Ба саіифаи аслњ

Роі ба сўи Шуури Пок

 

Маїмўаи маѕолаіо 01

 

(Маѕолаіо 001 - 100)

 

 

 

0051. Ниан:

«Консепсияи мардонагњ».

 

Баъд аз таілил намудани алангаи рашки худ, консепсияе пайдо гардид, ки онро ин тавр номгузорњ намудан мумкин аст: «Мард бояд мард бошад». Ин консепсия маїмўи консепсияіои бештар хусусиро ифода мекунад. Интихобан якчандтои оніоро, ки ба назари ман воѕењ намудор гардиданд, мисол меорам. «Мард бояд ба ѕадри кофњ пул кор кунад, то ин ки барои худ  ва маъшуѕааш (маъшуѕаіояш) зиндагии шоистаро ташкил намояд». «Мард іар ѕадар бо зани бисёртар мулоѕот карда бошад, іамон ѕадар беітар аст (вай іамон ѕадар бештар худро іамчун мард нишон додааст)». Дар ин їо ангезиши консептуалии їустуїўи шарикіои нав ва ангезиши  хоіиши инкишоф додани шаівоният ва гирифтани таїрибаи навро фарѕ кардан лозим аст.  Дар іолати аввала, натиїа таїрибаи нав набуда, балки ѕаноатмандњ таїрибаи нав аст. Аниѕтараш, таїрибаи алоѕаманд бо пайгирии консепсия їамъ мешавад, ки метавонад ба паст намудани таъсири вай оварда расонад. Љайр аз ин, дар іолати аввал одам ба хоіишіои равшани шаівонии худ он ѕадар гўш намеандозад ва инкишофи шаівони хеле сусттар ба амал меояд, ё умуман ба амал намеояд. «Мард бояд іам аз їиіати їисмонњ ва іам аз їиіати маънавњ пурѕувват бошад (яъне ѕотеъ, боирода ва љайраіо)», «Вай бояд ба зан іамчун иттико хизмат бикунад ва зан  ба ѕувваи вай такя карда тавонад». «Гомосексуализм бо мардонагњ мувофиѕ нест, махсусан шакли љайрифаъоли он». «Вай бояд новобаста ба таносуби молиявњ барои зан пул диіад». Агар ба ман шиносоњ бо духтаре, ки ин консепсияро тарафдорњ намекард, рўй медод, он гоі барои ба вай пул надодан ман ба ягон мушкилот рўбарў намешудам, ё іатто худи вай метавонист ба їои ман пул диіад. Аммо агар духтар фаъолона консепсия мазкурро таіѕиѕ менамуд, он гоі ба ман  барои ба вай муѕобил баромадан љайриимкон мегардид – нороіатњ ва иљтишош ба вуїуд меомад. «Мард бояд ба ѕавли худ вафо кунад». Дар ин їо љайр аз консепсияи «одам барои суханіои худ масъулият дорад», ба он, ки вай илова бар ин мард мебошад, аппелятсия вуїуд дорад.

Амалан іама гуна мард як маъюбест, ки бо консепсия дар бораи мардонагњ дасту пои ў баста шудааст. (Фикр мекунам, ки бо духтарони консепсия дар бораи занона будан дошта низ іамин тавр аст). Мушкилоти ин консепсияіо дар он аст, ки іамаи оніо то замони аз їониби ман ошкору танзим шуданашон норавшан буданд. Барои іамин радкунии мантиѕии оніо ягон натиїа намебахшад. Ман ѕабл аз ин низ аѕидаи мазкурро іамчун дуруст намеіисобидам. Пайхас кардани беасос будани ин консепсияіо барои ман мушкил нест. Барои муайян намудани ягон асос надоштани ин намуди консепсияіо ба вай чунин намуд саволіо додан кифоя аст: «мард љайр аз он ки вай узви таносул дорад, књ аст?», «аз књ, чњ ва дар кадом асос ѕарздор аст? » ва љ. і. Аммо іатто іозир, дар лаізаи навиштани ин сатріо гоііо чунин фикріо ба сар мезананд: «ту їавон аз іад гузарондњ, ту чњ, магар марди іаѕиѕњ будан намехоіњ, агар ин тавр аст, ту књ іастњ», ё «шояд ин зуіуроти хунсо будани ту аст, ки марди іаѕиѕњ будан намехоіњ?».

Консепсияіои ба мардонагњ алоѕаманд дар майнаи сар хеле мустаікам їой гирифтаанд, чунки оніо ба майнаи мо аз давраи кўдакњ кўбида шудаанд ва барои іамин бо оніо кор кардан хеле мураккаб аст. Чњ тавре ки ман іозир мебинам, ду механизме мавїуд аст, ки барои бо осонњ  озод шудан аз консепсияіои баръало дурўљин имконият намедиіанд. Якум – ба зудњ бартараф карда натавонистани ІН-е, ки тавассути консепсияи мазкур тавлид мешаванд. Мисол меорам. Ман бо духтар дар ѕаівахона нишастаам ва масъала ба миён меояд, ки «ба їои вай низ пул пардохт намоям ё не?». Ман возеі фаімида метавонам, ки хоіиши ба їои вай пардохтани пулро надорам, аммо дар зимн андеша мавїуд аст, ки агар ин корро накунам, шарм ба вуїуд меояд. Агар ман ба зудњ вайро шинохта бартараф карда натавонам, он гоі механизми гурехтан аз ІН ба кор медарояд ва ман чунин рафтореро шурўъ мекунам, ки барои ІН сабаб набошад - яъне мутобиѕи консепсия. Механизми дуюм – мавїудияти консепсияіои дигаре, ки аз їиіати маъно бо якум іамоіанг мебошанд. Масалан, дар ман чунин консепсия вуїуд дорад, ки агар ба їои духтарон пул пардохт карда шавад, ба іамаи оніо маъѕул аст. Іамин тариѕ, агар дар ман хоіиши ба вай маъѕул шудан бошад, вай метавонад бо хоіиши  напардохтани пул дар зиддият бошад. Іол он ки дар мавридіои мушахас ман, шояд бо духтаре сару кор дошта бошам, ки  іаѕиѕатан ба вай намоиш додани мустаѕилияти худ хушоянд аст ва амаліои ман метавонад ўро аз ман дур намояд. Усуліои кор бо ин намуди консепсияіо айнан мисли дигар консепсияіои ба таври равшан дуруљин мебошад – фушурдабарории механикии консепсия, яъне амалияи ивазкунии механикњ ва кор оид ба аз МБ бартарафсозии калимаіое, ки маънои муайян надоранд. Масалан, «мардонагњ», «бояд» ва љайраіо. Љайр аз ин аз усули нишон додани зиддияти  фаъол ба консепсия истифода намудан мумкин аст. Яъне иїро намудани амаліои ба консепсия муѕобил ва іосил кардани итминон, ки дар чунин іолатіо іеї чизи даішатнок ва номатлуб рўй намедиіад. Ин усулро таніо дар іамон іолат ба таври самаранок истифода бурдан мумкин аст, ки агар ман саъю кўшиши бартарафсозии іамон ІН – и тавассути іамин консепсия тавлид мешударо хеле ба хубњ амалњ карда тавонам, масалан, агар таїрибаи амалияи дарки давронии ин ІН мавїуд бошад. Дар аввал ин каме даішатнок аст, гўё ба партгоі меїаіњ, аммо хоіиши мутамарказ намудани тамоми ѕатъият ва оташинона бартараф намудани тамоми ІН – и мушоияткунанда мавїуд аст. Дар іар як маротиба амалњ намудани ин кор осонтару осонтар мешавад, то  дами ба вуїуд омадани сарфаімравњ ба он, ки іама чиз, дар ин їо іама чиз ниіоят фаімо аст.

Таъкид карданњ іастам, ки консепсия дар бораи мардонагњ таніо ба мардон таъсир надорад. Масалан, ахиран бо духтаре вохўрдам ва мушкилоти вай аз он иборат буд, ки мардіои мувофиѕи тасаввуроташ дар бораи «марди іаѕиѕњ» чњ гуна бояд бошад интихоб намудаи вай, ўро он ѕадар таірик намекунанд. Дар натиїа вай ба хулоса омадааст, ки секс барои вай аїиб нест.