Ба саіифаи аслњ

Роі ба сўи Шуури Пок

 

Маїмўаи маѕолаіо 01

 

(Маѕолаіо 001 - 100)

 

 

 

0096. Скво:

«Монеъаіо дар баратарафсозии ІН».

 

Ваѕте ки ман ѕадаміои аввалини худро дар амалия ба хотир меорам, мебинам, ки бартарафсозии ІН дар бисёр іолатіо ба ман осонтар буд. Бисёр ІН равшвантар буданд, аммо ба таври умумњ назар ба дар айни замон іузур доштани  ІН – и  вуїуддошта  бештар маъѕул буданд – ба он нигоі накарда, ки ІН 10 маротиба заъифтар шудаанд. Ба фикрам,  фарѕи асосњ аз іолати 3 сол ѕабл мавїуд буда – ин адами лаззати ѕаблњ, шодие мебошад, ки новобаста ба каму зиёд будани ІН – и ман, он ваѕтіо ба таври доимњ ба вуїуд меомаданд. Ман ба он омода будам, ки дар наздам їабіаи бузурги кор истодааст ва ёфтани іар як монеъа барои ман фараінок буд. Дар тўли 3 сол, дар ин мавѕеъ механизміое ташкил гардиданд, ки маро аз чизи асосњ маірум месохтанд – шодњ ва лаззати ѕаблњ дар амалия. Ваѕте ба ман дар лаізаи амал намуданашон имконияти шинохтан ва бартараф намудани  оніо даст медиіад, ман худро навмашѕи рўібаланде эісос менамоям, ки намедонад чиро бо чњ сару кор бигирад – іама чиз аїиб аст, кас мехоіад іама чизро санїида бинад.

1. Ваѕте ки дар ман ІН ба вуїуд меоянд, дар айни замон ба сабаби ІН, ІН – и ѕаноатманд набудан аз худ, эісоси ноилоїњ, эісоси гуноі, тараіум бар худ ва љайраіо пайдо мегарданд. Ин ІН іамеша дуруст ба назар мерасанд, охир, «ман оніоро ду сол боз бартараф месозам, оніо бошанд ба вуїуд омадани худро идома дода истодаанду идома дода истодаанд». Эісоси ноилоїиро махсусан заіролудкунанда меіисобам. Ин розњ будан ба шикастхўрњ, ин тан додан ба шикаст аст.  Аљлаб эісоси шикастро бо андешаи он, ки ин «ноумедии» ман аст ѕабул мекунам ва ноумедњ маро роібалад аст. Дар іамин лаіза ман намедонам, ки дар ин мавѕеъ «ноумедие» іаст, ки дар он ІН вуїуд надошта бошад., барои іамин ѕарор додам, то дарки мазкурро дар ин мавѕеъ пуштибонњ накунам.

Ба ман тасвири саъю кўшиш оид ба тавлид намудани ДМ – и Рамакришна хуш омад. «Агар шумо обро тоза карданњ бошед, ба шумо «clining agent»  лозим аст». Ман ин їумларо іамин тавр фаімидам, ки ба оби ифлос элементеро илова кардан зарур аст, ки вай ифлосиии обро таілил мекунад. Бартарафсозии ІН – ро ман маіз іамин тавр эісос менамоям – дар аввал ІН мавїуд аст, баъдан тавлид намудани ѕатраи тозаи ДМ муйяссар мешавад ва он дар як лаіза «ифлосии» ІН- ро бартараф месозад. Он ноумедие, ки дар ман љолибан ба вуїуд меояд – ин бўрони оби ифлос аст, ки шояд муассир ба назар намояд, аммо бо сабаби вай ДМ зиёд намешаванд.

Агар ман ба ягон чиз муваффаѕ нашавам, агар ман саъю кўшишіое ба харї медиіам, ки умуман ба натиїа намеоваранд, ё натиїаи мазкур хеле ноостувор аст, он гоі ба ин їо боз эісоси ноилоїњ карда истода, азобіои худро тоѕатфарсо мекунам – ба ІН – и мавїуд буда ман ІН – и нав ба нави илова менамоям. Бо ин тарз ман іеї гоі халос хўрда наметавонам. Барои іамин, ваѕте ки ман ба іеї чиз муваффаѕ шуда наметвонам, ваѕте ки дар ягон іолате боз ба бартараф кардани ІН ноил шуда наметавонам, ман іамту инроба ѕайд гирифта, зиндагњ кардани худро идома медиіам. Ман натавонистам. Хайр, чњ? Ман метавонам таілил кунам, ки барои чњ ин тавр рўй дод, м онеъаіоро ошкор намуда зиндагиро идома диіам ва аз зиндагие, ки барои ман дар іоли іозир дастрас аст, іаловат гирам. Вазифае дар назди ман истодааст, ки ман онро іал намудан мехоіам. Рўз ба рўз ман шикаст мехўрам – хайр чњ?? Ман боз ва боз кўшиш хоіам кард. Ваѕте ки ман бой медиіам, намехоіам, ки бо андешаи «муваффаѕ нашудам» ба партовгоіи ифлосиіо биафтам ва фикр кунам: «іеї гоі ба іеї чиз муваффаѕнахоіам шуд, ман іеї гоі таљйир намеёбам, іама чиз ба даст…», ман ин андешаіои баланд ва эісоси ноилоїиро  бартараф месозам, шодњ, ѕатъият ва фикри «боз іам мубориза бар!» - ро тавлид менамоям. Ин андеша ба ман маъѕул аст.

2. Рўіафтодагњ іамеша ба консепсияи дар бораи он ки чњ гуна бояд бошад иттико менамояд. Агар ба ман 100 маротиба іеї чиз муйяссар нагардид ин МАЪНО НАДОРАД,  ки дар маротибаи 101 – ум іам чизе ба даст намеояд. Албатта, ба таїрибаи фўкіо ва ба таїрибаи пешина такя карда истода, ягон эітимолиятіоро шуморидан мумкин аст, аммо барои чњ? Ман дар амалияи худ ба љайр аз хоіишіои шодиомез ба ягон чизи дигар такя карданњ нестам. Ман намехоіам, ки ин хоіиши шодиомез аз даркіои дигар вобастагњ дошта бошад. Ба ман аз куїо маълум аст, дар ман хоіишіои матлуб пайдо хоіанд шуд (яъне ДМ – и устувор)? Шояд мустаѕиман дар іоли іозир ваѕте ки ман саъю кўшиши навбатњ ба харї медиіам? Дар ман, дар бораи таљйирёбии  тадриїњ консепсия мавїуд аст ва ман боварњ дорам, ки агар имрўз субігоіњ дар ман ІН – и равшан мавїуд буданд ва ман оніоро бартараф  карда натавониста будам, он гоі дар айни замон ДМ – и равшанро эісос карда наметавонам.  Заминаи мунаввари устувор дар ин іолат іеї гоі вуїуд дошта наметавонад. Консепсияимазкур тавлид намудани рўіафтодагиро идома медиіад ва ІН ба он нигоі накарда, ки дар худи ман таїрибаи чњ гуна дар як шаб іангоми саіарњ дар заминаи мунаввари равшани  устувор аз хоб бархостанам, тамоми даркіои ман таљйир ёфтанд. Іол он ки  5 рўз пеш ва дар тўли зиндагии то ин дам аз сар гузаронидаам, ман ІН – и равшанро эісос мекардам. Ба ман фикри «ман іеї оі ба ягон чиз муваффаѕ нахоіам шуд» маъѕул нест. Ман мехоіам фикріои «ман метавонам», «ман мубориза оіам бурд», «ман агар мубориза барам, іатман таљйир меёбам» - ро пайгирњ намоям. Ин худтаскиндиіњ нест, фикріои мазкур манро ба ѕаноатмандњ намеоранд,, охир дар ин ваѕт ман дар курсии роіат ба їалбшавиіои хаотикњ дода шуда нанишастаам. Ман саъю кўшиш ба харї медиіам – бигузор, ки іатто оніо натиїаи кам дошта бошанд іам.

3. Дилбастагњ ба натиїа. Агар ягон натиїа ба даст биёрам, дар ман ѕаноатмандњ эісос менамоям. Ман ба он ки дар айни замон ин даркіо вуїуд надоранд,  балки худѕаноатмандњ ва худтаскиндиіњ іасту халос,  беэътиноњ намуда истода, дер боз ба хотир оварда истода, ки чизе ба ман даст дод,  хеле тўлонњ худѕаноатмандњ эісос мекунам. Ман фаімидам, ки дар айни замон чњ кор кардам іеї гуна аіамият надорад. Фаѕат дар іамин мавѕеъ ва дар іоли іозир чњ эісос карда истодам, аіамият дорад. Барои кор бурдан бо рўіафтода, љайр аз бартарафсозии мустаѕим, ман іамчунин  фикри дар бораи он ки дар ягон іолат  ба муваффаѕият ноил шудамро истифода мебарам, аммо дар тамоми іолатіои боѕимонда ман ин фикріоро бартараф намудан мехоіам, чунки аліол роііои чњ гуна босамар истифода бурдани оніоро пайдо намедонам.

Їониби дигари дилбастагњ ба натиїа ин ІН  аз он, ки іеч натиїа ба даст намеояд. Баъд аз шикаст ман як муддат нигоі доштани онро дуруст мешуморам ва баъзан муддатіои тўлонњ ІН – ро дар худам нигоі медорам. Мехоіам боин роі ягон чизро таілил намоям, ё шояд худро  барои ин їазо додан мехоіам. Кадом љамгиние зуіур нанамоям,  намехоіам чунин шуморам, ки вай «аз они ман аст» ва акнун ман «дољдоршуда» мебошам. Вай дар іеї їои ман овезон нест. Ман новобаста ба он ки іамин іоло дар ман чњ гуна љамгинии даішатнок зуіур намуд, гирифтани лаззати ба ман дастрасро идома дода метавонам, аммо намехоім, ки ин таілил бо ІН олуда бошад. Мехоіам таніо ё іамроіи фўкіо љамгиниіои худро таілил карда истода, тавлид намудани шодњ ва лаззати ѕаблиро идома диіам.

4. Вакте ки бартараф намудани ІН ба ман дастрас нест, дар ман дар бештар ДМ – и эісос кардани ДМ дида намешавад. Балки омехтагии даркіои андўігинона ва консепсия, ки бояд ІН бартараф намуд, вуїуд дорад ва ман фаѕат мехоіам ІН – робартараф созаму ДМ – ро эісос намоям. Ба гумонам, шиддати їисмонњ ё ким – кадом оиніои бартарафсозии ІН метавонад маіаки он бошад, ки хоіиши ДМ умуман нест ё вай хеле заъиф аст. Дар ин іолат ман манъ мешавам ва дарк мекунам, ки хоіиш нест. Он гоі ман їустуїўи онро ољоз менамоям, сайъ мекунам, ки онро тавлид намоям. Іамин ки вай аѕѕалан дар дараїаи 1 – 3 (аз рўи миѕёси 10 дараїа дошта) зуіур намуд, он гоі дар шакли ДМ – и муайян барои 1-2 сония натиїа іаст. Агар якравњ намуда, тавлид намудани ДМ дар тўли 10-20 даѕиѕа идома дода шавад, он гоі ДМ бештар муайян ва давомдор мешаванд. Дар ин іангом ІН аѕибнишинњ мекунанд. Дар зарфи 20 даѕиѕаи кори устуворона ба озодии ноустувор аз оніо муваффаѕ шудан мумкин аст. Яъне баъд аз 20 даѕиѕа іолати устувор ва аз ІН озод ба даст меояд. Аммо агар ба харї додани саъю кўшиш ѕатъ карда шавад, он гоі іатман ва фавран іарчанд ба нуѕтаи ибтидоњ набошад іам ба поин  мелаљжњ, аммо дар іар сурат  ба ІН меафтњ.

5. ІН ба љамгиниіои худ ва бегона. Ман оніоро іамчун алафи бегонаи їўяіо, ки оніоро хишова кардан мумкин аст, ѕабул намекунам. Бо сабаби вай хоіиши   дидани љамгиниіои худ  ва љайримконият шудани таілили судманди љамгиниіои хеш ва бегонаіо бо фўкіо ба вуїуд меояд.

 

Яке аз монеъаіои пурѕувват барои бартараф намудани ІН – ин боварњ надоштан ба он аст, ки озодњ аз ІН умуман имконпазир аст. Ба таїрибаи озодњ аз ІН дар ягон іолат, ё таїрибаи озодњ аз ким – кадом ІН, консепсияи «озодњ аз ІН љайриимкон аст» метавонад, ки тавлид намудани эісоси ноилоїиро идома диіад. Масалан, ин консепсия метавонад бо ин фикр пуштибонњшавад, ки таљйирот на іамчун натиїаи кўшишіо ба вуѕўъ пайвастанд, балки бо сабаби он ки вазъиятіо таљйир ёфтанд, ё таніо «сабукии» муваѕѕатњ мавїуд аст. 

Барои бартараф сохтани ин монеъа, ман бо ёрии фикри «озодњ аз ІН имконпазир аст» імзамон  бо тавлид намудани лаззати ѕаблњ ва шодњ зимни такрор намудани іар як їумлаамалияи ивазкунии механикиро гузаронидам. Бевосита іангоми бартарафсозии ІН, ман андешаіои «ман метавонам», «ман натиїа  ба даст меорам», «аз іама асосњ тасли нашудан ва аѕибнишинњ накардан» - ро тавлид намудам.