бошад, дар вай іеї чизро навишта наметавонњ зиндагии одами маъмулњ айнан іамин тавр аст ва мисли хоб мегузарад. Агар дискета ба формат дароварда шуда бошад, он гоі вайро  бо навишта пур кардан мумкин аст – зиндагњ дар ваѕти АР лабрез аст ва рўзи аз сар гузашта монанди іафтаи аз сар гузашта іис карда мешавад.

Амалияиіои шунаво ифода кардани хоіиш (ШИкХ) хеле самарабахш мебошанд. Агар вазъият имконияти шунаво ифода кардани хоіишро надиіад, инро ботинан кардан мумкин аст. Мувофиѕи имконият аѕѕалан онро бо артикулиятсияи лабон мушоият карда истода. Ман маслиіат медиіам:

1)                                 ШИкХ бо силсила гузаронида шавад, на камтар аз 10 амал дар силсила, іадди дилхоі 50 - 100 аст.

2)                                 баъд аз іар як силсилаи тўлонњ пауза намуда, їалбшавиіои хаотикиро бартараф карда истода,  ба ДМ – и ба вуїудоянда таваїїўі намудан лозим аст.   

3)                                 агар їалбшавиіои хаотикњ, зимни пауза хеле шилѕин шаванд, шурўъ кардани силсилаи нав мувофиѕи маѕсад аст.

4)                                 чунин хоіишіои мушахасро интихоб кардан зарур аст: «мехоіам вафодориро іис намоям», «мехоіам худро дар хоб бишиносам», «мехоіам, ки іама даркіои мунавварро іис кунанд».

5)                                 їумлаіои гуфташаванда кўтоі карда шавад, агар дар натиїаи такрори бисёрмаротибагњ варианти кўтоішуда бо талафузи садодор пурра іамшабеі шуда бошад. Масалан ба їои «мехоіам, ки іама даркіои мунавварро іис кунанд» - «барои іама ДМ мехоіам».

6)                                 масъулият іис кунад, ки амалия фаѕат он ваѕт ба таљйиротіои назаррас меоварад, ки агар дар давоми рўз таѕрибан 1000  ШИкХ  иїро карда шавад.

              

Баъд аз он ки ту чанд рўз бо АР шадидан машљул мешавњ, ман ман маслиіат медихам, ки 1-2 рўз танаффус кунњ, іатто агар ин ба лаљзиш ба ЗМ – заъиф оварад іам.  Агар ЗМ дар бисёр мавридіо бо ірни иваз шавад, он гох танаффус кўтоі мешавад, чунки хоіиши шодиомези идома додани АР ба вуїуд меояд ва ба устувор шудани ЗМ меоварад. Іангоми танаффусіо ман маслиіат медиіам, ки зуд – зуд (бидуни баѕайдгирњ) ба саволи «ман іозир чњ іис карда истодаам» бозгашт карда шавад. Дар давоми танаффус метавонад, ки кашфиётіои муіим, аз ѕабили возеіиятіои нав, ДМ – и нав, рўй диіанд.

Ман маслиіат медиіам , ки дар їараёни ШИкХ назорат карда шавад:

1)                     то ин ки їумлаіо механикњ нашаванд, то ин ки  іар як їумла заъиф бошад іам, бо зуіур кардани  хоіишіои мувофиѕ  мушоият шавад. Тўлонияти іар як амали АР ба 5-10 сония баробар аст.

2)         оё дар ваѕти АР, ЗМ ё лаппишіои ДМ іастанд?                  

3)                     оё дар айни замон мустаѕиман хоіишіои шодиомези идома додани АР ва лаззати ѕаблњ вуїуд дорад?

 

Ваѕте ки таїрибаи муіими АР ба даст омадааст, хоіишіо низ іамчун дарки алоіида даѕиѕан фарѕ карда мешаванд. АР – ро ба «тавлиди бетаваѕѕуфи хоіиш» («ТБХ») модификатсия кардан мумкин аст: дар айни замон гуфтани хоіиш ѕатъ мегардад. (аз он їумла МБ) ва назорат таніо аз болои он иїро мешавад, ки хоіиш даѕиѕона зуіур намояд. Тўлонияти амал то 1-3 кам мешавад, ки ин зуіур кардани ЗМ – и пуршиддатро метезонад, аммо дар зимн дар хотир бояд дошт, ки іангоми мавїуд набудани гапзанњ  эітимолияти «ба хоб рафтан», андовидани амалия, лаљзиш ба їалбшавии хаотикњ  зиёд мешавад.  Іолати мазкур,  махсусан дар ваѕти ноустувор ва заъиф будани ЗМ воѕеъ мегардад.

 

Іамчуни ба АР амалияіои зерин дохил мешаванд:

*) табдили механикњ [консепсияіои ошкоро дурўљин]

*) аз сари нав азсаргузарониіо [воѕеъаіои муіим аз зиндагии шахсњ, бо бартарафсозии ІН ва тавлиди ДМ].

*) ба ѕайд гирифтани возеіият. Дар зимн їумлаи бо возеіият іамоіанг буда такрор карда мешавад. Масалан, ман їумлаи «ман дигар іастам» - ро такрор карда истода, ба он возеіият муттамарказ мешавам, ки ман новобаста аз он ки дар ин бора ки  чњ фикр дорад, роіи худро дорам, ба он ки ман хоіишіои шодиомези худро новобаста аз он ки дигаріо чњ кор мекунанд, амалњ месозам, ба он муттамарказ хоіам шуд, ки ман ба таври механикњ ба дигарон таѕлид кардан намехоіам. Амалии мазкур дилбастагии заминавиро ба одамон бартараф месозад ва ба зуіур кардани сарфаімравњ, саёіати абадњ ва љайраіо меоварад.

*) бозгардонии диѕѕат [аз їалбшавии хаотикњ ба іолати дилхоі]. Масалан, дода шудани саволи «іозир чњ аст?» таваїїўіро ба іолати їорњ, бахотироварии ДМ ва хоіишіои шодиомезро  пурѕувват намуда, ба ЗН – и заъифона їорњ буда ва ІН – и заъиф меоварад.

*) сайѕалдиіии іиссиётњ.

Іангоми таназзул, АР  «іалѕаи наїотбахш» мебошад, чунки ин соддатарин чизест, ки онро иїро кардан мумкин аст – дар натиїаи иїро кардани АР, іолат ба сустњ бошад іам, іатман ба таљйирёбњ шурўъ мекунад.  Аљлаб хоіиши гузаронидани АР, іатто дар он ваѕтіое пайдо мегардад, ки ДМ – и равшан, заминаи ваїдњ зуіур намудаанд.  Таъсири «обутоб додан» ба вуїуд меояд ва дар ин ваѕт сифати ДМ пурѕувват мешаванд. Хоіиши машљул шудан бо АР фаѕат дар маріилаи ноил шудан ба ДМ – и ваїдњ ва іангоме ки ваїдият ба маріилаи «тоѕатфарсоњ» мерасад, нопадид мешавад.        

Ташкил кардани «одатіои мунаввар»: амалњ кардани хоіиши шодиомези муваффаѕ гардидан ба он, ки ягон амали муайян (хуб мебуд, ки дар давоми рўз якчанд маротиба иїрошаванда бошад ), аѕѕалан бо їидду їаіди барои тавлид кардани ДМ – и муайяне ва дар іадди аксар барои зуіур кардани ДМ – и мазкур мушоият карда шавад. Масалан, ба он муваффаѕ шудан мумкин аст, ки дар іар як маротибаи ба чойнак рехтани об, фараі ва іиси зебоиро іис кунњ. Аммо маіз дар ІАР ЯК маротиба. Шояд дар авваліо ту 5 маротиба зиёдтар барои їўшидани об гузоштани чойнак ваѕт харї бикунњ, аммо баъд аз як-ду іафта, іис кардани ДМ ва илова бар ин амаліои ту одатњ мешаванд ва ту метавонњ, ки муборизаро дар ѕитъаи іамїавор шурўъ бикунњ. Ѕадам аз паси ѕадам гузор, бузургтароширо ба оніое вогузор, ки оніо іеї гоі иваз нахоіанд шуд. Як ѕадами мушахасро аз паси дигараш мувофиѕи хоіишіои шодиомез гузор.

 

06-01-10) ІХП – іиси [худ] писандњ. ІЗХ – іиси залилии [худ]. Таассуф [бар худ]. Ранїонданд [манро]. Бадхашмњ [ба он касе, ки зидди ман аст]. ІН – и бўљикунанда ва поракунанда – ин бархурдіо барои поймол карда шудани «ман» мебошанд. Аммо ІМ – ин бархурд барои пуштибонњ кардани «ман» аст. Барои іамин муіим шуморидани худам  худамро, ки аз фиреби хаёли «ман» берун меояд, бар асоси  ІН ва ІМ бунёд гардидааст. Іатто ІЗХ оѕибати ІХП аст, чунки іамон ваѕт ба вуїуд меояд,, ки «мани худписандона» таіѕир (залил) шудааст ва муіофизат кардани худписандии мазкур ба амал намеояд. Ваѕте ки ДМ мавїуд аст, фикріо дар бораи «ман» заъиф, кандашаванда мешаванд, дуюмдараїа мегарданд, іангоми мавїуд будани ДМ – и ваїдњ бошад, «ман» тамоман шафоф хоіанд шуд.

Агар ту самимњ бошњ, зуд пайхас мекунњ, ки муіокимаіо дар бораи фиреби хаёл будани «ман» іеї чизро таљйир намедиіанд ва зарур аст, ки ягон чизи хеле мушахасро иїро бикунњ, то ин ки тарафи бештар нобудкунандаи фиреби хаёли мазкур – ІХП – ро заъиф бикунњ. Ба сифати амалияи фавѕулодда самарабахш, ман амалияи «сталкингро» пешниіод мекунам. Амалия озмоишіои иїтимоњ машѕи пешакии олњ мебошад. Дар китобіои олидараїаи Кастанеда дар бораи сталкинг маълумоти зиёди гуногунро ёфтан мумкин аст. Сталкинг аз нияти ташкил кардани вазъиятіое иборат  мебошад, ки аз он одамони маъмулњ іамчун аз оташ мегурезанд: дар вазъиятіои мазкур ІХП- и ту ба дараїаи іадди аксар коіиш дода мешавад ва ту ІН ва ІМ – ии ба вуїуд омадаро бенуѕсон бартараф месозњ. Тарзи беітарини ташкил  кардани чунин вазъият, воѕеъ гардидан дар сари іокимият ё дар сфераи таъсири іокими бедодгар мебошад: одами (ё як гурўіи одамони) кундзеін, бадїаіл ва маљрур, ки кўшиши таіѕир кардан, паст задан, фишор овардан ба одамони дигарро мекунад. Ў инро карда метавонад ва барои он имкониятіои кофњ дорад. Вазъиятіои «даішатноктаринеро», ки одамони маъмулњ имконияти тасаввур кардан доранд, барои  амалкунандаи сталкинг, лазизтарин ба іисоб меравад.

Агар ту кўшиши бартарафсозии бенуѕсони ІН- ро ѕатъ кунњ, іамчунин агар хоіиши ѕасос, куштан, зарар расонидан ба золим ба вуїуд ояд, сталкинг ба шикаст тамом хоіад шуд. Охир, ин маънои онро дорад, ки ту мавѕеи ѕурбонишударо ишљол намуди, яъне їангро бо ІХП бохтњ ва худи ту ба іокими бедодгар табдил ёфтњ.

Сталкинг бо пирўзи анїом хоіад ёфт, агар:  а) ба іеї чиз нигоі накарда, тоѕат ва ѕатъияти ту собит боѕњ мемонад. Ту ІН – ро бенуѕсон бартараф месозњ ва ДМ – ро аз сар мегузаронњ.  б) ту он мавѕеъіоеро нигоі медорњ, ки  оніоро барои нигоі доштан интихоб намудањ (масалан нигоі доштани саломатии їисмонњ, ё мукамалии іисоби бонкњ ва љайраіо).        

Барои ба натиїаи возеіи беітарин муваффаѕ гардидан, муіосибаи аниѕ лозим аст. Іокими бедодгари іаѕиѕњ камёб аст ва агар ту якеро аз даст бидиіњ, кафолат мавїуд нест, ки дигареро пайдо кунњ. Бо іокими бедодгар вохўрда, зарур аст, ки ту  ба минтаѕаи таъсири вай ворид шавњ, механизміои онро биомўзњ, тарзіои іаракати онро їустуїўй намоњ. Ба вай худро бояд тавре вонамуд кунњ, ки ў сифати іокими бедодгар будани худро барїастатар намоиш диіад. Іеї гоі хотирїамъ нашав – ту іамеша метавонњ амаліои аз ин іам зиёдтарро иїро кунњ, то ин ки бозњ боз іам боварибахштар шавад, то ин ки аз тарафи іокими бедодгар ба ІХП – ии ту фишор пурѕувваттар гардад.

Рўйхати натиїаіои таіѕиѕотіои іокими бедодгар метавонад аз мавѕеъіои зерин иборат бошад:

*) бо кадом тарзіои тазйиѕ додани ІХП – ии ту мусаллаі аст. Масалан ў омода аст, ки бо хашм дод занад, ё заірханда кунад, ё туро хандахариши дигарон намояд ва љайраіо.

*) бо кадом «тугмачаіо» ва чњ гуна метавонњ «пахш» кунњ, ки бо іаракати оніо, ўро ба азоб додани худ маїбур намоњ.

*) кадом тарзіои аз таъсири вай берун шудан мавїуд аст, то ин ки озмоишро тамом кунњ, заъифиіои асосии ў. Масалан метавонад, ки чунин заъифиіо мавїуд бошанд:

а) тарс аз іокимони бедодгари бузургтар (роібарият, хешу аѕрабо, рафиѕ ва дигаріо – іамаи оніое, ки вай оіоро іамчун іокимони бедодгари «ѕонунии худ» мешуморад).

б) тарс аз гум кардани амвол, мартаба, вазифа, пул ва амсоли иніо.

в) тарс аз хандахариш, таіѕиршуда будан – яке аз пурѕувваттарин тарсіои іокимони бедодгармебошад, чунки іокими мутлаѕ будан, маънии ІХП – ии «нозук» доштан аст.

г) тарс аз рафтори нофаімо. Рафтори нофаімо тарсро ба вуїуд меорад, чунки идора кардани оніо мушкил аст ва хатари гум кардани назорат іамеша мавїуд аст.

Агар іокими бедодгар табарро гирифта туро бечуну чаро намекушад, ин маънои онро дорад, ки вай як ѕатор «заъифиіо» дорад. Яъне дорои маідудкунандаіои рафторро соіиб аст. Ошкор сохтан ва ва таіѕиѕ намудани маідудкунандаіои мазкур, маѕсади омўзиши іокими бедодгарро дорад.

Амалияи сталкинг ошкор мекунад, ки ѕисми зиёди іавотириіо (ё пурра) аз оянда, аз тарси ким – кадом іолатіо иборат набуда, балки аз коіиш ёфтани ІХП аст. Таъїилан заъиф шудани тарс аз оянда, ба селобвор баланд гардидани сарфаімравњ ва ДМ- и дигар меоварад.

Маіаки  сталкинги муваффаѕона іаловат мебошад, ки онро іангоми їўшу хурўши амаліои муштарак бо іокими бедодгар іис мекунњ. Кастанеда менависад, ки сарбозон амаліои муштарак бо іокими бедодгарро мувофиѕи маѕсад барои іис кардани іаловати пуршиддат истифода мебурданд. Ин бо сабаб ба вуїуд меояд, ки дар натиїаи бенуѕсон бартараф кардани ІН дар шароитіои мушкил, іангоме ки аз іама механизміои пурѕудраттарини пайдоиши оніо пурра ба кор андохта шудаанд, зуіур кардани іаматарафаи ДМ шурўъ мешавад.

Аскетизм – амалияе аст, ки барои пушти сар кардани (яъне бартарафсозии бенуѕсон) ѕисмати дуюми хавотириіо аз оянда – тарс аз іолатіо, равона карда шудааст. Ман іолатеро ташкил мекунам, ки дар он одати іис кардани ІН – и пурѕувват мавїуд аст. (пеш аз іама ІЗХ) Илова бар ин назорат карда истоданро дар бораи он, ки ба бадани їисмонњ зарар нарасад. Мисоліо:

*) дар гармњ нушидани оби гарм ва хеле бемазза

*) дар їои љалољуладор, бадбўй ва нороіат хобидан

*) хўрдани хўроки бенамак

*) худро бо симхори безарар гардонидашуда печонидан, то ин ки аз іар як іаракат дарди сахти їисмонњ ба вуїуд биёяд (ба фасоднок шудани бадан роі надода истода).

ва боз іамин тавр – имкониятіо бешуморанд.

Он ѕобили аіамият нест, ки амаліои ту ба одами бегона ба чњ андоза муіим метобанд, балки он чиз аіамият дорад, ки ту чиро іис карда истодањ. Агар ту «ѕаірамонии аскетизми дурўљинро» иїро карда истода, дар болои мех хобида бошњ ва дар зимн ІХП, ІЗХ ва дигарІН – ро іис бикунњ, он гоі чунин аскетизм низ ба іамон їое меорад, ки љамгиниіо ба он їо мебаранд – ба заъфи їисмонию рўіњ ва пўсиш.

 

06.01.11) Хоіиши тасвири иловагњ ва фушурдабарорњ («ХТИФ») іамеша механикњ мебошанд, чунки хоіишіои шодиомез іамеша бо возеіияти аѕлонњ іамоіанг іастанд.

Дар як чиз парваридани  самимият ва дар чизи дигар парваридани самимњ набудан имконнопазир аст. Нахостани фарѕкунњ ва таіѕиѕ намудани зуіуроти ашхоси дигар, ки бо хоіиши мустаікам кардани тимсоли бо вуїуди ин дилхоі мушоият мешавад, ногузир ва фавран лаёѕати фарѕкунии даркіоро дар худ заъиф мекунад ва дар натиїа ин ба кундзеінњ (кундапихњ), ІН ва љамгиниіои дигар меоварад.

Кор бо тасвиріои иловагњ барои аксари зиёди амалкунандаіо монеа мебошад. Барои іамин ман мехоіам ба мисли маїмўаи «саволу їавобіо», їуфтіои «пораіо аз іисобот» - «шарііо», маїмўаи намунаіои таілили тасвиріои иловагиро тартиб диіам. Тасвиріои иловагии бештар їанговар буда дар нисбати одамоне, ки ту оніоро ба худ «наздик» ва «шиноси хуб» мешуморњ зуіур мекунанд. Ин ба он сабаб рўй медиіад, ки атрофиёни наздиктарини амалкунанда, дар бештари мавридіо ба машљулияти ў бо амалия хеле бадхоіона муносибат мекунанд. Охир, агар вай кўшиши фарѕ кардани даркіоро намояд, рушд додани тафаккури возеіро амалњ кунад ва консептуалњ будани худро бартараф намояд, он гоі он тимсоліоеро, ки ташкил ва пуштибонњ мекунанд, іамчун эътиѕод ѕабул карданро ѕатъ менамоянд. Вай мехоіат самимона даркіои одамони иіота кардаи худро мавриди омўзиш ѕарор диіад ва муносибатіои худро бо оніо ташкил намояд.

Иттикои барљалат ба тасвиріои иловагии тавлид кардани ДМ, ба таври  хеле васеъ паін шудааст. Агар   ту тасаввур кунњ, ки духтари навозиш карда истодаи ту меірубониро аз сар гузаронида истодааст, іиси меірубонњ пурѕувваттар мешавад. Агар тасаввур кунњ, ки ў бадхоіњ іис карда истодааст (масалан аз он ки туро аз раѕибони іаѕиѕњ ё тассавуршаванда кашида гирифтааст), іиси меірубонњ нопадид мегардад. Аз ин їо фикри зерин бармеояд: «ман мехоіам меірубониро іис кунам Ман  он меірубониро ба таври иловагњ тасвир мекунам ва худам онро іис мекунам. Меірубонњ барои ман дарки їолиб мебошад ва ман чаро аз он даст кашам?».

Яъне тасвири иловагњ іамчун тарзи тасвири иловагии іис кардани ДМ ѕабул карда мешавад. Сарфи назар  аз ин, ба маълум будани чунин їараёни фикр нигоі накарда, тасвири иловагњ љамгинњ мебошад. Яъне на таніо ба зуіур кардани ДМ шароит фароіам намеоварад, балки сади он мегардад. Ва агар ту мехоіњ, ки ДМ – ро пурѕувваттар, гуногунтар ва зуд – зудтар аз сар гузаронњ ба масъалаи мазкур сарфаім рафтан зарур аст. Барои муваффаѕ шудан ба возеіият ба чизіои зерин диѕѕат додан зарур аст:

а) тасвири иловагњ парвариши самимият надоштан ва фурў нишондани самимият мебошад. Самимият новобаста ба он ки ту дар натиїаи зуіур кардани самимият чњ ба даст овардањ, іамеша бо ДМ ва возеіият іамоіангњ мекунад. Самимњ набудан іамеша ба кундзеінии умумњ, пурѕувват гардидани ІН, ѕобилият фарѕ карда натавонистани даркіо меоварад ва аз ин їо чизи дилхоіро интихоб карда натавонистан ба вуїуд меояд. Аз ин мебарояд, ки вай ба лаёѕати іис карда натавонистани хоіишіои шодиомез ва парвариш карда натавонистани ДМ меоварад. Аз ин бештар, самимият худ ба худ ДМ – и їолиби љайриоддњ аст.

б) тасвири иловагњ аљлаб бо хавотирњ аз (худ) фошшавиіо, МН ба он чизе ки фошшавиро метавонад тезонад ё тазодро дар байни «хоріо», тасвиріои иловагњ ва ІН – и дигар пурѕувват кунад, мушоият мешавад. Тимсоли ба таври иловагњ тасвиршуда, іар ѕадар ки аз «хоріо» дуртар бошад, дар вуїуди ту заминаи хавотирњ іамон ѕадар пурѕувваттар мебошад.

Аз мушоіидаіои мазкур тахмин кардан мумкин аст, ки дар байни даркіои дигар, дар вуїуди одам аљлаб изи возеіияти аѕлонњ дар бораи он ки вай самимњ несту дигаронро ба таври иловагњ тасвир мекунад, мавїуд аст. Масалан, дар намуди як ѕисмати муколамаи ботинии кўр-кўрона, ки он фаъолона фурў нишонда мешавад. Ин маънои онро дорад ки іар як одам метавонад тасвиріои иловагиро ошкор карда, онро бартараф карда метавонад ва идома додани тасвири иловагњ фаѕат маънои мавїуд набудани хоіиши самимњ буданро дорад. 

в) тасвиріои иловагњ барои меірубонњ, іусни таваїїўі ва ДМ – и дигар монеъа мебошанд. Охир, барои вайрон нашудани тасвири иловагњ ѕабул кардани зуіуроти одамро ѕатъ кардан зарур аст, іамеша возеіиятро дар зуіур намудани он фурў нишондан лозим меояд ва дар натиїа ба їои одами зинда ту дар рў ба рўят ѕолиби гаї сохташударо  мебинњ, ки нисбат ба он іис кардани меірубонњ ва іусни таваїїўі имконнопазир аст. Самимњ набудани интихобњ, ки баъзе одамон ба воситаи тасвиріои иловагњ ДМ – ро аз сар гузаронидан мехоіанд, љайриимкон аст.

г) кўшиши «іеї чизро тасаввур накардан» ба шакли мураккаби худфиребњ меоварад. Ин дар іолест ки ту фаѕат фикр мекунњ, ки чизеро тасаввур накарда истодањ, аммо ту мисли одамони тасвири иловагикунанда рафтор мекунњ. Аз берун дидани іолати мазкур бисёр осон аст ва бо таіѕиѕи самимонаи худ инро зуд ошкор кардан саіл мебошад.

д) ваѕте ки іама гуна тавири иловагии парваришшаванда ба іар іол вайрон мешавад, (ин бошад ба зудњ ё дер іатман рўй хоіад дод) теъдод ва шиддатнокии ІН то андозаи фалокатбори дараїаи баланд пурѕувват мегардад ва іатто метавонад, ки хоіиши іеї гоі аз сар нагузаронидани меірубонњ ва іусни таваїїўі пайдо шавад. Дар натиїаи кундзеінњ, ту ѕудрат надорњ сарфаім равњ, ки сабаби ІН – и мазкур дар ДМ нест, балки дар он аст, ки ту кундзеіниро парвариш мекунњ. Ваѕте ки тасвири иловагњ дар натиїаи хоіиши муваффаѕ шудан ба возеіият ва самимият вайрон мешавад, ту іамеша сар задани ДМ – и хеле возеі ва хоіишіои шодиомезро іис мекунњ.

е) хоіиши ба амал овардани тасвири иловагњ іамеша механикњ аст. Тасаввур кун ки ту имконияти муошират карданро бо маібубаи/ маібуби худ аз даст додањ. Зуд ин ІН – и пурѕувваттарин ба вуїуд меоянд: іиси аз даст додан, ІЗХ ва љайраіо. Ин бар хилофи аѕидаи ба таври умумњ ѕабулшуда, аломати «дўстдорњ» нест, балки баръакс – аломати боэътимодтарини хоіиши механикњ аст, яъне хоіиши бо сабаби љамгиниіо ба вуїуд омада, на бо сабаби ДМ. (масалан ІЗХ, ІХП, ташнагии молик шудан, рашк, тарс аз таніо мондан, андўі, тирагњ ва љайраіо). «Дўстдории» іамчун маїмўи ДМ ба мисли меірубонњ, іусни таваїчўі, вафодорњ ва љайраіо фаімидашаванда, іеї гоі зимни фикріо дар бораи їудоњ, љайриимкон будани муошират бо ІН мушоият намешаванд. Агар ІН ба вуїуд оянд, маълум мегардад, ки дар іусни таваїїўіи ту хиссаи зиёди хоіишіои механикии КУШАНДАИ меірубонњ ва іусни таваїїўі  омехта шудаанд. Дилбастагии іамчун маїмўи іочіишіои механикњ  ва ІН фаімидашаванда іамеша дар іамон дараїае пайдо мешаванд, ки ту дар іамон дараїа одамро тасвири иловагњ мекунњ. Агар ту ба таіѕиѕ кардани одам шурўъ карда, тасвиріои иловагиро ѕатъ кунњ, он гоі новобаста аз нитиїаи тасвиріои иловагии мазкур, ки дар вай як кундаи беіис ё як шахсияти машіури бо їидду їаідро пайдо мекунњ, ба іар іол дилбастагии ту нопадид хоіад гашт ва ДМ пурѕувват мешаванд.

Хоіиши тасвири иловагњ кардан баъд аз оргазм, ба тирагњ гирифтор гардидан, љамгинњ, ТБХ ва ІН – и дигарро  пурѕувват мекунад.  Ваѕте ки ДМ мавїуданд, ба іар ѕиммате ба сўи самимият саъю кўшиш намудан вуїуд дорад. Ваѕте ки ЗН мавїуд бошад, дилбастагии дардовар ба «ѕиммат (нарх)» мавїуд аст, яъне надоштани хоіиши їудоњ аз тасвири иловагњ іамчун воситаи ба даст овардани ѕаноатмандњ ва гурехтан аз тирагњ.

ж) тасвиріои иловагњ іар ѕадар пурѕувваттар бошанд, ту ба пешниіоди таіѕиѕ кардани іамон одам ва махсусан агар касе худаш таіѕиѕ кардани он одам ва іамзамон таіѕиѕ кардани худатро таклиф кунад, дар вуїуди ту іамон ѕадар ІН зуіур хоіанд кард. Ваѕте ки ту самимњ іастњ, чунин пешниіод ва ташаббусіо,  фаѕат лаппиши іусни таваїїўі, вафодорњ, їустуїўи љамгиниіо ва раіо шудан аз оніоро ба вуїуд меоранд.

з) Азбаски тасвиріои иловагњ нисбат ба одамони «наздиктарини» ту, ки бо оніо аз іама бештар муошират мекунњ, аз іама пурѕувваттар зуіур мекунанд, іатто ба баъзан ба самимият муваффаѕ шудани ту, бартарафсозии ІН тавлид кардани ДМ нигоі накарда, самарабахшии саъю кўшиш ба сифр меафтад, чунки бештарини ваѕтатро ба парвариши кундзеінњ ва дилбастагњ харї мекунњ (яъне ІН, тарс аз ІН). Мушоіида кардани  он ки бартарафсозии тасвиріои иловагњ самараи амалияро дар тамоми їабіаіо фавран зиёд мекунад, имконнопазир аст. Ба вуїуд омадани мавїи нави тасвири иловагњ бошад, онро фавран паст мекунад.

и) бо далели асоситарин, дар бораи он ки тасвиріои иловагњ барои эісос кардани ДМ «мадад мерасонанд»,  чњ бояд кард? Агар ту одамро тасвири иловагњ карда истода, нисбат ба вай меірубонњ эісос кунњ, ин маънои онро дорад, ки меірубонњ ЅАТЪИ НАЗАР аз іеї чиз зуіур карда истодааст, на дар натиїаи тасвиріои иловагњ. Ва ту дар айни замон, агар ту ба бартарафсозии тасвиріои иловагњ шурўъ мекардњ, меірубонњ ва ДМ – и дигарро хеле пурѕувваттар ва давомноктар эісос менамудњ. Ба іамин одам, ё ба одами дигар, ё ба ягон чизи бидуни шакл.

к) дилбастагиро ба ѕолиби гаїњ пурѕувват карда истода, ту худатро аз фарѕкунии возеі маірум месозњ ва дар натиїа одами бароят ба таври љайриоддњ аїиб бударо, ки  аз паілуят гузашта истодааст, пайхас намекунњ. Ту, ки аз кундзеінњ ва ІН саршор іастњ вайро намебинњ ва бо ин имконияти бо ѕадаміои бузурги тасаввурнашавандатарин ба сўи ДМ іаракат карданро аз даст медиіњ. Чунки іеї чиз мисли іамоіанг будани ДМ – ро бо зуіуроти одамони дигаре, ки  ба андешаи комилашон ДМ іис карда истодаанд, зуіур кардани ДМ – ро наметезонад. Дар бораи аз даст додани имконияти хеле ками иваз намудани таїриба дар амалияи муваффаѕшавњ ба ДМ, сухан гуфтан іоїат намемонад.

л) тасвири иловагњ кардани одам бо доштани іусни таваїїўі ба вай мувофиѕат намекунад! Ин шояд мисли іарза намояд, вале ба ин нигоі накарда ин маълуму  ошкоро  аст. Ваѕте ки ман тасвири иловагњ мекунам, тимсоли дурўљини ба ѕайд гирифташударо меофарам ва аз ин амал ѕаноатмандњ эісос мекунам. Аммо, охир аз пушти шишаи тимсоли мазкур мавїуде боѕњ мемонад, ки љамгиниро аз сар мегузаронад ва шояд ба раіоњ ёфтан аз оніо саъй мекунад. Ман метавонистам шароит фароіам оварам, ки мавїуди мазкур эісос кардани љамгиниро ѕатъ кунад, ба саъю кўшиши вай барои муваффаѕ шудан ба возеіият ва ДМ мусоидат кунам (агар саъю кўшиши мазкур мавїуд бошад, на тасвири иловагњ). Аммо ман надидани љамгиниіои ўро интихоб мекунам, балки баръакс – ба нигоі доштани худфиребиаш сабаб мешавам. Одамро тасвири иловагњ намудан, маънии мех задан ба сарпўши тобути вайро дорад. Ин маънии парвариш кардани ѕанотмандњ ва тамоман бетавофут будан нисбат ба вай аст. Ин ѕатъиян бо хоіишіои шодиомез мувофиѕ нест, то ин ки вай аз љамгиниіо раіо шавад ва ДМ – ро аз мавѕеъи бодхисватта іис кунад.  

 

Таіѕиѕ кардани даркіои одамони дигар иборат аст аз:

1) ташкил кардани рўйхати саволіое, ки аз худат мепурсидњ – агар ѕарор додњ, ки ба самимият муваффаѕ шавњ, худатро мавриди таілил ѕарор бидиіњ.

2) ба ин саволіо їавоб гирифтан аз одами таіѕиѕшаванда.

3) дар іолати їавобіои умумњ ва нофаімо, додани саволіои иловагии муайянкунанда.

4) муѕоисаи рафтори одам бо їавобіои ў, ошкор кардани ихтилофіо, нофаімогиіо, додани саволіои нав.

5) ташкил кардани іолатіое, ки дар он тарзи рафтор  одами таіѕиѕшаванда дар бораи фаімидан таркиби даркіои вай асос пайдо мешавад.

6) агар одам мегўяд ки «фалон- фалон чизро мехоіам», фаімидан (таіѕиѕ кардан) лозим аст, ки ў барои амалњ кардани хоіишіои худ чњ кор мекунад ва ба кадом натиїаіо ноил мешавад.

7) агар одам мегўяд, ки «фалон – фалон чизро фаімидам», аниѕ кардан лозим аст – маіз чиро фаімидааст ва мушоіида карда шавад – оё рафтори вай мувофиѕи фаімиши дар назар доштаи вай таљйир ёфт, бояд  фаімид, ки ў барои таљйир додани рафтори худ мувофиѕи фаімиши дар назар доштааш, чњ амалро анїом дод, натиїаіои амали вай чњ гунаанд.

8) іангоми интерпретатсияи посухіо ё кирдори одам, бо  як интерпретатсия маідуд набояд шуд. Дар іар як дафъа 2-3 интерпретатсияи дигар ё зиёдтар ёфта шуда, баъд аз он асоснокии оніо ва мухолифи кирдор ва суханони боѕимондаи одам набудани он таіѕиѕ карда шавад.

 

Љалатіои маъмулњ зимни таіѕиѕот:

1)                     Саволіои нороіаткунанда дода намешаванд ва ин саволіо ба одами мазкур бояд маъмулњ бошанд, то ин ки боиси дар вай пайдо шудани ІН нагарданд, то ин ки дар їавоб доданіои ў мушкилњ пайдо накунонанд.

*)  іал: аз рўйхати тартиб додаи «фўкіо», ба рўйхати худ дохил кардани саволіо (дар маїмўаи маѕолаіо дида шавад), ба «фўк» пешниіод карда шавад, ки ин ё он саволро ба рўйхати ту ворид намояд.

2)                     Їавобіо боварибахш ѕабул карда мешаванд, на іамчун мавод барои таілили минбаъда – ихтилофіо їустуїўй карда намешаванд, іолатіое ташкил карда намешаванд, ки дар оніо одами таіѕиѕшаванда тарзе рафтор кунад, ки асос барои тасдиѕ кардан, рад намудан ё аниѕ кардани їавобіои вай пайдо шавад.

3)                     Таіѕиѕкунанда ба іар ѕиммате ба тасаввуріои худ тасдиѕ гирифта истода, самимњ намебошад ва фаѕат мехоіад, ки худро фиреб бидиіад. Вазъияти мазкур хеле мураккаб мебошад, чунки агар ѕарор дода бошад, ки худро фиреб диіад іеї кас наметавонад, ки  ба вай халал расонад.

*) іали 1: аз «фўк» хоіиш кунед, то ин ки навиштаїотіоро дар бораи таіѕиѕоти ту бихонад.

*) іали 2: таіѕиѕоти худро тавре хондан, ки ту гўё таіѕиѕоти одами дигари ба ту ношинос бударо хонда истодањ.

4) Беасос гумон бурда мешавад, ки одами таіѕиѕотбаранда медонад, ки вай маіз кадом даркіоро бо ин ё он калима ифода мекунад ва ифодакуниіои вай бо ту мушобеі аст. Дар іаѕиѕати іол одамон дар бораи чунин чизіо іеї гоі фикр намекунанд. Оніо бидуни андеша он чизіоеро, ки дар вазъиятіои муайян гуфта шудани оніо маъмул шудааст, такрор карда меистанд. Барои іамин, агар одам гуфта истода бошад, ки вай «меірубониро іис карда истодааст», дар іаѕиѕати іол ў метавонад он чизеро іис накунад, ки ту онро меірубонњ  меномњ, балки вай метавонад  тараіум, љамхорњ, дўстию рафоѕат, хоіиши фишурда барвардани љамгинию тирагњ ва іатто хавотирњ аз ІН, эісоси вазифа, эісоси гуноі ва іатто эісоси ѕасос ва бадхоіњ бошад! (Масалан духтар їавонро навозиш карда истода, дар айни замон мефахрад, ки ўро аз раѕиби худ кашида гирифта истодааст).

іал: хабаріо дар бораи даркіои одам іамчун мавод барои таілил ѕабул карда шавад. Оніо бо калима ва зуіуроти дигар муѕоиса карда шаванд, ба аѕли солим ва ба таїрибаи мушоіида ба худ ва дигарон такя карда истода, хулоса бароварда шавад.

5) Чунин хаёл кардан, ки даркіои одами дигарро фаімидан имкон надорад, љалат аст. Таїрибаіои аввалини муваффаѕ шудан ба возеіият бо мушкили ба даст меояд. Илова бар ин мушкилии асосњ дар он нест, ки возеіият дастгирнашаванда аст, зуіурот печ дар печ мебошанд ва љайраіо, балки дар он аст, ки инертсияи кундзеінњ, ЖДВ – и механикњ, тарс аз ноил шудан ба возеіият аст. Аммо худи возеіиятро ба даст овардан маъмулан хеле ва хеле осон аст.

*) іали 1: тарс аз возеіият ва Ін – и дигарро бартараф кун.

*) іали 2: машѕ кун.

*) іали 3: агар возеіият мавїуд набошад, тавре рафор кун, ки гўё вай нест.. Яке аз намудіои худфиребњ аз он иборат аст, ки ту фикр мекунњ: «охир, ман намедонам, ки ў чиро эісос карда истодааст», аммо дар айни замон тавре рафтор мекунњ, ки гўё аниѕан чњ іис кардани ўро медонњ. Яъне тасвири иловагиро парвариш менамоњ.

6) Љайр аз даркіое, ки дар айни замон вуїуд доранд, ким – кадом «ман» ба таври иловагњ тасвир карда мешавад. Масалан: «іа, іозир вай мисли іайвон рафтор карда истодааст, аммо ба іар іол ў одами хуб аст – дар ким – куїо, дар умѕи дил, умуман, ба таври куллњ, ба іар іол ман ўро дўст медорам». Іамин тариѕ  ту тасвири иловагњ ташкил мекунњ ва онро ба даркіои худ зам мекунњ, дар зимн ба даркіои мавїуд буда такя накарда, балки ба тасвири иловагии худ иттико мекунњ.

*) іал: сарфаім рав, ки дар вуїуди ту іатто дарки «ман» вуїуд надорад. Дарки «вай» низ мавїуд нест – дарк іаст, фарѕи даркіои мазкур іаст, муносибат ба даркіои мухталиф іаст, барои іамин дар іар як лаізаи ваѕт, оиди зуіуроти вай, интерпретатсияи даркіои мазкур, оид ба муносибатіои худ ба оніо ва дар бораи хоіишіои шодиомези худ,  масъулият іис кун.

7) Тасвири иловагии одам «аз дур»  - бо вай аз наздик вонахўрда  амалњ  мешавад. Масалан, бисёр ваѕт іунармандон, нависандаіо сиёсатмадорон, роіибон ва одамони дигар, ки ту оніоро фаѕат дар лаізаіои хеле кўтоі, дар вазъиятіои хеле махсус мебинњ. Іамон ваѕтіое мебинњ, ки он одам дар бораи мавриди диѕѕат буданаш огоі аст ва барои тимсоли дилхоі вонамуд шуданаш, саъю кўшиш ба харї медиіад.

Мисоли маъмулњ – гумони барљалат дар бораи он ки агар раѕс ё суруд ва љайраіо барои ту омили мунаввар бошад, он гоі ин маънои онро дорад, ки муаллифи вай низ ДМ – ро (іадди аѕал дар іамон лаіза) эісос кардааст. Таъкид мекунам, ки іатто сигори нимсўхта дар ташноб ДМ буда метавонад. Тасвири иловагии мазкур бо он аїиб аст, ки хоіиши нигоі доштани он сарфи назар аз он ки таіѕиѕи їузъитарини оніо шумораи «хоріои» зиёдеро ошкор мекунад, хеле босубот аст.

*) іал: агар хоіњ, ки дар бораи даркіои  одамон тасаввурот пайдо кунњ,  бо оніо ба ѕадри имкон наздиктар алоѕа барпо карда,  оніоро таіѕиѕ бикун. Іеї гоі ѕаблан намедонњ, ки кадом їузъи рафтори вай бинои серошёнаи тасвиріои иловагиро дар як лаіза вайрон карда метавонад.

8) «Гўё нофаімида ѕатъ кардани тасвири иловагњ». Ту меандешњ: «шояд дар іаѕиѕат ў іатто одами тамоман нодон ва іасос аст» ва бо фикри он, ки тасвири иловагњ ѕатъ шудааст, бо вай муоширатро бас мекунњ. Дар іаѕиѕат бошад ин тавр нест. Ту іамту як консепсияи «вай доно ва іасос аст» - ро бо сабаби ІН, бо консепсияи дигар иваз намудањ. Љайриоддњ аст, аммо дар іолати мазкур ту фаѕат дар андешаат ўро кундзеін ва беіисиёт мешуморњ, аммо худ тавре вонамуд мекунњ, ки вай  гўё бохираду іасос аст. Аз он їумла таасуфи гум кардани муошират бо вай, ёд кардани вай ва љайраіоро эісос мекунњ.

*) іал: одамро таіѕиѕ кун, іарїу марїи тасвиріои номатлуб ва матлубро барпо накун.

9) Шакли худфиребњ – тавре шурўъ кардани таіѕиѕи одам, то ин ки вай пешакњ нисбат ба ту МН эісос намояд ва муоширатро бо ту дар айни замон, ё тамоман ѕатъ кунад. Баъд аз ин ту фикр мекунњ: «ман кўшиши таіѕњѕ кардани ўро намудам – вай бошад рад кард, ранїид ва рафт». Дар зимн, албатта ту тасвиріои иловагии худро бетаљйир хоіњ гузошт.

10) Тасвиріои иловагњ барои фушурда баровардани атрибутіои даркіои дахлдор. Масалан, зиндагии одамон он ѕадар бидуни шодию сурур аст, ки оніо аѕѕалан ІМ – ро эісос кардан мехоіанд – ба кино мераванд, «їашну хурсандњ» ташкил мекунанд, аммо аљлаб дар охир ошкор мекунанд, ки ІМ іеї гоі ба вуїуд намеоянд, ё іамаи ин боз бо іамон љамгинњ ва ІН табдил шуда истода, ѕатъ мешаванд. Он гоі аз ноилоїњ оніо ба фушурда баровардани атрибутіои зоіирии ІМ шурўъ мекунанд – ба баланд фарёд кардан, хандидан «айшу тараб кардан» ољоз менамоянд ва атрофиёнаш бидуни іеї гуна таілил аз пушти фушурдабароии мазкур тасвири иловагњ  мекунанд ки одами мазкур іаѕиѕатан ІМ – ро эісос карда истодааст. Аз ѕавоѕи гирифтаи оніо андешаіои эїодњ, аз табассуми оніо – іусни таваїїўі ва осудагњ ва љайраіоро тасвири иловагњ месозанд.

*) іал: іамон чизе, ки  дар банди 7 мавїуд аст.

11) Хатогии «охир одам ин тавр дурўљ гуфта наметавонад!». Метавонад. Новобаста ба іеї чиз – вазъи иїтимоњ, касб, муносибаташ бо ту ва љайраіо. Одам ѕобилияти ба таври даішатнок дурўљ гуфтан дорад ва онро  дар муддати ваѕти іар ѕадар тўлонњ дошта, нигоі дошта метавонад. Аљлаб одамон ба бовар кардан ба дурўљи худ шуўъ мекунанд.

*) іали 1: наѕлро дар бораи худ, аз одамоне, ки муддатіои тўлонњ оніоро мушоіида кардањ, гўш кун ва оніоро бо хотираіои худ муѕоиса бикун. Масалан, волидайнат ба ту метавонанд гўянд, ки іеї гоі «аз болои фикри ту назорат накардаанд, маїбур накардааанд, ки  ту мисли оніо фикр бикунњ». Инро бо хотираіои худ муѕоиса кун. Дар худи іозир фикри худро, ки бо консепсияи  оніо мувофиѕ  нест, баён кун ва ба аксуламали оніо нигар. 

*) іали 2: дурўљгўњ ва самимњ набудани худро, ки дар айни замон зуіур карда истодааст. іамчунин дурўљіои дар гузашта зуіур кардаро таіѕиѕ бикун.

*) іали 3: іисоботи амалкунандаіои дигарро дар бораи таіѕиѕи худат ва одамони дигар биомўз.

*) іали 4: мавѕеіоеро, ки мувофиѕи он барои ин  ё он іалнома баровардан асос зарур аст, ба таври мустаікам пуштибонњ кун ва «шахси поквиїдони» суханони мазкурро  гўянда чунин асос шуда наметавонад.

*) іали 5: натиїаіои таіѕиѕоти худро софдилона ба таври пурра ва хаттњ ба ѕайд бигир, ба механизміои фушурда мебаровардагии оніо монеъа шав.

12) Ваѕте ки одам дар ихтилофіои худ саргум шудааст, дигар ѕудрат надорад, ки дурўљ гўяд, ё консепсияро муіофизат намояд, агар   доштани аѕѕалан камтарин  аѕли солимро иддаъо  кунад, он гоі вай дурўљгўии худ, ё дурўљин будани консепсия, ё дар худ мавїуд будани ІН ва љайраіоро ба гардан мегирад. Инро іамчун фаро расидани возеіият ѕабул кардан љалат аст – ин фаѕат метавонад, ки тарзи баргардонидани дўст будани ту, ІМ, иваз кардани мавзўъ ва фаромўш кардани іама чиз бошад. Табиист, ки баъд он одам бояд ба таври кўіна рафтор намояд.                

*) іал: агар одам ба возеіият ноил шуда бошад, баъд аз он рафтори муайяне сурат мегирад –  мавїуд будани онро бисанї:

а) барои мувофиѕи возеіият иваз кардани рафтори худ кўшиш ба харї медиіад, метавонад, ки дар  бораи шароитіои мазкур їузъ ба їузъ наѕл намояд.  – чњ кор кард, кадом натиїа ба даст омад, кадом натиїа ба даст наомад, кадом кашфиётіо мушоіидаіо, саволіо ва амсоли иніо ба вуїуд омаданд. Їузъиёт вуїуд надошт – аз ин мебарояд, ки  хоіиши мустаікам кардани возеіият набуд, аз ин мебаряд, ки возеіият мавїуд набуд, балки ин як рафтори тактикњ  буд.

б) ба дигар тасаввуротіои худ, ки бо возеіияти мазкур мухолиф мебошанд, ислоііо ворид месозад.

в) ваѕте ки ту аз нав мавзўи мазкурро ба миён мегузорњ, нороіатњ іис намекунад.

г) худаш гуфтугўйіоро дар ин мавзўъ ташкил мекунад, то ин ки возеіиятро мустаікам кунад ва іамчунин барои иїро кардани чунин амаліо.

13) Баъзан розњ будан фаѕат як амали тактикњ мебошад, ки барои нишон додани васеъгии аѕидаи худ, паст кардани шиддати мухолифиятіои муштарак, табдил кардани наѕши муаллим, ки ба дард нахўрдааст, ба наѕши дўст, ба умеди он ки аѕѕалан ин барои муваффаѕона фушурдани ту, ба кор меояд.

іал:  іамоне,ки дар банди 12 гуфта шуд.

 

Баъзе аксуламаліои одамон ва шаріу эзоі ба оніо, ки  дар бештари мавридіо истифода мешаванд:

1) «Намедонам, дар ин бора фикр накардаам» - аксар ваѕт маънои «дар ин бора фикр кардан намехоіам» ё «аѕидае дорам ва мехоіам, ки онро аз ту пиніон кунам» - ро дорад. Санїиш: дар ин бора фикр карданро пешниіод кун ва ба аксуламали вай нигар.

2) Ба саволи «ба фалон гуна рафтори іамин гуна одамон ту чњ тавр муносибат дорњ» чунин їавоб хоіњ шунид: «іар як одам ба тарзи зиндагии худ іуѕуѕ дорад…», «муносибати мўътадил дорам», «іеї гуна муносибат надорам», «ман бо одамон тавре муносибат мекунам, ки оніо іамон тавр іастанд» - аљлаб посухіои мазкур маънои «оніоро чашми дидан надорам», «агар метавонистам, оніоро мекуштам» - ро дорад. Санїиш: бигўй, ки худи ту, ё одами ба ў наздик іамин тавр рафтор мекунад, ба аксуламали вай нигоі кун.

3) «іамаи іиссиётамро бо сухан баён карда натавонистам», «іиссиётро даѕиѕан таілил карда намешавад», «іама чизро іамту чњ тавре, ки іаст, ѕабул кардан мумкин аст», «іамту іамсадои дунё будан мумкин аст», «агар іамаашро іамин тавр аз іам їудо кунем, бутунњ гум мешавад.», =>> «дар бораи даркіоям ба худам іисобот додан намехоіам», «кундзеінњ ва ІН – ро іис кардан мехоіам», «ту маро бо саволіои худ безор кардњ, ин ба ман аїиб нест».

 

Таіѕиѕ  кардани худ ва ба харї додани саъю кўшиш оид ба фарѕкунии даркіо (худ) таъсири тасвиріои иловагиро хеле осон мекунад ва барои пешниіодіои асоснок кардашуда асос мешавад.

 

Їараёни ба вуїуд овардани тасвиріои иловагиро, таїрибаи фош кардани оніоро,  машѕіоро  доир ба ташкил кардани пешниіодіои асоснок кардашуда, бедор кардани шуури мунаввари фарѕкунанда ва боз чизіои бисёри дигари дар їараёни шиносоњ ва наздик шудан бо одами нав ба вуїуд ояндаро амалњ кардан, хеле  самарабахш аст. Барои мустаікамкунии чандинмаротибаи малакаіо, пешгирњ намудани лаљзиш ба хоіиши механикии «тасвири иловагњ кардан ва фурў нишастан», ташкил кардани якчанд занїиріои якхелаи наздикшавии зина ба зина зарур аст. Мусоидати амалкунандаи дигаре, ки  рафтори туро мушоіида мекунад, мукотиба, іисоботіо ва  хулосаіои туро таілил менамояд, мувофиѕи матлаб аст. Іангоми аз берун назора кардан, тасвиріои иловагњ ва фушурдабарориіо 10 маротиба аз дидани ту, ки ба їараён саргарм іастњ, равшантар ба чашм мерасад.

 

Як варианти чунин занїирро мисол меорам: шинос шудани духтар ба воситаи интернет.

Ба андозаи ташкил кардани іар як «портрети» нави іамсўібат, онро бо портрети пешина муѕоиса кун. Дар їараёни сохтани портрет, аз рўи имконият іар як гумони худро нисбат ба ў асоснок кун.

Пешаки рўйхати хусусият ва зуіуротеро, ки аз рўи он ба іар як одам баіо мегузорњ (аз рўи аѕрабаки аз 1 то 10)  тартиб бидеі.

*) Дар сайти шиносоњ эълон дарї кун. Агар ту нависњ, ки барои секс шарик їустуїўй карда истодањ, аз їавонон їавоби бештаринро мегирњ. Ѕайд кун, ки мактубіои бидуни расм бударо намекушоњ. Як тўда мактуб гирифта, іамоніоеро интихоб кун, ки бо оніо минбаъд кор карданњ іастњ. Беітар аст, мактубіоеро интихоб кунњ, ки ба оніо таваїїўі пайдо намудањ. Ба оніо ягон чизи рўібаландкунанда навис, то ин ки боз мактуб гирњ. Хоіиш кун, ки аксіое бифиристанд, ки дар оніо бадан ва рўи оніо аниѕ намоён аст.

*) Ду се хати аввали мактубро бодиѕѕат бихон. Портрети муаллифи онро, іамон тавре ки дар тасаввури ту намоён гаштааст, пурра навис.

*) Тамоми хатіои ўро то охир бихон. Портрети нав тартиб бидеі.

*) Акси аз іама хурд ва норавшанро интихоб намуда портрети нав тартиб бидеі. Баъди он – аз рўи акси калон бо бадан ва аз рўи акс бо чеіра.

*) Мактуби матни сексуалњ дошта навис ва ба он їавоб бигир. Онро бихон ва портрети нав тартиб бидеі. Мактубе навис, ки аз суханіои аз їиіати зеінњ хушку холњ тартиб дода шуда бошад. Їавоби онро бихон ва портрети нав тартиб бидеі. Мактубе навис, ки аз тарафи вай іамчун ифодаи ІН – и пурѕувват интерпретатсия карда шавад. . Їавобашро бихон ва портрети нав тартиб бидеі. Ва дар минбаъд низ іамин тавр. Аз рўи хоіиш ва имконият дар іар як маротиба мавзўъ ва мундариїаи мактубро иваз карда истода, мукотибаро идома бидеі. То ин ки таваїїўіи іамсўібат гум нашавад, бо мактубіои худ суратіои нимэротикњ бифирист. (суратіои худ ё аз дигаронро, мувофиѕи хоіиш). Ўро бовар кунон, ки іар чњ зудтар бо вай вохўрдан мехоіњ. Ба ту фаѕат ваѕт ёфтан зарур асту тамом.

*) Ба ў телефон кун ва бо вай доир ба мавзўъіои гуногун іаматарафа сўібат кун. Аз їумла дар мавзўіои тезу тунд: тахаюли шаівонњ, таїриба, гомосексуализм, зўроварњ, волидайн, рашк ва бевафоњ, кор, маѕсадіо ва іусни таваїїўііо. Баъд аз іар як гуфтугўй портрети нав тартиб бидеі.

*) Дар минтаѕаи бетараф вохўрњ ташкил кун, сўібат кун, сайру гашт намо, ба вай аз наздик нигоі кун.

*) Бо секс машљул шав.

*) Ба вай хабар деі, ки акнун ту дўстдоштаи нав дорњ (шавіар, фарзандон, кор, волидайнат манъ мекунанд ва љайраіо) ва бо ў вохўрда наметавонњ – іангоми ѕатъ кардани муносибат ба рафтори вай нигоі кун.

*) Тамоми портретіоро муѕоиса кун. Оніоро таілил кун, хулоса барор, кашфиётіои ба вуїуд омадаро навишта бигир.

Наѕшаи мазкур тахминњ мебошад. Дар вазъият іаѕиѕњ аксентіоро худи ту їобаїо мегузорњ., їараёнро оё идома медиіњ ё дар іар маріилаи хостаат меканњ.

Одами маъмулњ дар давоми тамоми зиндагии худ іамин тавр саргузаштро фаѕат якчанд бор аз сар мегузаронад ва албатта іеї чизро таіѕиѕ намекунад, мавриди таілил ѕарор намедиіад, хулоса намебарорад, яъне таїриба ба даст намеорад. Ту бошњ дар давоми як моі метавонњ, ки  таїрибаи калоне дар ноилшавњ ба возеіият дар муносибати одамон, нисбат ба одамони боѕимондае, ки дар тўли зиндагиашон ба даст меоранд, ба даст биёрњ     

 

06-01-12) «Траекторияи рушд» - ин маїмўи устувори давраіои пайдаріами рушд мебошад.

(Хотиррасон мекунам (ба боби рўйхати истилоіот нигаред): «рушд» маїмўи таљйиротіое мебошад, ки дар натиїаи он спектр ё шиддатнокии іама гуна сифати ДМ пурѕувват мегардад. «Таљйирот» - ташкил кардани одати нав дар натиїаи саъю кўшиш аст. «Саъю кўшиш» - хоіиши муттамарказ шуда ва шиддатнокшудаи хоіиши шодиомез мебошад. «Натиїа»- зуіур кардани даркіои матлуб баъд аз саъю кўшиш оиди ба даст овардани даркіои мазкураст. «Хоіиши шодиомез» -хоіиши хамоіангкунанда бо лаззати ѕаблњ ва ДМ – и дигар мебошад).

 

Ба іам наздик шудани даљалонаи траекторияіои рушдіо чунин аст:

1) дар давраи аввал ман дар тамоми їабіаіо саъю кўшиш ба харї медиіам – амалияіои гуногунеро  иїро мекунам, ки ба оніо хоіиши шодиомез ба вуїуд меояд. Ин давраро іамчун «фишори їабіавњ» ифода мекунам. Шиддатнокии хш аз 1 то 6 болову поён шуда, устуворияти  хш кам ё мутавассит аст.

2) Дар натиїаи фишори їабіавии вусъатёбанда, «рахна кардани самимият», дар бораи он ки  дар тамоми ин муддат оиди ягон мавзўе  самимњ набудам, оиди фишурда баровардани ким – кадом љамгинии пурѕувваттарини  ба ман ба дараїае одатњ шудаеро, ки фарѕ кардани онро намехостам, дар фосилаи ягон лаіза, лаппиши равшани возеіият ба вуїуд меояд.

3) Баъд аз рахна кардани самимият ба вуїуд омадани «тўфон (циклон)» рўй медиіад, ки он барои ошкор ва бартарафсозии самимњ набудан нигаронида шудааст.

(Мафіуми тўфонро (циклон) хотиррасон мекунам: ин хоіиши шодиомез аст)

*) шиддатнокии вай аз 5-6 баландтар буда то 10 мерасад;

*) ба таъсиррасонњ аз тарафи даркіои дигар ба таври љайриоддњ устувор аст, іатто дар муѕоиса бо хоіишіои шодиомези дигар, зуіуроти хеле давомдор дорад;

*) на таніо бо ДМ ва лаззати ѕаблии то 10,  балки іамчунин (гоі – гоі бошад іам) «азсаргузарониіои їисмонњ» мушоият мешавад – масалан бо «бо хориї шудани ирода», ѕатъият, іаловат ва љайраіо.              

*) бо «оташинњ» ва «їидду їаід» хеле іамоіанкунанда аст).

 

Муддате, ки аз лаізаи фишори їабіавњ то лаізаи рахнаи самимият мегузарад (t_p),

а) ба таври баръакс ба муккааби «коэффисиенти (зариби) аждар» мутаносиб аст – Оd  - шиддат ва суръати  зуіуротіои суботкорњ (дар ошкорсозњ ва бартарафсозии ІН, тавлид кардани ДМ), ѕатъият (дар бенуѕсон бартарафсозии љамгиниіо, дар худфидоњ барои аз сар гузарнидани ДМ), самимият, лаззатіои ѕаблњ),

б) ба таври баръакс ба  «коэффисиенти ДМ» мутаносиб аст –Оо (шиддатнокњ ва суръати зуіуротіои ДМ – и дигар, АЇ, хоіишіои шодиомез, саъю кўшишіои фарѕкунњ ва љайраіо.)

в) ба муккааби «коэффисиенти (зариби) таїовуз» мустаѕиман мутаносиб аст – «Na» (шиддатнокњ ва суръати зуіуроти ІН таїовузњ)

г) ба «коэффисиенти љамгиниіо» мустаѕиман мутаносиб аст – «Nn» -  (шиддатнокњ ва суръати зуіуротіои ДМ – и дигар, ЗН, хоіишіои механикњ, инертсияіои кундзеінњ ва љайраіо.)

 

t_{p =} (Na² * Nn) / (Jd^2* Oo)         

 

4) Тўфон ба фавран зиёд шудани іаїми саъю кўшиш оид ба фарѕкунии даркіо, пурѕувват гардидани бенуѕсонњ дар бартарафсозии љамгиниіо («амалия зичкунњ») меоварад. Тўфон гирдбодіои хурди їудогона ва ба як самт нигаронида шударо тавлид мекунад.

 

5) Натиїаи амалияи зичкунњ «каскади кашфіо» ё «рахна» мебошад:

а) возеіиятіо аз паи якдигар ба вуїуд меоянд.

б) Сифатіои алакай маълум ва нави ДМ, бо шиддатнокии гўшношунид зуіур хоіанд кард, устувории зуіур кардани оніо меафзояд.

в) «мавѕеи аждар» ба таври умумњ мустаікам мешавад.

г) хоіишіои шодиомези пурѕувват ва шодиомез, ба рушди пуртўљён меоварад.

д) хоіишіои шодиомези омўхтани адабиёт дар бораи Амалия, фаімо ва хоіиши шодиомез мегарданд, аз он їумла хондани китобіо ва маѕолаіо. Аниѕ ва мухтасарбаёнњ (ки онро вай пештар «хушкбаёнњ» меномид бо шодњ ва суббот, ) ба таври равшан ба іамоіангњ кардан ољоз мекунад.

е) хоіиши шодиомези амалияіои расмњ ва мустаікамкунии кашфиётіо пурѕувват мешаванд.

ж) хоіиши шодиомези ба ѕайд гирифтани натиїаіо, ташкил кардани тасвиріо (тавсифіо) ва технологияіо пурѕувват мешаванд.

з) хоіиши шодиомези боз ва боз іам барои фарѕкунии даркіо харї намудани саъю кўшиш пурѕувват мешавад.

 

«Маріилаи» аксуламаліои занїирњ» - маріилаи аввалин ва фаъолтарини каскади кашфіо. «Аксуламали занїирњ»  - падидае, ки іангоми мавїуд будани он, возеіият ва ѕисман  (баъзан хеле) раіо шудан аз љамгиниіо ѕариб дар як лаіза фаро мерасад, ѕариб бе саъю кўшиш іангоми муттамарказ шудан ба мавзўи муайян.

Аз байни маїмўи кашфиётіо хеле равшан намудор мешавад: а) «кашфиётіои хурд» ва «кашфиётіои калон».  Хусусиятіои хоси кашфиётіои калон лапишіои іамроіикунандаи ДМ – и ваїдњ мебошанд.

«Маріилаи їамъоварњ кардани іосилот» - маріилаи дуюми каскади кашфиётіо. Хусусияти хоси вай хоіиши шодиомези мустаікамкунии кашфиётіо дар дараїаи аз 5 то 10 – бо азсаргузарониіои чандин маротибаи возеіияти ба дастомада, ДМ – и дигар ва баѕайдгирии натиїаіо.

 

6) Аз таъсири амаліои механизміое, ки ман онро «чаіор посбон» номида будам, таназзул ба вуїуд меояд. Іар ѕадар ки амиѕњ ва тўлонияти панї давраи аввалин зиёд ва таназзул іар ѕадар кам бошад, ДМ ба вуїуд меомада ба ваїдњ будан іамон ѕадар наздиктар аст. Дар бораи ногузир фаро расидани давраи шашум дониста истода, амалкунанда іангоми  пайхас кардани он, ки ба саъю кўшишіои ў нигоі накарда давраи мазкур омада истодааст, омода аст, ки ба амалияи «аѕибнишинии нарм» рўй оварад. Ин имкон медиіад, ки таназзул ёзандатар ва хурдтар гардад.

Баъд аз чанд муддат, таназзул дигар сабаби  ба вуїуд омадани љамгиниіо намешавад, балки аѕибнишинњ ба мавѕеи «амалияи нарм» ба іисоб меравад ва маіз:

а) ЗМ – и бетаваѕуфи шиддатнокии кам ва миёна дошта зуіур кардааст.

б) ДМ ѕариб бетаваѕѕуф бо шиддатнокии кам ва миёна зуіур намудаанд.

в) саъю кўшиши фарѕкунии даркіо ѕариб бетаваѕуф зуіур кардааст.

г) ба хотир овардан дар бораи ДМ.

д) дар іолати пайдо шудани ІН, шикорчњ бенуѕсон амал мекунад.

е) кашфиётіои назаррас ба вуїуд намеоянд.

ж) коркарди нарму интихобии вазъият иїро карда мешавад, (іамчунин аз нав омўхтани вазъиятіои пешина) то ин ки ба рафтори худ кашфиётіои ба амал омада ворид карда шаванд.

з) амалияіои расмњ эпизодњ мебошанд.

и) дар бораи он ки, агар дар ѕаноатмандњ љўтида бошњ, ба одати аз сар гузаронидани таназзул гирифтор шуда бошњ, «амалияи нарм» дар іар лаіза туро ба таназзули іаѕиѕњ оварда метавонад, возеіият нигоі дошта мешавад.

к) ба пайдошавии хоіишіои шодиомези нав ва саъю кўшишіои тоза, дараїаи доимии таваїўі нигоі дошта мешавад.

 

 Возеіият дар бораи мавїуд доштани траекторияи (хат) рушд, хоіиши таіѕиѕ кардани он, таїрибаи фарѕкунии вай, мушоіидаіо, таіѕиѕ кардани давраіои он – іамаи иніо ба зуіур намудани «такон (импульс)» - хоіиши шодиомези дахолат кардан ба давраіои мазкур, ба оніо ворид намудани унсуріои нав, таљйир додани траектория бо маѕсади зиёд намудани самараи саъю кўшишіо, оварда мерасонад.

«Такони (импулси) чандтарафа»: дар натиїаи пайдо кардани возеіият дар бораи ногузирии таназзул дар охири давр, дар давраи каскади кашфиётіо, хоіиши шодиомези гоі – гоі иїро кардани фишори їабіавњ аз іудудіои нав ба вуїуд меояд. Дар ин іолат таназзул махсусан кўтоі ва хурд мешавад.