Ба саіифаи аслњ

Роі ба сўи Шуури Пок

 

Маїмўаи маѕолаіо 01

 

(Маѕолаіо 001 - 100)

 

0015.Миримушон:

«Дар бораи іусни таваїїўі ва бартарафсозии МН».

 

Пештар ба ман дастури АРР дар бораи бартараф сохтани МН нофаімо буд. Ман намемаімидам, агар іусни таваїїўіро мустаѕиман тавлид кардан имкон дошта бошад, бартараф сохтани МН чњ зарурият дорад. Ва ман кўшиш кардам, ки ба одамони дигари чашми дидан надоштаам, іусни таваїїўі зоіир карда ва ба «сифатіои хуби оніо» ё ба консепсияи «іамаро дўст доштан» муттамарказ шуда истода, ин корро иїро кунам. Дар натиїа ман бадбинњ ва МН-ро фурў нишондам. Дар бораи он ки ба одамони мазкур кўшиши іусни таваїїўі зоіир кардан намуда, бо ин барои ѕабул кардани даркіои ногувори мазкур шароит фароіам сохтам, іоїати сухан гуфтан нест. Іамчунин консепсияи зарурияти іамаро дўст доштан, «ољози нек дар іама коріо» ва љайраіоро дар худ парвариш намудам. Масалан, дар ман нисбат ба духтаре, ки дар зоіир іамчун «духтари хушрафтор» менамуд, МН-и шадиде мавїуд буд. Вай беист ба іама табассуми «исавњ» менамуд, аммо ман дар вай як тўда љамгиниіо ва ІН-и фурў нишондашударо дидам. Чунин фурў нишондани ІН ва «тавлиди сунъии» муіаббат ба дигарон ба он оварда расонд, ки муколамаи ботинии (МБ) тазъйиѕдиіанда дар бораи ин духтар, ѕисми зиёди ваѕти манро масруф намуд. Ва мавзўъіои боѕимондаро фаромўш сохт. Іатто МБ дар бораи бораи маъшуѕ фаромўш гардид. Дар айни замон, ваѕте ки ин матнро навишта истодаам, іамон ІН ба боло шино карда мебароянд. Аммо ваѕте ки дар бораи бартараф сохтани МН ба вуїуд меояд, вай да іамон лаіза бартараф мегардад. Дар айни замон ман маіз ѕувваи худро барои бартараф сохтани МН ба харї дода истодаам. Агар іусни таваїїўі зуіур кунад іам, вай худ ба худ аст ва ба шарте ки хоіиши ба іама гуна мавїуде зоіир кардани вай вуїуд дошта бошад. Он чизе ки Бодхи тавлид кардани іусни таваїїўі меномад, чњ тавре ки ман мефаімам, ин ба хотир овардани худ дар іолати самимии пайдошавии іусни таваїїўі мебошад.