Ба саіифаи аслњ

Роі ба сўи Шуури Пок

 

Маїмўаи маѕолаіо 01

 

(Маѕолаіо 001 - 100)

 

 

0039. Скво:

«Таіѕиѕи рашк»

 

Рашк мисли бархурди стандартњ ваѕте ба вуїуд меояд, ки їавонписари (духтарбача)«ту» ба дигаре таваїїўі зоіир мекунад. Іамеша іамин хел буд. Айнан монанди іамин, ваѕте ки туро аімаѕ меномиданд, хашм ва ё ваѕте ки касе поятро зер мекард, нороіатњ ба вуїуд меомад. Иніо бархурдіои худбахуде мебошанд, ки новобаста ба хоіишіои ман ба вуїуд меоянд. Рашк маїмўи афсурдаіолиіои пурѕувваттарин аст, ки бар асоси инсонро мисли моликияти шахсњ пазируфтан бунёд гардидааст. Ба он нигоі накарда, ки ман мехоіам аз рашк озод шавам ва дарк мекунам, ки ин афсурдаіолии (љамгинии) шадидтарин мебошаду ѕуваи харобиовари он даішатнок аст, бо вуїуди он одати іаѕ шуморидани рашк ва одати ба таври номатлуб муносибат кардан ба он ки їавнписари «ман» дигареро низ навозиш мекунад, боѕњ мемонад. Ваѕте ки вай телевизор тамошо мекунад, ба сайру гашт ё ба кор меравад, ман метавонам, ки аіамият надиіам, аммо іангоми навозиш намудани духтарбачаи дигар ман «вазифадорам», ки аіамият диіам. Іангоме ки ман кўшиши бартараф кардани рашкро анїом медиіам, іайратзадагиро эісос мекунам: «охир ин чњ аст? аіамият надодан?» Ман дар чунин іолатіо іазоріо маротиба ІН – ро эісос намудаам, барои іамин автоматизм пурѕувват аст. Бо іама гуна љамгиниіо чунин іолат ба вуѕўъ меояд - дар як муддати ваѕти муайяне кўшиш ба харї додан зарур аст, то ин ки одати кўіна ба одати нав мубаддал гардад. Ин метавонад, нимсол ё як сол идома ёбад, аммо магар интихоби дигаре вуїуд дорад? Зиёда аз ин комилии кўшишеро, ки барои бартараф сохтани ІН – и дигар истифода мешаванд, сайѕал медиіад. Барои иваз кардани як дарк ба дарки дигар, кўшишіои тарроіишуда ва пурљайрат талаб карда мешавад. Кор бо рашк яке аз вазифаіои сангинтарин ва хастакунандатарин баіисоб меравад, аммо бидуни вай іаракат ба пеш номумкин аст. Барои іамин интихоби дигар мавїуд нест: ман мехоіам рашкро бартараф намоям.

 

Пештаърих:

Ман рашкро аввалин маротиба нисбат ба дугонае, ки дар бољчаи кўдакон іамроі будем, эісос намудам. Мо ѕариб іамеша іамроі будем. Вай низ шабона дар бољча мемонд. Мо ѕариб іар як рўзро аз субі то шом іамроі мегузаронидем. Ман ба вай одат намудам. Дар бољча ман худро хеле бад іис мекардам ва іузури ў ба ман фараіу шодњ мебахшид. Іамин тавр шуд, ки ба бољча ман аз вай пештар рафтам ва ўро ѕариб ду іафта мунтазир шудам. Аз набудани вай зиѕѕњ эісос мекардам, аммо ваѕте ки ў омад, бо ким – кадом сабабе, дигар ба ман таваїїўі зоіир намекард ва бо духтараки дигаре робитаи дўстњ барѕарор кард. Дар синну соли мазкур, албатта инро ягон тарз шарі додан љайриимкон аст. Охир инро чњ тавр шарі додан мумкин аст – іозир ман бо ту не, балки бо Маша мехоіам бозњ кунам. Ин таїрибаи аввалини ранїурњ аз он буд, ки аз ман «канораїўњ карданд» ва манро бо дигаре «иваз» намуданд.

Рашк нисбат ба модарам ба дараїаи љайримуѕарарии худ расид. Ман бе падар калон мешудам ва одат карда будам ки диѕкати вай таніо ба ман нигаронида шуда буд. Боре ба назди вай марде омад. Вай ба ман гуфт, ки ў мехоіад бо ин мард ба сайру гашт равад ва ман бояд дар хона бимонам. Дар ѕалби ман аз ранїу рашк таркиш ба вуїуд омад. Гўё зиндагњ барои ман бемаънњ шуда буд, чунки манро одами наздиктаринам бо дигар кас иваз намуд. Іар рўз мо якїоя сайру гашт мекардем, іоло бошад, манро азоб дода, вай бо ким – кадом марди манфур хоіад рафт... Мутлаѕѕан тамоми муносибатіои модарам бо мардіо, дар вуїуди ман эісоси рашкро ба вуїуд меовард, чунки іангоми сўібат бо оніо, ў дигар ба іамон андозаи барои ман маъмулњ, дигар ба ман аіамият намедод.

Дилбастагњ ба модар бо мурури замон љайримуѕарарњ гардид. Іатто ним соат аз кор дер баргаштанаш манро чунон азоб медод, ки дигар зиндагњ кардан намехостам ва ман хўрдану хуфта наметавонистам. Іар як даѕиѕа барои ман иборат аз шиканїа ва интизорњ буд.

Бархўрди модар ду тарз буд – кўшиши «ислоіи гуноі» ё бадѕаірњ дар шакли сабук. Іамин тариѕ, дар іар ду іолат іам ман таїрибаи «одилона» будани рашкро ба даст меовардам. Чунки дар іолати аввала ман «далеле» пайдо мекардам, ки вай маро барои каси дигаре шуда тарк мекунад, ноіаѕ аст, Дар іолати дуюм – онро, ки іаѕиѕатан вай замоне ки бо дигаре сўібат мекунад, манро хеле камтар дўст медорад.

Іамин тариѕ, рашк ѕисмати їудонопазири зуіуроти ман гардид, ки дар іаѕ будани он ягон шубіа пайдо намегардид. Мушоіидаіо іамеша як чизро нишон медоданд: агар одами наздик ба шахси дигар дил бандад, он гоі ў дигар парвои ман надорад. Манро сарфи назар мекарданд ва ин ногузир ІН ба вуїуд меовард.

Іангоме ки дар ман таїрибаи муошират бо їавонписарон пайдо шуд, дилбастагии ман ба модар аз байн рафт.

Рашк намудан ба писарбачаро ман маротибаи аввал дар синни 9 солагњ эісос кардам. Ман бори аввал ошиѕ шудам ва ваѕте дидам, ки писарбача ба духтари дигар іусни таваїїўі зоіир мекунад, нисбат ба он духтарбача іиси бадбинњ бедор шудан гирифт. Охир вай іусни таваїїўіи мазкурро нисбат ба ман зоіир намекард, духтарбача іусни таваїїўіи мазкурро аз ман рабуда буд! Минбаъд тамоми муносибатіои ман бо писарбача бо рашк алоѕаманд буд. Ман ба іама духтаріое, ки аѕѕалан каме дар бисарбачаи ман іусни таваїїўі бедор менамуданд, рашк менамудам. Магар кафолате мавїуд аст, ки муносибатіои дўстонаи оніо ба ягон дилбастагию меір намеоварад? Ман писарбачаи дўстдоштаи худро ба іамон духтаріое, ки пеш аз ман бо оніо шинос буд, рашк мекардам. Ба ман фикре, ки ў касеро дўст медошт, бо ягон кас мисле, ки бо ман меірубон аст, меірубонњ мекард, тоѕатфарсо буд. Илова бар ин андеша дар бораи дўстдоштаіои пешинаи ў іамеша манро водор мекард, ки ман низ ягон рўз «дўстдоштаи пешина» хоіам шуд. Агар дўстдоштаи «ман» таніо ба ягон їой мерафт, ин іам маро ранїур мекард: агар бе ман ба вай писандидитар бошад, чунин бармеояд, ки бо ман іамроі будан барои вай бад аст. Ман барои «ба іар іол» ранї мекашидам. Метарсидам, ки ўро аз даст медиіам, охир ин дар іар лаізае ба вуѕўъ омада метавонист.

Ѕабули тасмим:

Дар асоси мушоіидаіо сарфаімравие ба вуїуд омад, ман іам ишѕ ва іам рашкро дар якїоягњ эісос карда наметавонам. Тасаввуре мавїуд аст, ки рашк ѕисми їудонопазири ишѕ мебошад. Инро ман дар филміо тамошо кардаам, инро модарам ба ман гуфта буд, инро ман дар китобіо хонда будам, инро ба ман дугонаіоям гуфта буданд – инро тамоми дунё мегўяд ва ман кўр- кўрона ба ин бовар мекардам. «Рашк мекунад – аз ин мебарояд, ки вай дўст медорад» - ин «іаѕиѕати» ба іама шинос аст ва ман тамоми умр бо боварњ ба іамин фикр зиндагњ намудаам. Ин бо «таїрибаи» ман тасдиѕ шуд. Ваѕте ки ман рашк карданро ѕатъ кардам, сабаби он іамеша гум шудани іусни таваїїўі ба он касе буд, ки дирўзакак эісоси рашкро бедор мекард, касе, ки дирўз ман ўро «дўст медоштам».

Рашк пурѕувват аст, вай ба назар адолатнок ва бебозгашт менамояд, барои іамин іаѕиѕатеро, ки вай афсурдаіолњ, заір ва беморњ мебошад пазируфтан хеле мушкил аст. Дар іар як маротиба вай худро бо ишѕи «муѕаддас» буданаш сафед мекунад. Ман барои он іамин тавр шиканїа мекашам, ки туро дўст медорам. Наход ту инро намефаімњ?

Барои тасдиѕ намудани он чиз, ки зимни рашк карданам дар ман ягон ѕатра ДМ вуїуд надорад, самимият ва ѕатъият зарур аст. Илова бар ин рашк зидди ишѕ аст, чунки іангоми рашк карданам, ман парвои дар іамин гуна лаізаіо чиро эісос кардани дўстдоштаамро надорам.. Ба ман фарѕ надорад, ки аіволи ў бад аст ё хуб. Аз іама асосњ он аст, ки дар ман ІН - е, ки худам худамро ба оніо гирифтор мекунам вуїуд надошта бошанд ва ман аз ў талаб мекунам, то ин ки вай аз хоіишіои фараібахши худ даст кашида, кори ман мехостагиро бикунад. Іатто ман омода іастам, ки ўро бикушам, то ин ки худам шиканїа накашам. Дар куїои ин амал ишѕ мавїуд аст?

Іама гуна зуіуроти рашк, іатто мавїудияти пиніонии он, ваѕте ки ба вай сабаб вуїуд надорад, девори касногузар дар пешрўи ДМ мебошад, чунки агар ман таніо барои он рашк накунам, ки барои вай баіона надорам, рашк ба іар іол мисли ЗН боѕњ мемонад. Ман іамеша вазъиятро таілил мекунам – «магар боз ягон таљйироте ба амал наомадааст, ба рашк кардан шурўъ намоям?» Агар интерпретатсияи механикии ягон вазъият мисли баіона барои рашк ба вуїуд ояд, ЗН – и мазкур, дар іар лаізае метавонад, ки бо дурахши пурѕуввати рашк инфиїор намояд.

Ман мушоіида намудам, ки новобаста ба кадом одам рашк карданам, рашк іамеша якхела аст. Ман ба хотир дорам, ки чњ тавр ба модарам, ба іар як писарбачаи «худам» рашк менамудам. Іамаи иніо іамон як рашк мебошанд, ки ба ишѕ ягон муносибат надоранд. ІН низ іамон тавр якхелаанд. Ман аз іамин чиз хулоса мебарорам - рашк механизмест, ки кўр – кўрона ба ин ё он объект мисли боднамо (флюгер) нигаронида мешавад. Агар ман ман рашк кардани як одамро ѕатъ намоям іам, одати рашк кардан ѕатъ нахоіад шуд, вай іамеша дар іолати омодагњ аст ва мунтазири объекти муносиб мебошад.

Чунин сарфаімравњ ба вуїуд омад, ки агар рашкро зинда бимонњ ва гарчанде ки вай дар вуїуди ман зуіуроти ѕавњ надошта бошад іам, тамоми чизіои зиндаи манро нобуд хоіад кард. Ваѕте ки ман якчанд бор рашкро бартараф карда натавонистам, чандин бор хоіиши худкушњ ба вуїуд омад ва ягон кафолате мавїуд нест, ки рўзе хоіиши мазкур ба дараїаи ниіоњ пурѕувват мегардад ва амалњ хоіад шуд. Іангоми мавїуд будани чунин афсурдаіолии пурѕувват, лаёѕати муіокирамонњ сарбаста аст. ДМ вуїуд надоранд, худкушњ ва куштор имконпазир аст. Дар Руссия іама сола дар хархашаіои хонаводагњ даііо іазор (!) занон ѕурбон мешаванд ва шояд іиссагузории рашк дар ин амал кам набошад.

Ба он нигоі накарда, ки рашк тамоми аъзои манро заіролуд мекунад, дар айни замон хоіиши ѕатъ накардани он вуїуд дорад, чунки андешаіое ба амсоли иніо ба вуїуд меоянд: «эіе ман рашк карданро ѕатъ мекунам ва ў худихтиёрии бузурге ба даст меорад! Вай тамоми амаліои хостаашро мекунад, манро бозњ хоіад дошт, бо эісосоти нозуки ман бозњ хоіад кард ва манро истифода хоіад бурд». Рашк мисли бонги хатар таъбир мешавад ва нодида гирифтани он ба дараїаи олњ беэітиётњ шуморида мешавад, аммо ман мехоіам, ки ба іамаи таъбиріои механикњ нигоі накарда ин заірро бартараф созам, барои іамин ман ба пеш іаракат мекунам.

Ман саршор будан аз ѕатъият, субот ва шодиро эісос мекунам. Агар ман іаракат кунам ва іаракати мазкур барои бартараф намудани рашк равона карда шуда бошад, аздусар ман ба он муваффаѕ хоіам шуд, ки рашк дар вуїуди ман ІЕЇ ГОІ мавїуд нахоіад буд. Іатто барои ин як сол ё ду сол зарур бошад іам, магар интихоби дигаре вуїуд дорад? Ман мехоіам инро іамеша дар ёд дошта бошам, чунки іангоми бетаваѕѕуф ва ва хеле дарднок шудани ІН андешаіои «таслим шавам - чи?», «іама чизро дар іолати худашон гузорам?», пайдо мегарданд. Охир, ман метавонам, ки ба таври содда аз ин іолат дур шавам, іолати мазкурро аз байн бардорам, худро ба он чиз бовар кунонам, ки одами мазкур дар ман іеї гуна шўру шавѕеро бедор намекунад ва ранїро аз миён бардорам. Илова бар он ман медонам, ки ин чизеро таљйир намедиіад, чунки аздусар барои рашк кардан объекти нав пайдо хоіад шуд. Хоіиши аз мубориза даст кашидан хеле бузург аст. Андеша- рўіафтодагиіо пайдо мешаванд, ки бартараф намудани рашк љайриимкон аст. Ман то іанўз бо нафаре вонахўрдаам, ки ин корро карда бошад. Дуруст аст, ки инро Бодхи кардааст, аммо ман ман ба ин боварии ѕатъњ дошта наметавонам, чунки ман ба он чизе, ки натиїаи таїрибаи ман намебошад, кўр-кўрона бовар карда наметавонам. Аммо дар ин іолат як лаізаи іассосе мавїуд аст – іатто агар касе амали мазкурро анїом надода бошад, ин маънои онро надорад, ки ин амал љайриимкон аст! Бале, іеї кас ин корро иїро накардааст, аммо магар ягон кас кўшиши иїро намудани онро кардааст? Агар он чизеро, ки іеї гоі надоштњ гирифтан бихоіњ, іамон кореро шурўъ кардан лозим аст, ки іеї гоі накардањ. Бигузор он касе, ки ба ѕатъ намудани рашк муваффаѕ нашудааст, дар бораи он ки вай чиро кўшиши иїро намудан кардааст, наѕл намояд ва он гоі ман хулосаіои худро мебарорам. Іоло бошад, баъд аз іамаи он чизіои шунидаам (берун аз сўібатіои фўкіо) шубіае боѕњ намемонад – одамони мазкур дар іаѕиѕат барои бартараф намудани рашк кўшиш ба харї надодаанд, оніо рашкро бартараф кардан намехостанд. Бо рашк зиндагњ ба сар бурдани ман љайриимкон аст, ман ба ин итминони комил дорам. Ман чунин зиндагњ намуданро намехоіам, чунки рашк іамаи он ДМ – еро, ки ман эісос кардан мехоіам, нобуд месозад.Іамин тариѕ, ман тасмим гирифтам, то он љамгиниеро, ки дар як лаіза мустаѕиман бартараф намегардад, таіѕиѕ намоям. Ба ман тимсоли зерин хеле хуш омад: «ту муіаѕиѕи бешазори Амазонка мебошњ ва іар пагоіњ мебинњ, ки аз ѕабати љафси баргіо офтоб чњ гуна убур мекунад. Баногоі дар бораи он ки шояд тулўъи офтоб хеле зебо аст, ба шарте ки ба вай аз байни дарё истода назора намоњ, вале дар дарё тимсоі умр ба сар мебарад, андеша ба вуїуд меояд. Ана ту тамоми нотарсњ, бодиѕѕатњ ва іамаи іилаіоро мутамарказ намуда, ба тамошои тулўъи офтоб раісипор мешавњ. Дар сафари мазкур муіимтар аз іама фаромўш накардан ва аз даст надодани іамон лаззати ѕаблњ мебошад, ки туро раісипор намудааст».

ІН барои ман шиканїа аст. Яъне іангоми онро эісос намуданам, дар баробари хоіиши механикии идома додани эісос кардани он, хоіиши эісос накардани оніо тавлид мешавад. Аммо іангоме ки ту ФАЅАТ љамгинии худро мебинњ, нисбат ба омода будан бештар дасту побаста мебошњ. Барои іамин ба хотир овардан дар бораи ДМ, ки ту ба сўи оніо талош меварзњ, саъю кўшиши туро самарабахштар мекунад.

Таіѕиѕот:

Ман нишастаам, сўібати одамонро мушоіида карда истодаам ва вокунишіои худро таіѕиѕ мекунам. Чизе манро љамгин намекунад. Акнун іолати дигареро тасвир мекунем: ман нишастаам ва мебинам, ки чњ тавр ду нафар, ки яке аз оніоро писарбачаи дўстдоштаи «худ» меіисобам, бо секс машљул мебошанд. Ман боз іам нишастаам ва айнан мисли іолати пешинаи зикршуда, даркіои худро таіѕиѕ карда метавонам. Аммо агар ман ба андешаіоям имконияти бетаваѕѕуф їабидани мавзўи мазкурро бидиіам, агар ба ин андешаіо итоат намояму оніоро зуд бартараф насозам, он гоі механизми рашке, ки ба таври одатњ ба вай алоѕаманд мебошад, бедор мешавад. Манро ІН – и даішатноке фаро мегиранд, ки аз чанголи оніо раіидан хеле мушкил аст, чунки андешаіо боз ба вуїуд омадан мегиранд ва одати эісос кардани рашк ба таври доимњ амал мекунад.

Маїмўи андешаіо хеле стандартњ мебошанд. Оніо іалѕаи сарбастаро ба вуїуд меоранд: «акнун ту ба вай лозим нестњ», «оніо якїоя худро хеле гуворо эісос мекунанд», «ту дар ин їо зиёдатњ іастњ», «як ваѕтіо вай туро низ іамин тавр навозиш мекард», «вай аз ту безор шудааст», «ба вай дар шакли секс допинг ва навозиши духтарони дигар лозим аст, таніо навозишіои ту барои вай басанда нест», «вай іозир дар бораи ту фикр намекунад», «ба вай фарѕе надорад, ки іозир ту азоб мекашњ», «ба вай умуман фарѕ надорад, ки бо ту чњ рўй дода истодааст», «ба духтар низ фарѕе надорад, ки ту іозир азоб кашида истодањ», «ба оніо хуш аст ва парвои ту надоранд», «вай бо ў эісосоти гуворотаре ба даст меорад, чунки вай барои ў одами нав аст, бо ман бошад іама чиз аллакай маълум аст», «дар муносибат бо вай, ў таваїїўіи бештар зоіир мекунад ва боэітиёт аст». ІН – и то дараїаи эісосоти дардноки їисмонњ ба вуїуд меоянд. Ваѕте ки ў манро навозиш мекунад, барои ман хеле муіим ва арзишнок аст. Ваѕте ки ў ягон нафари дигарро навозиш мекунад, арзишнокии мазкур беарзиш мешавад ва барои ў беаіамият мегардад.

Агар ман бо худам самимњ бошам, маїбурам эътироф намоям ки тамоми андешаіои номбаршуда хеле баіснок мебошанд ва дар ман дарки ягонтои «далеліои» мазкур вуїуд надоранд, аммо андеша-ѕолибіо худ ба худ вазъияти мазкурро, ки ѕаблан ман онро іамчун «хиёнат» бо тамоми оѕибатіои он таъбир мекардам, фаро мегиранд. Ваѕте ки ман дар тассалути ІН ва андеша-ѕолибіо ѕарор дорам, оніо фазои сарбастаро ташкил мекунанд. Агар рашк мавїуд бошад, он гоі іолати аз рашк озод бударо пайхас кардан ѕариб љайриимкон мебошад, аѕѕалан барои як муддати кўтоі. Ман ба дунё бо чашмони рашк менигарам ва тамоми рафторіои одамеро, ки ман ба ў рашк мекунам, іамчун баіона барои рашки навбатњ баіо медиіам. Дар аввал дарки далел ба амал меояд – як їисм бо їисми дигар дар тамос мешавад. Баъдан чунин садо баланд мегардад – «писараки дўстдоштаи МАН духтари ДИГАРРО навозиш мекунад». Дар айни замон чунин таъбир пайдо мегардад» «ман дигар барои вай аїиб/ лозим нестам». Баъдан МБ бетаваѕѕуфи исботкунандаи он, ки таъбир дуруст аст, ољоз мешавад – «ба ман нигоі намекунад, аз ман рўй гардонидааст, танини садои вай низ аллакай мисли пешина нест, нигоіаш тамоман дигар хел аст ва љайраіо».

Дар іолати мазкур тафакури механикњ , новобаста ба он ки дар ин бора асос вуїуд надорад, барои бо усули хориїсозњ амал намудан одат кардааст- якеро ѕабул кардан ва аз дигаре даст кашидан (ўро мехоіад – пас манро намехоіад). Бо іамин сабаб, барои вайрон кардани ин барномаи шахшуда, ман озмоишіои гуногун мегузаронам ва мушоіида менамоям, ки љамгиниіо чњ гуна рафтор менамоянд.

Іангоми дидани далели «хиёнат», бидуни шубіа андешаіои боитминон оиди «манро хориї карданд» ба вуїуд меоянд. Аммо, охир метавонад, ки ин тавр низ бошад, масалан, он ки їавони дўстдоштаи ман хоіиши механикии шаівонии худро амалњ месозад. Агар ў нисбат ба вай меірубонњ эісос намояд, оё дарки он ки дар айни замон нисбати ман меірубонњ эісос намекунад, мавїуд аст? Оё іамин гуна дарке мавїуд аст, ки дар паілўяш ѕарор доштани ман ўро таірик намекунад ва баъд аз секс бо ў, вай манро камтар мехоіад?

Іамин тавр, ман метавонам хулоса барорам, ки рашк дар натиїаи хаёлбофњ ба вуїуд меояд. Агар ман дар бораи чизе хаёлбофњ накунам, метавонам бо боварњ таніо іаминро гўям, ки фаѕат дарки писарбача ва духтари бо секс машљул буда вуїуд дорад, Дар айни замон ман хаёлбофњ карда истодаам, ки дар байни оніо «алоѕаи» барои ман хатарнок мавїуд аст.

Ман мехоіам вазъиятіои гуногунро таіѕиѕ намоям, то ин ки ин хатареро, ки аз вай ман ин ѕадар метарсам, маълум созам.

1. Ман ІН эісос мекунам, чунки таваїїўіи вай ба ман нигаронида нашудааст. Вазъияти дигарро баррасњ мекунем. Мана вай нишастаасту телевизор тамошо мекунад. Дар ин вазъ низ диѕѕати вай ба ман нигаронида нашудааст. Вай шояд дар бораи ман іатто фикр іам намекунад. Ман дар ин іангом бо ягон кори худ машљул мешавам ва манро ягон чиз ноором намекунад. Ман низ дар бораи вай фикр намекунам ва диѕѕати ман ба ў нигарониданашудааст. Рашк ба вуїуд намеояд. Вазъияти дигарро мебинем – ман низ айнан бо ягон кори худ машљул іастам, вай бошад, ба їои телевизор диѕѕати худро ба духтари дигаре равона мекунад. Фавран ІН ба вуїуд меояд. Аз ин бармеояд, ки гапдар сари дар бораи ман фикр накардани вай нест.

2. Ман ІН эісос менамоям, чунки вай на іангоми бо ман будан, балки іангоми бо вай будан, лаззат мегирад. Аммо, охир ў метавонад, ки аз іар гуна амаліои имконпазир лаззат бигирад – ба вуіуш меірубонњ зоіир намояд, табиатро тамошо кунад, ба оббозњ, секс машљул шавад, дар їангал сайру гашт намояд ва аз іамаи амаліои мазкур лаззат бармедорад. Охир, дар ин амаліо ман іузур надорам. Албатта дар іолати духтар вай намуди дигари лаззатро бармедорад – вай метавонад эротикњ ё шаівонњ бошад., аммо барои чњ ин бояд сабаби ІН – и ман гардад? Дар секс чњ махсусияте мавїуд аст, ки ман фавран ба азоб кашидан шурўъ мекунам?

3. Ман аз он азоб мекашам, ки гўё баъд аз навозишіояш бо вай, «захираи навозишіои ў» ба итмом мерасад ва ў бо ман ба андозаи зарурњ меірубон нахоіад шуд. Аммо, агар вай ба даррахтбуррњ раваду хаста гардад, ба гумон аст, ки дар вай бо ман хоіиши машљул шудан бо секс боѕњ монад. Вай наметавонад, ки тамоми ѕувваи худро ба навозиш намудани ман харї намояд. Айнан мисли ман, ки на іама ваѕт хоіиши пурзўри бо секс машљул шудан дорам.

4. Консепсия: «агар вай ўро мехоіад, на манро, пас ў аз ман беітар аст, пас ў аз вай іамон чизеро ба даст меорад, ки аз ман гирифта наметавонад». Эітимол вай бо ў дар іаѕиѕат чизеро аз сар мегузаронад, ки бо ман эісос намекунад, аммо, оё як одам дар худ гуногунии іаётро гунїонида метавонад? Тасаввур кардан мумкин аст, ки їавони дўстдоштаи ман, таніо бо ман сўібат намояд? Ба сари іеї нафаре чунин андеша намеояд, чунки бо одамони гуногун іамсўібат шудан, ба іама аїиб аст, зеро зимни сўібат бо одамони гуногун ѕаноатмандњ іосил менамоњ, боаѕлтар мешавњ ва дар натиїа муошират бо ман барои ў аїиб мегардаду ба ман муоширати ў. Аммо оид ба секс бошад, іама аѕли худро гум кардаанд. Бо итминони комил чунин меіисобанд, ки одам бояд таніо бо як одам бо секс машљул бошад. Агар тамоми хушиіои шаівонии дунё, іама чизіои їолибу аїиб, ба ман муттамарказ мебуданду духтарони боѕимонда манро ба шўру шавѕ намеоварданд, кори іайратангезе мешуд. Агар вай бо духтари дигаре лаззат мегирад, ин маънои онро надорад, ки вай алакай бо ман онро ба даст намеорад.

         Шояд вай бо ў чизеро эісос карда истодааст, ки бо ман онро эісос карда наметавонад, аммо ин маънои онро дорад, ки ман «бадтар» мебошам? Дар айни замон вай бо ў он чизеро эісос намуда истодааст, ки бо ман эісос намекунад, аммо ин іолат ба хоіиши вай вобастагњ дорад? Магар таваїїўі, шавѕмандњ худ ба худ ба вуїуд намеояд? Магар тибѕи наѕшаи тарірезишуда таваїїўі ва шавѕмандњ зоіир кардан мумкин аст? Агар чунин бошад, ман аз вай чњ мехоіам? Дар «он мавѕеъ», алъон хоіиши ман вуїуд надорад, балки хоіиши іамон духтар мавїуд аст, аммо чаро ин іолат, даркіоро «дар ин мавѕеъ» бояд иваз намояд? Барои чњ ман бояд ІН эісос намоям? Барои чњ ин бояд ба зоіиршавии Дм халал расонад?

         5. Ман хавф дорам, ки ў бо духтар саргарм шуда, нисбати ман майлу раљбатро гум мекунад, аммо, охир ин тамоман іатмњ нест, ки махсусан дар натиїаи алоѕаи їинсњ ба амал ояд. Барои чњ бошад, чунин ѕабул шудааст, ки секс як чизи хеле їиддњ аст, ин маънои васеъ дорад, ин шакли махсуси муносибатіо мебошад, ки дар ин ваѕт іатман хориїсозњ ба амал меояд. Ваѕти як нафарро хостан, ту алакай каси дигареро намехоіњ. Аммо дар іаѕиѕат ин тавр нест. Механизми хориїсозњ, аљлаб маіз барои он ба кор медарояд, ки «хориїшуда» іатман чунин масъала мегузорад: «ё ман ё ў». Агар ба їои таъѕиб намудани шарик, баръакс ўро рўібаланд намоњ, бо вай муіокимаронњ кунњ, іикояіои ўро гўш намоњ ва хаёлбофњ намоњ, он гоі дармеёбњ, ки муносибатіои шумо боз іам зиндатар ва аїибтар мешаванд.

         Љайр аз ин, агар ба мавзўи таъсири секс ба дўстдорњ нигарем, вай номатлуб мебошад, чунки як тўда тасвиріои зиёдатиро аз байн мебардорад. Илова бар ин, дар іама одамон доир ба секс, теъдоди бузурги комплексіо ва консепсияіою ІН – и ба оніо вобаста буда мавїуданд. Барои іамин секс дар бештари іолатіо ба їои созандагњ харобкориро ба бор меорад.

         6. Агар їавони дўстдоштаи ман тамоми диѕѕати худро на ба духтар, балки ба їавони дигаре їалб намояд (іатто агар дар байни оніо ѕаробати сексњ мавчуд бошад), эісоси рашк ба вуїуд намеояд. Ба оніо фараібахш аст, ки оніо худро хушіол эісос мекунанд ва комиланан муіим нест, ки ман дар муоширати оніо иштирок менамоям ё не. Ин далели хеле баіснопазире мебошад, барои пуштибонии он ки секс як механизм аст. Вай маіз іамин тавр аст, чунки іангоми ба воя расидан, ман іеї гоі нашунида будам, ки писар ба назди писар меравад ё іамроіи писар бо секс машљул мешавад. Іолати мазкур дар ягон кино, дар ягон филм, дар ягон саргузашти шиносіои ман тасвир нашуда буд. Бо іамин сабаб механизми ба вуїуд омадани секс, барои вазъияти мазкур шакл нагирифта буд ва ман худро мутлаѕѕан озод эісос мекунам.

 

         Амалия:

         1. Баѕайдгирии тамоми іолатіое, ки дар оніо рашк ба вуїуд меояд. Ваѕте ки ман амали мазкурро иїро кардам, мушоіида намудам, ки дар сурати їалб гардидани диѕѕати вай ба духтари дигар, рашк мутлаѕѕан дар тамоми іолатіо ба вучуд меояд. Іатто агар вай пойіо роігузари тасодуфиеро ситоиш кунад. Боз ду намуди вазъият мавїуд аст, ки оніоро аз мадди назар дур намудан мумкин нест. Рашк дар ин іолатіо ба вуїуд меояд: іангоми фикр кардан дар бораи духтаріое, ки ў ба оніо диѕѕат додааст ва іангоми фикр карданам дар бораи он, ки ў дигар манро намехоіад. Аммо, агар дар паілўяш духтари дигар мебуд (сухан дар бораи духтари номушахас меравад), вай фавран ўро мехост. Албатта, шиддати рашк дар вазъиятіои мухталиф гуногун аст, аммо ин аіамияте надорад. Он фикр, ки љамгиниіои пурѕувваттарро рафъ намудан мураккабтар аст, љалат мебошад. Дар іар як іолатіои мазкур, як даркро ба дарки дигар иваз намудан зарур аст – рашкро ба іусни таваїїўі. Якбора бо іамаи вазъиятіо якбора машљул шудан мумкин нест, барои іамин ман 2-3-4 вазъро барои мушоіида мегирам ва дар давоми 10-15 рўз маіз ба оніо таваїїўіи хоса зоіир мекунам. Иніо метавонанд, ки вазъиятіои хеле хурд бошанд. Оніо іар ѕадар хурдтар бошанд, эітимолияти он ки ман муваффаѕ мешавам, бештар аст. Масалан, ин метавонад іолате бошад, ки вай іамту духтареро ба ёд меорад ва ё андоми ўро ситоиш мекунад. Муддати чунин іолатіо чанд лаіза мебошад, аммо агар ІН ба вуїудоянда бартараф карда нашаванд, оніо ногузир ба ЗН табдил меёбанд, ки метавонанд дар іар лаізае іамчун љамгинии ѕавитарин инфиїор намоянд. Іангоме ки вазъияти интихобшуда ба вуїуд меояд, новобаста ба он ки ІН ба ѕайд гирифта шудааст ё не, ман барѕосо кўшиши бартарафсозии ІН-ро амалњ намуда ДМ тавлид мекунам ва онро то даме идома медиіам, ки ДМ ба вуїуд наоянд. Ин 2-3-4 вазъият, їабіаи асосии кор мебошанд. Іамаро ба таври хаттњ ба ѕайд гирифтан, мувофиѕи маѕсад мебошад – чњ ва чњ тавр иїро карда шуд, чњ натиїа ба даст омад. Іамчунин вазъиятіои боѕимондаеро ки метавонанд рашкро ба амал биёранд, ба ѕайд гирифтан мумкин аст, аммо кори асоси боніо замоне шурўъ мешавад, ки дар їабіаи асосии коріо натиїаи устувор ба даст меояд. Дар тамоми 100 фоизи іолатіо, рашк дар як лаіза бартараф мешавад. Баъд аз ин боз 2-3-4 вазъиятіои навро, зимни сайѕалдиіии іисиётии вазъиятіои аллакай коркардшуда илова кардан мумкин аст.

         2. Бартараф намудани ІН. Ногузир бегонашавњ, ё іатто бадбинњ нисбат ба он касе, ки бо сабаби вай рашк пайдо мешавад, ба вуїуд меорад. Андешаіои водоркунанда ба монанди пойіои вай он ѕадар іам зебо нестанд, вай нодон аст, соддаасту алоѕаи їинсии хуб карда наметавонад. Дар зимн ман намехоіам, ки кўшиш ба харї диіам, балки мехоіам дар вай чунин нуѕсоніоеро пайдо кунам, то вай раѕиби ман буда наметавонад ва ба наздики іама чиз ба дили ў мезанад. Ин доми фиреб аст, зеро іамеша чизеро пайдо намудан мумкин аст, ки дар вай ягон чиз аз нигоіи ман «аз нуѕс холњ нест». Ва он гоі як лаізаи кўтоіи анестазия ба вуїуд меояд, аммо ба зудњ рашк бо ѕувваи бештаре аз сари нав тамоми вуїудро фаро мегирад ва сипас андешае пайдо хоіад шуд, ки нуѕсіои мазкур барои вай аз аіамият холњ мебошанд. Іеї яке аз нуѕсіои вай кафолат буда наметавонад, ки вай барои ў аїиб нест.

         Іатто вай ба зудњ нисбат ба духтар бетавофут гардад іам, манро фаѕат аз вазъияти мазкур мераіонад, аммо аз рашк раіо намекунад, барои іамин хоіиши бартараф кардани вазъият доштан мувофиѕи маѕсад аст. Охир рашк такрор ба такрор то он даме, ки вай бебозгашт бартараф карда нашавад, бозгашт менамояд.

         Шояд хоіиши ба худ исбот намудани он, ки вай аімаѕ аст ва ман нисбат ба ў бетавофут іастам, ба вуїуд ояд. Нисбат ба вай эісос намудани ІН, шояд тарзи соддатарини заъиф кардани рашк бошад, аммо ба чњ ѕиммате! Бо ѕиммати пурра аз даст додани эісоси навозиш ва іусни таваїїўі. Як љамгиниро ман ба љамгини дигар иваз менамоям: рашкро ба бегонашавњ ё іатто ба бадбинњ ва баъдан бо ин амал худро аз имконияти кор кардан бо рашк маірум месозам, аз мубориза даст мекашам, ин бошад маънии марг, бозгашт ба љамгиниіо ва ба маъмулятро дорад. Ман ба ин розњ іастам, ман намехоіам, ки як ІН – ро ба дигараш иваз намоям, балки навозиш, іусни таваїїўі, їалби эротикиро новобаста ба ягон чиз, эісос намудан мехоіам. Аз ІН бо іар гуна роі раіо шудан мумкин аст – ёфтани саргармњ, истифода бурдани іероин, аз тиреза ба поин паридан ва дар охир ман ба гурехтан аз ІН шурўъ мекунам. Кўшиши ба харї медиіам вазъиятеро ба вуїуд биёрам, ки дар оніо муваѕѕатан рашк мавїуд нест. (балки дар вазъиятіои мазкур тирагњ, таніоњ, хоіиши таассуротіои нав ва љайраіо вуїуд доранд). Ё метавонам аз рашк раіоњ ёбам (барои як муддати кўтоі), агар ба писарбачаи дигар ошиѕ шавам.

         Ман ІН – ро рў ба рў пешвоз мегирам, чунки аз оніо гурехта худкушњ кардан намехоіам, балки мехоіам, ки аз оніо абадан раіо шавам! Барои іамин аз кушишіои хориї кардани «гунаігори» рашкіоямро аз зиндагњ, даст мекашам. Ман рашкро душмане эълон мекунам, ки ўро нобуд сохтанњ іастам, то ин ки ДМ худро бо тамоми ѕувва ва новобаста ба іолатіо, «дар ин мавѕеъ» зоіир карда тавонанд.

         3. Ба ѕайд гирифтани андешаіои ба камбудиіои іаѕиѕњ ё бофта баровардашудаи духтаре, ки дўстдоштаи «ман» ба вай таваїїўі зоіир менамояд. Андешаіои мазкур заіри ширин мебошанд, чунки аксаран оніо іарза іастанд, асос надоранд ва тарзи тавлиди ІН ва пуштибони он ба шумор мераванд. Ман мехоіам, ки ин заіри ширинро іангоми ба мушоіида расиданаш, барѕосо бартараф намоям. Андешаіои мазкур хеле шилѕин буда метавонанд, ки дар тўли рўз беист іузур дошта бошанд. Аз іама даішатнок он аст, ки дар радифи ІН –и бегонагњ, беэътирофњ ва љазаб ман ба таври иловагњ лаззати махсус ба даст меорам ва бо ин амал ІН – мазкурро парвариш намуда аз ДМ дур мешавам. Ман намехоіам, ки ба андешаіои мазкур имконияти зиндагњ диіам, чунки оніо даріол касро заіролуд намуда ІН – ро паи іамдигар тавлид менамоянд. Ин вазъияти ночориро баріам додан зарур аст.

         4. Ман мехоіам, ки ба истиѕболи љамгиниіои худ шитобам. Агар ман аз рашк битарсам, он гоі іар гуна вазъияте, ки боиси рашк мегардад, тарсро ба вуїуд оварда метавонад. Ман ѕариб доиман рўйдодіоро таілил мекунам – оё боз яон чунин вазъият мавїуд нест, оё чунин вазъият ба вуѕўъ пайвастанњ нест? Ман намехоіам дар зиндагии вай духтари дигаре, ки ў ба вай таваїїўі зоіир мекунад, пайдо шавад. Агар чунин духтар пайдо шавад, ман намехоіам, вай ба їавони дўстдоштаи ман ошиѕ шавад. Ман намехоіам, ки вай зуд – зуд ба хонаи мо биёяд, гузашта аз ин іамроіи мо зиндагњ намояд. Ман иніоро тамоман намехоіам ва ваѕте ки ман ба тамоми ин чизіо мисли одами маъмулњ менигарам ва ба ин одам фаѕат лозим аст, ки шавіар, ашёіо, зиндагии маъмулњ ва ІН дошта бошад. Ба ман маъѕуласт, ки ба іодисаіои дар зиндагиям рўйдиіанда ба монанди он чизе, ки ба ман таїрибаи аїиб мешавад, дарсе мегардад, ки бо кўмаки он кўшиши бартараф кардани ІН, тавлиди ДМ – ро сайѕал медиіам ва як ѕадам ба озодњ наздик мешавам, муносибат намоям.

         Сарфаім рафтан зарур аст, ки љайр аз такмил додани кўшиши бартарафсозњ, на таніо дар іолатіои тасаввуріои хаёлњ, балки дар іолатіои іаѕиѕњ низ, тарзи дигари раіоњ вуїуд надорад. Барои іамин іама гуна іолати ба вуїудоварандаи рашк муваффаѕияти бузурге мебошад, чунки боз як шонси озодњ, маісуб мешавад.

         Хавф ва ТБХ пайдо мегардад, аммо хоіиши таслим нашудан ба оніо, хоіиши бетавофут будан ба иніо низ ба вуїуд меояд. Бале маіз іамин тавр мегуям – ман парво надорам, ки тарс ва ТБХ мавїуд аст. Ман іатто бо іар гуна роі барои ба вуїуд омадани іолатіое, ки дар оніо рашк ба вуїуд меояд, мусоидат хоіам кард. Ман худам духтаріоро їустуїўй мекунам, оніоро навозиш мекунам, то ин ки дар ин їо будан барояшон маъѕул бошад. Тамоми имкониятіоро истифода мебарам, то ин ки чунин духтареро ёбам, ки ба вай ошиѕ гардад ва ба ў маъѕул шавад. Ман худам ба ин духтар бозиіои шаівониеро ёд медиіам, ки ба вай хушоянд мебошанд. Ман мехоіам, ки ба дўстдоштаи ман бо вай якїо будани духтар, нисбат ба якїо будани ман бо ў, гуворотар бошад. Ана ин амалия хоіад буд! Ва зиёда аз ин – агар дар іаѕиѕат якїоя будан барои іар дуи оніо аїиб бошад, шояд ба ман низ іамроіи оніо будан шавѕовар гардад ва љайр аз як їавони дўстошта, ман метавонам, ки як духтари дўстдошта низ пайдо намоям!

         Ваѕте ки ман чунин бархурдро интихоб менамоям, дар худ саршорњ аз ѕувваи тавоно ва ѕатъиятро эісос мекунам. Дар пеши ин ѕудрат ва ѕатъият чизе истодагарњ карда наметавонад.

         5. Ваѕте ки рашк ба вуїуд меояд, ман аксаран аз худ мепурсам – ман чњ мехоіам? ДМ ё ботлоѕи собит бо шавіари бовафо? Ин суол ба ман кўмак мекунад, ки ба худ биёям, ба іоли худ тааасуф нахўрам, дар бораи он ки барои чњ вай боз каси дигареро низ мехоіад, ман ягон камбудњ дорам, фикррониро бас намоям. Ва бошиддат муборизаро барои озод шудан аз ІН, ки ба іеї чиз ва іеї кас вобастагие надорад ољоз намоям, дар акси іол ин озодњ нест.

         6. Дар худи хоіиши озодњ аз рашк ѕувваи бузурге ниіон аст. Ба хотири мустаікам намудани хоіиши мазкур, ман амалияи ивазнамоии механикиро иїро менамудам – соатіои дароз фаѕат як їумларо такрор менамудам – «мехоіам, ки аз рашк озод бошам». Ман бисёр мехостам, ки аз рашк озод шавам, ман дарк мекардам – то даме ки вай ба вуїуд меояд, мавїудияти ДМ љайриимкон аст ва ман онро бартараф карда наметавонам. Агар мутамарказшавњ ба хоіиши пурѕувват собит бошад, он гоі дар ким – кадом лаізае вай мисли сели пурѕувват, ѕувваи бузург эісос карда мешавад. Шодњ аз эісоси ѕувваи мазкур ва лаззати хаёлии озодшавњ ба вуїуд меояд.

         7. Таїрибаи дарки давронњ (ДД) амалияи хеле пурѕувват мебошад. аммо фаѕат дар іамон лаізае, ки таїрибаи бомуваффаѕият бартараф кардани рашкро соіиб бошњ. Вазъиятеро тасаввур мекунњ, ки дар он рашк ба вуїуд меояд ва рашкро то он даме бартараф намудан мегирњ, ки ДМ равшан пайдо нашаванд. Ваѕте ки ДМ мавїуд аст, вазъияти мазкурро ба ѕайд мегирњ, ки озодњ аз рашк мавїуд аст. Баъдан аз сари нав ба іолати рашк бармегардњ ва боз онро бартараф месозњ.

         Аз іама таъсирбахштарин иїро намудани ДД – мушоіида намудани он ки чњ тавр дўстдоштаи ту бо духтар ишѕварзњ мекунад. Тасаввури чунин вазъият низ хеле муассир мебошад. Ба ёд овардани тамоми вазъиятіоеро, ки дар оніо рашк ба амал омадааст ва іар яке аз оніоро бо ёрии ДД коркард намудан то андозае, ки ба вуїуд омадани худро ѕатъ намояд, имконпазир мебошад. Ман рўйхати мукаммали чунин вазъиятіоро бо тасвири тамоми їузъиётіояшон, ки ба ёд овардани оніо ба ман муйясар гардид, тартиб додам. Ин хеле муіим аст, чунки љолибан ин тавр мешавад, ки гўё вазъият ба таври пурра сабаби пайдо гардидани рашк намебошад, аммо баногоі ягон лаізаи іодиса ба хотир мерасад ва он сабаби пайдо шудани рашк мегардад.

         8. Ба їараёни ишѕварзии дўстдоштаи худ бо духтар нигоі карда истода, ё саінаи мазкурро тасаввур намуда кафакњ задан хеле муассир мебошад. Таірики шаівонњ барои рашк алтернативаи беітарин мебошад! Баъд аз чанд муддати иїрои ин амалияи гуворо, ман инро мушоіида намудам, ки іангоми гуфтани он ки фалон духтар ўро таірик мекунад, дар ман низ таірик ба вуїуд меояд. Іолати мазкур бо ДМ іамоіанг мегардад ва бартарафсозии рашкро осон менамояд. Ман бо іамин тарз аз он ки дўстдоштаи ман лаззат бармедорад, эісоси ѕаноатмандњ ба даст меорам.

         9. Іангоми таілили консепсияіои ба рашк марбут буда, ман фаромуш намекунам, ки таілили мазкур дармонбахши іама дардіо аст, чунки рашк пеш аз іама бо сабаби одат пайдо гардидааст ва одати мазкурро бо саъю кўшиши мустаѕим бартараф намудан зарур аст. Бе саъю кўшиши мустаѕим іеї кореро анїом дода наметавонњ, іатто агар сад маротиба беїо будани рашкро пайхас намоњ іам, аздусар ба зарурияти мустаѕиман бартараф намудан бармегардњ.

         10. Ваѕте ки сарфаімравиіо ба вуїуд меоянд, іама чиз маълум мегардад, аммо сарфаімравњ зуд мегузарад. Фаімиши аѕлоние, ки боѕњ мемонад, он ѕудратеро, ки сарфаімравњ доро мебошад, соіиб нест. Барои іамин дар ин іолат низ кори ба наѕша гирифташудаи иваз намудани як одат ба одати дигар зарур аст. Барои ин амалияи ивазкунии механикњ истифода бурда мешавад: іар рўз дар тўли ду - се соат беист їумлаеро такрор мекунњ, ки вай як ваѕтіо барои ту сарфаіравњ буд. Ин якчанд їумла буда метавонад., чунки як їумла шояд фаромўш гардад Аммо муіим он аст, ки дар лаізаи талаффуз, диѕѕат ба ягон чизи дигар мутаваїїеі нагардад. Намунаи сарфаімравиіое, ки ман бо оніо кор кардаам, иніо мебошанд:

         * «рашк механизмест, ки як ваѕтіо ман онро нусхабардорњ намудаам ва дар їои вай метавонад іар механизми ба ман маъѕулбуда ѕарор дошта бошад»

 * "ваѕте ки ў бо каси дигаре бо секс машљул аст, лаззат мегирад. Ва іамаи он чизе, ки рўй дода истодааст, дурњ їустан аз ман ва ІН доштан нисбати ман нест. Вай фаѕат лаззат мегираду халос. Ман чњ тавр метавонам аз он ки дўстдоштаи ман лаззат мегирад, дар азоб бошам?"

         * «агар ў хоіиши бо ман бо секс машљул шудан вуїуд надошта бошад, ин маънои мавїуд набудани хоіиши мазкурро дар іамин лаіза дорад, на бештар аз ин»

         * «аз он ки ман ба вай рашк мекунам, муносибати ў бо ман таніо бад хоіад шуд. Рашк усули боварибахши аз худ дур кардани ў мебошад»

         * «аз он ки диѕѕати вай ба ман нигаронида нашудааст, ДМ – и ман таљйир намеёбанд»

         * «вай іар ѕадар ки ба ман таваїїўі зоіир накунад, ин манро аз рашк раіо нахоіад кард»

         * «дар пеш саёіат ба сўи шуур ѕарор дорад, аммо рашк як чизе аст, ки манро дар іамин мавѕеъ занїирбанд кардааст»

         * «ман медонам, ки раіоии мутлаѕ аз рашк имконпазир мебошад. Ман аллакай таїрибаи бомуваффаѕият бартараф сохтани рашкро соіиб мебошам, іолати озодњ аз рашк ба ман шинос аст. Ман интихоб дорам – рашк ё ДМ – ро интихоб намоям»

 

  11. Аксар ваѕт бомуваффаѕият бартараф кардани рашк муйяcсар намегардад. Вай заъиф мешавад, дурахшіои раіоњ ёфтан мавїуданд, аммо озодии комил вуїуд надорад. Ва іамин тариѕ рўз ба рўз іамчунин хавф вуїуд дорад, ки дар іар лаізае имкони ба вуїуд омадани хавф мавїуд аст ва ман вайро бартараф карда наметавонам, аммо баъзан рашк баногоі пайдо намешавад. Вай дигар вуїуд надорад. Дар он їое ки пештар ранїіои тоѕатфарсо іузур доштанд, іоло чизе нест – чизе нест, ки онро бартараф намоњ. Шодњ, тобишіои нави ДМ, сарфаіравњ мавїуданд ва саъю кўшишіои ман іар ѕадар пурѕувваттар бошанд, вай іамон ѕадар вай іамон ѕадар зуд – зуд рўй хоіад дод. Агар дар ягон вазъият рашк пайдо гардидани худро ѕатъ намояд, ин маънои онро надорад, ки вай дигар іаргиз ба вуїуд нахоіад омад – ин гуна рафтор заъифиро ба бор оварда дар назди дурахши навбатии он касро бечора мекунад. Іолати лаззати хаёлњ самарабахш аст: «агар рашк ба вуїуд ояд, ман бо мамнуният онро бартараф месозам ва ДМ – ро эісос менамоям».