Ба саіифаи аслњ

Роі ба сўи шуури Пок

 

              Ѕисмати 07 – «Дар роі ба сўи ДМ – и  бетаваѕѕуф»

 

Боби 07-01: Дар роі ба сўи ДМ – и  бетаваѕѕуф

 

Мундариїа:

07-01-00) Миллион ДМ

07-01-01) Наѕши вафодорњ іангоми саъй намудан ба сўи ДМ – и ваїдњ.

07-01-02) Омиліои мунаввар барои вафодорњ.

07-01-03) Камоли саодат ва вафодорњ

07-01-04) Вафодорњ ва ІХПХ

07-01-05) Панї сиклон. Ториадо.

07-01-06)  Іадди  итминони локалњ, самадхи вохўрии аввал. Тухмаи ният.

07-01-07) Шустушўй бо вафодорњ.

07-01-08)  Тўри рахнакунанда.

07-01-09)  Гулсанг. Занг (дар рўи металліои ѕиматбаіо).

07-01-10)  Интегратсияи  (булўр) кристалл.

07-01-11) Амалияи бурриш.

07-01-12) Тамрини шуури фарѕкунандаи мунаввар (ШФМ).

07-01-13)  Эісосоти нави (їисмонњ) мунаввар (ЭЇМ).

07-01-14) Булўр «мехоіам на камтар аз панїсад сол зиндагњ кунам».

07-01-15) Экспедитция. Таіѕиѕот. Лайкаіо. Мурљи тўфон.

07-01-16) Принсипи кофњ будани кўшишіо.

07-01-17) Азми рахнакунњ.

07-01-18) «Итминон ба ДМ». ДМ – и интравертнњ. Кўшиши бартарафсозњ.

07-01-19) Кластеріо (хушаіо).

07-01-20) Булўрњ будан.

07-01-21) Таілил шудани хш ба возеіият.

07-01-22) Доми хоіиши мусоидат.

07-01-23) Нафаскашии аждаіор.

07-01-24) Посбони чорум.

07-01-25) Иттико ба се маркази лаззат.

07-01-26) Возеіият дар бораи мавїудияти пешбининашавандагњ.

07-01-27) Фарѕкунии нозуки хоіиш.

07-01-28) Мушахасоти   шадидии  тўфон.

07-01-29) Пешгирии (їилавгирии) механикњ.

07-01-30) Муѕаррњ будан, ѕаноатмандњ ва тирагњ (МЅТ).

07-01-31) Идора намудани итминон.

07-01-32) Роіи кирми садпо.

07-01-33) Кабатбандњ

07-01-34) Умуман дар бораи таіѕиѕот.

07-01-35) Таіѕиѕи ѕаноатмандњ. Хш таљйир меёбад. «Сайъи ибтидоњ ба сўи ДМ».

   

07-01-00) Ин ѕисматро ман мехоіам аз он шурўъ намоям, ки амалияи їамъоварии миллион амали тавлид намудани ДМ- ро ман асосњ мешуморам, амаліои боѕимондаро бошад, дуюмдараїа ва иловагњ меіисобидам. Хотиррасон менамоям, ин Амалия аз он иборат аст, амалкунанда дар назди худ вазифаи їамъоварњ намудани миллион амали тавлидкунии ДМ- ро мегузорад ва дар зимн масъулият эісос менамояд, ки замони їба итмом расонидани ин миллион, ў аллакай ДМ-ро бетаваѕѕуф эісос менамояд ва барои ў ояндабиниіои нав кушода мешаванд. Іама гуна лаппиши ДМ – іатто оніое, кишиддати камтарин доранд, іатто на он ѕадар сареі мебошанд, іатто оніое, ки дар зарфи фаѕат як сония мегузаранд, ба іисоб гирифта мешаванд. Баіисобгирии шумораи ДМ-и тавлидшуда бидуни сабт, дар хотира гузарнида мешаванд. Ин имконият медиіад, ки таваїїўі ба таври илова ба ДМ муттамарказ карда шавад, «ба хобравњ роі дода нашавад». Дар охири рўз шумораи дар ин рўз їамъоваришудаи ДМ ба оніое, ки пештарїамъоварњ шуда буданд, зам карда мешаванд ва хаттњ сабт намудани ин шумора мувофиѕи маѕсад мебошад. Ба іисоб гирифтани ДМ-и іамин рўз эісосшуда аз сифр ољоз намудан, нисбат ба фавран зам намудани оніо ба тамоми шумораи пештар баіисоб гирифташуда,  бештар таъсирбахш мебошад. Чунки шумораіои ба садіо ва чандсадто ба он андозаіое, ки одам дар зиндагии маишњ вомехўрад, мувофиѕ аст ва он бо лаззати ѕаблњ, собитѕадамњ ва їустуїўй  бештар іамоіанг аст.    

Шумораи умумии ДМ- їамъоваришуда низ омили мунавар мебошад. Мисли маібусе, ки іар рўз бо печи нугтез девори маібасро мекобад, деворе, ки ўро аз озодњ маірум намудааст. Вай іангоме ки дар зери пои худ хоктўдаи дар натиїаи кофтани девор пайдошударо мебинад, шиддат гирифтани суббот ва лаззати ѕаблиро эісос менамояд.

Амалияи їамъоварии ДМ – дар тамоми АРР марказњ мебошад. Іама амаліои боѕимонда дуюмдараїа мебошанд. Агар калимаи «тавлидкунњ» іамоіангкунанда набошад, «їастан ба ДМ», «ба хотир овардани худ дар ДМ» ва љайра гуфтан мумкин аст.

 

  07-01-01)  Таїрибаи аввалини эісос намудани ДМ іатто ду сония давом карда бошад іам,  вай изи зудуданашаванда мегузорад. Аз іамин лаіза ва умуман, хотираіо дар бораи ДМв (ваїдњ) дар рўйхати системаи арзишіо ба таври мустаікам їои аввалроишљол менамояд. Хоіиши аз сари нав эісос намудани оніо аз іама асроромез мебошад. Муввафаѕшавњ ба ДМв – ро іамчун «кванти» сеюми калони амалия ифода кардан мумкин аст (якум – ин ошкор намудан ва бартарафсозии љамгиниіо, дуюм – кашф кардан ва парваридани ДМ мебошанд).

Іар ѕадар ки даргириіои ДМв-и шадитар зуіур намоянд ва іар ѕадар ки оніо аллакай на дар   сонияіои 1-2-юм, балки дар сонияіои 5- 10 – ум тўлонитар шаванд,  хоіиши шодиомези ёфтани роіи кўтоітарин барои дастрас намудани оніо, пайдо намудани амалияіои бештар самарабахшбуда, ки ба дунёи тасвирнашаванда мебаранд,    іамон ѕадар муайян ва боисрор зуіур менамояд, Фаімост, ки іаматарафа идома додани бартарафсозии љамгиниіо ва парвариши ДМ ду їабіаи фаъолият мебошанд ва бешубіа пояи іама гуна амалияи ба сўи ДМв  рахнамункунанда мебошанд. Ба іар ѕимате дар амалњ сохтани ин коріо, ки исроркорњ ва ѕатъиятро кам кардан лозим нест. Ба бенуѕсонии љайриоддњ ва тобон ноил шудан зарур мебошад. Аммо ин маънои онро надорад, ки  барои зиёд намудани коэффисиенти амали фоиданок ва зиёд намудани самарабахш будани кўшишіо їой вуїуд надорад.

Амалияи расмњ метавонад, ки  дар іар як лаізаи мушахас  барои парвариши ДМ – и муайян равона шуда бошад. Агар ягон їуфти ДМ аккорди устувор ташкил намоянд, ман баъди тамриніои муайяншуда фавран іардуи ин ДМ-ро тавлид карда метавонам ва гўё дар як лаіза. Айнан мисли он ки зимни идора намудани автомобил «дар як лаіза» фавран даііо мушахасотро назорат намуда, оніоро идора менамоям. Дар іаѕиѕат бошад, таваїїўі чунон аз яке ба дигаре мегузарад, ки тамоми амаліо гўё дар як ваѕт ба амал меоянд. Ба іар ман бо ягон кор машљул шуда истода, ман бо кори дигаре машљул буда наметавонам. Равшан аст, ки тамоми ДМ дар ин ё он дараїа бо іамдигар іамоіангњ мекунанд ва масалан зимни тавлиди эісоси зебоњ, ман бо эітимолияти баланд іам саодат,  іам вафодорњ ва боз іар чизи дигарро аз сар мегузаронам, ё шояд ДМ – и номаълум пайдо шавад. Аммо ба іар іол муаммои љайри ѕобили іал (диллема) боѕњ мемонад – дар іамин лаізаи мушахас кадом ДМ-ро интихоб бояд кард, ки  онро тавлид намудан имкон дошта бошад?Іамонеро, ки дар айни замон аз іама бештар хоіиши сахт мавїуд аст? Табиист, аммо масъалаи «дар айни замон кадом ДМ – ро интихоб бояд кард, ки зимни тавлиди он іарчњ зудтар ба ДМв наздик шудан муйясар гардад», низ бо хоіиши шодиомези іар чи зудтар ба ДМв ноил шудан ба вуїуд омадааст. Аз ин бештар, фарѕият дар шиддати хоіиши эісос намудани ДМ- іои гуногун аљлаб на он ѕадар зиёд аст.

Хоіиши таіѕиѕ намудани ДМ- іои гуногун бо дарназардошти іамоіангии іадди аксари оніо бо ДМв,  аз іамин їо маншаъ мегирад. Аз эітимол дур нест, ки таіѕиѕ адами фарѕияти калонро дар байни ДМ дар ин самт нишон медиіад. Аммо агар дар натиїа ошкор менамоем, ки баъзе ДМ назар ба дигаріояшон  моіиятан бештар бо ДМв іамоіангњ мекунанд, ин кашфи фавѕулодда муіим мешавад, чунки барои зиёд кардани суръати іаракат ба сўи ДМв ба андозаи даііо маротиба имконият медиіад (чунки ба їои тавлид намудани даііо ДМ – и  мухталифи ба ман маълум, ман пеш аз іама ба іамин як ДМ муттамарказ мешавам). Чунин масъаларо гузоштан ба таіѕиѕ намудан ва парваридани ДМ раљбати махсус бедор мекунонад. Іар касе ки ба ин савол їавоб медонад, бояд яке аз ин амаліоро интихоб намояд – ё фавран ин ДМ-ро ба он амалкунандае, ки ба амалияи вай мусоидат мекунад, нишон диіад, ё ба вай ба ѕадри кофњ фурсат диіад, ки худи ў ба он їавоб  їустуїў намояд (охир їустуїўи ин їавоб  - худ ба худ як амали эїодњ аст – ДМ – и гуногунро аз сар гузаронидан зарур мешавад, оніоро шинохтан лозим мегардад, хосиятіои резонансии оніоро муѕоиса намудан зарур мешавад ва љайраву іоказо)., ё умуман їавоб надода, фаѕат  нишон дода шавад, чунин ДМ – и аз дигаріо бо ѕувваи резонансии худ нисбат ба ДМВ моіиятан фарѕкунанда мавїуд аст.   Тарзи аввал амалкунандаро аз аз шодии мустаѕилона таіѕиѕ  намудан ва ба вуїуд овардани ин кашфи мушахас маірум месозад, аммо ваѕти зиёдеро сарфа мекунад. Іар гуна кашфіо ва таіѕиѕіо дар іар сурат бемаідуд бисёр аст. Тарзи сеюм ба одам имконият медиіад, ки тамоми бузургии кашфи мазкур пурра эісос карда шавад, аммо дар айни замон барои худи амалияіои муассир ваѕти зиёд сарф намешавад. Тарзи дуюмро ман самарабахштарин мешуморам, аммо њангоми  навиштани китоб њаќќи интихоб намуданро надорам ва манн маљбурам, ки роњи якумро пайгирї намоям. Дар зимн масъулият эњсос мекунам, ки амалкунандаи навшогирд ба љои пайдо намудани возењият оиди ин масъала, мисли «эзотерикњо» дар  таљрибаи худ ба «гуфтугузорњои бењуда» роњ дињад, чунки онњо бо њељ гуна амалия машѓул намешаванду фаќат бо калима ва љумлањои хушсадо суханбозї менамоянд.

Кадом чиз  барои дастрас шудани ДМв монеа мешавад – дар ин хусус бањар њол њама чиз равшан аст – сабаби он ин ќабл аз њама ЊНв – и пурѓазаб ва оргазмњо мебошанд.  Дар ин љо њикояеро дар бораи як ламаи тибетї овардан љоиз аст. Баъд аз шиканљањои ѓайриинсоние, ки дар мањбас ба ў раво дида буданд, ў нимзинда аз ин дўзах берун шуда тавонист. Ўро ба хориљи  мамлакат бурданд ва ба мухбирон интрвю дод. Дар ќатори дигар чизњо аз вай пурсиданд, ки оё вай тарсро эњсос кард? Вай љавоб дод, ки албатта эњсос карда буд. Аз чї? Дар назар дошта шуда буд, ки ин марг мебошад, ё тарс аз он ки тавассути шиканљањои дањшатнок ўро аз аќл бегона мекунанд ё маљбур менамоянд, ки аз ќаробат  бо роњибони дигар дурр намоянд. Вай посух дод – манн аз он метарсидам, ки нисбат ба шиканљадињандагони худ бадбинї эњсос менамоям ва њиси њамдардии худро нисбат ба онњо  гумм мекунам. Ин одам бањои ЊН и пурѓазабро медонад ва омода нест, ки њељ гоњ ќимати онро пардохтнамояд, њатто баъд аз шиканљањои пурдањшати њайвонї.

Инак – чунин ДМ мављуд аст, ки наќши он барои ба даст овардани ДМв бузург аст – ин вафодорї мебошад. Аз њамон лањзае, ки ин равшан мегардад, мањз тањќиќ ва парвариши вафодорї чизи асосї мешавад ва таваљљўњи амалкунанда ба он муттамарказ гардонида шудааст.

(Агар хонанда ба таври пурра чунин ДМ- ро пайхас накунад, ки манн онро «вафодорї» меномам, вай метавонад минбаъд дар матн ин калимаро ба ибораи «таваљљўњи ѓайриоддї равшан ва амиќ даркшаванда» иваз намояд).      

 

  07-01-02) Кашф дар бораи он ки вафодорї хеле ва якчанд маротиба нисбат ба ДМ – и дигар равшантар аст, бо ДМв њамоњангмебошад, ањамияти бузург дорад. Акнун тамоми гуногунии роњу пайрањањо, ки аз парвариш ва тањќиќи дањњо ДМ-и мухталиф иборат мебошанд, ба шоњроњ табдил ёфт – тањќиќ ва парвариши вафодорї.

Дар навбати аввал хоњиши тањќиќ намудан пайдо мешавад – кадом омилњои мунаввар (ОМ) бештар бо вафодорї њамоњангї мекунанд?

Оё мављудоте, ки ДМ – ро  эњсос менамоянд, ОМ мебошанд? Бешубња, аммо њолате мављуд аст, ки одамро ба натиљагирињои дигар меоваранд. Рамакришнаро тассавур менамоем, ки ў самадхиро эњсос менамояд. Ё Будо Гуатамро дар нирвон. Ё Миларепаи ба љисми фарањбахш муваффаќшударо. Вафодорї ба вуљуд меояд? Ба вуљуд меояд. Акнун Рамакришнаро дар замоне тассавур менамоем, ки лаёќати устувори эњсос намудани самадхиро ба даст наоварда, даќиќа ба даќиќа, рўз ба рўз, моњ ба моњ, ќариб бидуни хоб ва истироњат фаќат як чизро такрор мекунад: «мехоњам Модар Калиро бубинам ва лаззатро эњсос намоям», аз ноумедї худро ба девор мезанад, чењраи хуншори худро ба фарши гилини њуљраи худ мемолад, боѓазаб  ба амалияи ифода намудани   хоњиши худ дода мешавад. Оё њамоњангї бо вафодорї ба вуљуд меояд? Бале  ва хеле бештару боќувваттар. Њангоми тассавур намудани Миларепа, ки кундзењнї, тарс ва инертнокии худро  бо кўшиши фавќулодда бартараф менамояд ва аз гуруснагї  дар ѓор  ќариб мемирад, аммо тасмим гирифтааст, ки бо њар арзише ДМ- ро дастрас намояд,  айнан њамин чиз  рўй   медињад. Аз ин хулосаи оддї бармеояд, ки онро бо таљрибањои минбаъда тасдиќ намудан мумкин аст: мутаваљљењ будан – барои вафодорї ЗМ – и пурќувваттарин мебошад. Аммо барои вафодорї аз њама ЗМ – худи вафодорї мебошад.

Њамчунин бо роњи муќоисањои оддї ва ченкунии дараљаи вафодорї кашф намудан мумкин аст, ки барои вафодорї як ЗМ пурќуввати дигар самимият мебошад. .

Агар тимсолњои ба вафодорї њамоњангбударо навишта бигирем, он гоњ онњоро аз рўи шиддатнокии резонанс чунин таќсимбандї намудан мумкин аст:

*) мављудоте, ки ДМ ваљдї аз сар мегузаронанд, њамчунин унсурњои тасвиркунандаи зиндагии онњо, аксњо, матнњо, гуфтањо, махсусан чизњое, ки ба саъю  кўшишњои далерона ва фидокоронаи зоњир намудани вафодорї марбут мебошад.

*) амалкунандањое, ки барои ДМ талош меварзанд, аммо то њол ДМв – ро ба даст наовардаанд ва ѓамгинињои бисёреро эњсос мекунанд.   

(Ин тимсол назар ба аввалї аз њама камтар бо вафодорї њамоњангї менамояд, чунки шахси то њол ѓолибан ѓамгинињоро аз сар мегузаронад, нисбат ба шахси ба ДМ муваффаќшуда камтар мутаваљљењ ва самимї аст).

*) шахсе  барои ДМ мубориза намуданро оѓоз карда метавонист, ки агар дар бораи вуљуд доштани онњо,  дар бораи имкониятњои эњсос накардани ѓамгинињо, дар бораи  амалия ягон хабар медошт. Ин одамон бо майл доштани худ  дар љустуљўи озодї,  басар набурдани зиндагии оддии тираву тор, омодагї доштан «барои аз нигоњи аввал шинохтани» идеяи мављуд доштани ДМ, имконпазир будани зиндагии бидуни ЊН ба худ њусни таваљљўњи дигаронро  пайдо мекунонанд.

(Аз ин љо хулоса баровардан мумкин аст, ки ДМ сеюм аз љињати ањамиятнокї – ин њусни таваљљўњ ва мењрубонї мебошад).

*) фўкњои замин: на сангњо, на шамол, на ќўњњо, на туман, на абрњо ва ѓайрањо мебошанд.

(Аз ин хулоса баровардан мумкин аст, ки аз рўи ањамиятнокї љои чорумро ДМ барои вафодорї эњсоси зебої мебошад).

Ба он нигоњ накарда, ки ЗМ мањз бо доштани њамин гунна  тартиби камшавии шиддатнокии њамоњангиашон бо вафодорї, метавонад, ки дар  лањзаи мушахас  вобаста ба њолати вуљуддошта аз њама шиддатноктар бошад.

Инак: 1) вафодорї, 2) мутаваљљењият, 3) самимият, 4) њусни таваљљўњ, 5) эњсоси зебої.

 

07-01-03)  Тањќиќ намудани хосиятњои резонансии вафодорї ба натиљаи њайратангез меоварад: аз њама резонанси равшани вафодорї … бо саодат ба вуљуд меояд!     Ин натиља барои он њайратангез аст, ки  барои зењни муќаррарї, яъне чунин зењне, ки дар системаи тассавуротњои худ њамаи он чизњои ба дунёи ДМ дахлдоштаро пурра яклухт накардааст, вафодорї ва саодат  антипод мањсуб мешаванд, дар зењни вай даркњои тамоман  номувофиќ  мављуданд. «Вафодорї» њамчун «њама чиз барои ягон каси дигар» дар назар дошта шудааст, њамчун њадди охирини  аз худ даст кашидан фањмида мешавад, «саодат» бошад маънии «њама чиз барои худ» - ро дорад ва њадди нињоии талошњои худхоњона аст.  Парвариш намудани  вафодорї ба аланга задани саодати дорои равшании њайратангез, тўлонї, амиќ ва рахнакунанда меоварад. Ин ба «дар як љо чарх задани диќќат» аз амалияи тавлиди вафодорї ба муттамарказ шудан ба саодат оварда мерасонад. Хати бењтарини рафтор сарфањм рафтан ба он ва пайгирї намудани хоњишњои шодиомез мебошад.

Њатто дар назар  аз љињати самаранокї камтарин амалия натиљањои назаррас медињанд, агар вай барои тавлид намудани вафодорї истифода шавад – ќувваи ин ДМ њамин гунна аст. Њатто такрориоддии калимаи «вафодорї», яъне «бахотироварии хунсардона», натиљаи назаррас медињад. Аммо, албатта барои зиёд намудани самаранокии амалия зарур аст, ки доимо барои тањќиќ намудани вафодорї саъю кўшиш ба харљ дода шавад – мустаќиман дар љараёни парвариши он.

 

07-01-04) Ба осонї мушоњида намудан мумкин аст, ки «вафодорї» - њамон ДМ аст, ки аз баќайдгирии хоњиши молик шудан, эњсоси худписандї хеле дурр аст. Вафодорї бо ЊХП ќатъиян номувофиќ мебошад ва аз њамин љо ба осонї хулоса баровардан мумкин аст, ки ЊХП дар нисбати вафодорї монеаи пурќудраттарин аст (ва њамчунин ба ДМв). Амалияи бартарафсозии ЊХП бошад, ба амалияи тавлид намудани вафодорї иловаи хеле самарабахш мебошад. Дар ин њолат малакањои сталкинг ањамияти махсус пайдо мекунанд, чунки вай амалияи асосии пушти сар намудан ва бартараф сохтани ЊХП мебошад. Њайратовар нест, ки дар амалияи Дон Хуан ба сталкинг, нобудсозии ЊХП чунин ањамияти бузург дода мешавад.

 

07-01-05) Хоњишиэњсос намудани ДМв аз пушти худ њоњиши эњсос намудани вафодориро меорад, чунки мањз вай бо роњњои кўтоњтарин ба аланга заданњои ДМв меоварад.  Хоњиши эњсос намудани вафодорї аз пушти худ њоњиш пайдо мекунонад, ки барои вай ба ќадри имкон њар чи бештар омилњои мунаввар пайдо гарданд. Ва пеш аз њама – одамоне, ки мутаваљљењият, самимият эњсос менамоянд, то ин ки ман нисбат ба онњо њусни таваљљўњ эњсос карда тавонам, онњое, ки бо эњсоси зебої њамоњанг шуда тавонанд, яъне «фўкњо» - и самимона, оташинона, босубот ва ќотеъона ба сўи ба даст овардани ДМ ва бартарафсозии ѓамгинињо талош менамоянд (хоњишро, то ин ки фўкњо пайдо шаванд, аз фушурда бароварданњо ва тасвирњои сунъии амалкунандањо тоза намудан зарур аст). Хоњиши пайдо шудани фўкњо аз ќафои худ хоњиши њаматарафа, дар њама мавќеъњо  ва њамаљониба ба он мусоидат намуданро пайдо мекунонад, њар ќадар ки имконпазир аст, дар њама оламњо, бо тарзњои самарабахштарин. Аз њамин љо мањз хоњиши муваффаќ шудан ба хоббинињои сарфањмрафташудаи устувори мунаввар ва таљрибањои беруназљисмї пайдо мешаванд, ки онњо барои љустуљўй кардану  ёфтани фўкњо ва ба амалияи онњо мусоидат намудан дар дунёњои бешумору бузург имконият медињад. Ин дунёњо фаќат ба онњое дари худро боз мекунанд, ки таљрибаи хоббинињои сарфањмрафташуда ва муошират кардан бо мављудоти гуногуни онро доро мебошанд. Мављудоти ба дараљае воќеї, ки мо бо онњо  њангоми бедорхобї вомехўрем. Ба онњое, ки хоњишњои шодиомези васеъи ба тўфон њамшабењ доранд ва дар онњо аз њама чизњои љаззобтарини  барояш мављудбуда муттамарказ шудаанд,  мо чї  орзу карда метавонем? Фаќат њаминро орзу намудан боќї мемонад, ки хоњишњои пурќувват ва пурбањотарини онњо амалї гарданд, то ин ки вай чунон сахт, бошиддат, пурфарањ  ва худфидоёна бихоњад, ки хоњишњои вай њам аз тариќи ба харљ додани саъю кўшишњо ва њам њангоми ба вуќўъ омадани шароитњои мусоид амалї шаванд.

Инак:

1)          Хоњиши ДМв

2)          Хоњши эњсос намудани вафодорї

3)          Хоњиш, то ин ки фўќњо пайдо шаванд.

4)          Хоњиши ба фўкњо њамаљониба ва дар тамоми оламњо мусоидат намудан

5)                     Хоњиши муваффаќ шудан ба «ниятњо», яъне санъати эњсос намудани хш –и чунон ќудратнок, чунон сифат, ки онњо новобаста ба мављуд будани далели имконнопазиру номумкин буданашон, амалї мешаванд.   

 

Зуњур намудани ин панљ тўфон хосиятњои њайратангез доранд:

1)  Зуњури њар як тўфони минбаъда оќибати  ногузири тўфони пешина мебошад. Вай  њамчун воситаи бештар самараноки дастрасии ин тўфони пешина аст. 

2) Зуњуроти муштараки онњо бо хиси саршор будан њамоњанг аст, бо тимсоли тањкурсии сахт ва баробарвазн шабоњат дорад, аѓлаб азсаргузаронињои љисмонии бо њам мувофиќ ба вуљуд меоянд – «сахтрўњї», «берун омадани ирода», «фазои холигї».

3)  Иртиботи «оташгирон-занљир» ба осонї сурат мегирад, ваќте ки зуњур намудани як тўфон бо тўфони дигар њамоњанг мегардад ва дар натиља тамоми занљир бедор мешавад – гўё аланга пеш медавад ва унсури навбатиро дармегиронад.

Маљмўи тўфонњоеро, ки чунин хосият доранд, бо истилоњи «торнадо» номгузорї менамоям.

«Тўфони пешбар» - њамонест, ки дар айни замон аз њама равшантар зуњур намудааст ва њамчун оташгирони тамоми занљир хизмат мекунад.

Парвариши тўфон сифати онро чунон таѓйир медињад, ки ба васеъшавии ду соњил аз таъсири дарёи пуроб шабоњат дорад. Ин  мављњои дарё бо саркашї ва ќатъият ѓалт хўрда ба соњил мезананд. 

 

07-01-06) «Њадди итминони мањдуд» («њим») – чунин шиддатнокии хоњиши шодиомез ё тўфон (ба ин шиддатнокї дараљаи 6 додан мумкин аст), ки зимни мављуд будани он итминони  (яъне мавќеи шуури фарќкунанда) ба мафњуми муќаррарии «итминони ба ќадри кофї далелнокшуда» дар бораи он ки ин хш амалї хоњад шуд, мувофиќ мебошад,  пайдо мешавад.  Дастрас шудани тўфони њим бо ба вуљуд омадани заминаи устувори саодат ва махсусан бо лаззати ќаблии равшан ва рахнакунанда мушоият мегардад.

Ваќте ки тўфонњо торнадоро ташкил мекунанд, дар ин лањза њадди аќќал яке аз онњо – пешбаранда – њим – ро дастрас менамояд.

Минбаъд ба љои «зимни дастрас шудани њим» ман ман ба таври оддї «ба њим» менависам, ба шарте ки маънои љумла ѓалат нашавад, масалан, «ДМ – и дар њим ба вуљудоянда» Барои  чунин љумлањоро боз њам бештар хушсадо ва бо ДМ њамоњангшаванда намудан, калимаи «њим» - ро ман ба калимаи бо он њамшабењ «марѓзор» иваз менамоям – «ДМ – и дар марѓзор бавуљудоянда».

«Њадди итминони мањдуд» - и  тўфони 5 - умро  (хш муваффаќшавї ба ният)  «њадди итминони номањдуд» («њин») меномам, чунки аввалан, муваффаќшавии тўфони 5 – ум ба њим, худ ба худ ба он оварда мерасонад, ки чањортои боќимонда низ ба вай дастрас мешаванд. Сониян, дар лањзаи муваффаќшавии тўфони 5 – ум ба њин, натиљаи њайратангез ба вуљуд меояд – яке аз паси якдигар ДМ ба алангазанї шурўъ менамоянд ва ту бо њайрат чанг зада ќаламро ба даст мегирию навиштанро оѓоз менамої – «тўфони панљум њангоми муваффаќ шудан ба њин, ба таври рашан бо саодат, тантана тару тозагї, вафодорї, эњсоси махфият, осудањолї, ваљд …  њамоњанг мешавад», ДМ яке аз пушти якдигар чунон рашан ва сањењ аланга мезананд, ки монанди силсилаи чароѓакњои рангоранг – онњо зиётару зиёдтар мешаванд ва ту ба тадриљ сарфањм меравї – як чизи ѓайримуќаррарї рўй дод, ќаламро ба як тараф мегузорїва њайратзада сокит мешавї, аммо ДМ бошанд,  њама яке аз паси якдигар  симфонияи тасвирнопазире ташкил намуда, аланга мезананду аланга мезананд, сухан пайдо намешавад, ки ин њамаро баён намої. Ту хушбахтиро эњсос менамої – хушбахтии тоќатфарсо, ваљдї, ѓайри ќобили бовар ва љилодињанда. Баъдан возењият ба вуљуд меояд – «тамоми ДМ якљоя мешаванд, њамаи онњо дар њамин чоянд, ин омезиш бо њамдигар аст, ин мањали вохўрии онњо мебошад, ин њамон чизе аст, ки Бодх дар бораи он навишта буд – ин самадхи аст». Ва дар њаќиќат - ин  самадхи мебошад – дараљаи аввалинтарини он, ки ман онро «самадхии вохўрии аввалин»  меномам. Зимни эњсос намудани самадхии вохўрии аввалин, ту бо возењияти ѓайриоддї мефањмї – мана он оѓози саёњати њаќиќї.

Ин –ма:  «Он ќадар ДМ аланга мезананд, ки чї бо чї њамоњанг шуданаш, дар якљоягї бо кадом љуфтњо онњо аланга мезананд. аниќ гуфта наметавонам». Онњо хеле зиёданд ва њамаашон равшан, пуршиддат  мебошанд, онњо ба мисли шербачањои бозингар ба якдигар дарафтодаанд ва гўшњои њамдигарро мегазанд, пойкўбї мекунанд, аз болои якдигар мељањанд, њамдигарро сила менамоянд ва шўхию бозї мекунанд. Тамоми омињои мунаввар, ки пештар бод М – њои алоњида њамоњангї менамуданд, дар айни замон ба њамдигар яклухт шудаанд. Ќаблан онњо порањо буданд, њозир бошад онњо ба як чизи бутун, амиќ ва лазиз  табдил шудаанд. Тамоми ДМ ба њам ширеш шудаанд ва якчанд маротиба пурќувват гардидаанд. Сарњади љисм вуљуд надорад – њамаи он чизњоеро, ки ман як ваќтњо «худ» меномидам, зудуда шудааст, вайро мављи њамлавар шустааст – њамаашро, бидуни боќї гузоштани ягон чизеаш. Панљањои поёнї меларзанд, дар тамоми бадан мурѓак дамидааст, њама чиз ба таври тоќатфарсо садо медињад ва саршор шудаа истодааст.

Ин-на:  «њангоми баровардани ягон хш ба марѓзор њамон ДМ- е пурќувват мешавад, ки бо вай хш – и мазкур њамоњангї менамояд».

Хин – ин њолате мебошад, ки дар он чунин итминони ларзанда мављуд аст: хоњишњои шодиомези аз њама пурќувваттарин ва аз њама асосї   дар ин шакл ё шакли дигар  њатман амалї хоњанд шуд.  Дар ин лањза тарс аз ояндаи ба мо абадї хосбудаи ќадима, тарси њолатњои номусоид ва душманона  хароб мешавад. Ба њам муќобилгузории душманонаи худ ва дунё, ки њамеша вуљуд дорад, њол он ки њатто дар ваќтњои беѓам, хушбахт, ќаноатманд будан  ва њис карда истодани ЊМ – и пуршиддат, инсон онро эњсос намекунад.

Тањќиќ намудани њин ва њолатњои ба он марбут – роњ ба сўи ба даст овардани «ниятњо мебошад». «Њин - шник»  - њолате мебошад, ки амалкунанда гоњ – гоњ њин- и тањќиќкунанда эњсос менамояд.

Хоњиши шодиомез – лаззати ќаблї + итминон дар дар дараљаи «њадди итминони мањдуд» - ин се дарки њамзамон зуњурнамуда, «нутфаи ният» ё «ният» - ро таркиб медињанд.

Мувафаќшавї ба њин ба кадом дараља ба њолатњои гўё ба ман вобаста набуда таъсир мерасонад ва технологияи тањќиќи боитминони ин масъала чи гуна аст, оё барои ин амалияи ивазшавии итминон муносиб мебошад – инро дар тањќиќњои минбаъдаи шуури фарќкунанда ошкор намудан лозим мешавад. Ба идомааш нигаред.

 

Ман дунамуди итминонро фарќ мекунам ва фарќи онњо ваќте махсусан барљаста баръало мешавад, ки ман ба њин муваффаќ мегардам:

а) итминоне, ки бо тахминњои амалї шудани хш – и мазкур мушоият мешаванд. 

б) бо сабаби набудани асос бо чунин тахминњо мушоият намешаванд.

Итминони намуди аввалро «љуфт» ва дуюмро «оиќшуда» меномем.

 

Хоњишњоро ба ду табаќа људо мекунем:

а) хоњишњое, ки амалїшудани онњо мањз ба саъю кўшишњои ман вобаста мебошанд. (масалан хоњиши ёд гирифтани забони хориљї) – хоњишњо – кўрмушњо ё ба таври сода «кўрмушњо» 

б) хоњишњое, ки амалї гардидани онњо на танњо ба ман ва саъю кўшишњои ман, балкиба њолатњо вобастагї доранд (масалан хоњиши он ки фўкњои нав пайдо шаванд) – хоњишњо – достак (фароштурук).

Њин барои хш – и намуди аввал осонтар ва барои хш – и намуди дуюм мушкилтар ба даст меояд.

 

Монеъањо њангоми дастрас шудани њин дар достакњо:

 

1) тарс аз шикастхўрї – ман бовар мекунам, ки фўкњои нав пайдо мешаванд, вале онњо пайдо намешаванд – дар натиља ќувваи нобоварї зиёд мешавад, ба ман комёб шудан ба њин мушкилтар мешавад, мураккаб намудани тариќи комёб шудан ба њин – ро намехоњам, чунки бо вай зуд афзун шудани ДМ алоќаманд аст. Монеъањои хоњишњои мўњлатњои мањдуд надошта (ба мисли хоњиши фўкњои нав), ба сифр баробар мешаванд.

Ин тарс бо саъю кўшиши мустаќим бартараф карда мешавад.

2) тарс аз он ки ман амалњои худро «бењудаву холї» ба анљом мерасонам. Масалан, ман боварї дорам, ки фўкњо пайдо хоњанд шуд ва ин боварию итминон сабаби пайдо шудани як ќатор хоњишњои дигар мешаванд – масалан хш – и омода намудани маќолањо ва љойгир намудани онњо дар сайт. Агар дар интињо фўкњо пайдо нашаванд, чунин натиља ба даст меояд, ки ваќти љойгир намудани маќолањо дар сайт самарабахш истифода нашудааст, ё њадди аќќал  самарабахштар, бо назардошти он ки  азсаргузаронї ва амалї намудани хш новобаста ба натиља худ ба худ ЗМ ба шумор мераванд. Ва ба њар њол агар итминон намебуд, ки дар интињо натиља ба даст меояд, ман метавонистам ба ягон кори дигар машѓул шавам ва он ѓайр аз лаззат бурдан аз эњсос ва амалї шудани хш боз ба натиљаи иловагї дар намуди амалї гардидани хш оварда мерасонд.

Тарзи бартараф намудани ин тарс:

а) Бо саъю кўшиши мустаќим ва муттамарказ гардидан ба ДМ, ки дар бешазор пайдо мешаванд.

б) Возењият дар он ки тарзи ќаблан донистани он ки кадом достак амалї мешавад ва кадоме аз онњо не. Барои њамин роњи ягона даст кашидан аз амалњое мебошад, ки ба амалї гардидани достакњо равона карда шудаанд ва ин тамоман  ѓайриимкон аст, чунки гирдбод дар 4/5 онњо ќарор дорад. Ѓайр аз ин,  дар ин њолат ман ќаблан созгор мешудам, ки достакњо амалї нахоњанд шуд ва бо ин рафтор амалњои худро оид ба комёб шудан ба он чизњои барои худам аввалиндараља ва пурањамиятноктарин буда ќатъ менамудам – ин мутлаќан бемантиќ аст, бо назардошти он ки бисёре аз достакњо ба њар њол  бешубња амалї хоњанд шуд.

в) Возењият бар он,  ки бо сабаби њамоњангии баланд ва иртиботи мантиќї доштани  достакњо (яъне мављудияти иртиботи валентї дар байни онњо), итминони амалї шудани њар яке аз онњо ба хоњиши амалї кардани онњо ва амалњо доир ба амалї намудани онњо барои пуршиддат гардидани суръати онњо ва амалї шудани тамоми достакњо мусоидат мекунад. (аѓлаби амалњои барои амалї намудани кристалл равонашуда њамзамон дар амалї гардидани чизњои дигар сањм мегузоранд). Њамин тариќ, њатто дар натиља ягон кристалл амалї нашавад њам, ё ќисман амалї гардад њам,  итминони эњсосшаванда,  њам амалњои оид ба амалї намудани ин кристалл ва ДМ – и дар ин зимн эњсосшаванда дар љараёни умумии пешравї њиссаи бузург мегузоранд.

г) Возењият ба он,  ки дар баробари парвариш ёфтани итминон, дар баробари аз сар гузаронидани хш кашфњои зиёде ба амал меоянд, њамоњангињои доимї бо ДМ пайдо мешаванд ва кандани достакњо аз љараёни мазкур маънои ба сифр табдил додани амалияи худ мебошад.

 

*) Агар зимни тавлид намудани итминон дар бораи он ки ту бомуваффаќият ягон вазифаеро иљро карда метавонї, хш пурќуввати бо ин кор машѓул шудан пайдо мешавад ва њангоме ки бидуни тавлид намудани итминони мазкур ин хоњиш мављуд набуд, ин маънои онро дорад, ки дар ту заминаи «бохтан» ташкил шудааст ва доимо нигоњ дошта мешавад – итминони механикї дар бораи он ки ин вазифаро ту иљро карда наметавонї.

Аз ин мебарояд, ки тавлид намудани итминон дар бораи он ки ту метавонї бомуваффаќият ин ё он корро анљом дода метавонї, тарзи самарабахши ошкор кардани хоњишњои фурўнишонда мебошад, њамчуни имкон медињад, ки барои озодона зуњур намудани онњо мусоидат намої.

 

07-01-07)  Шустушўй бо вафодорњ – чунин амалия, ки дар зимни он ивазшавии доимї  ба эњсоси вафодорї ё ба хоњиши возењи вафодорї рўй медињад. «Шустушўи хунук» - чунин аст, ки дар зимни он эњсос намудани вафодорї ё хоњиши возењи вафодорї муйяссар намешавад ва фаќат калимаи «вафодорї» талаффуз мегардад (шунаво ё ба таври МБ), ё тимсолњое тавлид мешаванд, ки бо вафодорї њамоњанг мебошанд. Табиист, ки ба воситаи вафодорї њам амалњо, њам хоњишњо ва њам муњокимањоро шустан мумкин аст. Масалан, калимањои забони хориљиро такрор карда истода, ман баъд аз њар як такрор метавонам калимаи «вафодорї» - ро такрор намоям - ин хеле осон аст ва дар њама гуна њолатњо дастрас мебошад. Ё, хоњиши шоњмотбозиро эњсос ва амалї  намуда истода, ман њар замон бо таваљљўњ ба вафодорї бармегардам.

Шустушўй бо вафодорї ба он меоварад, ки табаќабандии даркњо ба ду категория бештар равшантар мешаванд. Ба категорияњое, ки дар айни замон бо вафодорї њамоњанг шуда истодаанд ва онњое, ки њамоњанг нестанд. Ин ба  хоњиши шодиомез имконияти шаклгирї  медињад,  то ин ки даркњои њамоњанг набударо аз ѓалбер гузаронида даркњои њамоњангшавандаро парвариш намояд. Ин ба бештар таѓйир ёфтани сифати  бењтари  њаёт меоварад – тавлид намудани вафодорї осонтар мешавад ва зимни он умуман њиссаи ДМ зиёд мегардад, хоњишњои шодиомез возењтар ва пурќувваттар мешаванд. Дар натиља гирдбод низ зиёдтар ва равшантар зуњур мекунад.

 

07-01-08) Аз сар гузаронидани панљ сиклон, гирдбод, шустушўй бо вафодорї ва махсусан таљрибаи  аввали самадхи, ба таѓйирёбии муњими ягона оварда мерасонад – акнун гўё ба болои њама чиз тўри хеле нозуку эњсосотї партофта шудааст ва њар як амал, андеша, эњсосот ва хоњиш ба вай мерасанд. Вай меларзад ва партави лаззат ба вуљуд меояд. «Партофта шудааст» - њатто ин ибора њам не. Ин тўр гўё тавассути ќалби тамоми даркњо убур менамояд. Истилоњи «тўри рахнакунанда» - ро ворид месозам – каскади резонансњои даркњои гуногун ва ДМ, ки бо дурахшњои зиёди лаззат дар аъзои гуногуни бадан (пеш аз њама маркази ќафаси сина, гулў, дил) мушоият мешаванд.

Тўри рахнакунанда наќши камертонро мебозад, гўё вай даркњоро дар резонанси  ДМ  љўр  мекунад, ба зуњур намудани хоњишњои шодиомез меоварад, ин љойро аз даркњое, ки дар њамин лањза бо ДМ њамоњанг нестанд, тоза менамояд.

 

07-01-09) «Унсури гулсанги булўр» ё «булўр» - хоњиши шидиомезе, ки чунин хосиятњоро доро мебошад:

1) вай мантиќан бо сиклоне, ки ба гирдбод дохил мешавад,  пойбанд аст. (мустаќиман ё ба воситаи унсурњои дигар), яъне ин маънои онро дорад, ки мо асос дорем то ин ки тахмин намоем, ки  натиља ё љараёни амалї гардидани яке аз онњо амалї шудани дигареро сермањсул менамояд – бо роњи ташкил намудани шароитњои зарурї ё бењтарин.    

2) зуњур намудани вай ба «резонанси  шигофанда)» меоварад – ба резонанси сиклондор (мустаќиман ё ба воситаи унсурњои дигар), њамроњи булўрњои дигар, бо эњтимоли садои љавобии  тамоми занљири сиклонњо дар тўри рахнакунанда (шигофанда).

Љуфти иртиботњои байникристаллњо: «иртиботи мантиќї»+ «иртиботи резонансї» -ро «иртиботи валентї» меномам.

 

Тамоми занљири сершохаи чунин хоњишњои аз  сиклон мабдаъ мегирифта «гулсанг» номгузорї мешавад (зада дар њиљои аввал).

Тўри булўри сершохаи ибтидои худро аз њар як панљ сиклон гиранда бо чунин хосият доро мебошад, ки дар байни унсурњои булўрњои њамсоя низ баъзан иртиботи валентї ташкил мешаванд. Дар натиља сохторе ба вуљуд меояд, ки ман онро «патина» (занги металл) меномам (зада дар њиљои аввали калима) - маљмўи сиклонњо, ки гирдбод, булўрњо ва иртиботњои валентиро ташкил менамоянд.

Агар дар «патина» (занги металл) теъдоди зиёди булўрњо мављуд бошад, ин бо сабаби резонанси шигофанда ба барканор шудани таваљљўњ намеорад. Баръакс – ин ба пурќувват шудани хоњишњои шодиомез, њамоњангї дар байни онњо, ба осонтар дастрас гардидани њади итминони локалї меоварад.

Амалї шудани хоњиши шодиомези бо роњат ва лаззат мушоиятшавандаи дар натиљаи резонанс бо патина ба амал меомадаро њамчун «амалї шудани мунаввар» ифода мекунам.

Булўри объекти булўрбудаи «мехоњам њинро парвариш намоям» бояд  бо истилоњи алоњида номгузорї шавад, чунки зуњуроти вай аз зуњуроти булўрњои дигар хеле фарќ мекунад. Фарќи асосї – ин булўр бо ДМ- и  ваљдї мушоият мешаванд, вай барои ДМв  ПМ – и пурќувват мебошад. Онро «турмалин» меномам  

 

07-01-10) «Интегратсияи булўр» дар гулсанг аз он иборат аст, ки ин ё он хоњиши шодиомези ќаблан њамчун алоњида эњсос ва фањмидашаванда  дар натиљаи ба тартиб омадани иртиботи валентї љои худро дар булўр меёбад. Доштани намуди графикии патина – «харитаи патина» мувофиќи маќсад аст, ки дар дар он њар хш дар љоњои худ истодаанд ва иртиботњои валентї нишон дода шудаанд.

Интегратсияи њар як булўри нав њодисаи фарањбахши фавќулодда мебошад, чунки:

1) резонанс мисли саги бозингар аз тамоми булўр ва баъзан дар сатњи тамоми патина убур мекунад, аз рўи тўри шигофанда ва дар он љо ба ќадри дилхоњ бозмеистад.

2) булўри нав љабњаи нави тањќиќот, тарзњои нави гирифтани лаззатро боз мекунад, чунки хоњиши шодиомези мазкур акнун суръати махсус, «лаёќати махсуси рахнакунандагї», фарањнокии махсус мегирад. Њамроњ намудани хш ба гулсанг ба вай имконияти хеле осонтар дастрас гардидани њади итминони локалиро фароњам месозад. Ва ин дар навбати худ амалї шудани хоњишњоро њатто дар лањзањои набудани возењият дар бораи он ки ин чи гуна рўй дод, хеле сабук менамояд. Њатто дар њолатњое, ки дар бораи  амалї шудани ин хоњиш хеле мушкил аст ё тамоман ѓайриимкон мебошад асоси шубња мављуд мебошад.

 

Агар гумон мављуд бошад, ки ягон хш булўр шуда метавонад, гузаронидани як ќатор «амалњои интегратсионї» мувофиќи маќсад аст:

1) иртиботњои мантиќии он бо булўрњои мављудбуда ё сиклонњо ба зери мушоњида гирифта шавад – оё онњо мављуд њастанд, ба кадом андоза онњо муайян мебошанд.

2) гузаронидани бисёркаратаи таваљљўњро аз хш – и тањќиќшаванда ба булўр ва баръакс амалї карда шавад – гўё «онњоро ба њам наздик намудан» ва санљидани онњо, ки резонанс ба вуљуд меояд ё не.

3) њамзамон шустани хш бо вафодорї, то ин ки вай аз њама гуна омехтагињои эњтимолии хоњишњои механикї тоза карда шавад.

Гоњњо дар натиљаи чунин амалњо, њатто агар иртиботи мантиќї мављуд бошад њам, резонанс ба вуљуд намеояд. Аммо агар резонанс рўй дињад, ин хеле возењ ба амал меояд, гўё уќоб по панљањои гирои худ моњиро ба чангол мегирад. Таъсири ин чанголзаниро ман «часпиш» (љазб) меномам. Љустуљўи хш дар патин љараёни ба њар љой гузоштани маќнотисро ба хотир меорад – дар як љо мегузорї – ба худ намекашад, дар дигараш – боз њам не, дар сеюмї мегузорї – часпиш мављуд аст!

Агар дар натиљаи амалњои хоњишњои механикї далели мављуд набудани часпиш  фишурда бароварда шавад, як теъдод хоњишњо ба ѓайрисамимї будан нигоњ накарда ба харитаи патина ворид мегарданд, яъне фишурда бароварда шудани далели адами часпиш ё тассавури бардурўѓи мављуд будани часпиш, вай дар њар сурат дар он љо худро нигоњ дошта наметавонад – меафтад.

Сохтани харитаи патина љараёни нињоят шавќовар мебошад, дар ин љараён кашфњо мисли шарорањо фурў мерезанд (зањролудшавии бисёрдараља ва пурќувват бо  «телбагии кашфњо» зарур аст, аз ин рў,  бо њамзамон ба дараљаи нави пуррагии кашфњо одат карда истода,  фаромўш накардан дар бораи  хоњиши структуризатсияи кашфњо хеле мувофиќи маќсад мебошад).

Љои хш дар патина њама ваќт фавран муайян намешавад, њатто на њама ваќт возењ нест, ки оё барои вай дар он љо љой њаст ё нест (дар њамон навъе, ки вай дар айни замон эњсос карда мешавад), аз њамин сабаб дар як тарафи харита доштани рўйхати «номзадњо ба булўрњо» ё «стразњо (санги ќиматбањои сунъї)»  мувофиќи маќсад мебошад.

«Страз (санги ќиматбањои сунъї)» -чунин хш мебошад, ки доимо зуњур  намекунад, пуршиддат намебошад, монанди булўрњо мебошад, лаѓзиш ба амал намеояд, аммо дар зимн бо унсурњои зангзадагї робитаи мантиќї мављуд аст, дар зимн асоси њадс задан  мављуд мебошад, ки сабаби адами лаѓзиш бо ин ё он сабаби ѓамгинї зуњур намудааст, масалан аз тарси маѓлубшавї ё олуда гардидани таркибњои мављудбудаи механикї. Амалњои интегратсионии минбаъд гузаронидашаванда нисбат ба страз нишон  хоњанд дод, ки оё вай булўр мешавад ё не.

Агар як миќдор булўр якбора бо якчанд унсури зангзадагї робитаи валентї ташкил намояд, он гоњ вай ба ба он љое дарљ мегардад, ки дар он љо њамоњангї бештар равшану  намоён аст. Дар љойњои дигар бошад, онро масалан, бо хати нозук, кусив, бо нишон додани љои асосии он дар даруни ќавсайн нишон додан мумкин аст – ин дар њолатњое дар назар дошта шудааст, ки агар харита дар намуди љадвали экселї тартиб дода шуда бошад. Агар харита дар шакли графикї тартиб дода шуда бошад, он гоњ робитањои валентиро бо друзањои њамсоя,  бо найзачањо нишон додан имкон дорад. Доштани њар ду намуди харитањо мувофиќи маќсад аст. Маќсаднок мебуд, ки рўйхати булўрњоро бо рамзкушоии робитаи мантиќии онњо бо звеноњои болої дошта бошї.

Дар фарќият аз булўрњо, ки зуњуроти онњо фавќулодда устувор мебошанд, маљмўи онњо гўё каркаси сементкунонидашударо ташкил медињанд, зоњиршавї ва нопадидшавии доимии ( аз он љумла бо мурури амалї шудани онњо) хоњишњои шодиомези кўтоњмуддат мављуд аст.  – ин гуна хоњишњоро ман  чунин меномам – дар шабоњат бо гурбаи чангол бозкарда, то ин ки ба парда барояд. Масалан хоњиши омўхтани забонњои хориљї   булўр  шуда метавонад, аммо хоњиши харидани луѓат – ин чангол аст – вай дар он даврае равшан зуњур менамояд, ки ман њанўз ба маѓоза надаромадаам ва луѓат нахаридаам. Дар зимн чанголњо низ ќувваи калони њамоњангиро доро мебошанд – њамоњангии рахнакунанда дар тамоми сатњи зангзадагї на аз ин камтар аз ин  ба чашм намоён ѓел мехўрад, њол он ки шояд бо равшании камтар, нисбати њолати   муттамарказшавї ва / ё амалї гардидани булўр.

«Артефакт»   - натиљаи амалї шудани чангол, ки ё дар шакли моддї (китоби харидашуда) ифода ёфтааст, ё дар ягон шакли дигар, ки барои људо намудани таѓйиротњои ба амаломада, мушоият намудани фикри «ин њамон чизе мебошад, кидар натиљаи амалї кардани хш иљро карда шудааст» имконият медињад (масалан, чунин зуњуроте, ки дар амалњои баъзе амалкунандањо  возењият эњсос кардани онњо тахмин меравад ва ин возењият дар натиљаи мусоидати фаъолонаи ту, бо таъсири чангол ба даст омадааст). Ваќте ки таваљљўњ ба артефакт нигаронида шудааст  ва дар зимн ман дарк менамоям, ки ин артефакт мебошад, он гоњ айнан њамин тавр мављи рахнакунандаи резонанс дар зангзадагї ба вуљуд меояд – ба монанди он ки агар ин чангол њоло амалї нашуда бошад. « Фаъолшавии (инневартсияи) зангзадагї» - самараи резонанси рахнакунанда дар булўрњо ва тундбодњо. Њамин тариќ, њар ќадаре ки чанголњо амалї шаванд, дар атрофии ту артефактњо њамон ќадар зиёд њастанд, њар ќадаре ки зангзадагињо (патина) зиёдтар фаъол шаванд (яъне фаъолнок  шаванд, ба кор дароянд), дар ту ДМ њамон ќадар бошиддат зуњур намудааст.

Таљрибаи ба даст овардани њим ва мушоњидањои он ки чї тавр њама чиз  иваз мешавад (хш пурќувват мешавад, бо ДМ хеле ќавї њамоњанг мегардад, ОМ – и пуршиддат ва устувор ба вуљуд меояд, суботу пайгирї ва ќатъияти  бо шодї ва лаззати ќаблї дурахшандаву рахнакунанда ба амал меояд, маъюсиро хеле осон бартараф кардан мумкин аст).  Илова бар ин ба он оварда мерасонад, ки хоњиш – стрижњои фурў нишонидашуда ё тадриљан фаромўшгардида  ба хотир омаданашон мумкин аст. Чунки возењият мављуд набуд, ки барои амалї намудани ин хоњишњо чи амалеро анљом додан мумкин аст. (масалан, хоњиши на камтар аз 500 сол зиндагонї намудан). Акнун чунин возењият мављуд мебошад - - њадди аќќал ин стрижро ба марѓзор кашида баровардан мумкин аст. Дар он љо ки медонад, ки кадом дурнамоњо боз хоњанд шуд. Агар тахмин равад, ки ноилшавї ба њим яке аз марњилањо барои зиёд шудани эњтимолияти амалї гардидани ин хш мебошад.  Агар ба замми ин стрижи мазкур булўр бошад, он гоњ арзишнокии он худ ба худ маълум аст. Вай дар зангзадагї љой мегирад, њамоњангии муштаракро пурќувват месозад, барои ташкил шудани робитањои валентї ва пайвастшавии булўрњои нав љои холї бунёд менамояд. Зуњуроти хш – и фурў нишондашуда яке аз натиљањои машќу тамрини ба даст овардани њин мебошад.

 

07-01-11) «Амалияи бартарафсозї»  аз  он иборат аст, ки њангоми хоњишњои механики ошкороро эњсос карданам, ё хоњишеро, ки дар он ошкоро њиссаи баръалои таркибњои механикї мављуд мебошанд, ман кўшиш мекунам, ки хоњиши мазкурро дар ягон љои зангзадагї «гузорам», яъне  амали зуд баркандани таваљљўњи худро аз зангзадагї ба ин хоњиш амалї мекунам. Дар натиља самараи «берун афкандани» таркиби механикї ба вуљуд меояд – вай бо возењияти равшан мисли як чизи бегона, бетаваљљўњ аз сар гузаронида  мешавад. Хоњиши вайро аз худ дур андохтан пайдо мешавад, Аз кўшишњои ба зангзадагї бурда гузоштани ин хоњиш, хасташавии заъиф ба вуљуд меояд.  ва дар натиља вай ќувваи худро нисбат ба њини тамомшавї тезтар гум мекунад. Ин намуди сеюми ќатъ гардидани хм аст (аввалї – тамомшавї, дуюм - бартарафсозї)  ва аз назари ман аз њама босамартарин буда ќувваи њадди аќќалтаринро таќозо менамояд.

Булўрњо ба  чунон шиддатнокї соњиб мебошанд, ки дар њолати одат надоштан ба онњо «хуморї» шудан мумкин аст- нўшидани ин амалигардонии хоњиши шодиомези пурќувват ва дар зимн соат бар соат, рўз андар рўз эњсос намуда истодани резонансњои зиёд, дурахшњои ДМ  он ќадар љаззоб мебошад, ки дар ким-кадом лањза људо гардидани булўр аз зангзадагї ба амал меояд. Ту ба вай њамин ќадар шуѓл пайдо мекунї, ки, анљом додани амалњои интегратсионалиро фаромўш менамої, «тару тоза намудани робитањои валентї» - ро ќатъ месозї, дар натиља ин хш гўё аз мадор канда мешавад, зуд бо таркибњои механикї пўшонида мешавад. Аммо ба андозаи љамъ шудани таљриба чунин кандашавињоро  бидуни машаќќат аз тариќи ба таври њамешагї тоза намудани робитањои валентї ба даст овардан имконпазир мешавад.

 

07-01-12)   Барои рушди минбаъдаи  хоњиши ният доштан тамрини шуури фарќкунандаи мунаввар ањамияти калон дорад. Маъмулан, ваќте ки якчанд ссенарияи имконпазири рўй додани њодисањо мављуд мебошад, инсон  ягон оќибати хуберо интизор  мешавад – мунтазир аст, ки дар ин њолат вай камее хушбахттар хоњад шуд. Аммо њангоми андеша намудан дар бораи оќибатњои дигар, ЊН ва хавфи ЊН – и дигари ба вуљудояндаро эњсос менамояд. Масалан,  дар майдони њавої, дар интизории рейси мавќуф гузошташуда нишаста истода ин одам ЊН ва ЗН – њои зиёд – зиќќї,  асабоният, хастагиро эњсос менамояд ва њангоми андешаи он ки ин рейс боз як маротибаи дигар мавќуф гузошта хоњад шуд, ЊН – и вай боз њам пурќувваттар хоњад шуд. Одами дигар сарфањм меравад, ки аввалан ягон оќибат ба вай кафолати саршории зиндагиро намедињад – зиќќї, тирагї, хастагї ва ЊН – дигарро дар њама гуна њолатњо аз сар гузаронидан мумкин аст.  Инро зимни  мушоњидаи одамони дар шароитњои  дилхоњашон воќеъбуда, ки  муддатњои тўлонї барои дар ин шароит будан  саъй менамуданд ва онро кафолати  шурўъ гардидани хушбахтї ё аќќалан ќаноатмандии худ медонистанд, ба осонї дидан мумкин аст. Сониян, саршории зиндагиро дар њама гуна шароитњо аз сар гузаронидан мумкин аст, аз он љумла зимни як, ду ё се шабонарўз дар толори интизории майдони њавої нишастан – агар дар ин њин ту ба тањќиќотњои фарогиранда машѓул бошї, хоњишњои шодиомезро амалї мекунї.

Пойгоњи   ШФМ (шуури фарќкунандаи мунаввар)  аз ду платформа иборат аст:

1) гузаронидани тањлили вазъият ва ташкил намудани тахмин дар бораи он, ки натиљањои имконпазир чи гуна мебошанд, эњтимолияти фаро расидани онњо кадомњоянд;

2) иљро намудани 4 шарти зерин:

*) дар айни замон мустаќиман эњсос намудани саршории зиндагї – амалї намудани хоњиши шодиомез, машѓул шудан бо тањќиќотњои фарогиранда ва амалияи аљиб

*) Њангоми тањлили њолатњои имконпазири ба амал омада, сарфањм рафтан ба он, ки њам ѓамгинињо ва њам ДМ – ро дар њама гуна њолатњо ва дар њама гуна натиљањо аз сар гузаронидан мумкин аст. 

*) худро дар њолати лаззатбарї аз зиндагї, машѓул ба тањќиќотњо, дар њар як намуди ба вуќўъ омадани њодисањои баррасишаванда ба кашфиётњо машѓул тасаввур намудан.

*) Гузаронидани сайќалдињии эњсосотї, дар зимн ЊН – и ба вуљудояндаро бартараф намуда истода, агар онњо ба таври худкор њангоми андеша намудан дар бораи ягон натиља ба вуљуд оянду ин натиљаро мо маъмулан «бад» мењисобем.

 

Дар зимн ман ба худ савол медињам: оё дар бораи он ки њодисањо нисбат ба ягон љанба чї тавр ба вуќўъ меоянд, итминон вуљуд дорад?  Ё саволро  ба таври мушахас гузоштан мумкин аст: оё рейс мавќуф гузошта мешавад, ё не? Њамзамон гумон ва итминонро бодиќќат фарќ намудан лозим аст, охир андешањо  ва итминон – ин намудњои дарки тамоман гуногун мебошанд ва комилан  метавонад њамин тавр   шавад,  ки дар бораи  ба даст омадани  ягон натиља  эњтимолияти  100 фоиза  тахмин мешавад, аммо итминон дар натиљаи дигар зуњур менамояд.

Минбаъд ман ба иљро намудани амалњое идома медињам, ки аз нуќтаи назари гумонњои (њадсњои) вуљуддошта мувофиќи маќсад мебошанд ва  натиљаи  ба даст омадаро мушоњида  мекунам – яъне итминони ба вуљудомада ба натиља дар  кадом андоза мувофиќат менамояд.  Итминон метавонад таѓйир ёбад ё вобаста ба рафти воќеањо, ворид шудани иттилооти нав ва ташкил гардидани пешнињодњои нав бетаѓйир монад. 

Амалияи ивазшавии давронии итминонро истифода намуда ва дар он ба натиљаи дилхоњ комёб шуда истода самти нави тањќиќотро кушодан мумкин аст – як андоза  итминонро ба ќайд гирифта баъдан онро иваз кардан лозим аст ва сипас мушоњида кардан, ки интињои натиљаи ба даст омада чї гуна мешавад. Чунин таљрибањо имконият фароњам меоваранд, ки дар љавоб  ба саволи – итминон рафти воќеъањои ояндаро ба кадом андоза муайян месозанд, оё ягон тарз вуљуд надорад, ки  њамин тариќ ин љараёни њодисањо  мувофиќи хоњишњои шодиомез худ ташкил карда шавад. Яъне муваффаќ гардидан ба санъати соњиб шудан ба ният.

Азбаски таљрибаи зуњур шудани таљриба дар шароитњои дар боло навишташуда дар одамон тамоман вуљуд надорад, (њамаи тарљењ додани онњо машаќќатнок мебошанд, яъне онњо бо тўдаи ЊН мушоият мешаванд ва хоњиши натиљаи мушахас њар ќадар пурќувват бошад, ЊН ва ЗН њамон ќадар пурќувват мебошанд) теъдоди зиёди таљрибањо лозим аст, то «харгўш аз хонааш берун ояд», яъне то ин ки итминон зуњуршавии худро дар майдоне, ки аз ѓамгинињо пок шудааст оѓоз намояд.

 

07-01-13) Ба љараёнњои дар боло тасвиршуда зуњур намудани эњсосоти љисмонии мунаввар (ЭЉМ) њамроњї мекунанд. Ин замоне махсусан равшан зоњир мешавад, ки заминаи лаззат ба зуњур кардани патина (занги металл) ќариб њамсафар будани худро шурўъ менамояд, тадбирњо оид ба рушди он: васеъ намудани таркиб, мустањкам кардани булўрњои ба вай воридшаванда, амалї шудани онњо. Масалан ЭЉМ – «љўљаи бозингар» аз падидае иборат аст, ки дар бадани ў, махсусан дар ќисми болої – дастњо, ќафаси сина ва гулўи вай гўё яке паи якдигар тўпчањои аз лаззат дурахшандаи зарду бозингари фахмўй медаванд – тўпча ба њар куљое ки меѓелад, гирдоби лаззати дурахшанда ва гоњњо тоќатфарсо боќї мемонад.

Бори аввал чунин равшану возењ ва дурудароз лаззат зуњур менамояд, ки аз ин бадан таѓйир меёбад.

 

07-01-14) Таркиби булўрњое, ки патинаро ташкил медињанд, дигаргун мешаванд, табиист, ки аз одам ба одам. Ба ин нигоњ накарда друзањое мављуданд, ки бо эњтимолияти баланд ба патинаи (занги металли) бисёре аз амалкунандањо якљо (интегратсия)  мешаванд – њамин ки онњоро дар худ кашф менамоянд ё дар ин китоб мехонанд ва дар аввал ба рўйхати стразњо (cанги ќиматбањои сунъї) ворид месозанд. Барои њамин ман мехоњам љараёнњоеро, ки бароварда шудани булўрњоро ба марѓзор мушоият менамоянд, тасвир намоям.

«Хоњиши на камтар аз 500 сол зиндагонї кардан» (х-500) бевосита ба яке аз ду сиклонњо пайваст мешавад – «эњсос намудани ДМв» ва «мусоидат намудан ба амалкунандањо»  мутобиќан алоќаи валентиро бо дигараш ташкил менамояд. Алоќаи мантиќї дар ин љо комилан фањмо аст – зиндагии тўлонї имконпазир мешавад а) иљро кардани теъдоди зиёди тањќиќњо, кашфњо, ба таври тасаввурнашаванда таѓйир ёфтан дар њамин лањза; б) мусоидат намудан ба шумораи зиёди фўкњо. Адади 500 на танњо барои он интихоб шудааст, ки чунин дарозии умр бо лаззати ќаблї хеле сахт њамоњанг мебошад, балки боз барои он ки вай баръало  маълум аст, аз тамоми тахминњои некбинона дар бораи имконияти чї ќадар дароз будани умри инсон хеле баланд аст. Одамњое, ки 120 – 130 сол зиндагонї менамоянд аллакай кам нестанд ва дар баъзе ривоятњо шањодатњои шубњангези 200 ё њатто 220 сол зиндагонї намудани инсонњо вуљуд дорад, аммо 500 баръало хаёлї (фантастикї) мебошад, мувофиќи шањодатњои мављудбуда, консенсияњо ва пешбинињо ин  барои инсон умри ѓайриимкон  мебошад.  Њангоми тамрини ба марѓзор баровардани х-500 лаззати ќаблии хеле равшан ба вуљуд меояд – то њадди ваљдї, вай хеле устувор мебошад – дар њамон ваќтњое, зуњур менамояд, ки ж-500 дар марѓзор чарида истодааст.

Ин дар навбати худ ба возењият дар бораи он оварда мерасонад, ки ба њар њол ман барои мурдан дар синни 60-70-80 солагї омода шудаам. Дар бораи он ки дарозии умр ба дарки инсон вобаста аст, дуру дароз муњокимаронї намудан мумкин аст. Њатто итминон доштан мумкин аст, ки ту дар бораи њар ќадар хоњї њамон ќадар зиндагонї хоњї кард боварии комил дорї – ва њамаи ин он далелеро, ки дар таркиби даркњои ту итминони боэътимоди - ту низ ба андозаи  дигарон умр мебиниро - рад намесозад, шояд фаќат андаке зиёдтар аз умри миёнаи инсонњои дигар. Танњо тавлиди мустаќими итминон дар бораи он ки ман на камтар 500 сол умр мебинам, ин боварии механикиро бартараф месозаду зуд ба лаззати ќаблии устувор  ва зуњур кардани ДМ – дигари ба вай њамоњангкунанда оварда мерасонад.

Инсон њар ќадаре ки ѓамгинињоро пурќувваттар эњсос намояд, дар вай хоњишњои механикї пурќувваттар мешаванд, то ин ки зиндагии вай зудтар ба поён расад ва ў аз ин машаќќатњо халос гардад. Ман дар хотир дорам, ки њанўз дар овони хурдиам чунин њоњиш ба амал омада буд, њамон ваќте ки барои ман мањбас дар шакли боѓчаи бачагон, баъд мактаб, сипас донишкада, зарурияти кор кардан, ошиќињои «бадбахтона», ошиќињои «хушбахтона» (ваќте ки заминаи доимї маъюсии -10 буд, аз сабаби он ки бо духтараки дўстдоштаи худам тамоми ваќтамро гузаронида наметавонам, ќудрати хушбахт гаштанамонро надорам, макони зист ва маблаѓи зист надорам ва ба монанди инњо), тарс аз табобати дандонњо, тарс аз беморињо ва ѓайрањо  пайдо шуданд. Ман меандешидам, ки барваќт ё дертар мемирам ва шиканљањои ман ба охир мерасанд ва аз ин андешањо ранљи ман зудуда мешуд. Њамин тавр – ќадам ба ќадам, њатто худам сарфањм нарафта дар худ хоњишро мустањкам менамудам, ки зиндагї тўлонї нашавад ва бо ин њама бовариамро дар бораи он ки њамин тавр хоњад шуд мустањкам менамудам. Илова бар ин – зимни мушоњидаи зиндагонии одамони маъмулии дигар ин монанди њаќиќати асил ба назар мерасид.

Њангоми ба марѓзор бароварда шудани х-500, бепарвої пурќувват мешавад – зиндагии одамон бо ѓамњои бешумори он, раѓбатњои ночиз, даву ѓечњо, тирагї, зиќќї ва кўшишњои бо таассуротњо фаромўш кардани њамаи ин чизњо – њамаи инњо гўё аз зиндагии ман берун мешаванд, ба ман нарасида аз пањлўям мегузаранд.

Њангоми ба марѓзор бароварда шудани х-500, тавлид намудани кушодадилї хеле осонтар мешавад ва њатто вафодорї ба фўкњои Замин- харсангњо, дарёњо, дарахтон ва ба монанди инњо. Ќаблан онњо гўё аз дунёи дигар буданд – охир онњо дар муќоиса бо чанд дањсола зиндагонии ман ќариб абадї зиндагонї мекунанд, ба онњо аѓлаб эњсоси бетафовутї зоњир карда мешуд, њол он ки мањз эњсоси зебої бо кушодадилї њамоњангї менамояд, аммо суръати вай бо њамоне ки зимни баровардани х-500 ба марѓзор эњсос намуданашро оѓоз менамої тамоман муќосашаванда нест. Албатта, ин кушодадилї ва вафодорї ба мављудоти саъйкунанда осонтар эњсос мешавад.

Хоњиши ба марѓзор баровардашударо бо њарфи м ба ќайд мегирам, масалан, «х-500-м».

Гумони он ки агар итминон дошта бошї, ки солњои зиёде зиндагонї хоњї кард, танбалї пурќувват мешавад, хоњиши харљ намудани кўшиш камтар мешавад, ДМ – ро камтар эњсос менамої, зиндагї якрангу олуда ва камњаракат мешавад, ѓалат мебарояд. Њамаи мо гуфтаи дон Хуанро дар бораи чї тавр оддї зиндагонї намудан медонем. – «гўё онњо абадї зиндагонї менамоянд ва онњо барои њама чиз ваќти зиёде доранд». Таљрибаи ба марѓзор бароварда шудани х-500 беинкор ва равшан исбот мекунад, ки танњо њамон одамони итминони механикї дошта дар бораи он ки умри онњо кўтоњ аст, њамин тавр зиндагонї менамоянд, «гўё абадї зиндагонї хоњанд кард» - олуда ва заъиф аст. Ваќте ки х-500-м мављуд аст, лаззати ваљдї, шавќ, саъйю кўшиш, вафодорї, аланга мезанад, булўрњо ва кластерњои алоњидаи хоњиш равшан фурўзон мегардад (яъне маљмўи хоњишњои шодиомез, ки њар яки онњо бо алоќаи валентї аќќалан бо яке аз унсури  ин маљмўъ пайванд мебошанд, аммо дар патина насб нашудааст)  ва њатто хоњишњои шодиомези парокандашуда низ. Х-500 ба зуњур намудани чунин мавќеи ШФ оварда мерасонад, ки зимни мављудияти он фарќкунии њодисањои љараёндошта ба монанди онњое, ки ба гузаштаи дур мегузаранд њузур дорад. Он чизе ки дар айни замон муосир ва комил менамояд, ба хеле кўњна ва њатто хандаовар табдил меёбад. Чунин мавќеи ШФ – ро «љойивазкунї ба пеш» меномам.

Љойивазкунї ба пеш бо бепарвої њамоњанг мебошад.

Х-500-м ба њиссиёти равшани бањори абадї ва саъю кўшиш меоварад.

Яке аз нишонањое, ки ту дар њаќиќат Х-500-м – ро эњсос карда истодаї, хоњиши банаќшагирї ва/ё пешбинї намудани тўли зиндагонии худ, зиндагонии инсоният баъд аз 200-300-500 сол, бедор шудани њусни таваљљўњ ба тањќиќоти раванди рушди инсоният мебошад, чунки њангоми мављуд будани хоњиши Х-500-м, њар он чизе ки пас аз 500 сол рўй медињад бевосита ба ту дахл дорад, айнан мисли он ки баъди 20 сол чи гуна воќеъањо рўй хоњанд дод.

 

Ин-ма: «Ваќте ки х-500 ба марѓзор ронда шуд, чунин чизњо рўй медињанд:

*) њолате ба вуљуд омад, ки мехоњам онро «шикор ба хш» номам»-ЗМ(1-4) ва хш (+5), мехоњам хш – и нав ба навро љустуљўй намоям. Вай бо калимањои «пуршитоб», «манъ шудан имконнопазир аст» њамоњанг мебошад. Ѓайримуттаваљењ шуданњои парешон (хаотикї) нест, танњо аз андешаи «мехоњам хш – ро љустуљўй намоям» љиддият, лаззати ќаблї ва завќ ба вуљуд меояд.

*) кушодадилї ба вуљуд меояд, њамчунин дарке ки бо тимсоли «ман дар пушти дарвоза истода будам ва гоњ-гоњ мељањидам то бубинам, ки дар паси он чї мебошад, аммо њамеша ба љои худ – боз ба паси дарвоза бармегаштам, ман њамеша итминон доштам, агар ба ман љањидан муйясар шавад, дигар чизе барои дидан боќї намемонад. Њозир ман ин дарвозањоро боз намуда майдони бузург, аз паси майдон љангал ва боз чизњои зиёдеро дидам. Ман метавонам ба он љо рафта онњоро бубинам, даст расонам ва њар чизе ки дилам мехоњад бикунам»

*) возњият ба вуљуд омад, ки ман ќаблан азбаски њамаи хш – и худро амалї карда наметавонистам ва  онњоро љустуљўй кардан намехостам ѓамгинии заминавиро эњсос менамудаам. Сабаби пештар љустуљўй накардани хш –ро њамин тавр рост мебаровардам. Агар меёфтам њам чунин  скептик ба кор медаромад: «ту кай метавонї, ки ин хоњишро амалї созї? Шояд амалї кардани он њељ ваќт ба ту муйясар нашавад» - ин ЊТБХ ро пурќувват менамуд ва ман њатто кўшиш ба харљ намедодам то ин ки ин скептикро бартараф созам, чунки скептики аввалаи «инхш нест», «ин муњим намебошад» - ро бартараф намекардам. Дар њоли њозир бошад, танњо яз як итминони 500 сол зиндагонї хоњам кард, завќ ва возењияти он ки ман хш – и хеле зиёд дорам ба вуљуд меояд!

Фикрњои бо бепарвої њамоњангбуда пайдо мешаванд: «ман амалияи худ, зиндагонии худро дорам, ман он корро мекунам, ки мехоњам»

Ваќте ки ман ба фўкњои гуногуни Замин менигарам эњсоси мењр пурќувват мегардад. – вай амиќї ба даст меорад, бо кушодадилї сахт њамоњанг мешавад, нооромї аз байн меравад – ман метавонам дуру дароз дар назди ин фўк-дарахт биистам, нисбати вай мењрубонї эњсос намоям, то он даме, ки хш – и иљро намудани ягон кори дигар ба вуљуд наояд. Возењият ба  вуљуд омад, ки ман њамеша ба ким-куљое мешитобам, њатто агар ба ягон љой дер намонам њам, љойи таљилан рафта ягон кореро ба анљом расонидан њам набошад. Ман бо сабаби тамоюли (консепсияи) «бояд доимо ягон кореро анљом дињї», «дурудароз истодан, назар кардан, андеша намудан, дароз кашидан», ягон амалеро тўлонї иљро намекунам. Яке аз амалњои бо х-500 сахт њамоњангшаванда ва осонкунандаи ташкили итминони-500 тартиб додани наќша (ва тасњењи минбаъдаи он, пурракунї) барои 500 сол мебошад. Агар наќша хеле схематикї бошад њам, ба њар њол таъсири нишон додашударо мерасонад. Масалан барои њар як садсола љадвали ёдгирии забонњои хориљї, илмњои гуногун ва ѓайрањоро тартиб додан мумкин аст.

 

07-01-15) Зуд ё дер байни чанголњо хоњиши тартиб додани рўйхати тањќиќотњо пайдо мешавад, чунки таваљљўњ ба онњо хеле зиёд аст, яъне тањќиќотњое, ки хоњиши гузаронидани онњо чангол ё булўр мебошанд. Маљмўи ин тањќиќотњоро бо калимаи «экспедитсия» ифода мекунам. Баъд аз он ки чунин рўйхат тартиб дода шудааст маълум мегардад, ки ба лаззати ќаблии аз патина њосилшуда на камтар аз он завќи баланди аз экспидитсия ба вуљудомада илова мешавад. Акнун резонанси рахнакунанда на танњо патина, балки экспедитсияро низ фаро мегирад.

Тањќиќотњои ба таркиби экспидитсия воридшавандаро бо калимаи «лайкањо» ифода менамоянд. Лайкањо метавонанд дар байни худ робитаи валентиро ташкил намоянд, ё нанамоянд, аммо њатман ва аќќалан бо як булўр ё чангол робитаи валентї ташкил мекунад.

Санљиши дар байни худ њамоњангшавандаи лаззати ќаблии босуръат ва завќи баланд,  њам ба ин ва њам ба он тобиши ќуллаи нав мебахшад, чунин љуфти ДМ-ро «мурѓи тўфон» меномам.

 

07-01-16) «Принципи кофї будани кўшишњо» аз ин иборат аст, ки агар дар амалияи рањо шудан аз ѓамгинињо ва муваффаќ шудан ба ДМ саъю кўшиш ба харљ дода шавад, он гоњ тамоми заруриятњо барои њаракат ба пеш ба андозаи муњим гардиданњо барои ин њаракат зиёд мешавад, кушода мегардад. Масалан, агар дар ман консепсия мављуд бошад, ки лаззати љисмонї як чизи љиддї нест, ин чизе мебошад, ки ба вай таваљљўњ набояд кард, он гоњ лаззат фурў нишонда мешавад, каљї (перекос) ба вуљуд меояд. Аммо дар натиљаи рушд намудани ДМ-и дигар ва бо сабаби њамоњанг шудани онњо лаззат бисёртару бисёртар ба вуљуд омадан мегирад, то он даме ки ман мављуд будани чунин кансепсияро пайхас намекунам, онро бартараф месозам ва баъд аз он тањќиќот ва парвариши лаззат бо суръати баланд зиёд мегардад. Дар натиља каљї дар амалия бартараф карда мешавад ва ин ба самтњои  дигари амалия таъсири худро мерасонад. Њамин тариќ, кофист, ки аќќалан дар баъзе риштањои зиндагї дараљаи баланди самимият эњсос карда шавад, саъю кўшишњои босубот ва ќотеъона ба харљ дода шавад, то ин ки дар мавќеъњои  ќаљї оњиста –оњиста дуруст шудани худро оѓоз намояд.

Мувафаќ шудан ба возењият дар амалї намудани кофї будани кўшишњо ташвиши ягон чизро фаромўш намудан, чизеро пайхас нанамуданро бартараф месозад, ки ин натиљаи ба назар намудани монеъањои гуногуни садногузар мешуданд. Дар тањќиќотњо фазои нисбатан оромтар, эљодї ва фарањбахш устувор мешавад, ки холї аз нооримињои ихтилољї мебошад. Лаззати ќаблї ва шавќу завќ зиёд мешавад, дар якљоягї бо онњо даќиќият, устуворї, хосиятњои резонансии патина ва экспидитсия низ пурќувват мешаванд.

 

07-01-17) Баъди чанд ваќт, пас аз он ки патина ба вуљуд доштани худ оѓоз намуд, маълум мегардад, ки ѓайр аз панљ сиклон сиклони шашум низ вуљуд дорад, ки дар фарќият аз панљ сиклон ањён – ањён зуњур мекунад- ин «хоњиши рахнакунї» мебошад. Ин хоњиш њамеша мањз чун сиклон зуњур мекунад. Барои њамин ман барои вай номи бештар бо вай њамоњангкунандаи «кўшиши рахнакунї»-ро интихоб менамоям - хоњиши иљро намудани ќадамњои ќотеъона барои таѓйирёбии бебозгашт дар ягон соња, барои ба ин амал харљ намудани тамоми ќатъияту љањди имконпазир. Хоњиши рахнакунї дар аввал метавонад бидуни объект бошад, аммо баъдан абъект метавонад бо роњи љустуљўи хш -и бо љидду љањди рахнакунї њамоњанг буда пайдо карда шавад. Хатогии маъмулї- имконият додан барои  зуњур кардани  хм љињати љидду љањду рахна кардан.

Њамзамон, агар ин хм бартараф карда шавад, он гоњ дидан мумкин аст, ки вай хеле дуру дароз бидуни объект боќї мемонад, дар зимн пурќуввату амиќтар шудан мегирад. Баъзан љидду љањди рахнакунии бидуни объект метавонад бо баъзе амалњо њамоњангї намояд, дар асл ин амалњо объекти вай намебошанд, вале бо вай њамоњангї менамоянд. Љидду љањди гоњ-гоњ рахнакунї то пайдо шудани патина зуњур мекунад. Аммо фаќат ба пайдо шудани патина вай ба зуњур намудан оѓоз мекунад, хеле зуд-зуд ва хеле босуръаттар.

Љидду љањди рахна намудан бо ќатъият, суббот саъю кўшиш ва шавќу завќ ба таври равшан њамоњанг мешавад.

 

07-01-18) «Боварї ба ДМ» мавќеи аљиб аст, бо он ки дар вай аз њама хш-и пурќувваттарин – ин хоњиши даст кашидан аз хш мављуд мебошад! Гўё ин номумкин аст, аз хш даст кашида ту ногузир ба њис намудани хм шурўъ мекунї. Ин барои тамоми он њолатњо дуруст мебошад, ки ваќте одам ДМ-и пуршиддатро эњсос намекунад. Аммо ваќте, ки ДМ-и равшан мављуданд ин имконпазир аст- даст кашидан аз хш, дар зимн эњсос намудани хм-ро оѓоз намудан ва  њис кардани ДМ-и равшан. Аз ин њам бештар-инкор намудани хш ба пурќувват шудани ДМ ва ФП меоварад.

Ин падидаро дар мисоли тањќиќ намудани лаззат баррасї менамоям. Ваќте, ки лаззат ба дараљаи 8-10 ба вуљуд меояд, кўшишњои љиддї ба харљ додан лозим меояд, то ин ки тасодуфан зимни мављи лаззат «тамом» накунї. Ин мављест, ки ќад-ќади сутунмўњра медавад. Дар аввал хоњиши идора намудани ин љараён ба вуљуд меояд-масалан, хоњиши равон намудани ин лаззат ба панљањо пайдо мегардад, то ин ки онњо ноќили нозуктари ДМ шаванд, то ки бо расиши панљањои худ онро бо фўкњои ДМ-ро тањвил дињам. Ин хоњиши шодиомез дар друзаи сиклони «мусоидат ба фўкњо» чангол ба шумор меравад. Аммо дар љараёни мушоњида мебинам, ки аввалан чунин кўшишњои идора кардан ба заъиф шудани лаззат меоварад, сониян, хш-пурќувват ба вуљуд меояд, ки ман онро метавонам бо калимањои «мехоњам бовар кунам» ифода намоям-яъне бо хш-и худ дар љараёни рушди лаззат дахолат накардан. Боз сахт мафтун шудан аз он ки ба ин љараён дахолат накарда онро мушоњида менамоям.

«Боварї ба ДМ» - ин ифодаи гурўњи дархостњоест, ки иборат аст аз:

а) «кушодадилї» (дорои чунин хусусият, ки ин кушодилї ба он чиз нест, ки монанди «зоњирї» шинохта мешавад, балки ба он чиз, ки њамчун ќисмати маљмўи даркњои «ман» шинохта мешавад. Чунин намуди кушодадилиро ман «интравертї» номгузорї менамоям. Мисолњои дигар ДМ-и интравертї мављуданд. Мисол «сипосгузорї ба худ». Вай њамон ваќт ба вуљуд меояд, ки кўшишњои худро оид ба мусоидат ба амалкунандањо ва амалњои иљрошуда ба хотир меорї. Ба одамњое, ки ДМ-ро кам эњсос менамояд, инро тасаввур кардан ѓайриимкон аст – ѓайр аз худќаноатмандї вай њељ чизро тасаввур карда наметавонад. Аммо сипосгузорї ба худ-ин мањз ДМ мебошад, аќќалан барои он ки онњо низ мисли ДМ-и дигар бо дигар ДМ њамоњангї менамоянд).

б) завќ (њамоњангикунанда бо фикрњои «хеле аљиб аст-аз ин чи њосил мешуда бошад, чї чуна кашфњои аљиб рўй медињанд»).

в) хш-и тавассути таваљљўњ тезу тундшуда, то ин ки воќеањои ба амалоянда мушоњида карда шуда завќ, лазати ќаблї ва ДМ-и дигар эњсос карда шавад.

Боварї ба ДМ, ки як муддат зуњур намудааст, бо бетафовутї њамоњанг шуданро оѓоз мекунад.Бепарвогии маъмулї ба зуњур намудани хш-мамоният намекунад, њатто баръакс бо вай њамоњангї менамояд (бар хилофи аќидаи онњое,ки ДМ-ро эњсос намекунанд, балки дар бораи онњо сар сарї муњокимаронї мекунанд). Аммо он намуди бетафовутї, ки бо боварї ба ДМ њамоњангї менамояд тобиши махсус дорад, чунки дар ин мавќеъ хш бо хоњишњои шодиомези ба ин љараён дахолат накардан яктарафа карда шудаанд.

Ман махсусан истилоњи «яктараф шудаанд»-ро интихоб намудам, чунки ин амал њам аз бартарафсозї ва њам аз фурўнишонї ба куллї фарќ мекунад. Даркњои хостанашаванда фурў нишонда ва бартараф карда мешаванд, аммо дар ин мавќеъ чунин шуда наметавонад-хш дар њама љо даркњои хосташавандаи бо ДМ њамоњангикунанда боќї мемонад. Дар ин вазъият амали нав ба вуљуд меояд, ки ман барои вай истилоњи «яктарафа карда шавад» -ро интихоб менамоям. «Яктарафа кардан»  натиљаи амалї карда шудани хш мебошад, то ин ки дар баъзе љайњо зуњур накунад ва ба баъзе љараёнњои азсаргузаронї ва рушди ДМ таъсир нарасонад – њатто онњо чангол ба њисоб раванд њам. Тимсоли њамоњангкунанда-сагчањои бозингар ва фаъол тавассути панљањои пурќувват вале пурнавозиш яктарафа карда мешаванд, то ин ки бо фаъолнокии худ ба сагчаи ба тозагї таваллудшуда, ки њоло пурќувват нашудааст зарар нарасонанд. Сагчањо бозистоданд ва аз бетоќатї вангас мезананд, Азбаски дар дигар самтњо онњо озод мебошанд, ѓайр аз мањале, ки дастрасї надоранд, дар дигар самтњо озодона даву тоз мекунанд.

Бо вуљуди ин таваљљўњи онњо, хоњиши онњо ба назди сагчаи нав хазида ўро хору мол кардан  эњсос карда мешавад. Бо ин амал онњо вафодорї, кушодилї, мењрубонї, бозингарии љавобии сагчаро мунтазиранд, аммо бо сабаби њанўз заъиф будан сагчаи нав амалњои номбаршударо зуњур карда наметавонанд. Бо забони даркњо гўем- њамоњангии лаззатњо  бо хоњиши шодиомези дахолат намудан ба вуљуд меояд (чунки дар ин мисол сухан дар бораи лаззат меравад).

Итминон њамон ваќт ба вуљуд меояд, ки

1)                     Динамикаи баланди рушди ягон ДМ вуљуд дорад.

2)                     ДМ дар њадди ваљдї зуњур менамояд,

3)                     «Фейерверки кашфњо» вуљуд доранд- њолате, ки аз паси якдигар ДМ – возењият ва вуљуд меояд, кашфњо паси њамдигар рўй медињанд ва ДМ – равшан зуњур менамоянд.

 

07-01-19) – Агар дар ту њанўз њамаи он чизе рўй надодааст, ки ба ташкил шудани патина меоварад, ин маънои онро надорад, ки ту њамаи он чизњоеро, ки  дар ин љо дарљ гардидааст ва  минбаъд дарљ хоњад шуд, эњсос ва тањќиќ карда наметавонї.

ХШ – и пурќувват занљирњоро ташкил менамояд, ки ман мехоњам онњоро «хўша» (кластерњо) ном монам. Кластерњо низ тамоми хосиятњоеро, ки патина доро мебошад, доранд, фаќат суръат ва устувории онњо камтар мебошад. «Кластер» - ин маљмўъи хш мебошад, ки њар яке аз онњо бо робитаи валентї пайваст мебошанд, аќќалан бо яке аз унсурњои ин маљмўъ.

 

Ин-на: «њангоми ташкил шудани кластерњо њамоњангии хш зуд пурќувват мешавад ва то ќувваи рахнакунанда боло меравад, яъне шиддати хш то 6 ва аз ин њам баландтар меафзояд + итминони -6 -и  он ки амалї шудани онњо имконпазир аст, ба вуљуд меояд». Дар айни замон тамоми шубњањо (скептики) нопадид мешаванд, ЗМ, лаззат ба вуљуд меояд, тезу тундї ва амиќии ДМ тез  боло меравад, тавлид намудани ДМ хеле осон мешавад. Њангоми ба вуљуд омадани ЗН њамоњангии байни кластерњо заъиф шуда кластер завол меёбад».

 

Ин-ма: «хш метавонанд дар зимн якдигарро њамоњангї намуда кластерњоро ташкил намоянд. Тарзњои ташкил шудани кластерњо гуногун шуда метавонанд. Ман кластерњоеро муайян мекунам, ки иборатанд аз:

1) хш – е, ки бо ДМ – и якхела њамоњанг њастанд

2) хш  бо шиддатнокии 7-10

3) хш бо шиддатнокии 3-6 (устувории камтар доранд)

4) хш, ки бо ДМ –и гуногун ва шиддатнокиашон њархела њамоњангї менамоянд – дар ин њолат хш – и аз њама пуршиддат «маркази љазби кластер» - ро ташкил мекунад ва хш -  и камшиддаттарро ба худ љазб менамояд. Дар алоќамандї бо хш – и шиддаташон камтар  хш – и пурќувваттарин хш –и камшиддаттарро пурќувват менамояд ва худаш низ ќувваташро зиёд мекунад.

«Часпиш» - истилоњи ифодакунандаи љараёни ба пайвастшавї монанд аст, аммо ин истилоњро мањз барои кластер, на барои патина (занги металл) истифода мебарем. Аз тариќи часпонидани хш, кластерњои гуногунро созмон дода истода њар чи ќадаре ки хоњем њамон ќадар кластерњоро (хўшањоро) ташкил намудан мумкин аст ва дар њар маротиб ягон натиља ба даст меояд – ё ДМ пурќувват мешавад, ё хш бо шиддати бештар бо њамдигар њамоњангї намуданро оѓоз мекунанд, ё кашфњо ба вуљуд меоянд.

Часпонидани хш ба кластерњои мухталиф ба он оварда мерасонад, ки аввалан, ин хш бо он ДМ њамоњанг шуданро оѓоз мекунанд, ки пештар бо онњо њамоњангї наменамуданд, сониян, њолати онњо дар рўйхати тартибии хш таѓйир меёбад, сеюм хш метавонанд бештар муфассалтар шаванд, нохуни чанголњояшон афзунтар гардад».

 

07-01-20) Ваќте ки ДМ ба шиддати товаљдї ё ваљдї ноил мешавад, вай дар ин  замон тоза, бидуни олудагињо зуњур намуданро оѓоз менамояд ва дар њмин лањза тафовути вай сифати худро моњиятан иваз менамояд- вай ба куллї тоза, аз тирагињо пок ва даќиќ мешавад.  Калимаи њамоњангикунанда ба чунин шуури фарќкунандаи мунаввар (ШФМ). «булўрин» мебошад. Як миќдор диапазони шиддатнокии зуњур намудани ДМ мављуд аст, ки дар чањорчўбаи он даќиќияти ШФМ – и бо вай њамоњангикунанда таѓйир меёбад.

а) Њангоми шиддатнокии ДМ=6-7 будан, даќиќияти ШФМ нисбат ба он дараљаи шиддатнокие, ки вай зимни  камтар будани шиддатнокии ДМ мављуд буд, хеле чашмрас пурќуват мешавад, аммо ба њар њол ба дараљае, ки бо калимаи «булўрин» њамоњангї мекунад, намерасад. Чунин дараљаи даќиќияти ШФМ –ро бо рамзм ШФМт ё «дараљаи ташкилёбии булўрин будан» ифода менамоям. Њангоми мављуд будани ШФМт њамеша лаззати ќаблии булўрин будан ба вуљуд меояд.

б)  Њангоми шиддатнокии ДМ=7-8 будан, яъне воќеъ гардидан дар сарњади ваљдият (бо андаке инњироф ба њар ду тараф) ШФМ бо даќиќї зуњур мекунад, ки бо калимаи «булўрият» њамоњангї менамояд. Чунин ШФМ-ро њамчун ШФМб ё «булўрият» ифода менамоям.

Булўрият хеле сахт њамоњангї менамояд бо:

*) бо калимањои «сўзон», «яхин».

*) бо тимсоли нури рахнакунанда

*) бо тимсоли пораи ях, ки бо нури офтоб рахна карда шудааст.

Зуњур намудани булўрият на њамеша бо зуњур намудани ДМ – и шиддатнокияшон 7-8 мушоият мешавад. Боз он чиз ањамият дорад, ки  - дигар сифатњои ДМ ба кадом андоза зуњур намудаанд – амиќї, фарогирии њамаљониба, шигофанда ва ѓайрањо. Њар ќадаре ки дигар сифатњо зиёд зуњур намудаанд ва бо ќуввати зиёдтар, њамон ќадар эњтимоли зуњур кардани булўрият зиёд аст.

Зуњур намудани булурият худ ба худ муваффаќшавї ба ДМ –и ваљдиро хеле осон мекунад. ДМ- е, ки зуњур намудани ШФМт  ё ШФМб – и бо вай њамоњангикунандаро ба вуљуд меорад, бо «булўрият» ифода менамоям, аммо дар зимн набояд гумроњ шуд ва фаромўш кард, ки «ДМ-и булўрин» - ин њамон ДМ - и дорои сифати бо калимаи «булўрият» ифодашаванда мебошад, балки ин ифодаи  аккорд аз ду ДМ аст – ДМ-и ибтидої ва ШФМ-њои фавќулодда  даќиќи бо вай њамоњангикунанда.

 

07-01-21) Ваќте фањмо мешавад,  ки сабаби мављудияти хш дар набудани возењият аст, баъзе хш  нопадид мешаванд. Масалан агар хаёлан одами самимї ва бо љањду љидол тасаввур карда шавад, зуњур кардани  хш – и пуршиддати барои якљоя амал кардан ва мусоидат ба кўшишњои он нигаронидашуда  имкон дорад. Ваќте ки тахаюлњо нест мешаванд, ин хш метавонанд заъиф шаванд, ё ин ки тамоман нест гарданд. Дар бораи чунин хш мегуям, ки онњо «дар возењият мањлул шуданд». Илова бар ин, ваќте ки хш дар возењият мањлул шуданд, на танњо ЗН ё ноумедї ба вуљуд намеояд, балки баръакс – шиддатнокии заминаи ДМ ба таври чашмрас меафзояд.

Масалан, агар ман пештар фарзияеро (ва итминони мувофиќ низ доштам) њамчун дастур ќабул доштам, ки барои вуљуд доштани имконияти бартарафсозии ѓамгинињо ва бетанаффус эњсос кардани ДМ – и доимї, додани супоришњои кўтоњ ва фањмо комилан кофї нест ва бо ин сабаб оид ба рамзкушої ва тафсили марњилањои роњ аз тариќи навиштани маќолањо, кўшишњои таъсиррасонї ба амалкунандањо, хш – и зиёди равшан зуњур менамуданд. Он гоњ њангоми пайдо шудани возењият дар бораи он ки фаќат ѓайрисамимї будан ва нахостани бартарафсозии ѓамгинињо сабаби ба вуљуд наомадани таѓйиротњо дар инсонњо мебошанд, чунин хш дар возењият тањлил мешаванд, нопадид мегарданд ва љои худро ба возењияти дурахшон, тантана, даъват ва љидду љањд месупоранд.

Хоњишњои шодиомезеро, ки нисбат ба онњо њам фарзия ва њам итминон мављуд аст, ки онњо дар њељ њолате ба возењият тањлил намешаванд, «хш – и фундаменталї» меномам. Ба ин ќатор, масалан, хоњиши он ки дар одамон ДМ њар ќадар бештару пуршиддаттар зуњур намояд, њамчунон хоњиши мусоидати њаматарафа ба амалкунандањои самимї ва талошкунанда дар кўшишњои онњо дохил мешавад. Чунин хшф – ро ман «экстравертї» («хшфэ») номгузорї мекунам. Њамчунин ба ќатори хшф хоњиши идома додани амалияи худ дар ДМ, боз намудани кашфњо, дар ин мавќеъ иваз намудани даркњои худ мансуб мешаванд.  Чунин хшф – ро ман њамчун «интравертї» («хшфи») ифода менамоям.

Шиддатнокии чунин ДМ, ба монанди мутаваљљењ будан, даъвати дил, лаззати ќаблї ва бетафовутї хеле сахт аз он вобастагї дорад, ки хшфи ба кадом андоза равшан зуњур намудаанд.

Шиддатнокии чунин ДМ, ба монанди вафодорї, њусни таваљљўњ, худсупорї, мењрубонї хеле сахт аз он вобастагї дорад, ки хшфэ ба кадом андоза равшан зуњур намудаанд.

Мавќеъеро, ки дар он ба андозаи пурра њам хшфи ва њам хшфэ зуњур намудаанд ва ба ягон тараф каљравї (инњироф) мављуд нест, «мавќеи баробарвазн» меномам.

Њар ќадаре ки тасвирњои хаёлї ва фушурда бароварданњо зиёд бошад, њамон ќадар возењияту самимият камтар аст ва њамон ќадар эњтимоли он ки мавќеи баробарвазн мављудияти худро ќатъ мекунад бисёр мебошад, каљравї ба тарафи хшфи ё хшфэ ба вуљуд меояд, њиссаи хш, ки дар чунин њолатњо метавонистанд дар возењият мањлул шаванд афзун мегардад. Дар оќибати њамаи инњо њиссаи хм, ки онро ЊН, ЗН ва ѓамгинињои дигар мушоият менамоянд, меафзояд, амалия ба шах шудан оѓоз менамояд ва дар сурати адами чорањои ќатъї оид ба ислоњи ин њолат, њама чиз бозмеистад, таназул фаро мерасад.

Њама ваќт, дар њама гуна шароит ноил шудан ба мавќеи баробарвазн ва нигоњ доштани он мувофиќи маќсад аст. Дар хотир доштани самаранокии мавќеи баробарвазн олоти пуртаъсир барои дастгирии он мебошад.

 

07-01-22) Азбаски вафодорї ДМ – и систематашкилкунанда, маркази љазб ва таъсиррасонї мебошад, њайратовар нест, ки хоњишњои шодиомези бо вафодорї њамоњангшаванда бештар пуршиддат ва фарогиранда мебошанд.  – масалан хоњиши љустуљўй намудани амалкунандањо, хоњиши мусоидат кардан ба онњо ва ба монанди инњо. Шиддатнокї ва фарогирии умумии чунин хоњишњо метавонад чунон баланд бошад, ки дар гирдоби худ спектри бутуни хоњишњои дигар, аз он љумла хоњишњои механикиро  низ  фурў мекашанд. Ташвиши оѓозшуда бо натиљањои амали худ оид ба мусоидат намудан ба амалкунандањои дигар, метавонад ба доми њаќиќї мубаддал шавад. Барои аз ин гирдоб берун баромадан гирифтани таљрибаи хеле бузурги мушоњида намудани фаъолияти амалкунандањо зарур мебошад. Дар натиљаи он возењият ба вуљуд меояд – агар  њаќиќатан  дар одам хоњиши ноил шудан ба ДМ, бартараф кардани тирагињо вуљуд дошта бошад, он гоњ ба вай маслињати аз њама кўтоњтарину хурдтарин кофї аст то ин ки ќадам ба ќадам амалї намудани ниятњои худро оѓоз намояд. Ва баръакс – агар одам фаќат фикр мекунад, ки вай эњсос кардани ДМ – ро мехоњад, он гоњ тамоми њаёти худро ба вай бахшї њам, хоњ миллион маслињат дињї њам, ба вай њамеша ягон чиз кифоят намекунад, вай њамеша дар бораи ягон чиз шикоят мекунад, маслињатњо, сўњбатњо шарњу эзоњ ва мисолњои  нав ба нав талаб менамояд. Фаќат хоњиши ларзони «наљот додан» - ро сарф, парешон ва бартараф карда истода аз ин дом рањидан мумкин аст. Зимни эњсос кардани хоњишњои шодиомези равшан бо хислатњои сарфаљўёна ва даќиќ  ба он мусоидат намояд, кушодани роњи худро ба љойњо ношинос идома дињад. 

 

07-01-23) Бо гузаштани як давраи муайяни фаъолона амалї шудани хш – и шиддатнок тањлилшавии  возењияти  як миќдори бутуни булўрњо рўй медињад. Ин љараёни комилан ногузир аст, чунки дар натиљаи ин гуна амалишавии пањновар таљрибаи нав љамъ мешавад ва мувофиќан возењият пурќуват мешавад, хаёлбофињо ва гумроњињои дигар ошкор ва нопадид мегарданд. Ва дар натиљаи дар возењият тањлил шудани якчанд булўр, махсусан њамонњое, ки бо мусоидат алоќаманд њастанд, тамоми патина дар ягон лањзае пош мехўрад. Шиддати хш – и боќимонда зуд паст мешавад. «Нафасбарории аждањо» фаро мерасад.

«Бозистї дар нафасбарорї» - њолатест, ки дар байни «нафасбарорї» ва оѓози «нафасгирии» навбатї, яъне оѓози ба вуљуд омадани патинаи нав, зуњур мекунад.

«Нафаси аждањо» - навбати «нафасгирї» ва «нафасбарорї» мебошад. Давраи  чунин нафас якчанд моњ шуда метавонад – ин ба њолатњои сершумор вобаста аст.

Њангоми бозистї дар нафасбарорї зуд пастшавии шиддатнокии тамоми хш фаро мерасад – баъзан то дараљаи сифр. Барои он ки њаљми њолатњои хостанашаванда дар ин давра кам карда шавад, анљом додани бозгардонии диќќат ба хш – и фундаменталї, ишѓол намудани мавќеи «њудуди охирин» мувофиќи маќсад мебошад: «ба њар арзише, њар ќадар ки таназзул амиќ набошад, ман аќќалан камтарин чизеро, ки иљро карда метавонам, мекунам: бартараф намудани ЊН, дар хотир доштани мављудияти ДМ»

Оѓози «нафасгирї» бо ин нишонањо тавсиф мешавад: 

а)  бо зиёд шудани њаљми ДМ –и худ ба худ ба вуљуд омада

б)  бо возењият дар бораи он ки бозистї дар нафасгирї хотима меёбад.

в) бо пурќувват шудани баъзе хш

г) бо пастравии тобишњои ѓайридилхоњи раќобати хш (дар муќоиса бо нафасгирии охирин)

д) бо дурахшонии бештар ва устувор зуњур намудани «хш бидуни объект» - Љидду љањд.

 

Барои он ки хш булўри патинаи ба тозагї пайдошуда гардад, акнун зарур мешавад, ки резонанс на танњо бо дигар булўрњо пайдо шавад, балки бо љидду љањди заминавї низ. Хш – и ба вуљудоянда равшан ва устувор мегарданд. Хоњиши амалї намудани онњо фаќат њамон ваќт пуштибонї мегардад, ки агар резонанси онњо бо љидду љањд  ба вуљуд меояд. Номзад ба булўр, ки  ба тозагї ба вуљуд омадааст дар тўли чанд муддат дар заминаи љидду љањд зуњур мекунад, «экспозитсияи хш» - баркандани таваљљўњ аз љидду љањд ба хш рўй медињад, ки дар натиљаи он њамоњангї ё ба вуљуд меояд, ё не. Тимсоле, ки бо ин њамоњангї менамояд – гўё кўли пуроб ва лабрез аз хш – и бидуни объект, интихоб мекунад – бо оби худ ин ё он дарёчаро пур кунад ё не.  Экспозитсия бо маљмўи љараёнњо мушоият мешавад, ки ба он тимсолњои оќибатњои амалишавии имконпазир (њамроњ бо хосият ва њаљми ин амалишавї) ё амалї нашудан ворид мешаванд. Њамчунин амалњое, ки метавонанд катализатори њам хоњиши амаликунї ва њам амалї накардан ворид мешаванд. 

 

07-01-24) Њангоми афзудани њаљми азсаргузаронии ДМ ќаноатмандї («посбони чањорум», ки дар боби «амалияњои самарабахш» хотиррасон карда шудаанд), хоњиши ЊМ ба вуљуд меояд, аммо тадриљан  чун дар бораи он ки баробари   ба вуљуд омадани ќаноатмандї ва ЊМ, фавран  ДМ хира мешаванд, таљриба љамъ мешавад, онњо гўё ба љои соя мераванд. Ин ба он оварда мерасонад, ки дар баробари зуњур кардани ДМ – дурахшон, фавран хоњиши монеъа шудан ба ќаноатмандї ва ЊМ ба вуљуд меояд – хоњиши иљрои амалњои барои  бартарафсозии ќаноатмандї ва ЊМ  нигаронидашуда дар марњилаи ибтидої – ин сарфањм рафтан ба он мебошад, ки дар айни замон бо эњтимоли зиёд ќаноатмандї, њам сайќалдии эњсосотї ва ќатъияти њамлавар шудан ба ќаноатмандї ва бартараф кардани он њангоми пайдо гардидани нишонањои аввалини зуњур намудани он ва ѓайрањо.

 

07-01-25) Њамин ки амалї шудани хоњишњои шањвоние, ки  бо тањлили даркњои мушоиятшаванда шурўъ мешавад, оргазм камтару камтар воќеъаи дилхоњ мегардад. Њиссаи хоњиши механикии шањвонї (яъне бо сабаби хоњиши соњиб шудан, хоњиши фирор намудан аз тирагї ва андўњ ва амсоли инњо) ихтисор мешавад, њиссаи хоњиши шањвонии мунаввар бошад, (яъне бо даркњои эротикї, њусни таваљљўњ, мењрубонї ва даркњои мунаввари дигар  мушоиятшаванда) меафзояд. Њамаи ин ба он оварда мерасонад, ки дар ягон лањза (яќинан ин њамон лањзае мебошад, ки ту зимни машѓул шудан бо секс,  дуру дароз дар њадди оргазм ќарор дорї ва дар зимн даркњои пуршиддати эротикї ва ДМ – и дигарро эњсос мекунї) дар ќафаси сина, ё дил, ё гулў (људо – људо ё дар якљоягї) лаззат аланга мезанад. Ин њиссиёт чунон љолиб буда метавонад, чунон бо дигар ДМ њамоњангкунанда шуда метавонад, ки њатто лаззати шањвонї  яктарафа мешавад (новобаста ба он ки шиддати вай хеле зиёд аст) Минбаъд лаззат  зимни аз сар гузаронидани ДМ ва ба хотир овардани ин лаззат бештар ба бедор шудан шурўъ менамояд. Барои њамин зуд ё дер хоњиши бетанаффус эњсос намудани он ба вуљуд меояд. Зимни баланд будани таъсири лаззат роњатро њис кардан мумкин аст, лаззат дар ќалб бошад, ба зуњур намудани лаззати фавќулоддаи рахнакунанда ва дурахшанда оварда метавонад («Атман»). Лаззати аввалан дар се маркази асосї ба вуљуд меомада, тадриљан ба пањн гардидан дар ќисмњои боќимондаи бадан оѓоз мекунад ва ба ин бадан таъсири хеле ѓайриоддї мерасонад – бадан фавќулодда пурќувват, серњаракат, сињат ва эњсосотї мешавад. Вай бо маънии пуррааш љавон мегардад – махсусан ваќте бо тавлиди боитминони он ки ту на камтар аз 500 сол зиндагонї хоњї кард. Бадане, ки дар он бо сабаби заминаи доимии лаззат таѓйирёбї ба вуљуд меояд, барои сафар намудан ба ДМ иттико ва катализатори кашфњои минбаъда мегардад.

На танњо даркњои пуршиддати шањвонї ва эротикї дар бедор шудани лаззат њиссаи бузург мегузоранд, балки консентратсияи (тамаркузи) баланди њама гуна ДМ наќши муњим мебозанд. Як вобастагии мустаќим вуљуд дорад – њар ќадар ки консентратсияи ДМ (масалан, бо амалияњои расмии тавлид кардани ДМ дастрасшаванда) баланд аст, њамон ќадар бештар дар бадан мављњои лаззати махсус медаванд.

Мављњои лаззат аз рўи хислати зуњуроти худ талотуми бањрро ба хотир меоранд – онњо тахминан дар хамон як ќисми бадан медаванд, аммо дар лањзае баногоњ мављи пурќуввате давида ќисми нави баданро фаро мегирад – аз њамин лањза ин ќисми бадан њатто ба мављи сабук бо лаззат посух медињад. Њамин тариќ, ќисми бештару бештари бадан бо мављи лаззат фарогир мешаванд ва дар навбати худ њамоњангии вайро бо ДМ пурќувват намудан мегиранд. Ва њар ќадаре, ки њаљми бадан зиёдтар бо мављњои лаззат фаро гирифта шуда бошад, эњтимоли он ки дар ягон лањза рахнакунї ба вуљуд меояд зиёдтар мебошад ва ту мадди ДМ – махсусан равшан ва шигофандаро эњсос менамої. Баъзан чунин рахнањо њангоми хоб ба вуљуд меоянд ва фаќат бо гузаштани чанд муддат ту лаёќат пайдо мекунї, ки дар бедорї чуни шиддатро аз сар гузаронї.

Дар љараёни «бедоршавии» ќисмњои бадан, дар зери таъсири лаззат се давраи муњимро људо кардан мумкин аст:

1)                     дар ин ќисм гоњ – гоњ шиддати ширин ба вуљуд меояд

2)  мављњои лаззат дар ваќти баланд будани консентратсияи (тамаркузи) заминаи мунаввар ё ДМ – и равшан (аз он љумла њам возењият, њам хш )  дар бадан пањн шуда истода ин ќисми баданро забт мекунад ва ў дар зарфи як ду сония бо лаззати шикофанда аланга мегирад.

3)  даргирии заминавї – гўё ангиштњо дар гулхан аз таъсири шамол равшантару равшантар аланга мегиранд.

        

07-01-26) Шинохти даркњо, маљмўи возењиятњои аќлонии ба вуљудоянда ба мисли ошкор намудани ќонуниятњо, пайдо шудани тахминњо ва ѓайрањо., - њамаи инњо ба зуњур намудани лаззатњои ќаблии равшан меоварад.

Масалан, дар љараёни тез – тез шудани зуњуроти лаззат  як ќатор  ќонуниятњо ошкор мешаванд. Масалан, бо осонї мушоњида намудан мумкин аст, ки минтаќаи бо мављњои лаззат фарогирифташаванда аз маркази ќафаси сина ба боло ва ба поён васеъ мешавад. Аз аќиби он шояд лаззати ќаблии «кашидани» ин мављњо ба боло ба вуљуд ояд, то ин ки онњо дар боло ќисмњои нави баданро «рахна» намоянд. Метавонад лаззати ќаблии «кашидани» онњо ба поён ба вуљуд ояд. Метавонад лаззати ќаблии накашидани онњо ва мушоњида намудани онњо, ки дар ин мавќеъ љараён чи гуна рушд менамояд. Шояд умуман лаззати манъ намудани ин мављњо ба вуљуд ояд, ба лаззати консентратсияшудаи гузашта имконияти бо «оргазм» таркидан дода нашавад ва падидањои минбаъда тањќиќ карда шавад.

Аз аќиби лаззати ќаблї хоњишњои шодиомез пайдо мешаванд. Аз аќиби хоњишњои шодиомез (чун ќоида) фаъолиятњо оид ба амалї намудани онњо ба вуљуд меоянд Аз аќиби фаъолиятњо таѓйиротњо дар маљмўи даркњо меоянд. Ѓайр аз ин, баъзе таѓйиротњо бо мављуд будани танњо як далели зуњур намуданњои хоњишњои шодиомез фаро мерасанд.

Аз ќафои таѓйиротњо хоњиши шодиомези тањќиќ намудани онњо, шинохтани даркњои нав, алоќаи нави муштараки онњо ба вуљуд меояд. Бо њамин сабаб возењиятњои нав ба вуљуд меоянд ва ѓайрањо. 

Дар ин занљир на њамаи унсурњо тибќи мушахасоти худ монанд мебошанд. Баъзеи онњо мушахасоти ошкоро доранд – масалан, агар кўшиш барои шинохтани даркњо ба вуљуд ояд, он гоњ бешубња зуд ё дер онњо шинохта хоњанд шуд – инро пешбинї кардан мумкин аст. Агар як ќатор хоњишњои шодиомез ба вуљуд оянд, он гоњ бо эњтимолияти баланд хоњишњои шодиомези амалї намудани онњо низ ба вуљуд меоянд – дар ин љо низ дараљаи пешгўї хеле баланд аст. Аммо лаззати ќаблї мањз ба куљо «равона мешавад»? Инро бо эњтимолияти 80% пешгўї кардан мумкин аст? Аќќалан 50%? ё30%? Не. Лаззати ќаблї метавонад ба њар яке аз дањ самтњо  ба њар як маљмўи онњо «равон шавад»  Онро низ пешгўи кардан имконнопазир аст, ки кадом кашфњо ба вуљуд меоянд, кадом даркњо ва ќонуниятњои нав зуњур мекунанд. Пешгўї нашудани кашфњо ба пешгўи нашудани лаззатњои минбаъда зам шуда пешгўї нашдани комилро тавлид менамояд.

Возењиятро дар ин мавќеъ  њамчун «возењият дар бораи мављуд будани пешгўинашавандаи мутлаќ» ифода менамоям, ё мухтасар «возењият дар пешгўинашаванда» («вдп»). ВДП маъмулан танњо баъд аз силсилаи тўлонии кашфњо, лаззатњои ќаблї, ваљд, даъват, љидду љањд, бетафовутї ва бањори абадї  ба таври устувор ба вуљуд меояд. Вай ќувваи итминони механикиро дар акси муайяни дунё, консепсияи «ман» ва эњсоси худписандиро куллан заъиф месозад.

 

07-01-27) Њатто заминаи мунаввари заъиф, вале идомадор, њамчунин заминаи лаззати ѓолибан ўро мушоияткунанда бо марказ дар ќафаси сина, гулў ва дил ба он мусоидат менамояд, ки дар натиља шинохтани даркњо сабуктар ва равшантар мешаванд.  Аз байни шумораи зиёди кашфњои ба пурќувват гардидани лаёќати шинохтан алоќаманд, кашфи табаќањои нави хоњишњои шодиомезро ќайд намудан мумкин аст. Зиндагии одами ѓайрисамимї дар туман мегузарад.  – пас аз он ки вай кореро ба анљом расонд, вай ба худ меояд ва фикр мекунад – ин корро бок адом маќсад иљро карда буд. Метавонад баъди як соат, ё як рўз ба худ ояд, шояд баъди гузаштани як сол ё панљ сол. Одаме, ки ба амалия машѓул аст, хоњиши ба намудњо људо кардани хоњишњоро дорад – вай бо ќаноатмандї онњоеро бо ягон сабабе пайдо шудаанд, ё ошкоро бо  таъсири консепсияњои дурўѓин  (барои вай дар њамин лањза) ва ЊН ё инертсияи механикї, одати кундзењнї ба вуљуд омадаанд соќит менамояд ва бо ин роњи хоњишњои шодиомезро тоза менамояд, яъне њамин хелњоеро, ки бо лаззати ќаблї мушоият мешаванд. Бо вуљуди ин, вай одатан воќеањои дар натиљаи раќобати хш рўй дода истодаро фарќ намекунад. Њамаи он чизе, ки вай гуфта метавонад – ягон таљљамўъи хоњишњо мављуд буд ва аз њама бештар дилаш мехост мањз мана њамин хоњишро амалї намояд, аммо ин мубаддалшавии як хш ба хш – и дигар чи гуна рўй медињад? Фаќат хоњишњои шигофандаи самимият ба шинохтан меоварад.

Хоњиши самимият ба он оварда мерасонад, ки хоњиши махсуси «мазза карда хўрдани» љараёни интихоби хш ба вуљуд меояд – њамон хоњише, ки аз њама бештар дил барои амалї шудани он хоњиш дорад, њамчунин тасмими нињоиро мехоњад кашол дињад  - дар зимн аз эњсоси хш ва интихоби онњо на танњо лаззати махсус ба вуљуд меояд, балки эњсоси лаззат  [љисмонї] дар ќафаси сина, дил ва гулў низ пайдо мешавад – чунин лаззате, ки одам онро дар њадди оргазм манъ менамояд ва дар зимн мењрубонии равшанро эњсос мекунад. Чунин хоњишро! интихоби хш! – ро њамчун хш2 ифода мекунам.

Хоњиши фањмидан, ки мањз хш2 дар нињоят ин ё он хш – ро мустањкам мекунад барои дар навбати аввал амалї гардидани он мусоидат менамояд, ба шинохтани њамоне, ки ѓолибан ба таври механикї рўй медињад, меоварад. Ваќте ки як чанд хш зуњур намудааст, хш – и  амалї кардани њамон хш ба вуљуд меояд, ки бо пуршиддаттарин лаззати ќаблї мушоият мешавад. Диќќат аз як хш ба дигараш мегузарад, аммо дар зимн он њолатњое, ки эњтимол њангоми амалї намудани ин хш – и мазкур ба вуљуд меоянд, муќоиса мешаванд. Хоњиши муќоиса намудани ин њолатњоро њамчун хш3 ифода мекунам. Маъмулан ин хеле тез рўй медињад – бо чунин лўндаи рехтае, ки одами аз шинохтани даркњо лаззат эњсос накунанда, њељ чиз пайхас намекунад. Њол он ки мањз дар байни  њамин фосилаи ваќт «резиши механикї» имконпазир аст – яъне њам консепсияњо њам тарсњо, њам хоњишњои механикї, њам одатњои маъмулї метавонанд амали худро шурўъ намоянд. Масалан, ман дар айни замон мехоњам: а) омўхтани англисї, б) тамрин додани итминони-500. Каме дудила шуда ман омўхтани забони  англисиро интихоб мекунам – лаззати ќаблии 4 эњсос мекунам – ба назарам њама аъло аст. Аммо хш2 ба вуљуд меояд – хоњиши баргаштан ва бодиќќат нигаристан – ин интихоб чи гуна рўй дод, хш боз як бори дигар интихоб шавад. Дар натиљаи бидуни саросемагї интихоб намудани ин хш, хш3 зуњур мекунад, интихоби он њолатњое рўй медињад, ки таќрибан дар љараёни амалї шудани хш – и ибтидої ба вуљуд меоянд ва ман сарфањм меравам, ки хоњиши омўхтани забони англисї бо даркњои зерин пурќувват мешаванд:

*) лаззати ќаблї аз он ки ман бо забони англисї китоб хонда метавонам

*)  лаззати ќаблї аз он ки бо намояндагони дигар маданиятњо гуфтугўй карда метавонам, таассурот ва иттилооти нав пайдо менамоям

*) лаззати  ќаблии ќаноатмандии махсус аз он ки ваќти ба хотир гирифтани ягон чизи нав эњсос мекунам.

*) ќаноатмандї аз он ки ман англисиро хубтар медонам (механикї, таркиби мањвкунанда, лаззати ќаблиро камкунанда!)

*) ќаноатмандї аз он ки шояд ман аќќалан каме забон ёд мегирам, ба таври кафолатнок аќкалан ягон натиља ба даст меорам (механикї, таркиби мањвкунанда, лаззати ќаблиро камкунанда!)

 

Дар љониби хоњиши тамрин намудани итминон – 500 ман даркњои зеринро дармеёбам:

*)  лаззати ќаблии њис намудани ин итминони аљоиб ва ДМ –и мушоияткунандањои он

*) лаззати ќаблии озмоишњои нав, кўшишњои нав барои паси сар намудани итминонњои мурда.

*) лаззати ќаблии кашфњои нав

*) лаззати ќаблии таѓйирёбии симои дунё бо сабаби кашфњои нав

*) тарси маѓлубшавї (ман сарфањм намерафтам, ки вай чи ќадар ошкоро ифода шудааст, то он даме, ки онро тањлил накардам)

*) инертсия – хоњиш надоштан барои иваз кардани он чизе, ки гўё бад нест – яъне ќаноатмандї – боз як посбон

*) тарс аз таѓйиротњо – ин посбон низ дар ин љост, ки дар ин љост.

 

Дар натиљаи тањќиќоти мазкур ман пайхас мекунам, ки мањз њамин ѓамгинињо ба он оварда расонд, ки интихоб ба фоидаи хш – и аз худ намудани забони англисї шуд.

Баъдан хоњиши бартараф намудани ѓамгинињо ба фаъолият шурўъ мекунад – ва баъд аз он ки онњо бартараф шудаанд, боз аз сари нав интихоби хш оѓоз мегардад ва маълум мешавад, ки хш тамрин намудани -500 дар ин лањза хеле пурќувваттар аст – ман мањз ба њамин фаъолият шурўъ менамоям ва лаззати  ќаблии – 8 эњсос мекунам.

 

Њамаи ин тасвир хеле вазнин менамояд – аммо фаќат дар оѓоз, ваќте ки шинохт бо кўшиш ба даст меояд, ваќте ки гўё бо тумани фаро расида истода, фаромўшхотирї, бо хоњишњои механикии ба њамааш туф кардам, «њамту бояд зист», мубориза бурда истодаї. Аммо возењият дар бораи он ки «њамту зист» дар ин њолат маънои «ба ѓамгинињо тобеъ шудан» - ро дорад, туро огоњ месозад, ба таназзули навбатї афтидан намемонад.

Тадриљан инертсия (бењаракатї) яктарафа мешавад ва дарёфтани возењияти булўрин дар даркњои худ, њамчунин афзудани шиддати ДМ ва заминаи мунаввар дар ќатори чизњои дигар ба тез – тез шудан ва пурќувват гардидани њолати аљоиби «талотуми возењият» меоварад.

 

07-01-28)  Падидаи «дастгир намудани механикї» (ё «ингибиторкунонии раќобатї»)  - агар њатто хоњиш њамчун фарањбахш бедор мешавад, он гоњ дар љараёни зуњуркунї ва амалишавии минбаъда ба вай ќариб њамеша таркиби механикї омехта мешавад, ки он дар љамъбасти нињої њатто бартарї пайдо карда метавонанд, яъне «дастгир намудани механикї» ба вуљуд меояд. Ин њатто дар амалкунандањои ботаљриба рўй медињад (дар бораи одамони маъмулї њољати гап њам нест) – чунин аст ќувваи одати эњсос кардани хоњишњои механикї (хм), ки дар муддати солњо ва дањсолањо коркард шудааст – њисоботњо ба муаллимон, волидайн, имтињонњо, санљишњо, бањогузорињо, љазо ва ќадрдонињо… ягон чиз хш – ро мисли њамин омўхтанњо ва њифз карданњо мањв намесозад. Масалан, хоњиши як каме аз фанни физика ягон чиз омўхтан хурсандиоварона оѓоз мешавад, аммо њамагї баъди ду даќиќа дар хоњиши мазкур хоњиши ба мардум таассурот бахшидан, эњсос намудани худќаноатмандї, хм- и њар ќадар ки имкон дорад бисёртар омўхтан, њатман дар хотир нигоњ доштани маводи омўхташуда, ташвиш аз фаромўш кардани онњо, хавфи њис намудани ноумедї аз он чизе ки фаромўш намудаї ва ѓайрањо, як чизи асосї мешавад – дањњо мараз мурданивор мечаспанд.

Зимни эњсоси хоњиши шодиомез маќсади асосї – ин ба даст овардани лаззат, эњсоси махфият ва ѓайрањо аз ХУДИ ЉАРАЁНИ омўзиш, аз кўшишњои ба хотир гирифтани чизи хондашуда мебошад. Њамзамон хоњиши ба хотир гирифтан метавонад заъиф, дуюмдараља бошад ва њатто шояд тамоман вуљуд надошта бошад! (дар зимн сифати аз ёд кардан ба таври чашмрас баланд мешавад, нисбат ба оне ки фаќат хм – и танњо ба хотир гирифтан вуљуд дорад).

Назорат аз болои он ки хоњишњои механикї ошкор карда шуда ба хотир гирифта шаванд, ба ин натиљањо меоварад:

*) ба возењият – ин чи гуна хеле оддї нест – эњсос намудан ва амалї кардани мањз хш! Бори хм њамеша махлут мешавад.

*) ба ваљди озод шудан аз хм, ба лаппиши селмонанди ДМ

*) ба зиёдшавии чашмраси шиддат, мустањкамї ва фарањбахш будани хш.

 

07-01-29) Мушахасоти тўфони пурталотум

1) Самимияти тезу тундшуда

2) Хоњиши шигофандаи самимият

3) Ќатъияти дурахшон барои пушти сар намудани кундзењнї, инертї (бењаракат) ва маъмулї будан.

4) Возењияти аќлонии тундшуда

5) Љидду љањди дурахшон ба ДМ, ба озодї аз ѓамгинињо

6) Заминаи пуршиддати лаззат дар ќафаси сина, гулў ва дил, ки ба ќисмњои ба онњо наздики бадан пањн мешавад

7) Эњтимолияти баланди ба вуљуд омадани «аъзошиканињои ширин» дар ќисмњои нави бадан, махсусан дар натиљаи мављњои лаззат

8) тару тозагии дурахшони даркњо

9) Ваќте ки талотум ба нуќтаи баландтарини шиддати худ мерасад, ДМ – и дигар ќариб тамоман нопадид мешаванд, аммо дар зимн возењият мављуд аст, ки онњо мисли замбурўѓњои баъд аз борон мебароянд, ваќте ки шиддати талотум поён мефарояд.

10) Хш гўё тањлил мешаванд, нопадид мегарданд, рањгумзании махсус дар хоњишњо ба вуќўъ меояд – њама чиз бо талотуми возењият фаро гирифта шудааст, њама чиз ба њаво бардошта шудааст ва тавассути гирдбоди сахт омехта мегарданд.

11) Пастравии гирдбод номураттаб рўй медињад ва дар зимн аз аќиби худ саршории пурќувватшудаи зиндагониро боќї мегузорад.

12) Натиљњои тўфони кўтоњмуддати талотум инњо мебошанд:

-*) пурќувват шудани заминаи лаззат

-*) баландшавии сатњи самимият, возењият, ќатъият ва субот

-*) хш сифати ба таври дурахшон ифода ёфтаи «мустањкамї» ва «булўрин» буданро соњиб мешаванд.

-*) ташкил намудани итминон осонтар аст

-*) нооштипазирї ба маъмулият, ќаноатмандї, тирагї пурќуват мешавад: эњсосоти љисмонии дилбењузурї њатто фаќат андеша намудан дар бораи ин њолатњо ба вуљуд меоянд.

Кадоме аз ин натиљањои тўфон дарозмўњлат мешаванд – возењ аст, ки танњо ба амалкунанда вобаста аст.

Тўфони пурталотумї њолати ќаноатмандии мурдаи заминавї, ѓайрисамимї будан ва амсоли инњоро  заъиф месозад ва дар натиља сифати нави зуњуроти даркњо ба вуљуд меоянд, ки онро њамчун «тезу тундшавии даркњо», «андозагирии нави ДМ», гўё ким – кадом ниќоберо, ки мисли айнаки сиёњ дар болои њамаи даркњо, аз он љумла ба болои ДМ низ партофта шуда буд, гирифтанд. Ба ин эњсоси дурахшони тару тозагї мушоият менамояд, яъне ниќоб на танњо ДМ, балки њатто эњсосотро њам кунд менамуд.

 

07-01-30) Муќарарият, ќаноатмандї ва тирагї («МЌТ») баъд аз тўфони талотум њељ гоњ ин ќадар ошкоро нохоњам ва њатто бокароњат буда наметавонад. Ваќте ки тўфон ором мешавад ва њолат тадриљан муќараррарї мешавад, шинохти он осон мегардад, ки дар таркиби даркњои вуљуддошта ин зањр чи ќадар бисёр аст.

Ќувваи бузурги кушандаи тамоми мављудоти зинда МЌТ њар ќадар ки возењ шавад, амалкунанда аз ЊН – и пуршиддат, тезу тунд ва ЗН- и амиќ ба њамон дараља озод мешавад. Ногуфта намонад, ки ба њолати МЌТ,  ЗН – и ќариб ё тамоман ноаёни  ќудратнок ва амиќи хавфи мањрум шудан аз ин ќаноатмандї хос мебошад. Мисоли мувофиќ – њаёти одами аврупоии оддї: тирагии сартосарї, хоњишњои хурди ихтилољии бетартиб, ки дар ў МЌТ- ро мустањкам менамояд ва ЊМ – и мусбати якхеларо љалб мекунад. Тарси заминавии пуршиддати аз даст додани ќаноатмандї баъзан чунон пурзўр мешавад, ки чењра комилан ифодаи аз худ дуркунандаи дарандавори њузнангез пайдо мекунад. Агар ягон чиз ба таври дилхоњ иљро нашавад, тарањум бар худ нисбат ба даркњои дигар бартарї пайдо менамояд. Ва ѓазаб – албатта њамаи инњо ба парвариш намудани нороњатї ва хашму ѓазабњое, ки ѓамхорона дар ниќоби табассумњои тоќатфарсои боодобона ва нозеб пинњон карда шудаанд, меоварад. Ва кундзењнї. Андеша – гўё чархе мебошад, ки бидуни бор давр мезанад (масалан, ба хотири њамту сўњбат намудан, то ин ки аз зиќќї њалок нашавї).

Агар заъиф шудани ЊН мисли натиљаи амалия ба вуљуд меояд, он гоњ дар ин мавќеъ низ амалкунанда ногузир ба замини ботлоќии фурўкашандаи МЌТ меафтад, гарчанде ки ин ба таври равшан ба мисли њолатњои афтидани одам ба ЊН дар натиљаи њолатњо дурахшон нест. Ва – ѓайр аз ин – дар амалкунанда хоњиши самимият, љидду љањд ба ДМ, таљрибаи пушти сар намудани таназзулњо мављуд аст, барои њамин њам вай метавонад, ки на танњо МЌТ- њои фурўрезандаро шиносад, балки бо онњо самаранок мубориза барад.

 

07-01-31)  Манипулятсияи худ ба худи итминон дар асоси њамон таъсири диндорї, тамоюлнокии боисрор ва хурофотњо ќарор дорад, ки диндоронро ба худ љалб менамояд. Дар њалќаи одамони боитминон, масалан, дар бораи вуљуд доштани «худо», амалї намудани хоњиши итминон доштани худро  дар бораи мављудияти вай осон аст. Ин таљриба машњур аст - озмудашаванда (нафаре, дар бораи таљрибаи бо вай гузаронида шудаистода  чизе намедонад) дар њалќаи одамони ба вай ношинос меафтад ва онњо боисрору боварї талќин менамуданд, ки санги дар назди онњо хобида сиёњ аст (њар чанд ки санг сафед буд). Озмудашаванда таќрибан 10 даќиќа аз рўи одати махлуќии итминони худ муќобилият намуд, аммо билахира розї шуд ва нобоварона бошад њам ба њар њол тасдиќ менамуд, ки санг дар њаќиќат сиёњ аст. Дар бораи хурофотњо њољати сухан гуфтан њам намемонад.

Дар мисоли «платсебо» (доруи сунъї, ки ба инсон таъсири равонї мерасонад) мо медонем, ки итминон ба вай ба инсон чи ќадар таъсири бузург мерасонад: бемор бо итминон дар бораи он ки вай доруи нави таъсирнок истеъмол менамояд, на танњо аз дарди сар, балки аз дигар маризињои љиддї табобат ёфта метавонад. Њол он ки дар њабњои дору ягон намуди моддањои таъсирнок тамоман мављуд нест. Аз ин ва мисолњои дигари ба осонї њосилшаванда фањмо аст ки њатто итминони механикї ба одам таъсири бузург ва баъзан таъсири муайянкунанда мерасонад. Масалан, агар тасаввуроти диндор дар бораи «худо» чунин аст, ки «худо» ўро муњофизат мекунад, натиљаи он эњсоси баланди итминон, дар муњофизат будан мешавад. Одам ба атрофиён таассуроти бештар фоиданок мебахшад, пушти сар намудани шармгинї, тањдидњои беасос осонтар мешавад ва пурра ба њамин тариќ дар муќоиса бо  адами итминонї,  бо эњтимолияти баланд натиљањои дилхоњ ба даст меорад. Азбаски ин итминон механикї аст, вай аз ќафои худ оќибатњои ѓайридилхоњро њам ба бор меорад – масалан, дар њамон одам боз метавонад чунин тасаввурот дар бораи «худо» вуљуд дошта бошад, ки вай доимо ўро назора мекунад (љараёни фикр метавонад чунин бошад: «ба таври дигар ў манро чї гуна муњофизат намуд, агар манро назора намекард»). Натиља – эњсоси шарм, тарс аз муносибати номатлуби «худо», тарс аз љазо, эњсоси доимо тањти назора будан, фалаљии хоњишњо, њукмронии хоњишњои механикии мувофиќи «фармудањои  худо» амал намудан ва амсоли инњо.

Амалкунанда дар муќоиса аз одами дар ѓамгинињо фурўрафта бо имконияти камназир ва њайратангези на танњо озодона (яъне мувофиќи хоњиши шодиомез) эњсос намудани ЊН – ро  ќатъ намудан ва шурўъ кардани эњсоси ДМ – ро соњиб аст, балки метавонад як хоњишро ба хоњиши дигар иваз намояд. Танњо бо сабаби он ки дар вай  чунин хоњиш вуљуд дорад ва бо сабаби он ки ў бо тамринњои пай дар пай дар худ чунин малакањои идора кардани итминонро коркард мекунад.

 

07-01-32) Дипазони њолатњо - дар онњо одам дар муддати њамин  ќадар тўлоние ќарор дорад, ки ба вай одат мекунад ва ин њолатњоро  ў «дар њудуди меъёр» мешуморад, меъёрро њамчун «маљро» ифода мекунам.

То он даме ки одам дар маљро ќарор дорад, вай гоњ – гоњ бо лапишњои аниќ њолати берун аз онро эњсос мекунад. Бо истилоњи «соњили рост» маљмўи њолатњоеро, ки њиссаи ДМ нисбат ба њолати маъмулї баръало хеле зиёд аст ифода менамоям. Бо ибораи «соњили чап» маљмўи њолатњоеро, ки дар он њиссаи ЊН баландтар аст ифода мекунам.

Ваќте ки лаппишњои ДМ ба вуљуд меоянд, дар лањзаи эњсос шудани онњо лаззат аз зиндагї њамчун фавќулодда пуршиддат ва дурахшон шинохта мешавад ва дар оянд хотира бар бораи ДМ мисли њолатњои хеле љолиб боќї мемонад. Яъне, ман ин ДМ- ро дар шакли заъиф њис намоям, љолиб будани онро эњсос кунам ва шиносам, вале азбаски вай бо тимсолњои њолати гузашта мушоият мешавад ва онњо бо њамин тариќ фермент, омили мунаввар барои ДМ ба шумор мераванд, ман инро «ба хотироварии ДМ» меномам. Њамин тариќ, истилоњи «эњсос намудани ДМ» ва истилоњи «ба хотир овардани ДМ» њамон як чизро ифода мекунанд – ман њозир ДМ – ро эњсос карда истодаам. Фарќ танњо дар он аст, ки дар њолати дуюм хотирањо бар бораи ким – кадом њолат, ки вай омили мунаввар мебошад, равшан фарќ карда мешавад.

Лапишњои ДМ – и худ ба худ ба вуљуд омада+ лапишњои ДМ, њолатњои њамоњангкунандаи тавассути хотирањо тавлидшударо, «омили љидду љањд» (ОЉЉ) меномам. Ваќте ки њиссаи ОЉЉ дар маљмўи умумии даркњо кам аст, он гоњ одам њолати «ќаноатмандиро» аз сар мегузаронад. Агар илова бар ин лапишњои ЊН низ зуд – зуд ба амал оянд ва/ё ЗН пурќувват шавад, њолати «ѓайриќаноатмандї» ба вуљуд меояд. Ќаноатмандї њолати собит нест ва ў њамеша ба тарафи ѓайриќаноатмандї  эњсоси майлон дорад.

Ваќте ки њиссаи ОЉЉ афзоиш меёбад, ќарор доштан дар маљро аз «ќаноатмандї» ба «муќаррарият», «тирагї» мубаддал мешавад, яъне лапишњои ДМ њар ќадар зиёд бошад, ќабул нагардидани њолатњои ќаноатмандї низ њамон ќадар зиёд аст ва ман ўро њамчун тирагї, мисли муќаррариятї мурда шинохтанро шурўъ менамоям. Масалан – ту дар ваќтњои охир як њафтаи пурра ба тарзи маъмулї зиндагонї карда истодаї ва њамаи ин  туро комилан ќаноатманд мекунад, ту ќаноатмандї њис мекунї. Њафтаи дигар, рўзи чањоршанбе баногоњ ту љўшу хурўши ДМ, кашфњо ва хоњишњои шодиомезро эњсос намудї. Рўзи панљшанбе бедор шудї ва боз њама чиз маъмулї аст – воќеъањо айнан мисли рўзњои пеш љараён доранд, њама чиз айнан монанди пешина, ѓайр аз як чиз – ќаноатмандии заъиф, ту ба ќайд мегирї а) тирагї ва б) хоњиши таѓйир додани њолати мазкур, ноил шудан ба њолатњои нисбатан љолибтар.

 

         Дар њолатњои муќаррарї ду хоњишро фарќ намудан мумкин аст:

а) хоњиши он ки муќаррарият ќатъ шавад, яъне «хоњиши гурехтан»

б) њоњиши он ки ДМ зиёд бошанд, яъне «хоњиши саъй намудан ба ДМ». Хоњиши гурехтан ѓолибан бо хоњишњои механикї ва ЊН мушоият мешаванд. Хоњиши саъй намудан фаќат бо ДМ ва хоњишњои шодиомези дигар мушоият мегарданд.

 

         Маљро њар ќадар ки дар тарафи рост ќарор дошта бошад, дар вай зимни зиёдшавии њиссаи ОЉЉ, њамон ќадар «гурехтан аз азобкашињо» камтар ба вуљуд меояд ва њамон ќадар  зиёдтар «хоњиши саъй намудан ба ДМ» пайдо мешавад. Њангоми вуљуд доштани заминаи мунаввари доимї њам муќаррарият ва њам хоњиши «гурехтан аз азобњо»,  њамчунин ЊН – мушоияткунандаи онњо тамоман вуљуд надоранд.  – фаќат кашиш ба пеш, ба сўи ДМ, ба сўи кашфњои нав ва ба саёњат мављуд аст.

      Њамин тавр, амалкунанда монанди чилпо њаракат мекунад – замоне, ки тамоми бадани вай дар васат истодааст, панљањои пеши ў ба пеш кашида мешаванд, панљањои аќиб бошанд, аз ќафо кашола мешаванд, илова бар ин вай доимо дар байни се хати њолатњо љой иваз мекунад – ќаноатмандї (шартан «хати мобайни њолатњо»), муќаррарият ва љидду љањд. Возењият дар ин бора замоне  ба вуљуд меояд, ки амалкунанда маротибањои зиёде аз як њолат ба њолатњои дигар љой иваз менамояд ва ин ба ў имконият фароњам месозад, то мавќеи худро дуруст бањогузорї кунад, амалияњои самарабахштарро интихоб намояд.

 

         07-01-33) Баъзан фаќат ба хотир овардани мављудияти ДМ, ё имконияти дар њоли њозир эњсос намудани онњо кофї аст, ки дар њамон лањза хоњиши шодиомези њис кардани ДМ ва худи онњо ба вуљуд меояд. Њамин гуна дараљаи баланди њассос будан ба омилњои мунавварро бо ибораи «сифр-аксуламал» ифода менамоем. Маљро њар ќадар росттар бошад, њиссаи њолатњое, ки њангоми мављуд будани онњо сифр- аксуламал имконпазир мебошад, њамон ќадар зиёдтар аст. Чунин њолатњо њамчун доимї тавсиф мешаванд, бигузор бо заминаи мунаввари равшан ифода нашуда бошад њам. Чунин њолатро њамчун «сифр-њолат» (сифр-њ) ифода мекунем. Ин истилоњро ман барои он интихоб намудам, ки, лањзае, ки ЗМ доимї мешавад - ин нуќтаи сингулярї будан аст, яъне ин чунин лањза мебошад, ки бисёре аз ќоидањои дунёи ба мо маълум набудаи тавассути  ЊН шаддашуда амалњои худро ќатъ мекунанд, ваќте ки бисёре аз ќоидањои ба мо маълум, ќонуниятњо, тарзњои муњокимаронї ва амалкунї бемаънї мешаванд. Нуќтаи сингулярї будан, ин – агар бо тимсол бигўем – нуќтаи гузариш дар байни дунёњо мебошад. Онњо чунон аз њамдигар фарќ мекунанд, ки барои мо барои тавир кардани кашфњои ба вуљудоянда забони нав зарур аст.

         Дар сифр-њ амалияи «ќабатбандї» имконпазир аст. Амалия аз он иборат аст, ки чунин зуд-зуд бозгардонии диќќат (БД) ба омилњои мунаввар (ОмМ) татбиќ мешавад, ки дар натиља заминаи мунаввари (ЗМ) доимии равшан ба вуљуд меояд. Баъд аз он ки вай устувор мешавад барои ин заминаи мунаввар омилњои мунавварро дертару дертар тањрик (фаъол намудан, ба кор даровардан) намудан мумкин аст. Фазае, ки дар он ман поён фаровардани басомади БД- ро ба ОмМ  оѓоз карда метавонам – дар зимн бидуни он ки сарењияти ЗМ кам шавад – «фазаи ќабатбандї» меномам. Дар фазаи ќабатбандї ман тавлиди ЗМ-и дигарро шурўъ карда метавонам ва лапишњои ДМ+њамоњангї бо ЗМ- и ибтидоии дар зимни ба вуљудоянда билахира ба эљод шудани ЗМ меоварад, ки он гўё ба ќабати якум мечаспад, ба вай муштаракан ворид мешавад, аммо ба ин нигоњ накарда ба таври сарењ фарќ карда меистад.

         Албатта аз њама тарзи осони тамрин кардани ќабатбандї – ин воќеъ гардидан дар вазъияте мебошад, ки дар атрофии ту теъдоди барзиёди ДМ барои ДМ – и гуногун мављуд аст. Масалан,њангоми саёњат ба Њимолой дар ту бо осонї метавонад, ки заминаи ваљд, лаззати ќаблї, саёњати беохир ба вуљуд ояд, ба болои вай бо осонї заминаи эњсоси зебої ба болои ин бошад њусни таваљљўњ ё вафодорї ба фўкњои Замин ва ѓайрањо ќабатбандї мегардад. Фањмо аст, ки дар шароити шањр ОмМ кам бошад њам, ба њар њол онњоро ба теъдоди кофї ташкил кардан мумкин аст. Бе дарназардошти он ки худи камии ОмМ метавонад  ОмМ ба субот, ќатъият, вафодорї ва ѓайрањо шавад ва ин дар навбати худ ба он оварда мерасонад, ки даркњои пешинаи беањамият ба мубаддалшавї ба ОмМ оѓоз менамоянд.  Њангоми амалияи ќабатбандї пеш аз тавлид намудани ЗМ – дигар, ноил шудан ба фарќи сарењи доимии як ЗМ мувофиќи маќсад аст. Њамчунин сарењона фарќ кардани њар дуи пешина пеш аз он ки сеюмї ќабатбандї шавад – он гоњ самараи ин амалия махсусан равшан мешавад.

 

         Одам шумораи зиёди тобишњои андўњро эњсос менамояд. Эњсоси зебої бошад оё ин њам њамон як чиз нест, ки новобаста ба он ки вай аз дарки як дарахт ба вуљуд омад ё аз дарахти дигар, ё аз дарки њайвон ва ё амсоли инњо? Оё мо бо ин тарз - ЊН – ро бартараф карда истода дар зимн эњсос кардани ДМ – ро шурўъ мекунем -  худро коста (камбаѓал) намекунем? Чунин андеша ба сари њар одаме, ки дар вай таљрибаи ДМ ночиз аст, омада метавонад. Ваќте ки эњсоси зебої пуршиддат ва тўлонї мешавад, он гоњ таљрибаи тобишњои сершумор доштани вай низ ба вуљуд меояд. Ба дарахт менигарї – эњсоси зебої ба вуљуд меояд. Нигоњи худро ба дарахти дигар, ба шохча, ба сабза, алаф, кўлмак, кўлмаки пањлўи он мегардонї – аз тамоми инњо тобиши дигар ба вуљуд меояд. Бо даркњои мунаввари дигар низ айнан њамин чиз рўй медињад.

         Агар бо заминаи як ДМ ман заминаи ДМ и дигарро ќабатгузорї намоям, чунин ќабатбандї «дуфазагї» ном дорад.  Агар ба заминаи эњсоси зебоии як тобиш (масалан, њамоне, ки аз тамошои сутуни дарахт дар њамин лањза ба вуљуд меояд) ман эњсоси зебоии тобиши дигарро ќабатгузорї мекунам (масалан, њамоне, ки аз тамошои шохчањои фахшудаи дарахт дар њамин лањза ба

         Фарќи калон мављуд аст – ба таври вуљуд меояд), он гоњ чунин ќабатбандї «якфаза» номида мешавад. Боз мисоли дигари ќабатбандии якфаза – лаззати ќаблии заминавии хониши китоби аљиб + лаззати ќаблии заминавии саёхати оянда.оддї амалї кардани хоњиши шодиомез (хш), ё амалї намудани он дар ягон заминаи мунаввар. Дар њолати дуюм:

         *) эњсоси саршор будани зиндагонї бисёкарата пуршиддат аст.

         *) хоњишњои механикї хм ќариб омехта намешаванд – эњтимоли тадриљан љойивазкунии хш ба хм фавќулодда кам мегардад.

         *) алангањои худ ба худи ДМ ба таври чашмрас тез-тез мешаванд.

         *) «эњсосњои љисмонї» (ЭЉ) пурќувват мешаванд, дар навбати аввал эњсоси лаззат.

         Чунин тарзи амалї гардидани хш «каталитикї» номида мешавад, яъне ЗМ дар наќши катализатор бозї мекунад.

 

         Баъд аз чанд лањзае, ба њамдигар таъсиррасонии ЗМ (метавонанд дуфаза ё якфаза ё умуман якхела бошанд) ва хоњишњои шодиомези амалишаванда њамин хел мешаванд, ки ќариб њар як амали иљрошаванда гўё «алангаи» ин ЗМ – ро шамол медода  бошад. Илова бар ин ЭЉ махсусан равшан ва гуногун мешаванд. Эњсоси лаззат метавонад, ки аз маркази ќафаси сина шорида истода, ба њадди тоќатфарсо расад, унсурњои эњсосњое ба ќайд гирифта мешаванд, ки ман онњоро «таѓйирёбии љисмонї» меномам, лапишњои худ ба худи ДМ – и гуногун бештар шўълазании раъдро ба хотир меоранд.Чунин лањзаи тарма зиёдшавии њамоњангии њаракатњоро оид ба амалїнамудани хш ва ЗМ «сифр-реаксияи занљирї» (СРЗ) номида мешавад.

 

         07-01-34) Дар њама гуна тањќиќот се давраро људо кардан мумкин аст:

1) «Харгўш карам мекорад». Таркиби даркњо:

*) Лаззати ќаблии тањќиќот

*) Итминон дар бораи он ки ман тањќиќот мегузаронам ва натиљањо ба даст меоянд.

*) Тантанаи ногузирии гирифтани натиљањо, ихтироъи кашфњо.

*) Суботи бидуни саросемагї (тимсоли њамоњангикунанда: њуљраи хурдакак дар ким кадом саёњат дар ќўњњо ё дар љазира – бо ашёи камтарин, табиати ором дар атроф, одам ќадам ба ќадам тањќиќоти худро гузаронида истодааст)

*) Бепарвої 

 

2.) «Харгўш хоки љўяро тўп мекунад»  Таркиби даркњо:

*) Бозгардонии зуд-зуди диќќат ба объекти тањќиќшаванда.

*) Дахолати на он ќадар зиёд ба объекти тањќиќшаванда, таъсири ќувваи миёна ва кам.

*) Ба ќайд гирифтани таѓйиротњои мушоњидашаванда дар характери зуњуроти гурўњи даркњои тањќиќшаванда.

 

3) «Харгўш навдањои сабзидаро об дода онњоро бўй мекашад». Таркиби даркњо:

*)  Баќайдгирии ќонуниятњои ошкоршуда, возењиятњои худ ба худ, хулоса ва пешнињодњо – идома додани љамъоварии маълумотњо ва системакунонии онњо

*) Љорї намудани истилоњоти зарурии ифодакунандаи гурўњи даркњо, љараёнњо, ќонуниятњо ва ѓайрањо.

*) Муайянсозии ќаблии самтњои эњтимолии тўфонњои оянда, амалияњои расмї.

 

07-01-35) Пушти сар намудани се посбони аввалин – дар муќоиса кори осон аст, чунки онњо ошкоро дар сари роњи ДМ истодаанд ва он чиз моњиятан бештар муњим аст – ин ба ќаноатмандї – ба њолати хуб шинос ва љолиб (дар заминаи ЊН ва ЗН – зуд-зуд ба вуљудоянда). Пушти сар намудани ќаноатмандї њатто то он ваќте наметавонад љиддї оѓоз шавад, ки субот ва хш пурќуввати ДМ ташкил шуда бошад – ин њолат бошад ба андозаи саршор шудани  ќаноатмандї, зањролудшавии  ѓайриќаноатмандї ва ташвиши ногузир ўро мушоияткунанда рўй медињад. Њамин ки ЗН заъифтар мешаванд, теъдоди лапишњои ЗМ ва ДМ зиёд мешаванд ќаноатмандї зуд фаро мерасад. Инро бо осонї фањмонидан мумкин аст –алангаи зуд – зуди ДМ ва ЗМ баЊН зарбаи сахт мерасонанд. Маљро ба тарафи рост љой иваз мекунад ва мутобиќан пеш аз њама њиссаи он њолате зиёд мешавад, ки дар њолати адами ЊН ва ЗН, яъне – ќаноатмандї, бештар маъмулї њастанд. Барои њамин ба худ њисобот додан мувофиќи маќсад аст, ки баъд аз кўшишњои муњим  - бигузор вай амалияњои расмї ё тавлиди мустаќими ДМ бошад –зиёдшавии ќаноатмандї ва хоњиши эњсос кардани ќаноатмандии азсаргузаронии ќаноатмандї зуд ба ќайд гирифта хоњад шуд. Возењият дар бораи вуљуд доштани чунин механизм имконият медињад, ки саросема нашавї ва баногоњ аз онњо дар ѓафлат намонї. Шинохтани ин механизм худ ба худ вайро аллакай заъиф месозад, аллакай ба пайдо шудани хш – и пушти сар намудани он оварда мерасонад – бо сабаби он ки фарќкунонї (шинохтан) бо ДМ њамоњангї менамояд. Афзуншавии њаљми (яъне басомад, тўлоният, шиддатнокї) ДМ ва ЗМ ба он оварда мерасонад, ки ќаноатмандї тез – тез ба вуљуд меояд (фањмост, ки фаќат њамон ваќтњое ки ЗМ ва ДМ нест). Ин комилан фањмост, охир ќаноатмандї чунин зањре мисли ЗН ва ЊН намебошад, яъне куллан зимни ќаноатмандї њолат барои одам нисбат ба эњсос кардани ЊН бештар гуворо мешавад. Ин самараи ногањонї медињад, – азбаски ЗН ва ЊН хеле ногувор мебошанд, дар партави онњо ќаноатмандї хеле гуворо менамояд ва хш – и ДМ чунин маъюсона нестанд. Бештар, барои он ки ќаноатмандї мисли ЊН зањри ќаттол намебошад. Ќаноатмандї бо хамираи часпаку ёзандаи бўи ѓализу гарангкунанда дошта шабоњат дорад. Њатто хш- и ДМ – и бештар заъиф дар шароитњои ќаноатмандї тезтар ба ДМ меоварад ва ДМ бештар мустањкам мебошанд, аз онњо ба осонї ЗМ ба вуљуд меояд. Муддати тўлонї дар ЗМ ќарор доштан шавќовар аст. Алангаи ДМ яке аз паси дигар меоянд, дар навбати худ шиддати ЗМ пурќувват мегардад. Аѓлаб ЭЉМ (эњсоси љисмонии мунаввар) ба вуљуд меоянд. Хоњишњои шодиомез ба мушоият шудан бо лапишњои роњат [бо эњсосњо] ва лаззат шурўъ мекунанд. Ќаноатмандии тўлонї магар њамин тавр аз сар гузаронида мешавад? Не. Дар асл, дуру дароз дар ќаноатмандї ќарор доштан имконнопазир будааст:

1) аввалан, он вазъиятњо фаъолият, ки эњсос намудани ќаноатмандиро таъмин месозанд, њамеша тањти хатари садњо омилњои гуногун ќарор доранд. Тамоми дунё ва  даркњои хусусї низ хатари доимии ќаноатмандиро доро мебошанд.

2) дуюм, он вазъиятњои фаъолият, ки на чандон пештар, ки каме пештар ба ќаноатмандї оварда мерасонд, хеле зуд ќаноатбахш будани худро ќатъ менамоянд. Лапишњои норозигї (ќаноатмандї) ё мушшавашї њатто зимни бетаѓйир будани муњити атроф ба зиёдшавї шурўъ мекунад.

3) сеюм, - ногузир сершавии аз њад зиёд ва залилии  дањшатноки ќаноатмандї ба вуљуд меояд. Њатто агар ту пули зиёд, муошират, дилхушињо, ѓизо ва ѓайрањо дошта бошї њам, залили монанди ногузир будани ивазшавии шабу рўз туро дармеёбад. Ин одамро ба мусобиќаи ќатънашаванда барои тезу тунд кардани даркњо гирифтор менамояд, аммо њолати ќаноатмандї дуртару дуртар мелаѓжад ва дар нињоят ба љарии бетаги ЊН – и  пуршиддат меафтад.

Барои ѓарќ нашудан дар ЊН, одами хоњиши ќаноатмандии зиёд ва хоњиши ДМ – и хеле кам њискунанда ба хулоса меояд, ки саъйю кўшишњо зарур мебошанд, баъдан дар вай чунин хоњиш ба вуљуд меояд: хоњиши аќќалан гоњ-гоњ иљро намудани кўшиши тавлиди ДМ ва дар њадди имкон бенуќсон бартараф намудани ЊН. Пайдо шудани чунин хоњиш ќадами аввалин ба сўи озодї аз ќаноатмандї мебошад.

Хоњиши ба хотир овардан дар бораи ДМ-ро дар њолатњое, ки ќаноатмандї мављуд аст «эзорсурхак» меномам. Маълум аст, эзорсурхакњо намудњои гуногун мешавандJ

 

«Хш-и таѓйир ёфтан» - ин хоњиши шодиомези эњсос намудани на он њолатњоест, ки маъмулан њис менамоям, балки он њолатњоест, ки ман гоњ- гоњ эњсос мекунам ва зимни онњо даркњои љолиб бештаранд: кайфияти бештар, лаззатњо, саршории зиндагї, таваљљўњ, лаззати ќаблї ва ѓайрањо. Яъне  дар асл њама гуна хш-и таѓйир ёфтан барои амалкунандаи АРР – ин хш-и эњсос намудани њаљми бузурги ДМ, ё умумитар гўем, ин хш-и эњсос кардани њолатњое, ки дар онњо њаљмибузурги ДМ њис карда мешаванд. Масалан, хоњиши рафтан ба трек ба Њимолойро ман ба хоњиши таѓйир ёфтан мансуб мекунам, агар ин хоњиши трек њангоми лаззати ќаблии њамон ДМ ба вуљуд ояд, ки онњо дар вай ба вуљуд хоњанд омад.

Хоњиши шодиомези таѓйир ёфтан метавонад, ки ТАНЊО дар натиљаи лаззати ќаблї пайдо шавад. Тавассути тарс, хоњиши молик шуда, хоњиши таассурот бахшидан ба одамон ва ѓайрањо метавонад, ки танњо хоњиши механикии таѓйир додани даркњо пайдо карда шавад. Хм таѓйирњо низ ба таѓйиротњо оварда метавонад, аммо онњо устувор набуда зуд нопадид мешаванд. Онњо ба зуњуроти хш-и таѓйиротњо намеоранд, бо пасравии амиќи ногузир, бечорагї ва пирї тамом мешаванд.

Њамин тариќ, вазифаи «таѓйир ёфтан» ба њал шудани вазифаи «муваффаќ шудан ба зуњуроти хш-и таѓйир ёфтани нисбатан тозатар ва босуботтар» меоварад, ки он дар навбати худ ин маънои тавлид шудани лаззати ќаблї ва њамчунин ташкил шудани шароитњо мебошад, ки дар онњо тавлид намудани лаззати ќаблї осонтар аст.

 

Тањќиќоти ќаноатмандї ба зуњуроти хш-и таѓйир ёфтан меоварад. Мехоњам таъкид кунам, ки ин худ ба худ падидаи аљоиб аст. Далели мављуд будани чунин падидаро ба асоси гипотеза дар бораи «кўшиши азалї ба ДМ» гузоштан мумкин аст. Тимсоли њамоњангкунанда – сагобї, ки панљањои ў дар обсабзањо дармондаанд. Сагобии дармонда дар як љо рост истодааст ва њаракат карда наметавонад. Аммо агар вай ба нигаристан ба њолати худ шурўъ кунад, панљањои худро паи њамдигар озод намояд он гоњ об ўро бо љараёни худ гирифта мебарад. Агар дар њар як бор сагобї панљаи худро аз об кашидан гирад, љараёни об вайро фаќат ба њамон  як самт кашидан мегирад. Маълум мешавад, ки дар бораи мављуд будани љараён асос мављуд аст. Дар ин љо низ мо бо чунин падидаи монанд бархўрд мекунем: дар њар маротибае, ки ман мехоњам фаќат ќанотмандиии худро ба тањќиќ намудан оѓоз кунам, ДМ ба вуљуд меоянд, ё њадди аќќал хш-и таѓирёбї ба вуљуд меояд. Агар ман фаќат  ба тањќиќ намудани ЊН-е, ки дар айни замон эњсос карда истодаам шурўъ намоям, масалан таѓйир додани њолат ва нигаристан ба он ки ЊН чи гуна таѓйир меёбад ва ѓайрањо, он гоњ шиддати ЊН паст мешавад, лапишњои ќаноатмандї ё ДМ ба вуљуд меоянд. Агар ман ДМ- и эњсос  шудаистода тањќиќ намоям, онњо пурќувват гардида амиќ мешаванд, кашфњои нав ба вуљуд меоянд. Яъне дар кадом њолате ки ман набошам – аз ЊН то ДМ, тањќиќи ин њолат манро ба њолати «ба рост» меѓељонад, яъне ба њамон самте, ки дар он љо ДМ ё равшан аст, ё эњтимолияти ба вуљуд омадани онњо баланд аст. Дар асоси ин тахмине њосил кардан мумкин аст, ки дили њама гуна инсондўст ва одами ба «оѓози хуб» эътиќодкунандаро гарм мекунад: њама гуна одам имконияти модарзодии  (танњо имконият!) эњсос намудани кўшиш ба ДМ-ро дорад. Ин имконият бо ѓамгинињо фурў нишонда шудаанд. Њамин тариќ, ЊАМА ГУНА амалњои  ба мушоњида, тањќиќ намудани даркњои худ нигаронидашуда эњтимолияти онро, ки одам ба тарафи «рост» меѓељад афзун менамояд. ЊАМА ГУНА маљмўи амалњои одамро ба мушоњида ва тањќиќи њолатњои худ њавасмандкунанда метавонад «пешќадам» (прогрессивї) номида шавад. Агар тањти калимаи «пешќадам» њаракати одам ба ДМ, ё аќќалан ба зиёдшавии эњтимолияти эњсос кардани ДМ фањмида шавад.