Ба саіифаи аслњ

Роі ба сўи Шуури Пок

 

Маїмўаи маѕолаіо 01

 

(Маѕолаіо 001 - 100)

 

 

 

0099. Стриж:

«Хоббиниіои сарфаімрафташуда (ХС) ва даркіои нав».

 

1) Хоб (на ХС): ман дар Мексика мебошам, бо Дон Хуан  (ДХ) вохўрдам. Сарфаімравии даѕиѕ мавїуд буд, ки ман дар Мексика мебошам ва ин маіз Дон Хуан мебошад. Аммо нисбат ба вай  іеї гуна таѕво ба пайдо нагардид, на ІЗХ, на тарс, на іайрат, гўё дар вохўрии мо ягон чизи љайримаъмулњ набуд. Ман бо вай он чуноне, ки бо дигар фўкіо вомехўрам, вохўрњ намудам. Хобамро аз іамон лаізае дар хотир дорам, ки Дон бо ким – кадом забони нофаімои  љайриоддњ ба ман ким – чизе гуфт, аммо ин  испанњ ё яке аз  забоніои европоњ набуд. Вай худро шинос накард, аммо ман медонистам, ки ин ДХ мебошад. Ман мехостам їумлаи гуфтаи ўро ба хотир гирам, то ин ки баъдтар тарїума кунам. Аз вай хоіиш намудам, ки ДХ онро такрор намояд ва ў онро оіистатар такрор намуд, аммо аздусар вайро ба хотир гирифта натавонистам. ДХ аз ман пурсид, ки ин їо ба ман маъѕул аст? Ман ба атроф нигаристам ва гуфтам, ки іа ба ман маъѕул аст, аз кўііо хушам меояд. Вай дар їавоб гуфт «магар иніо кўі мебошанд»? Ман ин суханони вайро тарзе таъбир намудам,  ки вай гўё ин кўііоро  паст мешуморад ва ман гуфтам, ки мо ният дорем ба кўііои Іимолой равем, дар он їо ѕўііои іаѕиѕњ мавїуданд. Вайро барои бо мо іамроіњ намудан даъват намудам. ДХ ба назари ман мўйсафеди заъиф намуд, іол он ки зоіири вайро ба хотир оварда наметавонам. Боз вай ба назари ман камгап ба назар расида буд. Таассуроте ба вуїуд омад, ки ман ўро барои ба трек  рафтан розњ карданњ іастам ва мехостам ба вай љамхорњ намоям, дар ман ин хоіиши равшан іузур дошт. Баъдтар эісоси гунаігорњ ба вуїуд омад, ки ман ўро розњ намудам, мехостам дар  іаѕѕи вай љамхорњ намоям. Ташвиш ба вуїуд омад, ки Бо муѕобил намебаромада бошад, баъд андешидам, ки вай бояд зид набарояд. ДХ іамроіи мо ба трек равон шуд. Дар хотир дорам ки ба вай іангоми ба кўі баромадан чњ тавр ёрњ мерасонидам, чњ давр дар хоначаіои чўбини ду адад кати хоб дошта шабро мегузаронидем. Ман іамроіи ДХ мехобидам. Вай дар катча наїунбида, дастіои худро ба болои ѕафаси сина гузошта мехобид. Ман аз вай пурсидам, ки оё вай  ягон кашфиёт мекунад? Вай гуфт, ки іар даѕиѕа кашфе мекунад ва даркіои навро эісос менамояд. Дар ХС ман даркіоеро эісос намудам, ки ба ман хеле маъѕул буданд, лаззат ба вуїуд меомад, мехостам доимо іамроіи ДХ бошам. Ба назарам ин даркіои матлубтарин буданд. Ман бедор шудам, хоіиши равшани эісос намудани даркіои мазкур дар ман іузур доштанд, ман боз хобидам ва худро дар паілўи ДХ дидам. Ваѕте ки бедор шудам, фикр ба вуїуд омад, ки хоби худро навиштан мехоіам. Аз танбалњ онро нанавиштам, гўё дар іолати нимхоб ба ман баён кардани фикріои эісос кардаам  мушкил буд ва ман таслим шуда ѕарор додам, ки инро субігоіњ навишта метавонам. Аммо албатта субі ба ёд овардани даркіои мазкур, боз іам мушкилтар буд.

Субі лаззат ба вуїуд омад – ба ман хеле –хеле гуворо аст, аз амалия, яз ягон фаъолият іеї гуна ташвиш мавїуд нест. Рўіафтодагњ пайдо шуд, ки оё ин ДХ буд ё хаёлоти ман аст? Ѕарор додам, ки ин тахаюл аст ва ба он нигоі накарда, ки ба  ДХ будани вай итминон мавїуд буд, іатто кўшиши навиштан ва ба ёд овардан накардам. Агар ман дар бораи ин хоб ба Бо намегуфтам, ба тахаюл шуморидани іама гуна хобіо идома медодам. Консепсия: іама гуна хоб хаёлбофњ мебошад, яъне он чизе, ки ман хаёл мекунам. Ман чиро хаёл намекунам? Хаёл кардан чњ маънњ дорад? Агар ман сарфаім наравам, оё ин маънои онро дорад, ки ин чиз вуїуд надорад?  Ва ваѕте ки сарфаім меравам… чњ рўй медиіад, ваѕте ки сарфаім меравам? Табдилкунии механикњ: «баъзе хобіо – ин іамон гуна іаѕиѕат мисли бедорњ аст». Одами маст низ худро чунин мешуморад, ки вай «бедор» аст  ва одами эісоскунандаи ІН низ худро дар «хоббуда» мешуморад, аммо ваѕте ки ман ДМ – и равшан эісос мекунам ва ваѕте ки ІН равшан эісос менамоям –  мебинам, ки дар байни ин ду «бедорњ» чњ гуна фарѕияти калон мавїуд аст. Ваѕте ки ман ДМ – ро эісос мекунам, ба  ман имкониятіои бузург  дастрас мегарданд – даркіои нав ба вуїуд меоянд, оніо манро зимни  Саёіат фаро мегиранд., ба ман муоширати одамон, ба мисли Бодхи ва фўкіо муйясар мегардад. Бо хоббинњ низ іамин чиз рўй медиіад. Оё ман дар хоббиниіо ІН, тирагии маъмулии хаотикњ ё ман ДМ – ро  эісос мекунам ё не,  аіамияти калон дорад.

Баъдан  боз як рўіафтодагии дигар пайдо шуд – оё ман дар Мексика будам, магар дар он їо кўііо мавїуданд? Ба аксіои Мексика нигаристам, дар он їо кўііо іастанд! Ва оніо айнан іамон хеле іастанд, ки дар хоб дида будам, мавзеъ шабеі аст. Дар їангали тирамоіњ мерафтам ва амалияи табдилкунии механикиро иїро намудам, аз хоб тавлид намудани даркіо муйясар гардид. Чизи асосњ лаззат, адами ташвиш, аз он їумла аз амалия низ буд. Таассуроте пайдо шуд, ки амалияи ман ва лаззат ду чизи аз іам фарѕкунанда буданд ва он амалияе, ки ман бо он машљулам, бо лаззате, ки дар хоб эісос менамоям, ягон робита надорад. Ман аљлаб бо амалия машљул намебошам, балки хавотирии доимњ аз амалияро эісос мекунам, ба сўи лаззат їадал намекунам. Ба ман ёд гирифтан ва їиддан тибѕи  наѕшаіои пешакњ амал карданро омўзонида буданд ва ба амалия низ ман іамин гуна муносибат мекунам. Ба їои ин ман іамеша аз худам пурсидан ва масъулият эісос кардан мехоіам – он чизе ки эісос карда истодам, ба ман маъѕул аст? Ман іозир чиро эісос карданњ іастам? Ва бартараф кардани он іолате, ки ба ман маъѕул нест.  Ман ІН – ро барои чњ бартараф мекунам? Іамин саволро мехоіам іамеша ба худ гузорам ва сарфаім равам ки чњ мехоіам. Шояд Бодхи низ іамин тавр мехост, ки  фўкіо ба «амалия машљул нашаванд», балки барои дарёфтани лаззат кўшиш намоянд.

Рўзона барои хобидан дароз кашидам. Итминон доштам, ки  ба хобам сарфаім меравам. Ваѕте ки ба хоб фурў рафтам дар іадди хоб бурданам, дарк мавїуд буд ва ман дар іамон лаіза «бармегаштам». Эісоси їисмоние, ки дар кўдакњ мавїуд буд ба вуїуд меомад, іамон ваѕт ман хоб медидам, ки аз баландњ афтода истодам. Ба хоб рафта истода, ваїд, лаззат, дарки хоб  - їараёни ором, шафофњ, нопадишавњ ба таври сабук тавлид мегардид. Дар муддати чанд сония дар бадан ларзиши  дараїаи 4 ба вуїуд омад. Ба іар іол хобида натавонистам.

Тамоми рўз ваїди равшани он ки хобіо низ іаѕиѕат мебошанд. хоіиши шинохтани худ іангоми хоб, дурустараш на хоіиш, балки боварњ ба он ки ман худамро хоіам шинохт, мавїуд буд.  Бегоіњ ваїд ба дараїаи 7-8 расид, таассуроте пайдо шуд, ки ман худамро дар хоб аллакай мешиносам. аз эітимолияти ноумедњ тарс ва ташвиш мавїуд буд. Ваїд чунон равшан буд, ки хобидан намехостам, то ин ки ноумед нашавам. Бартараф намудам. Хоіиши дарк кардани худ дар хоб бо хоіиши аз нав бо Дон Хуан вохўрдан пуштибонњ карда мешуд, бо хоіишіои аз сари нав эісос намудани он даркіо. Шаб ХС буд. Сарфаімравњ хеле тўлонњ буд, атроф хеле равшан ба назар мерасид, айнан мисли бедорњ. Шояд ман іангоми хоб бурданам, сарфаімравиро гум накарда будам. Дар хона ман мисле ки хобида будам, дароз кашидаам  аммо на дар болои тушак, балки дар болои кати хоб. Ман ба хоб намеравам, боз ва боз ваїд тавлид мекунам, аз кўшишіо хасташавњ, хоіиши хобидан ва  надоштани хоіиши амалњ кардани ин хоіиш, хоіиши эісос кардани ХС, ба вуїуд омад.  Іамин тариѕ, манзараи атроф дар муѕоиса бо он чизе ки то ин ваѕт буд, каме таљйир ёфтанд, пештар манро хоб мебурд, аммо эісосот ва даркіои дигар маіфуз мемонданд. Чунин таассуроте, ки фаѕат сюжет таљйир ёфтааст, аммо ман инро намефаімидам. Аз ошпзхона овози Бодхиро мешунавам, гўё овози баланди радио аст. Тарс ва фаімиш ба вуїд омад, ки як чизи љайримаъмулие рўй дода истодааст, аммо фаімиши он ки ман дар ХС іастам, набуд. Тарс ва баъдан фаімиш ба амал омад, ки дар паілуи Бодхњ, іодисаіои хеле љайримуѕарарњ ба вуѕўъ омада метавонад ва ба ин нигоі накарда  тарс ба вуїуд омад. Гўё овози Бодхиро дар гўши худ мешунавам: Стриж, натарс  – 2 бор. Ба Бодхи мегўям, ки ман аллакай фаімидам, ки їои тарс нест, аммо аздусар тарс ба вуїуд меояд. Ба бартарафсозии тарс шурўъ кардам, фаімиши он ки ман іанўз бедор іастам маіфуз мемонад, ман кўшиши хоб кардан менамоям. Ба долон баромадам, ба хона баргаштам: равшан аст, Бо дар бистар нишастааст, дар атрофии ў  фўкіо гаштугузор мекунанд ва дар іамон лаіза фаімиш ба вуїуд омад, ки ман дар ХС іастам! Ва дар ин лаіза тарс аз љайримаъмулњ будаи ірдисаіо аз байн рафт, гўё дар ХС іама чиз имконпазир аст. Шодњ, ваїд, ба назди Бо меоям ва мегўям: Бодх, ман худамро дар хоб дарк мекунам! Бо «шакокона» чеіраяки хандаовари худро тунд намуда ба ман менигарад. Вай  баъзан ба фукіо низ іангоме, ки ба вай ягон чиз мегўянд чунин менигарад. Бодхи мисли дар бедорњ їавоб мегўяд, гўё бапарвоёна вале шўхиомез: «іамин тавр барин аст» ва ба фикрам боз ба ман гуфт, ки ман бояд  ДМ тавлид намоям. Ман ба иїро намудани амалияи ба таври шунаво тавлид намудани хоіиш шурўъ намудам: «ваїд эісос кардан мехоіам» (дар бедорњ тавлид намудани ин ДМ ба ман осонтар муйясар мешуд), аммо бештар іаяїони ІМ ва іаяїон аз он, ки ман дар ХС іастам, аз он,  ки бояд ягон чиз рўй диіадро эісос менамудам. Яъне дар ман хоіиши шодиомези тавлид намудани ДМ мавїуд набуд. Ман ин амалро барои он анїом медодам, ки дар ХС  тавлид намудани ДМ «лозим» буд. Ба Бодхи бошад мисли устод муносибат менамудам ва саъй менамудам, ки іама чизро дуруст иїро намоям. Бодх гуфт, ки  кўшишіои ман заъифанд. Ман бо садои баланд гуфтани «мехоіам ваїдро эісос намоям» - ро ѕатъ намудам (гўё париро даъват мекардам, ки маро ба шоізода табдил месозад кадуро ба арроба:)). Ва ба тавлид намудани ДМ кўшиш намудам.  Ин муйясар мегардид, аммо барои 1-2. Бо аз бистар мехезад ва мо ба долон меравем. Ман кўшиши  парвоз намудан кардам, шояд  Бо гуфт, ки ман парвоз намоям. Ба їастан шурўъ намудам, вале парвоз карда натавонистам. Бо шўхиомез гуфт, ки ин тавр пои ўро зер мекунам, дар дафъаи гузашта пояшро зер карда будаам. Ман дар бораи дафъаи гузашта пурсидам, ки ин кай рўй дода буд. Бодхи чизе гуфту рафт ва манро барои ёдгирњ таніо гузошт. Ба іар іол ман парвоз карда натавонистам. Андеша ба вуїуд омад, ки кўшиши ниёзмандона ба кўшиши тавлид намудани ДМ шабоіат дорад. Хоіиши пуршиддати эісос намудани ДМ ба вуїуд омад,  аз сари нав хостам, ки парвоз намоям, намедонам, ки ба ман муйясар шуд, ё не. Ашёи атрофии худро иушоіида намудам, іама чиз монанди іаѕиѕњ аниѕ ба назар мерасид, ба соати дастњ нигаристам, саъй мекардам, ки чанд будани соатро фаімам. Равшан буд, дар асл медонистам, ки  іозир шаб аст ва ман хобидаам, андеша ба вуїуд омад, ки аллакай субі аст ва ман ба ѕарибњ бедор мешавам. Кўшиш намудам, ки їузъиёти ХС – ро бо даркіои атрофи дар бедорњ мавїудбуда  муѕоиса намоям.

Эісоси бадан мисли дар бедорњ буд, кўшиши аз ѕабати девор гузаштан менамуд ва бадан дар вай дармемонд, дар зимн іар як расишро эісос менамуд. Іайрон мешудам, ки чаро аз ѕабати девор гузашта наметавонам. Боз ва боз кўшиш ба харї медодам. Тавонистам. Аз ѕабати девор ба іуїра ворид шудам, ба іуїра нигариста одамонро дидам – шиносіои дерина, аммо ба оніо аіамият намедиіам, Ман кўшиш ба харї доданњ іастам. Дастіои худро ба їунбонидан ољоз намудам,  то ин ки дастіоям аз ѕабати он гузаранд. Баъд аз як кўшиш муваффаѕ гардидам. Дар курсии роіат духтарча нишастааст, ман ба їунбонидани дастіои худ шурўъ намудам, аммо тавассути вай убур карда натавонистам, аммо ман боз ва боз дастіои худро бошиддат то замоне ки вай аз курсњ наафтод, їунбонидан гирифтамJ, дар зимн тарс ба вуїуд намеомад, одамон дар іаѕиѕат мисли манекен менамуданд. Оніо дар їавоб чизе намегуфтанд, аз іаракатіои ман љазабнок намешуданд. Шояд їидду їаід он ѕадар пурѕувват буд, ки ба тамоми чизіои боѕимонда ман аіамият намедодам. Ба ман муйясар гардид, ки тавассути духтарча дастони худро гузаронам. Тасмим гирифтам, ки аз ѕабати девор гузарам, ба гузаштан шурўъ намуда дар ѕабати он дармондам, норозигњ ба вуїуд омад. Бедор шудам соат шаши пагоіњ аст, соати 3 хоб рафта будам, як эісосе, ки тамоми ин муддат хоб нарафта бедорхобњ кашидаам. Дарки ІН дар ХС айнан мисли дар бедорњ буд: ташвиш аз аѕидаи Бо, кўшиш намекардам он чизеро їустуїўй намоям, ки аїиб аст, балки дар интизории чизе кўшиш ба харї медодам, ташвиш аз он ки ман дар ХС іастам ва ЯГОН кор бояд кард, ташвиш аз натиїа. Шояд, агар ин ташвиш намебуд, ман он чизеро, ки ба ман аїиб аст, таілил менамудам. Ин таїриба ба таъмиди муіорибавњ монанд аст.

Ман фикр кардам, ки дар ХС як чизи сеірангез ва махсус рўй медиіад, аммо даркіои ман мисли дар бедорњ іаѕиѕњ буданд, фаѕат дар амаліо имконияту озодии бештар їой дорад. Дар ман таассуроте пайдо шуд, ки ба консепсияіо  зарбаіо зада истода  ба ба ХС афтидан хеле осон асту  азбаски дар вай як чизи махсусе їой дорад, ин кор мушкилу мураккаб мебошад. Дар хобіо низ даркіои дар бедорњ мавїудбуда мавїуданд, фаѕат ман худамро идрок намекунам, вале ин маънои онро надорад, ки хобіо як чизи бофташуда ва хаёлот мебошанд. Дар айни замон аз кашфіои нав, ваїдіо хоіиши эісос намудани ХС, хоіиши гузаронидани таїрибаіо, іамчун дар бедорњ  омўхтани даркіои худ зимни ХС, хоіиши савол додан аз ѕабили чњ маъѕул аст, ман чиро эісос намудан мехоіам, кадом хоіишіои шодиомез іастанд,  мавїуд аст.

Баъд аз хоб іамроіи  ДХ даркіое ба вуїуд омаданд, ки ба ман маъѕуланд – дилбастагњ надоштан ба Бо, фўкіо ва амалия, гўё дар ин мавѕеъ боз як іусни таваїїўі ва їалбшавии дигар ба вуїуд омад. Бо дарки мазкур ДХ ва сарбозони вай іамоіангњ мекунанд, гўё дунёи мавозњ пайдо шуд: ман сарбози ДХ іастам ва дар бораи амалияи Бодхи чизе намедонам. Ташвиш аз амалия комилан аз байн меравад. Чунин таассуроте пайдо мешавад, ки ман ба таври мавозњ таълимоти дигареро меомўзам.

*) тасвири дарк: ин дарк аз ХС мебошад, гўё ман  айни замон дар хоббинњ мебошам. Дар метро одамонро монанди мардуми хобида мепиндорам, хоби худро дарк намекунанд, дар ман бошад ин дарк мавїуд аст. Заминаи ташвиш аз аѕидаи одамон, дилбастагњ вуїуд надорад. Хавотирњ аз аѕида ба вуїуд  меояд, вале зуд таілил мегардад. Ба одамон нигариста ба гузаронидани амалияе, ки дар  бораи он ДХ наѕл карда буд, шурўъ намудам – ашёи атрофро дар дараїаи 4 мушоіида намудан ва баргаштан ба іолати аввала (дастіо). Диѕѕат тезу тунд шуд, вай дар тасвиріои иловагњ ва нооромиіо пойбанд нест. Вазифаи вай: тасвир намудани он чизе ки ман мебинам, часпидан ба їузъиётіо, гўё ман ба дунёе афтодаам, ки дар он мавїудоти ба ман ношинос зиндагњ мекунанд. Ва ман шаклсозњ мекунам то ин ки дар дунёи мазкур монам ва муіитро биёмўзам. Ба монанди дар ХС воѕеъ будан, дар іар лаізае сарфаімравњ дар хобро аз даст дод истода, іамранги атрофиёнам шуда метавонам. Барои іамин бетаваѕѕуф саъю кўшиш намудан лозим аст, то ин ки даркіо олуда нашаванд. Бо іамин тарз ман метавонам, ки устувориидаркіои худро тамрин диіам.

*) Худро мисли духтарчаи хурди дусола ба хотир овардам, дарки атроф ба іамин чиз монанд буд.

*) Эісосіои їисмонњ: камаіамиятњ,  адами бадан (мисли дар ХС); асабіои болои ноф «макида» мешаванд.

*) Либоси худ, киф ва маіали истиѕрори худро фаѕат іамчун зарурат ва лозимият ѕабул мекунам.

*) Дарки адами дилбастагњ ба одамон, шабеі набудан бо муіит. Дарки ХС пурѕувват мешаванд ва тобишіои нав пайдо мегарданд.

*) Дар дараїаи 1-2 тарс ва ташвиш  ба вуїуд меояд, ки баъдан чњ кор бояд кард, чунин ташвиш дар ХС низ ба вуїуд меомад: «чњ бояд кард?». Кўшиш намудам, ки ДМ тавлид намоям, аммо кўшиш асосан барои нигоі доштани адами дилбастагњ ба одамон нигаронида шуда буд.

*) Ба кўча баромадам, даркіо нопадид шудан гирифтанд ва ман фикр кардам  ки алакай дигар іамаи ин чизіоро эісос карда наметавонам, аммо боз ва боз кўшиш ба харї медодам, ба ашёіо менигаристам ва масъулият дарк мекардам, ки ман дар  хоб мебошам. Да як лаіза дигар бошиддат кўшиш ба харї додан лозим нашуд, даркіо устувор гардиданд.

*) Ба назди хайма омадам, аз ман пеш зане яхмос харида истодааст. Аз ѕафои ў їумларо такрор мекунам, дарки нави он чизе, ки рўй дода истодааст мавїуд аст. Ман дарки одамонро омўхта, агар хоіиши худро амалњ карданњ бошам,  аз ѕафои оніо онро такрор карда метавонам.

*) Дар їода тарѕишіо, сўрохіо мавїуданд, баргіои хазоншуда рехтаанд. Деворіо фактура доранд, диѕѕат маіз ба фактура равона карда шудааст. Іусни таваїїўі ба ѕунљўзча, таѕсимот ба зинда ва љайризинда вуїуд надорад, фаѕат таѕсимот ба їузъіо мавїуд аст.

*) Чунин эісоси їисмоние ба вуїуд меоянд, ки іангоми дар хоб будан мавїуданд, аммо шиддати оніо камтар аст, гўё нафас гулўгир мешавад ва манро мавї мепўшонад. Ман аљлаб дар іамон лаізаіое бедор мешудам, ки дарки мазкур зуіур менамуд., таассуроте пайдо мешуд, ки дар хоб ким – кадом сарфаімравие ба вуѕўъ пайвастааст, аммо ман онро дар хотир гирифта наметавонистам.

*) Дарки он ки ман «зинда» іастам нест, бадани худро низ мисли объект аз назар мегузаронам, мисли пораіои їудогонае, ки мушахасоти худ – ранг ва шакл доранд.

*) Ваѕте ки диѕѕатро дар як їо нигоі намедорам, диѕѕат табаѕабандњ намешавад, ба як чиз чашмро банд накарда, маіз нигоііои кўтоі медўзам, фаѕат чизіои дидаамро ба ѕайд мегирам. Ин тарз имконият намедиіад, ки нигоі ба одамон банд гардад, вай ба нигоііои кўтоі ва дар ѕайд гирифтан дар дараїаи 4, муттамарказ шудааст. Їалбшавњ ба чњ гуна сухан гуфтани  одамон ва ба іаракатіои оніо ба вуїуд намеояд: іам одамон, іам ашёіои атроф (дарахтон, деворіо, асфалт) барои таваїїўі тобиши якхела пайдо мекунанд. «Муіимияти» гуфтугўйіо ва іодисаіои рўй додаистода ѕатъ мегарданд.

*) Таассуроте ба вуїуд меояд, ки шакли маъмули дарк намудани муіити атроф вайрон мешавад, «ман» нестам, муіити атроф вуїуд надорад, фаѕат гушанишинњ мавїуд аст.

*) Вазифа – сарфаімравњ аз даст дода нашавад. «Сарфаімравиро» ѕариб 3 соат нигоі доштам (заминаи мунаввар 4-6).

*) Іаѕиѕатан эісос накардани ба одамон дар шакли ІН ва хавотирњ аз аѕида имконпазир аст.

*) ба майса ва баргіои хазоншудаи рехта менигарам, тимсоли кўііои барфпўш дар заминаи осмони дурахшон ба вуїуд меояд.   Эісоси тарс аз одамон ва хавотирњ нест, ба он нигоі накарда, ки ман дар байни одамон, мошиніо ва кўчаіои тира ѕарор дорам, «дар іамин мавѕеъ ва іозир», дарки роіат ва лаззат мавїуд аст.

*) Ба одамоне, ки нисбат ба оніо ІЗХ ба вуїуд меояд, муроїиат мекунам, оніо ба ман іамчун ба одами пасте посух мегўянд, аммо ІЗХ ба вуїуд намеояд, чунки дарки он ки оніо ба «ман» їавоб мегардонанд, вуїуд надорад, оніо іамту їавоб мегўянду ман бошам аз їавоби оніо иттилооти лозимиро мегирам, таъбири шакли їавобіои оніо нест. Агар дар ин мавѕеъ вокуниши їавобіои дилчасб ба вуїуд ояд, атрофиёнро ба аїиб ва  баръакси он  їудо менамоям. Одамон ба назарам тира ва нохушоянд менамоянд. Пўсти интерпритатсия мепарад..

*) Дар кўдакњ ман аксар ваѕтіо лаззат эісос менамудам!

*) Дар навбат истодаам, навбати духтаракеро гирифтам, вай ба изіор намудани норизогњ шурўъ кард, мефаімам, ки дар ин мавѕеъ механизміо ва пўстіои интерпретатсия зуіур менамоянд. Ман як ваѕтіо ба таври механикњ хаттњ будан, «муіимият», «шармгинњ» ва љайраіоро пазируфта будам.

*) Бартараф намудани тарс аз одамон муйясар мешавад – ваѕте ки ба оніо низ ба монанди чизіои дигар менигарам, іамту тимсоліои оніоро мепазирам. Фикр ба миён омад, ки мавѕеи ман ба одамон метавонад љайришоиста намояд, чунки аз кардани ягон коре, ё зуіур намудани ягон чиз тарс эісос намекунам, маідудиятіои консептуалњ вуїуд надоранд. Аммо ин хатарнок нест, чунки дар бораи он чизіое ки ман дар ин одамон тавлид мекунонам, возеіият мавїуд аст ва ман метавонам тасмим бигирам – оё ин дар іамин лаіза барои ман аіамият дорад, ё не.