Ба саіифаи аслњ

Роі ба сўи Шуури Пок

 

Маїмўаи маѕолаіо 01

 

(Маѕолаіо 001 - 100)

 

 

 

0088. Бабри Сафед:

«Монеъаіои фавран бартараф карда шудани ІН».

 

Ман мехоіам, ки бартарафсозии ІН – ро фавран, дар лаізаіои ба вуїуд омадани оніо бартараф намоям.  Агар ман бартарафсозиро  фавран шурўъ намоям, дар зарфи якчанд сония ба бартараф намудани баъзе ІН муваффаѕ мешавам, аммо агар ба афзудани ІН роі диіам, он гоі дар іолати бартарафнашуда ваѕти зиёде боѕњ мемонад – як соат ва бештар аз он.

Барои чњ ба афзудани ІН роі медиіам, барои чњ оніоро фавран бартараф намесозам?

1) Ба їои бартарафсозњ ман фурў нишондани ІН – ро иїро карда метавонам, яъне  ба іолати озодии комил  аз он, ба эісоси шодии оромона ба таври нопурра «їастан».

2) Іамчунин іамин хел іам мешавад, ки гўё ман ба пайдо шудани ІН дар худам бовар намекунам, ѕўшиш мекунам фикр накунам, ки «ІН іаст», онро ба ѕайд нагирам. Азбаски боварњ надорам, саъю кўшиш ба харї намедиіам. Фикріои «бартараф мешавад», «худаш мегузарад» дар манн мавїуд меошанд.  Ваѕте ки худаш намегузарад, ман ба їустани антиконсепсия, дар бораи ІН фикр кардан, баррасњ намудани он  шурўъ менамоям. Дигар їанбаіои дидро  їустуїўй мекунам, то ба вазъият тавре назар намоям, ки ІН набошад.

Ваѕте ки ІН худ ба худ мегузарад, эісоси самимњ набудан ва  вазнинии заминавњ іис карда мешавад – вай ё бо ІН – и дигар, ё ІМ, ё тирагњ,  иваз шудааст, ЗН ба вуїуд омад. Ман тамоми корро мекунам, ки ба ин  захм  ки дар ман боѕњ мондааст, нигоі накунам, то ин ки ІН дубора аланга нагирад. Ба ман  лозим аст, ки худро бо таассуротіо андармон намоям. Іамин ки таассуротіо тамом шуданд, диѕѕат іамеша ва аз сари нав ба сўи сабаби ІН равона мешавад… ва ўро боз бо ягон чиз мутаваїеі  сохтан лозим аст ва іамин тавр беохиру беинтиіо.

Ду сифат барои бартараф намудани ІН зарур аст – самимият (яъне фарѕкунии даркіо) ва бодиѕѕатњ.

Ваѕте ки ман ба ин сарфаім рафтам, дидам, ки дар рўзіои охир дар іолатіои гуногун іам худам ба худам, іам зимни сўібат бо одамоне, ки бо оніо кушодадил будан мехоіам,  хеле самимњ шудаам. Ман якчанд бор пайхас кардам, ки дар рўзіои охир, масалан дар ин іолат аз їавоб баіонаїўњ менамудам, дурўљ мегуфтам, ё ними іаѕиѕатро бе самимият баён менамудам. Акнун ман іама чизро бо буду шудаш гуфта метавонам. Ман акнун фаімидам, ки лаёѕати самимњ будан ба тамоми соіаіои іаёт таъсири худро мерасондааст. Ман нисбати баѕайдгирии ІН самимитар шудам ва самимият дар дигар риштаіо падо гардид.