Ба саіифаи аслњ

Роі ба сўи Шуури Пок

 

Маїмўаи маѕолаіо 01

 

(Маѕолаіо 001 - 100)

 

 

 

0100. Бодхи:

«Маѕсади гузаронидани озмоишіои иїтимоњ (ОИ)».

 

1) Тарси худро пушти сар намудан, іарифро маїбур намудан ё аѕидаи худро бо далел исбот кардан, ё аз оніо даст кашидан, дар пушти сар намудани тарси худ ба касе таѕлид накардан. Иїро кардани коре, ки љайримаъмулњ мебошад (новобаста ба он ки инро ту мехоіњ ё не ) ва дарёфтани он, ки осмон ба замин наафтидааст, зиндагњ идома ёфта истодаасту хоіишіои бо лаззати ѕаблњ мушоиятшаванда амалњ гардидаанд. Ва акнун мушоіида намудан ва омўхтан мумкин аст, ки вазъ маіз чњ гуна мешавад, ѕонуниятіоро їустуїўй ва ёфтан лозим аст.

2) Механизміои иїтимоии дар одамони дигар ва худ амалкунандаро таіѕиѕ намудан,  то ин ки іангоми рўбарў шудан бо оніо худро боитминонтар эісос намоњ. Яъне то ин ки муваффаѕ шудан ба натиїаіои дилхоі осонтар гардад ва ин чиз іамчунин ба чангкашак дахл дораду іамчунин ба одамони туро иіота намуда. Одамони маъмулњ дар байни одамони дигар воѕеъ гардида, тугмачаи идоракунандаро зер намекунанд, то ин ки механизміоро идора карда истода, ба натиїаіои барои оніо дилхоі ноил гарданд – оніо іамту ба ІН, ба пайраіаи маъмули  худ  меафтанд  ва ба он їое мераванд, ки пайраіаи мазкур оніоро мебарад. Ба їои ин ту ба натиїаи дилхоіи худ муваффаѕ шавњ, агар таїрибаи зер кардани ба ин тугмача ё он тугмача, мушоіида ва таілили чизіое, ки баъд аз ин рўй медиіадро, дошта бошњ.

Албатта, илова бар ин ту кўшиш ба харї медиіњ, ки ба рўй додани вазъияти дилхоі  муваффаѕ шавњ, ту метавонњ  масъулият эісос намоњ,  ки дар сурати ба даст омадани натиїаіои дилхоі ё љайридилхоі рафти зиндагњ чњ гуна сурат мегирад, ту дар іаѕиѕат ягон фаімише надорњ. Барои іамин іангоми ба даст омадани натиїаи дилхоі, ту ѕаноатмандии пўсидаро бартараф месозњ ва аз кашфіо лаззати ѕаблњ эісос карда, дар набзи іозираи їории зиндагњ умр ба сар мебарњ. Ваѕте ки натиїаи  љайридилхоі ба даст меояд, ту ѕаноатманд набудани худро бартараф менамоњ ва лаззати ѕаблњ эісос карда истода, бо набзи іозираи іаёт зиндагњ мекунњ.

(Мехоіам таъкид намоям, ки ѕаноатмандњ ва лаззат даркіои тамоман мухталиф мебошанд. Ѕаноатмандњ іолати тирае аст. Вай ваѕте мавїуд аст, ки чизе рўй надода истодааст, ваѕте ки хоіишіои фараібахш ва ДМ – и дигар вуїуд надоранд. Одам ба сўи вай барои он саъй мекунад, ки сари худро ба даруни ѕум халида, аз тарсіо гурезад. Лаззат іолати фараібахше аст, ки іангоми мавїуд будани он гироиш, лаззати ѕаблњ ва ДМ – и дигар зуіур намудааст). 

Ваѕте ки ту хоіишіои шодиомези худро пайгирњ намуда истода,  барои пушти сар кардан ва аз пайраіа баромадан  ѕувватат намерасад, метавонњ ин суханіоро бигўњ: «хайр майлаш, бигузор іар чњ шавад, шудан гирад, охир, ман аздусар намедонам, ки кадом натиїа барои ман аїибтар мебуд…». Ва дар зимн ту худро хирадманд тасаввур мекунњ, бо калимаіои «іама чиз воіид аст», «іама чиз як мазза дорад», «ман кармаи худро коркард мекунам», «адвайта», «тарїиі надодан»  ва монанди иніо іуѕѕабозњ мекунњ. Дар асл бошад, тарс ба ту пирўз шудааст. Одамони хеле бисёре ки худро хирадманд мешуморанд, вале дар асл дурўљгў мебошанд ва ин шонси охирини оніоро дар бартараф намудани љамгиниіояшон маірум месозад, чунин рафтор мекунанд.