Ба саіифаи аслњ

Роі ба сўи Шуури Пок

 

Маїмўаи маѕолаіо 01

 

(Маѕолаіо 001 - 100)

 

0014. Силовсин:

«Консепсия: зиндагњ – манбаъи ногузири азобіо».

 

Имрўз гўё дар кафи даст истода бошад, дидам, ки дар ман эътиѕоде мавїудаст, ки зиндагњ – ин азобкашњ мебошад, ин як чизи сангинест ва дар вай барои шодию хурсандњ їой нест. Консепсияи мазкур чунон чуѕур хобидааст, ки ман ба он тамоман сарфаім намерафтам, охир, агар аз ман пурсанд, ман албатта мегўям, ки азобкашњ як чизи даішатноке мебошад. Дар зиндагњ бошад, шодию фараі хеле зиёд аст,ба шарте ки мо аз вай ІН ва љамгиниіои дигарро бартараф созем. Мана іамин аст, маккории консепсия. Гўё їараёни чуѕури зериобии ба чашм ноаён аст. Вай самти іаракат, «маззаи» зиндагии туро муайян мекунад, іол он ки дар сатіи болоњ, об метавонад ба самти муѕобил іаракат кунад. Консепсия дар бораи он ки зиндагњ новобаста ба іеї чиз, худаш як азобу шиканїа аст, манро дар ибтидо гирифтори іама гуна шиканїаіо ва іатто їустуїўйкунандаи азобу шиканїаіои мазкур мекунад. Умуман ман худам азобу шиканїаіои мазкурро интихоб мекунам, чунки итминони комил дорам, ки бояд іамин тавр бошад. Калимаіои мазкур хеле содда мебошанд ва ман бори аввал нест, ки ба ин сарфаім меравам, аммо дар іар як маротиба вай барои ман мисли як кашфиёт мебошад – їин занад, охир ман ХУДАМ ХУДАМРО АЗОБ МЕДИІАМ! Ифодаи олиїанобе мавїуд аст – «азобкашиіоро интихоб кардан». Ин маіз іамин тавр аст. Мо маіз азобіои мазкурро ѕабул мекунем ва ихтиёрњ худро ба дасти азобу шиканїаіои мазкур месупорем. «Мо» мегўям, чунки дар атрофи худ айнан іамин тавр одамони дар азоб гирифтор бударо мебинам, бори сангини зиндагиро (дигар хел гуфтан имконнопазир аст) бар дўш доранд. Аз куїо мефаімњ, ки зиндагњ азобу шиканїакашњ нест, агар дар гирду атрофат іама сарсон мебошанд. Чњ тавр зиндагњ барои касе осон нест.

Агар ман ІН – ро як ѕисми таркибњ ва ѕонунии зиндагњ шуморам, албатта бо вай мубориза бурдан љайри имкон аст. Маълум мешавад, ки таніо худи ман ба вай іуѕуѕњ вуїуд доштанро медиіам. Ба іамин маънњ ман ба зиндагии худ назар кардам ва дар іайрат афтодам. Субіи ман: ман бояд аз хоб хезам, ба ким-куїое равам, ким-кадом кореро анїом диіам. Агар ман «бояд» кореро кунам, ин маънои азоб кашиданро дорад. Аммо ман эісос мекунам, ки бояд іатман кореро бикунам, ман наметавонам, ки аз касе муттаіам бошам. Барои іамин, дилсардона бошад іам, пўстини љуломиро мепўшам. Љуломе ки дар назди іама ѕарздор мебошад. Баъдан кор – айнан іамин тавр аст. Ман іис мекунам, ки дар он їо аз іама ѕарздор іастам. Аз іама муіимаш бояд кор кунам (дар айни замон фаромўш мекунам, ки іамин чиз ба ман чњ зарурият дорад, оё ин ба ман имконияти ба даст овардани чизе медиіад, то ин ки хоіишіои шодиомези худро амалњ карда, ѕаноатмандњ ба даст биёрам? – дар бораи ѕаноатмандњ ё шодњ дар ин ваѕт касе ба гўшаих отир іам намеорад). Кори интихоб кардаи ман низ маіз корест, ки ба ман теъдоди бешумори хавотириіо эїод мекунад. Ман дар вазифаи муіосиб кор мекунам. Агар касе намедонад, ки дар Руссия муіосиб будан чњ маънњ дорад шарі медиіам: ин маънои амалан іар рўз ѕурбонии таљйир дода шудани ѕонунгузорњ, иїроиши іатмии талаботи тамоман бемаънии маѕомоти андоз ва ташкилотіои дигар мебошад. Чунин эісос мешавад, ки кори мазкур барои одамони тамоюли љуломњ ва мазохистњ дошта офарида шудааст. Одамоне, ки аз таіѕири іамешагии іама лаззат дарёфт мекунанд. Іол он ки дар іама гуна кори дигар низ їойіоеро дарёфт карда, азоб кашидан мумкин аст ва ман инро бомуваффаѕият аз сар гузаронидаам. Чњ тавре ки мегўянд, «агар хоіиш мавїуд бошад». Ба назарам, іатто іангоми мавїуд будани интихоб, ман іолатіоеро интихоб мекунам, ки дар оніо бояд бисёртар азоб кашам.

Ман имрўз тавонистам, ки аз ІН даст кашам. Ин хеле осон аст – ман іамту аз азобкашиіо даст мекашам. Барои иїро кардани кори мазкур іатто саъю кўшиши зиёд талаб карда намешавад. Ман азоб мекашам ва аз худ мепурсам – «барои чњ?». Пештар ман намефаімидам, ки ман инро ба кадом андоза намехоіам ва зиндагњ бояд хеле сангину вазнин бошад, эътиѕоди амиѕи ман буд. Дар ин їо бошад, іама фаімост – барои чњ азоб мекашњ? – мефаімам, ки барои іеї чиз ва дар натиїа тамоми азобіо нопадид мешаванд. Охир, ин чњ тавр осон аст, іеї ором шуда наметавонам. Ба худам ба воситаи оина назар кардам ва одами тамоман дигарро дарёфтам. Охир, ягон хусусияти чеіра таљйир наёфтааст, аммо дар оина чеіраи зебои пурѕувватеро дида истодаам. Зебо будан низ хеле осон аст.

Дар зери консепсия чунин «чуѕурњ» кандан љайриимкон мебуд, ба шарте ки то ин дам ман барои мустаѕиман бартараф сохтани ІН саъю кўшиши зиёде ба харї намедодам. Ва ба ин восита дар оніо тирезачаи муваѕѕатие, ки аз он возеіият ворид мегардид, боз намекардам. Ин маънои онро надорад, ки акнун ман аз ІН-и мазкур озод іастам, чунки одати механикии вайро эісос кардан боѕњ мемонад, ки аздусар вайро бо саъю кўшиши мустаѕим бартараф кардан лозим меояд, то ин ки одати нави эісос кардани ІН-и мазкур пайдо нашавад.Ногуфта намонад,консепсия низ ба іолати дурўљини ошкоро гузаштааст ва акнун барои ба таври механикњ фушурда баровардани он саъю кўшиши зиёде ба харї додан лозим меояд – масалан бо кўмаки амалияи ивазкунии механикњ. Ба іар іол ман ба дараїаи нави озодњ ноил шудам ва имконият пайдо кардам, ки сели нави ДМ-ро ѕабул намоям.