Ба саіифаи аслњ

Роі ба сўи Шуури Пок

 

Маїмўаи маѕолаіо 02

 

(Маѕолаіо 101 - 200)

 

 

0110. Калтакалос:

«Иваз шудани интерпретатсияіо іангоми бартарафсозии ІН».

 

Интерпретатсияи якуми ІН (И1): ІН ин іамон чизе мебошад, ки ман онро мепазирам ва љайр аз ин дигар чизе вуїуд надорад.

Интерпретатсияи дуюми ІН (И2): - ин їараёни тамос бо ким – кадом моіиятіо (їавіаріо) аст, ки оніо аз ин мавѕеъ ким - чизеро мехўранд ва он ба ман ѕувва ато менамояд, то барои озодии худ мубориза намоям.

Дар ман дарки ягон моіиятіо вуїуд надоранд ва іамаи он чизеро, ки ман гуфта метавонам ин аст: дар ман дарке мавїуд аст, ки онро ІН меномам ва ин чњ аст, ман онро намедонам. Имкониятіои ман барои дарк намудани дунё маідуд мебошанд, ин ба ман аниѕ маълум аст. Дар їараёни амалия дар ин мавѕеъ даркіои нав  ба вуїуд меоянд. Тассаввуроти ман дар бораи дунёи ибтидоњ доимо таљйир меёбанд. Барои іамин ман асос дорам гумон кунам, ки ІН (мисли іама гуна падидаіои дигар) – ин на таніо фаѕат іамон чизе аст, ки ман онро дар айни замон мепазирам. Агар ман кўр мебудам, бо калимаи «саг» тамоми пашм ва забонро ифода менамудам (дар іамон лаізае, ки саг ба ман наздик шуд ва манро лесид).

Зимни бартарафсозии ІН, иваз намудани интерпретатсия ба ман маъѕул аст. Баъзан ягон интерпретатсияро иваз накарда дар дар рў ба рўи оніо истода бартараф намудани оніо ба ман хушоянд  аст. Аммо гоііо хоіиши тавлид намудани интерпретатсияе, ки вай бо ѕатъияи шодиомез ва шиддатнокњ іамоіанг аст ба вуїуд меояд. (Таъкид мекунам – ивазшавии интерпретатсияіо зарурати бартарафсозии мустаѕим ва рў ба рўи ІН- ро БАРІАМ НАМЕДИІАД, вай фаѕат метавонад їараёни бартарафсозии мустаѕимро рангубор диіад, «маззаи» вайро табдил намояд. Бо роіи ба таври содда ивазнамудани интерпретатсия ба бенуѕсон бартарафсозии ІН комёб шудан имконнопазир аст)

Баъд аз ин И2 ба вуїуд меояд.  Ман – дар маібаси ким-кадом моіиятіое ѕарор дорам, ки оніо манро парвариш менамоянд, то ки баъдан аз ман таљзия бигиранд. Ин моіиятіо іоло ба ман ва іамчунин ба одамони дигар низ нонамоён мебошанд. Іамаи оніо дар хоби гарон ва хаёлот воѕеъ гардидаанд ва гумон мекунанд, ки оніо барои худ зиндагњ карда истодаанд, хоіиши оніо – ин іоіиши оніо аст, эісосоти оніо – ин эісосоти худи оніо ва андешаіои оніо – ин андешаіои худи оніо аст. Іамаи одамон іанўз аз синни 30 – солагњ ба мариз шудан ва пиршавњ ољоз менамоянд (агар пештар набошад) ва дар натиїа ба іолати ба куллњ макидашуда омада мерасанд. Оніоро хўрдаанд ва колбади оніо аллакай ба касе лозим нест, бадан мемирад.

Бо маѕсади пайдо нашудани хоіиши гурехтан, оніое, ки одамонро барои истеъмол парвариш менамоянд, лаззатро фикр карда баровардаанд. Тамоми љамгиниіо бо гирифтани лаззатіо мушоият мегарданд ва инкор намудан аз оніо амалан љайриимкон аст. Іамчунин оніо ба воситаи гипноз ва рамзикунонњ амал менамоянд – оніо дар одамон андешаіои баланд тавлид мекунонанд, ки оніоро одамон аз они худ меіисобанд. Ин андешаіо ба он равона шудаанд, ки ба одамон барои дидани воѕеъият халал расонанд, ба гурехтани оніо монеъ шаванд.

Іамин ки ягон кас фаъол мешавад ва гурехтан мехоіад, зиндонбоніо дар атрофи вай їамъ мешаванд, кўшиш мекунанд ўро ба їояш  баргардонанд. Ва ин дар навбати худ дар натиїаи тамос гирифтан бо оніо таъсири номатлубро пурѕувват месозад, ІН равшан ва азиятдиіанда  мешаванд, андешаіо – ваішњ шуда аз таіти назорат берун меоянд, оніо чунин мавїудотеро равон мекунанд, ки аз тамос бо оніо эісоси ноилоїњ ва ноумедњ ба вуїуд меояд. Ва іамаи оніо бо андешаи асосњ – рамз пуштибонњ мешавад: «иніо андешаіои ман мебошанд», «иніо эісосоти ман іастанд», «иніо хоіишіои мананд», «бе оніо ман одам нестам», «бе оніо ман їасад мебошам», «табиат инро офаридааст ва аз ин инкор намудан лозим нест» ва љайраіо.

Ман хуш надорам, ки ба интерпретатсияіо даступобаста бошам ва ман намехоіам тасвири динии дунёро ташкил намоям, барои іамин ман бо осонњ аз И2 даст кашида, бидуни оніо ба бартараф намудани ІН ољоз намоям. Аммо дар он лаізаіое, ки бартарафсозии мустаѕим баногоі назар ба маъмулњ камтар самарабахштар мешаванд, ман метавонам, ки ба И2 рўй оварданро бисанїам – «мустаѕиман дар айни замон манро ким – књ хўрда истодааст, ман бошам оромона зиндагонии худро идома дода истодаам» - маъмулан ин манро  оташин ва саршор мекунад ва ѕатъиятро пурзўр менамояд. Барои эісосос намудани ѕатъият ва аз ІН озод будан, ман дар іамин лаіза омода іастам, ки И2- ро пуштибонњ намоям. Ва ман заіролудшавиро эісос намекунам, чунки іамаи ин фаѕат интерпретатсияи ѕуллай буданро мефаімам. Мисли либоси шинам – метавонам пўшам, метавонам иваз намоям, іамчунин метавонам, ки вайро тамоман партоям.

Мисоли истифодабарии И2 – ро меорам.

Ман мушоіида намудам, ки іангоми нисбатан аз 4Н озод іастам, ба ман тавлид намудани ДМ осонтар аст, замоне, ки дар іамин ваѕт ман таассуротіои сабук ва шилѕиннабуда мегирам – масалан мусиѕњ гўш мекунам, бо чашми нимпўш филм тамошо мекунам, дар ољўши табиат нишастаам. И2 – ман іамин тавр зиндонбоніоро фиреб медиіам, ман чунин вонамуд мекунам, ки бо худ іастам, он ки зиндагии маъмулњ ба сар мебарам ва оніо чораіои назоратиро нисбат ба ман заъиф менамоянд. Барои іамин ба ман гурехтан осонтар аст. Тасвири аниѕи даркіо – ваѕте ки ман таассуротіои позитивњ ба даст меорам, паузаіои  (05 – 2 сония) саъю кўшишіо бо ЭМ пур мешаванд ва ин на он ѕадар сахт манро мисли он ки агар ин паузаіо бо ІН – и кўтоі ё ХП пур мешуданд,  заіролуд мекунанд. Азбаски ман ба чунин зичии кўшишіо муваффаѕ шуда наметавонам, то ин ки іеї гуна холигоі вуїуд надошта бошад, оніо ногузир ё бо ІН ё бо ІМ пур мегарданд.

Ва боз мисол. Дар ман возеіият мавїуд аст, ки агар ба таври доимњ ІН – ро бартараф намоям, зинда монда метавонам. Аммо ман доимо ба іолати ѕаноатмандњ меафтам ва оташин будани худро ѕатъ мекунам – чњ фарѕ дорад, ки боз як соати дигар бо ІН бошам, ман тамоми умри худро бо вай гузаронидаам ва боз як соати дигар іеї чизро таљйир намедиіад.  Ваѕте ки И2 – ро тавлид мекунам, дар бораи ѕаноатмандњ андешае іам мавїуд нест, оташинњ ба вуїуд меояд – ман таніо бетанафус аз худ палидіоро ронда истода, зинда монда метавонам.