Ба саіифаи аслњ

Роі ба сўи Шуури Пок

 

Маїмўаи маѕолаіо 01

 

(Маѕолаіо 001 - 100)

 

 

 

0050. Скво:

«Вохўрњ бо Рамакришна».

 

Ман іамроіи Бодхи дар назди компе, ки дар он акси Рамакришна инъикос ёфтааст, нишастаем. Сурат возеіу равшан  аст, аммо чашмони Рамакришна дар акс он ѕадар хуб намоён нестанд. Сурати мазкур дар ман ягон эісоси махсусро эїод намекунад. Ман іамту нишастаам ва ѕариб беіаракат іастам. Аксаран, іангоме ки ман ѕариб намеїунбам, дар ин мавѕеъ эісоси бадани їисмонњ гум мешавад ва эісосоти дигар пайдо мегардад. Эісосоти мазкур нисбат ба эісосоти бадани їисмонњ мавѕеи зиёдтарро ишљол мекунад  - «ин мавѕеъ» ѕариб якуним баробар калонтар мешавад. Кўшиш мекунам, ки ин эісосотро тасвир намоям – холигии кашдор ва муіаррик, ки бо сарчархии сабуку гуворо мушоият мешавад – ба тасвири эісоси сфераи холигњ шабоіат дорад. Дарки бадани їисмонњ метавонад, ки ба таври пора – пораи їудогона зуіур намояд. Ва дар ин пораіо эісоси сўзонанда, сардии наънодори тунд, эісоси барѕ, беіушии сабуку гуворо, ба поён їорњ шудани об (гўё об аз болои ягон чизи ѕабурљадор тунд їорњ аст), эісоси буљшавии гуворо (мисле,  ки об буљ мешавад, ѕатраіои об іангоми буљшавњ каме фашшас мекунанд), мавїуд аст.

Ман аз іаракат бозистодам ва эісосоти худро ба Бодхи тасвир намудам. Вай дасти худро ба маркази ѕафаси синаи ман гузошт ва дар минтаѕаи сина сўзиши сабук  вале ба дараїаи кофњ эісосшаванда ба вуїуд омад. Баъзе узвіои бадан падидор шуданд – махсусан аз оринї поёни дастіо ва кафіои по, дар оніо низ сўзиш камтар эісос карда мешуд, аммо дараїаи он нисбат ба сўзиши ѕафаси сина камтар буд. Эісоси холигии кашдор бошиддаттар шуд. МБ – «іозир бояд ягон чиз рўй диіад, охир, Бодхи бе іеї сабаб дасти худро ба рўи ѕафаси синаи ман нагузоштааст ва агар рўй надиіад, маълум мешавад, ки ман кундзеін іастам, пас  вай дар ман хато кардаааст…». Ман пуштибонњ намудани  андешаіои мазкурро ѕатъ намудам ва бозгардонии  диѕѕатро аз тамоми їалбшавиіои хаотикњ шурўъ кардам. Дурахшіои эісосоти мухталиф ба вуїуд меомаданд, эісосоти їисмонњ дар як саті идома меёфтанд.

Ман ба акси Рамакришна нигаристам ва чашмони вай акс будани худро ѕатъ намуданд, оніо гўё зинда шуданд ва ман ўро ШИНОХТАМ. Дар іамин мавѕеъ эісосе ба вуїуд омад ки то іол дар ин таърихчаи шахсњ мавїуд набуд (ба іар іол ба андешаи ман мавїуд набуд). Фикре ба миён омад ваин фикр  бо эісосоти «ваѕте ки ман дар паілуи Рамакришна будам» іамоіангњ мекард. Эісоси мазкурро ман осудагии ваїдњ номидам. Ваїд ва осудагњ дар якїо барои аѕл як чизи номувофиѕ мебошанд, аммо ин айнан іамон чизе буд, ки ман дар чашмони «зиндашудаи» Рамакришна онро дидам ва іамон чизе буд, ки іангоми дар паілўи вай ѕарор доштан іис карда будам. Тимсол ба вуїуд омад – дар болои Ганг љуруби офтоб  ољоз гардид, іама чиз дар атроф ранги баланди тиллоњ гирифтааст, аммо на таніо осмон іама чизро бо тиллои љафс рангмолњ кардааст, ин боз эісосе мебошад, ки бо дарки басарии осмон ва ва фазои иіотанамуда іамоіанг аст. Ман дар бољ рўбарўи Рамакришна нишастаам. Мо сўібат мекунем, аммо аз сўібат дида бештар хомўш меистем. Ман медонам, ки вай дар бораи мавїуд будани эісоси мазкур медонад, медонад, ки дар «ин мавѕеъ» кадом даркіо мавїуд іастанд. Тамоми вуїуди вай нисбат ба ман меірубонии боэітирос ва амиѕро ифода мекунад. Ман низ нисбат  ба вай іамин гуна чизро эісос менамоям. Ин мавїуди аз іама наздиктарини ман аст ва ман аз вай чизеро пиніон карда наметавонам, дар іузури вай аз чизе сари тарс надорам, ин эісоси  кушодагии мутлаѕ ва дар айни замон таіти іимоя будан іис кардани худ мебошад. Бадани вай низ монанди фазои атрофи ў аз тиллои љализ нуфуз кардааст ва осудагии ваїдиро инъикос  менамояд.

Бо мушкилии зиёде ман ашки чашмони худро аз ин таваїїўіи боэітиросе, ки дар ман нисбат ба Рамакришна ба вуїуд омад, нигоі медоштам. Вай іамчун шахсияти таїридии (абстрактии) таърихњ будани худро ѕатъ намуд ва іатто ман гуфта наметавонам, ки бо хотира чњ іодиса рўй дод.  Ин тимсол назар ба тамоми тимсоліои таърихи шахсии ман равшантар аст, нисбат ба хотираи субіи имрўза. ТМ (тафаккури мунавар) ба вуїуд омад – «ин ягон гузашта нест, ин дар айни замон аст». Лапиши эісоси ТМ – агар дарки гузашта набошаду фаѕат дарк мавїуд бошад, он гоі мустаѕиман дар айни замон ин дарк вуїуд дорад. Ягон пайдаріамњ мавїуд нест, мустаѕиман дар айни замон метавонад іамон дарке мавїуд бошад, ки мисли «воѕеъае аз гузашта» тасвир шуда бошад.

То ин воѕеъа ман чунин аѕида доштам, ки Рамакришна дар масъалаи возеіияти аѕлонњ мушкилот дошт – аз рўи чизіои хондаи худ ѕазоват карда будам. Яъне дар вай эісосот албатта вуїуд доштанд ва іатто оніо хеле равшан іам буданд, аммо зеіни вай…Вай дар тасаввури ман шахсияте буд, ки  хоіишіои худро суст идора мекард – агар хоіиши аз ваїд  фарёд задан ва хандидан ба вуїуд меомад, вай бе іеї андеша инро амалњ мекард. Ман ѕариб ягон ваѕт дар бораи Рамакришна їиддњ фикр накарда будам, барои іамин мусаввараи вай ба назарам бенизом менамуд. Ман ба хайёлам бовар мекардам, ки ў маърифатнок аст, аммо вай іамзамон барои ман персонажи нимустуравњ боѕњ мемонд, ки ба рафторіои љайричашмдошт майл дорад.

Ваѕте ки ман бо вай «вохўрдам», фавран ба он диѕѕат додам, ки ин мавїуд беаѕл нест, балки баръакс – тамоми вуїуди вай возеіият ва хирадро инъикос мекунад. Ва ин тамоман ба тасаввуроти ман дар ин хусус монанд набуд. Дар чашмони вай ягон чизе аз чашмони девонагон вуїуд надошт – нигоіи вай тоза, пурэітирос ва осуда буд. Да іаракатіои вай ягон даріам баріамњ дида намешуд – ягон шубіае набуд, ки мавїуди мазкур ба тамоми іаракатіои худ назорат дорад ва ин  то іол барои ман дастнорас нест.