Ба саіифаи аслњ

Роі ба сўи Шуури Пок

 

Маїмўаи маѕолаіо 01

 

(Маѕолаіо 001 - 100)

 

 

 

0094. Лама:

«Таѕсимоти хоіишіое, ки хоіиши муоширатро ташкил мекунанд».

 

Іангоми таніо буданам, ман пайхас намудам, ки дар ман хоіиши муошират мавїуд аст. Баъзан амалњ намудани он шодиомез буда, ба ДМ меоварад, баъзан баръакс вай ногувор, андўігин  менамояд ва ба дилсардию гум шудани хоіишіои шодиомез, аз даст додани ДМ меоварад. Ман ба андеша рафтам, ки чаро ин тавр рўй медиіад? Дар натиїа фаімидам, ки ду хоіиши мушират мавїуд аст: якумхоіиши шодиомези бо одамони ба ман хушоянд ва духтаріо, ки ман бо оніо  муіаббат ва меірубонњ эісос мекунам. Ин муошират пурмазмун, равшан аст ва ман ба ин муошират намечасбам. Хоіиши дуюмхоіиши механикии  ба таніоњ гурехтан. Дар ин іолат барои ман фарѕ надорад, ки муоширати мазкур чњ гуна аст. Албатта ман мехоіам, ки ин муошират пурмазмун ва равшан бошад, аммо худи хоіиши мазкуріамту гурехтан аз таніоњ мебошад. Вай хеле пуразоб аз сар гузаронида мешавад ва љайриимкон будани амалњ шудани он ба ІН меоварад (зиѕѕњ аз таніоњ, ІЗХ, аз он ки касе нест, ки бо вай муошират намоям). Амалњ намудани он низ ба ІН меоварад (зиѕѕњ аз муоширати бемазмун, дилсардњ ва љайраіо). Аз ин мебарояд ки новобаста ба он ки ман онро амалњ мекунам, ё не, дар натиїа ман дарки номатлуб ба даст меорам.

Ман таїрибаи калони эісос намудани хоіиши муоширати бидуни таѕсим кардани оніо ба ду намудро дорам. Іам бо амалњ намудан, іам амалњ накарда истода. Акнун ман оніоро таѕсим карда истода, таїрибаи мазкурро таілил карда метавонам. Намуди якуми хоіишро «хоіиши механикии муошират» меномам. (ХММ), номи хоіиши намуди дуюмро бошад, «хоіиши шодиомези муошират» (ХШМ) мегузорам.

Азбаски дар пушти ХММ  ІН вуїуд доранд, эісос намудани оніо ногувор мебошанд. Вайро мехоіњ  тезтар амалњ намоњ, чунки дар амалњ намудани мазкур тарзи халос шудан аз ІН ба чашм мерасад. Аммо ин тавр рўй намедиіад, амалњ намудани ХММ боз сабабгори  ІН – и нав мешавад. Ман мушоіида мекунам, ки ХММ нисбати іама гуна одамон зуіур карда метавонад, аз он їумла нисбат ба он одамоне, ки ман ба оніо іусни таваїїўі дорам, нисбати оніое, ки дар ман ДМ пайдо мешаванд. Аммо іангоми амалњ намудани ХММ бо одамони ба ман хушоянд,  эітимол нисбати оніо іатто нисбат ба оне, ки бо одамони тасодуфњ амалњ мегардид, ДМ равшантар ба вуїуд меоянд. Ин барои он рўй медиіад, ки ман  аз муошират бо одамони ба ман хушоянд,  мунтазири рўй додани ягон чизи махсусан гуворо ва мунавар мебошам, аммо ин ба вуѕўъ намеояд, чунки дар худи асоси муошират ІН мавїуд аст ва оніо дар іамон лаіза маро роінамоњ мекунанд. Аммо, іангоме ки ман ХММ – ро ман бо одамони бо ман нисбатан бетафовут амалњ менамоям, он гоі іам ѕаноатмандњ ва іам ІН ба вуїуд ояд. Аммо ба іар іол ногузир ІН – зиѕѕњ, дилсардњ, сустњ, гум шудани далеловарњ пайдо мегардад. Дар айни замон дар ман таїрибаи пас аз бартарафсозии ІН эісос кардани ДМ пайдо шудааст, ки  аз сабаби таніоњ  ба вуїуд омадааст. Ин таїриба барои он муіим аст, ки акнун ман ду тарзи имконпазири раіо шудан аз ІН – и  бо таніоњ алоѕамандро муѕоиса карда метавонамякум ХММ – ро амалњ карда истода, дуюм – дар таніоњ ѕарор дошта ІН – ро бартараф намоям, ба ДМ муваффаѕ гардам. Іол он ки  тарзи аввал манро аз азобіо халос намекунад ва ин іангоми таілили таїриба ба таври сареіу равшан намоён аст, дар айни ваѕт бо тарзи дуюм дар іаѕиѕат ба ман муйясар мешавад, ки аз азобіо халос шуда, ба ДМ ноил шавам, бигузор барои муддати кўтоіе бошад іам, вагарна амалњ намудани ХММ ба таври равшан бемаънњ  ба назар мерасад.

Эісоси ХШМ іатто дар замоне, ки амалњ намудани он љайриимкон аст, гуворо мебошад. Аммо амалњ гардонидани ХШМ ба  ДМ – и амиѕтар меоварад, барои іамин ба ман на таніо эісос намудани ХШМ, балки амалњ намудани оніо хушоянд аст. Іангоми амалњ намудани ХШМ дидан мумкин аст, ки кадом муошират амалњ намудани ХШМ мебошад ва кадоме намебошад. Инро ба таври хеле содда анїом додан мумкин астагар ман ягон шакли муоширатро бо ягон шахс тасаввур кунам, он гоі метавонад, ки бо ДМ іамоіангњ пайдо шавад ва ин ДМ дар пушти ХШМ истодаанд ё баръакс метавонад пайдо нашавад.

Іамин тариѕ дар давраи ибтидоњ їудокунии ХММ ва ХШМ – ро гузаронидан мумкин астагар ман муошират кардан хоіам, он гоі фикр карда метавонам, ки оё хоіишіо  маіз бо іамин намуди муошират бо ДМ іамоіанг мебошанд, ё не.